Teraz jest poniedziałek, 6 kwietnia 2020, 03:46

Strefa czasowa: UTC + 2




Utw├│rz nowy w─ůtek Odpowiedz w w─ůtku
Przejd┼║ na stron─Ö Poprzednia strona  1 ... 4, 5, 6, 7, 8
Autor Wiadomo┼Ť─ç
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: wtorek, 29 listopada 2016, 10:41 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Mars: wielok─ůty obszaru Adamas Labyrinthus
Radosław Kosarzycki dnia 28/11/2016
Przypominaj─ůcy labirynt system uskok├│w, w─ůwoz├│w i r├│wnin zosta┼é sfotografowany przez sond─Ö Mars Express 21 czerwca 2016 roku.
Powy┼╝sze zdj─Öcie przedstawia fragment obszaru znanego pod nazw─ů Adamas Labyrinthus znajduj─ůcego si─Ö na obszarze Utopia Planitia na p├│┼énocnych nizinach Marsa. Widoczne na zdj─Öciu bloki maj─ů rozmiary rz─Ödu 5-20 kilometr├│w i oddzielone s─ů od siebie w─ůwozami o szeroko┼Ťci dochodz─ůcej do 2 kilometr├│w.
Wzory przypominaj─ů troch─Ö te obserwowane na wybrze┼╝ach na Ziemi ÔÇô co jest silnym dowodem na to, ┼╝e powy┼╝sza rze┼║ba terenu jest efektem odk┼éadania si─Ö drobnoziarnistych ocean├│w na dnie morza.
Powstawanie takich wielok─ůt├│w otoczonych w─ůwozami to efekt wielu r├│┼╝nych proces├│w, w┼é─ůcznie z zapadaniem si─Ö grawitacyjnym, wyciskaniem p┼éyn├│w z porowatych osad├│w w trakcie ich utwardzania, niewielkie tarcie mi─Ödzy osadami oraz lokalna aktywno┼Ť─ç tektoniczna odsuwaj─ůca od siebie poszczeg├│lne bloki. Pewn─ů rol─Ö mo┼╝e odgrywa─ç tak┼╝e topografia powierzchni.
Jedna z teorii pr├│buj─ůcych wyt┼éumaczy─ç widoczne powy┼╝ej wielok─ůty m├│wi o osadzaniu si─Ö mu┼éu podczas katastroficznej powodzi na bogatej w l├│d powierzchni. Nast─Öpnie mu┼é uleg┼é kontrakcji w wielok─ůty gdy z osad├│w stopniowo usuwane by┼éy p┼éyny.
P├│┼║niej, aktywno┼Ť─ç tektoniczna i stopniowa sublimacja lodu doprowadzi┼éy do post─Öpuj─ůcego poszerzania si─Ö i pog┼é─Öbiania w─ůwoz├│w mi─Ödzy wielkimi wielok─ůtami.
L├│d z pewno┼Ťci─ů odgrywa┼é istotn─ů rol─Ö w kszta┼étowaniu wygl─ůdu tego obszaru w pewnym okresie czasu: wi─Öksze kratery uderzeniowe wskazuj─ů na ogrzewanie i topienie podpowierzchniowej warstwy lodu w momencie uderzenia.
Co wi─Öcej, w niekt├│rych w─ůwozach widoczne s─ů ciemne osady, kt├│re mog─ů by─ç warstwami py┼éu ods┼éoni─Ötymi spod warstwy skrytego pod py┼éem lodu wskutek ogrzewania przez S┼éo┼äce skierowanych ku niemu zboczy.
Rozdzielczo┼Ť─ç powy┼╝szego zdj─Öcia na powierzchni wynosi ok. 15 m/piksel a ┼Ťrodek zdj─Öcia po┼éo┼╝ony jest na 39┬║N / 101┬║E.
Źródło: ESA
Tagi: Adamas Labyrinthus, l├│d na Marsie, Woda na Marsie
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/28/ma ... byrinthus/


Za┼é─ůczniki:
Mars wielok─ůty obszaru Adamas Labyrinthus.jpg
Mars wielok─ůty obszaru Adamas Labyrinthus.jpg [ 219.5 KiB | Przegl─ůdane 1589 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 

 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: wtorek, 29 listopada 2016, 10:44 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Gwa┼étowne zderzenia masywnych supernowych z ich otoczkami odpowiada za ich wyj─ůtkow─ů jasno┼Ť─ç
Radosław Kosarzycki dnia 28/11/2016
W ramach unikalnych bada┼ä prowadzonych przez mi─Ödzynarodowy zesp├│┼é badaczy m.in z Instytutu Fizyki i Matematyki Wszech┼Ťwiata Kavli (Kavli IPMU) przeprowadzono symulacj─Ö gwa┼étownego zderzenia supernowej z otaczaj─ůcym j─ů gazem, odrzuconym przez gwiazd─Ö jeszcze przed sam─ů eksplozj─ů, kt├│re mog┼éoby odpowiada─ç za niesamowit─ů jasno┼Ť─ç tego zjawiska.
W ci─ůgu ostatnich dziesi─Öciu lat odkryto wiele supernowych, kt├│rych maksymalna jasno┼Ť─ç by┼éa jeden-dwa rz─Ödy wielko┼Ťci wy┼╝sza od normalnych supernowych znanego typu. Te gwiezdne eksplozje nazwano superjasnymi supernowymi (SLSNe, ang. Superluminous Supernovae).
Niekt├│re z nich charakteryzuj─ů si─Ö wodorem w widmie, podczas gdy w innych wodoru zupe┼énie nie wida─ç. Te drugie nazwano supernowymi typu I, ubogimi w wod├│r, SLSNe-I. Supernowe typu SLSNe-I stanowi─ů wyzwanie dla teorii ewolucji gwiazd, wszak nawet normalne supernowe nie s─ů jeszcze do ko┼äca zrozumia┼ée.
Pracuj─ůc pod kierownictwem Eleny Sorokiny (Sternberg Astronomical Institute), kt├│ra go┼Ťci┼éa w Kavli IPU oraz g┼é├│wnego badacza KenÔÇÖichi Nomoto, Sergieja Blinnikowa oraz Aleksieja To┼éstowa, zesp├│┼é badaczy opracowa┼é model, kt├│ry mo┼╝e wyt┼éumaczy─ç szerok─ů palet─Ö obserwowanych krzywych blasku supernowych SLSNe-I i to przy du┼╝o ni┼╝szej energii ni┼╝ proponuj─ů to inne modele.
Modele demonstruj─ůce zdarzenia o minimalnym bud┼╝ecie energetycznym obejmuj─ů wielokrotne odrzucanie masy przez gwiazdy, kt├│re z czasem eksploduj─ů w supernowych. Utrata masy i liczne otoczki wok├│┼é masywnych gwiazd to standardowe cechy ich ewolucji. Zazwyczaj otoczki te s─ů raczej rozmyte i nie zmieniaj─ů istotne ┼Ťwiat┼éa emitowanego przez wi─Ökszo┼Ť─ç supernowych.
W niekt├│rych przypadkach gwiazdy odrzucaj─ů sporo swojej masy zaledwie na kilka lat przed ostateczn─ů eksplozj─ů. W takiej sytuacji ÔÇ×ob┼éokiÔÇŁ wok├│┼é supernowej mog─ů by─ç stosunkowo g─Öste. Fale uderzeniowe powsta┼ée w zderzeniu supernowej z tymi g─Östymi otoczkami mog─ů zapewni─ç odpowiedni─ů ilo┼Ť─ç ┼Ťwiat┼éa, aby supernowa wydawa┼éa si─Ö du┼╝o ja┼Ťniejsza od ÔÇ×nagiejÔÇŁ supernowej powsta┼éej z gwiazdy, kt├│ra wcze┼Ťniej nie odrzuci┼éa kilku zewn─Ötrznych warstw materii.
Ta klasa modeli zwana jest ÔÇ×interaktywnymiÔÇŁ supernowymi. Autorzy wykazali, ┼╝e scenariusz interaktywny jest w stanie wyt┼éumaczy─ç zar├│wno szybko jak i wolno gasn─ůce supernowe SLSNe-I, dlatego te┼╝ spora cz─Ö┼Ť─ç tych intryguj─ůco jasnych obiekt├│w mo┼╝e w rzeczywisto┼Ťci by─ç zwyk┼éymi supernowymi znajduj─ůcymi si─Ö w nietypowym otoczeniu.
Inn─ů ciekaw─ů kwesti─ů jest sk┼éad chemiczny tych oko┼éogwiezdnych ob┼éok├│w. Zazwyczaj wiatr gwiezdny sk┼éada si─Ö tylko z wodoru, poniewa┼╝ wszystkie reakcje termonuklearne zachodz─ů we wn─Ötrzu gwiazdy, podczas gdy zewn─Ötrzne warstwy s─ů wodorowe.
W przypadku SLSNe-I sytuacja musi by─ç jednak zupe┼énie inna. Gwiazda musi traci─ç sw├│j wod├│r i du┼╝─ů cz─Ö┼Ť─ç swojego helu na d┼éugo przed eksplozj─ů, tak aby na kilka miesi─Öcy do kilku lat przed eksplozj─ů mog┼éa odrzuca─ç g┼é├│wnie w─Ögiel i tlen, a nast─Öpnie eksplodowa─ç wewn─ůtrz takiego g─Östego ob┼éoku CO. Tylko ten sk┼éad chemiczny mo┼╝e t┼éumaczy─ç widmowe i fotometryczne cechy obserwowanych, ubogich w wod├│r supernowych SLSNe.
Wyniki badań zostały opublikowane w periodyku The Astrophysical Journal.
Źródło: University of Tokyo
Tagi: interaktywny scenariusz supernowej, SLSNe, SLSNe-I, superjasne supernowe, Supernowa
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/28/gw ... a-jasnosc/


Za┼é─ůczniki:
Gwa┼étowne zderzenia masywnych supernowych z ich otoczkami odpowiada za ich wyj─ůtkow─ů jasno┼Ť─ç.jpg
Gwa┼étowne zderzenia masywnych supernowych z ich otoczkami odpowiada za ich wyj─ůtkow─ů jasno┼Ť─ç.jpg [ 163.41 KiB | Przegl─ůdane 1589 razy ]
Gwa┼étowne zderzenia masywnych supernowych z ich otoczkami odpowiada za ich wyj─ůtkow─ů jasno┼Ť─ç2.jpg
Gwa┼étowne zderzenia masywnych supernowych z ich otoczkami odpowiada za ich wyj─ůtkow─ů jasno┼Ť─ç2.jpg [ 135.9 KiB | Przegl─ůdane 1589 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: wtorek, 29 listopada 2016, 10:46 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
NASA przygotowuje sond─Ö Cassini do serii niebezpiecznych zblize┼ä do pier┼Ťcieni Saturna
Wysłane przez brozek w 2016-11-29 07:00
Im bli┼╝ej ko┼äca misji sondy Cassini ÔÇô tym bardziej spektakularne i dramatyczne wydarzenia b─Öd─ů mia┼éy miejsce z jej udzia┼éem. Ju┼╝ dzisiaj, o godzinie 13:30 naszego czasu (CET), sonda rozpocznie nowy rozdzia┼é swojej prawie 20-letniej misji ÔÇô zbli┼╝y si─Ö do ksi─Ö┼╝yca Saturna ÔÇô Tytana, aby nast─Öpnie skierowa─ç si─Ö ku zewn─Ötrznej kraw─Ödzi pier┼Ťcieni Saturna. B─Ödzie to niepowtarzalna cho─ç niebezpieczna okazja aby zbada─ç dok┼éadniej t─ů fascynuj─ůc─ů astronom├│w od wiek├│w struktury. Najciekawsze jednak wydarzy si─Ö p├│┼║niej.

Operacja przelotu w pobli┼╝u Tytana oznaczona T-125 polega─ç b─Ödzie na wykorzystaniu jego grawitacji do modyfikacji orbity sondy i skierowanie jej ku biegunom planety. Orbita sondy b─Ödzie znacznie wyd┼éu┼╝ona, a jej p┼éaszczyzna ustawiona pod k─ůtem 60 stopni do p┼éaszczyzny pier┼Ťcieni. Podczas przelotu w pobli┼╝u perycentrum orbity (punkt najbli┼╝ej ┼Ťrodka masy Saturna) sonda zbli┼╝y si─Ö na tyle blisko zewn─Ötrznych kraw─Ödzi pier┼Ťcieni, ┼╝e b─Ödzie je niemal muska─ç! St─ůd nazwa tego typu orbit tzw. ring-grazing orbits (orbity muskaj─ůce/ocieraj─ůce si─Ö o pier┼Ťcienie).

Sonda oczywi┼Ťcie wykorzysta sw├│j przelot w pobli┼╝u Tytana tak┼╝e w innym celu ÔÇô do stworzenia mapy powierzchni oraz jej temperatury. Spektrometr optyczno-podczerwony sondy zrobi zdj─Öcia niekt├│rych ciekawych region├│w ksi─Ö┼╝yca oraz wykona zdj─Öcia p├│┼énocnego bieguna w wysokiej rozdzielczo┼Ťci. Wykonane zostan─ů tak┼╝e obserwacje atmosfery w podczerwieni w tym tak┼╝e pomiary jej temperatury. W mi─Ödzyczasie kamery sondy b─Öd─ů wypatrywa─ç tak┼╝e takich zjawisk jak odbicia ┼Ťwiat┼éa s┼éonecznego od powierzchni metanowych jezior.

Naukowcy NASA zdecydowali, ┼╝e najwi─Öksze zbli┼╝enie sondy do kraw─Ödzi pier┼Ťcieni przypadnie tu┼╝ za pier┼Ťcieniem F, kt├│ry wyznacza zewn─Ötrzn─ů granic─Ö najbardziej g─Östych obszar├│w pier┼Ťcieni Saturna. Poza pier┼Ťcieniem F znajduj─ů si─Ö tylko stosunkowo rzadkie i s┼éabo widoczne pier┼Ťcienie py┼éowe. Pier┼Ťcie┼ä F jest najbardziej aktywnym pier┼Ťcieniem w Uk┼éadzie S┼éonecznym, kt├│rego zmienno┼Ť─ç zachodzi w skali godzin i zwi─ůzana jest z wp┼éywem grawitacyjnym tzw. ksi─Ö┼╝yca pasterskiego ÔÇô Prometeusza, kt├│ry tworzy w jego strukturze skupiska materii i fale g─Östo┼Ťciowe.

Linda Spilker, naukowiec misji Cassini z Laboratorium Nap─Ödu Odrzutowego (Jet Propulsion Laboratory) wyja┼Ťnia termin orbit muskaj─ůcych pier┼Ťcienie, dodaj─ůc ┼╝e sonda posiada dwa instrumenty, kt├│rych zadaniem b─Ödzie zbieranie pr├│bek cz─ůstek i gaz├│w w zewn─Ötrznych partiach pier┼Ťcienia F jak i tych le┼╝─ůcych w pobli┼╝u p┼éaszczyzny pier┼Ťcieni Saturna.

W trakcie dw├│ch pierwszych orbit przecinaj─ůcych p┼éaszczyzn─Ö pier┼Ťcieni sonda przejdzie przez bardzo s┼éaby pier┼Ťcie┼ä wzd┼éu┼╝ orbit dw├│ch ksi─Ö┼╝yc├│w Janusa i Epimeteusza, na zewn─ůtrz pier┼Ťcienia F. Jest on spowodowany bombardowaniem meteor├│w powierzchni tych ksi─Ö┼╝yc├│w. W marcu i kwietniu natomiast Cassini zanurkuje wprost w zewn─Ötrzne rubie┼╝e pier┼Ťcienia F. Jak zapewnia Earl Maize, kierownik misji Cassini w Jet Propulsion Laboratory, ryzyko uszkodzenia sondy przez cz─ůstki py┼éu podczas takiego manewru jest naprawd─Ö bardzo ma┼ée. W momencie przelotu Cassini b─Ödzie si─Ö znajdowa─ç w odleg┼éo┼Ťci ok. 8 tys. km od pier┼Ťcienia F, kt├│rego szeroko┼Ť─ç wynosi 800 km, a jego centralna cz─Ö┼Ť─ç ÔÇô 50 km. Sonda przetnie zewn─Ötrzn─ů kraw─Öd┼║ pier┼Ťcieni 20 razy.

Orbity muskaj─ůce zewn─Ötrzn─ů kraw─Öd┼║ pier┼Ťcieni Saturna dadz─ů unikatow─ů sposobno┼Ť─ç obserwacji struktury pier┼Ťcieni planety, m.in. zbadania ma┼éych ksi─Ö┼╝yc├│w tworz─ůcych grawitacyjnie przerwy w pier┼Ťcieniach lub kr─ů┼╝─ůcych w pobli┼╝u pier┼Ťcieni (Pandora, Atlas, Pan i Daphnis). Z uwagi na najwi─Öksze zbli┼╝enie do pier┼Ťcieni od 2004 roku, sonda b─Ödzie mog┼éa zobrazowa─ç szczeg├│┼éy pier┼Ťcieni z dok┼éadno┼Ťci─ů mniejsz─ů ni┼╝ 1 km. Dzi─Öki temu jeszcze dok┼éadniej b─Öd─ů mog┼éy zosta─ç zbadane tajemnicze struktury odkryte podczas wcze┼Ťniejszych przelot├│w, tzw. propellers ÔÇô powsta┼ée prawdopodobnie przez zaburzenia grawitacyjne ukrytych w nich ma┼éych kilkusetmetrowych ksi─Ö┼╝yc├│w (tzw. moonlets).

W ko┼äcowym etapie misji sond─Ö Cassini czekaj─ů najbardziej spektakularne i niebezpieczne manewry ÔÇô nazwane Wielkim Fina┼éem (Grand Finale), w kt├│rym 22 kwietnia 2017 roku sonda skierowana zostanie na orbit─Ö, kt├│rej perycentrum le┼╝y w przerwie pomi─Ödzy wewn─Ötrzn─ů kraw─Ödzi─ů pier┼Ťcieni a planet─ů o szeroko┼Ťci 2 400 km! W trakcie nich sonda b─Ödzie regularnie nurkowa─ç w coraz to ni┼╝sze warstwy atmosfery Saturna, od 90 do 1,6 ty┼Ť. km, badaj─ůc jej w┼éa┼Ťciwo┼Ťci, sk┼éad, pole magnetyczne i grawitacj─Ö planety. Po 22 takich okr─ů┼╝eniach, 15 sierpnia 2017 roku sonda po raz ostatni zanurkuje w atmosfer─Ö Saturna, w kt├│rej ostatecznie sp┼éonie niczym meteor.

Źródło: NASA


Wi─Öcej informacji:
ÔÇó NASA Saturn Mission Prepares for 'Ring-Grazing Orbits'
ÔÇó Titan Flyby T-125: Gateway to the Ring-Grazing Orbits
ÔÇó The Grand Finale
ÔÇó Grand Finale Fact Sheet
ÔÇó Cassini's Final Orbits



Film poni┼╝ej:
Animacja pokazuj─ůca trajektorie orbity sondy Cassini w trakcie Wielkiego Fina┼éu (Grand Finale) ÔÇô kolor niebieski, orbity muskaj─ůce pier┼Ťcienie oznaczono kolorem zielonym. W lewym dolnym rogu pokazano prawdopodobn─ů wysoko┼Ť─ç sondy wzgl─Ödem warstw atmosfery Saturna podczas tych manewr├│w. ┼╣r├│d┼éo: NASA/JPL-Caltech
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/son ... -2641.html


Za┼é─ůczniki:
NASA przygotowuje sond─Ö Cassini do serii niebezpiecznych zblize┼ä do pier┼Ťcieni Saturna.jpg
NASA przygotowuje sond─Ö Cassini do serii niebezpiecznych zblize┼ä do pier┼Ťcieni Saturna.jpg [ 122.48 KiB | Przegl─ůdane 1588 razy ]
NASA przygotowuje sond─Ö Cassini do serii niebezpiecznych zblize┼ä do pier┼Ťcieni Saturna2.jpg
NASA przygotowuje sond─Ö Cassini do serii niebezpiecznych zblize┼ä do pier┼Ťcieni Saturna2.jpg [ 187.87 KiB | Przegl─ůdane 1588 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: wtorek, 29 listopada 2016, 10:48 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Astronarium nr 33 o ┼╝yciu we Wszech┼Ťwiecie
Wysłane przez czart w 2016-11-29 08:00
Tym razem tematem telewizyjnego programu popularnonaukowego "Astronarium" b─Ödzie ┼╝ycie we Wszech┼Ťwiecie. Naukowcy opowiedz─ů w jaki spos├│b prowadzone s─ů badania w dziedzinie astrobiologii i czy w kosmosie wykryto moleku┼éy organiczne.

Kamery telewizyjne odwiedzi┼éy Szczecin, w kt├│rym w ramach Uniwersytetu Szczeci┼äskiego dzia┼éa Polskie Centrum Astrobiologii CASA*. Naukowcy pracuj─ůcy w tym o┼Ťrodku przedstawi─ů widzom czym zajmuje si─Ö astrobiologia oraz jaki wp┼éyw na ewolucj─Ö ┼╝ycia we Wszech┼Ťwiecie mo┼╝e mie─ç promieniowanie kosmiczne. Drugim miejscem pokazanym w tym odcinku b─Ödzie Centrum Astronomii UMK, w kt├│rym prowadzone s─ů badania nad materi─ů mi─Ödzygwiazdow─ů - w o┼Ťrodku mi─Ödzygwiazdowym wykryto m.in. moleku┼éy organiczne. Na zako┼äczenie, wizyta w Muzeum Ziemi im. Karola Sabatha w Solcu Kujawskim przybli┼╝y jak wygl─ůda┼éy pradawne formy ┼╝ycia na Ziemi, setki milion├│w, a nawet miliardy lat temu.

"Astronarium" nr 33 b─Ödzie mia┼éo premier─Ö w ┼Ťrod─Ö o godz. 15:35 na antenie TVP 3. Powt├│rka nast─ůpi po p├│┼énocy i w czwartek rano.

Program jest produkowany przez Polskie Towarzystwo Astronomiczne oraz Telewizj─Ö Polsk─ů. "Astronarium" jest emitowane co tydzie┼ä na trzech og├│lnopolskich antenach telewizyjnych: TVP 1, TVP 3 oraz TVP Polonia. Emisje premierowe s─ů na antenie TVP 3, czyli we wszystkich regionalnych kana┼éach Telewizji Polskiej (TVP Warszawa, TVP Bydgoszcz, TVP Krak├│w, itd.). Z kolei wcze┼Ťniejsze odcinki pokazywane s─ů w TVP 1 oraz TVP Polonia. Poprzednie odcinki mo┼╝na r├│wnie┼╝ ogl─ůda─ç w bardzo dobrej jako┼Ťci na YouTube.

Produkcja programu została dofinansowana przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Partnerem medialnym "Astronarium" jest czasopismo i portal "Urania - Postępy Astronomii".

Wi─Öcej informacji:
ÔÇó Witryna internetowa ÔÇ×AstronariumÔÇŁ
ÔÇó Forum dyskusyjne programu
ÔÇó ÔÇ×AstronariumÔÇŁ na Facebooku
ÔÇó "Astronarium" na Instagramie
ÔÇó ÔÇ×AstronariumÔÇŁ na Twitterze
ÔÇó Odcinki ÔÇ×AstronariumÔÇŁ na YouTube

Na ilustracji:
Tak mo┼╝e wygl─ůda─ç powierzchnia planety Proxima b, okr─ů┼╝aj─ůcej najbli┼╝sz─ů wzgl─Ödem S┼éo┼äca gwiazd─Ö. Planeta ta kr─ů┼╝y w ekosferze, czyli w strefie wok├│┼é gwiazdy, w kt├│rej mo┼╝e wyst─Öpowa─ç woda w stanie ciek┼éym. Rys.: ESO.
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/ast ... -2640.html


Za┼é─ůczniki:
Astronarium nr 33 o ┼╝yciu we Wszech┼Ťwiecie.jpg
Astronarium nr 33 o ┼╝yciu we Wszech┼Ťwiecie.jpg [ 108.46 KiB | Przegl─ůdane 1588 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: wtorek, 29 listopada 2016, 10:58 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Świat przygotowuje się na słoneczny kataklizm
2016-11-29 08:52
Bez S┼éo┼äca nie ma ┼╝ycia, ale najbli┼╝sza nam gwiazda mo┼╝e je powa┼╝nie utrudni─ç. Wystarczy jeden rozb┼éysk, aby┼Ťmy cofn─Öli si─Ö o stulecie, trac─ůc ┼é─ůczno┼Ť─ç i pr─ůd. Naukowcy bij─ů na alarm, bo do niewyobra┼╝alnego kataklizmu mo┼╝e doj┼Ť─ç w ka┼╝dej chwili.
23 lipca 2012 roku na S┼éo┼äcu dosz┼éo do najwi─Ökszego wybuchu jaki kiedykolwiek odnotowano za pomoc─ů sond kosmicznych. Mia┼é on miejsce na skraju widocznej z Ziemi strony tarczy s┼éonecznej. Tylko fakt, ┼╝e wyrzut nie by┼é skierowany bezpo┼Ťrednio z nasz─ů stron─Ö, nie odczuli┼Ťmy jego skutk├│w. A mog┼éo by─ç naprawd─Ö gro┼║nie.
Naukowcy przez wiele miesi─Öcy badali to zjawisko i doszli do zatrwa┼╝aj─ůcych wniosk├│w. Ustalono, ┼╝e do koronalnego wyrzutu materii (CME) dosz┼éo z plamy o numerze 1520. Wiatr s┼éoneczny osi─ůgn─ů┼é rekordow─ů pr─Ödko┼Ť─ç a┼╝ 12 milion├│w kilometr├│w na godzin─Ö i rozprzestrzeni┼é na┼éadowane cz─ůstki po Uk┼éadzie S┼éonecznym.
Badacze s─ů zdania, ┼╝e do tak silnego wybuchu i zarazem tak szybko si─Ö przemieszczaj─ůcego, dochodzi zaledwie raz na 5-10 lat. Ratunkiem dla naszej planety jest tylko to, ┼╝e wybuchy przewa┼╝nie nie s─ů skierowane w nasz─ů stron─Ö.
Do tej pory badaczom uda┼éo si─Ö zarejestrowa─ç dwie tego typu eksplozje na S┼éo┼äcu. Poprzednio mia┼éo to miejsce 28 pa┼║dziernika 2003 roku, podczas ubieg┼éego szczytu s┼éonecznej aktywno┼Ťci. Satelity odnotowa┼éy rozb┼éysk promieniowania rentgenowskiego klasy X17.
Astronomowie od lat ostrzegaj─ů, ┼╝e gdyby jednak wyrzut materii by┼é skierowany ku Ziemi, to znale┼║liby┼Ťmy si─Ö w powa┼╝nym tarapatach. Burze magnetyczne s─ů gro┼║nym zjawiskiem, poniewa┼╝ docieraj─ůce od strony S┼éo┼äca, niemal z pr─Ödko┼Ťci─ů ┼Ťwiat┼éa, na┼éadowane cz─ůstki, wnikaj─ů do ziemskich biegun├│w magnetycznych i mog─ů poczyni─ç powa┼╝ne szkody, chocia┼╝by w infrastrukturze energetycznej.
┼╗yjemy w czasach, w kt├│rych nasze codzienne ┼╝ycie, od transportu po ┼é─ůczno┼Ť─ç, uzale┼╝nione jest od energii elektrycznej, tak wi─Öc skutki takiego zjawiska by┼éyby katastrofalne. Naukowcy s─ůdz─ů, ┼╝e przy odpowiednio silnej burzy magnetycznej, powsta┼éej po wybuchu na S┼éo┼äcu, uszkodzenie sieci energetycznej mo┼╝e obj─ů─ç nawet ca┼ée kraje, a usuwanie szk├│d, czyli r├│wnie┼╝ przywracanie dostaw pr─ůdu, mo┼╝e zaj─ů─ç w niekt├│rych przypadkach nawet kilka lat.
Dobry przyk┼éad, jak gro┼║ne mo┼╝e to by─ç, mieli┼Ťmy w 1989 roku. Podczas burzy magnetycznej w marcu i sierpniu dosz┼éo do awarii sieci energetycznej w kanadyjskim stanie Quebec. 6 milion├│w odbiorc├│w nie mia┼éo pr─ůdu przez 9 godzin, w dodatku prac─Ö musia┼éa przerwa─ç g┼é├│wna kanadyjska gie┼éda papier├│w warto┼Ťciowych, co przynios┼éo gigantyczne straty finansowe.
Wed┼éug szacunk├│w niemieckiej firmy ubezpieczeniowej Allianz straty materialne takiego zdarzenia mog┼éyby si─Öga─ç nawet ponad biliona dolar├│w. Miliony odbiorc├│w straci┼éoby pr─ůd na ca┼ée tygodnie, a nawet miesi─ůce. Naprawa ca┼éych system├│w energetycznych by┼éaby niezwykle czasoch┼éonna i kosztowna.
Jednak najbardziej dotkliwym skutkiem dzia┼éalno┼Ťci S┼éo┼äca by┼éa burza magnetyczna, kt├│ra szala┼éa na Ziemi na pocz─ůtku wrze┼Ťnia 1859 roku, znana jako "zjawisko Carringtona" od nazwiska amatora astronomii, kt├│ry jako jedyny zaobserwowa┼é w├│wczas rozb┼éysk na S┼éo┼äcu.
Wiatr s┼éoneczny dotar┼é do ziemskich biegun├│w magnetycznych w ci─ůgu nieca┼éych 20 godzin, a wi─Öc 2-3 razy szybciej ni┼╝ zazwyczaj. Dosz┼éo do zak┼é├│ce┼ä i awarii w sieci telegraficznej w Europie i Ameryce P├│┼énocnej. Zorze polarne, zwykle widoczne nad obszarami polarnymi, tym razem obserwowano niemal na ca┼éym ┼Ťwiecie, nawet w krajach po┼éo┼╝onych w pobli┼╝u r├│wnika.
Takich incydent├│w w historii ludzko┼Ťci mog┼éo by─ç znacznie wi─Öcej. Dowody na to znale┼║li naukowcy z Uniwersytet├│w Kansas i Washburn, kt├│ry poczynili badania radiow─Öglowe s┼éoj├│w jednych z najstarszych drzew.
Na tej podstawie ustalono, ┼╝e w latach 774-775 dosz┼éo do 10 lub nawet 20 razy wi─Ökszej burzy magnetycznej ni┼╝ w 1859 roku. Ludzko┼Ť─ç nie dysponowa┼éa w├│wczas urz─ůdzeniami, kt├│re mog┼éyby odnotowa─ç tego typu zdarzenie, nazwane "zjawiskiem Karola Wielkiego", kt├│ry w tym czasie podbi┼é Kr├│lestwo Longobard├│w.
Dzisiaj, gdy nasze codzienne ┼╝ycie, od transportu po ┼é─ůczno┼Ť─ç, uzale┼╝nione jest od energii elektrycznej, skutki takiego zjawiska, jak w 1859 roku, by┼éyby katastrofalne. Naukowcy s─ůdz─ů, ┼╝e przy odpowiednio silnej burzy magnetycznej, powsta┼éej po wybuchu na S┼éo┼äcu, uszkodzenie sieci energetycznej mo┼╝e obj─ů─ç nawet ca┼ée kraje, a usuwanie szk├│d, czyli r├│wnie┼╝ przywracanie dostaw pr─ůdu, mo┼╝e zaj─ů─ç w niekt├│rych przypadkach nawet kilka lat.
To mo┼╝e si─Ö okaza─ç gorsze dla normalnego funkcjonowania spo┼éecze┼ästwa ni┼╝ odbudowa po przej┼Ťciu tornada czy nawet najwi─Ökszej powodzi. Zjawiska te dotykaj─ů miasta, regiony i kraje, za┼Ť wp┼éyw S┼éo┼äca obejmuje ca┼ée kontynenty, ca┼é─ů nasz─ů planet─Ö jednocze┼Ťnie.
Maj─ůc na uwadze 11-letni cykl s┼éoneczny, obecnie znajdujemy si─Ö po maksimum, w drodze do minimum s┼éonecznego, kt├│re nast─ůpi oko┼éo 2020 roku. To oznacza, ┼╝e w latach 20. sytuacja mo┼╝e si─Ö skomplikowa─ç. Aby lepiej pozna─ç nasz─ů gwiazd─Ö i opracowa─ç skuteczne metody ochrony mamy zaledwie 6-7 lat.
S┼éo┼äce bezustannie obserwowane jest przez kilka sond kosmicznych. Jedn─ů z nich jest Solar Dynamics Observatory (SDO), kt├│ra ka┼╝dego dnia gromadzi a┼╝ 1,5 TB danych. Specjali┼Ťci mozolnie analizuj─ů te informacje pod k─ůtem kosmicznych prognoz pogody, kt├│rych zadaniem jest informowanie o mo┼╝liwych zagro┼╝eniach dla sond kosmicznych, satelit├│w czy samolot├│w.
Jednak to zbyt ma┼éo, aby mo┼╝na by┼éo poczu─ç si─Ö bezpiecznie. Dlatego astronomowie z Uniwersytetu Stanforda pracuj─ů ju┼╝ nad inteligentnym systemem wyposa┼╝onym w specjalne algorytmy, kt├│re sprawi─ů, ┼╝e b─Ödzie on przygotowywa┼é precyzyjne prognozy, na podstawie ca┼éej masy danych, a tak┼╝e uczy┼é si─Ö, zbiera┼é potrzebne do┼Ťwiadczenie i polepsza┼é swoj─ů skuteczno┼Ť─ç.
Sztuczna inteligencja b─Ödzie pracowa┼éa na podstawie okre┼Ťlonych wzor├│w, a swoj─ů wiedz─Ö b─Ödzie czerpa┼éa z bazy ponad 2 tysi─Öcy region├│w, kt├│re obecnie obserwowane s─ů przez sond─Ö SDO. Efektem pracy systemu ma by─ç niezwykle szybka i szczeg├│┼éowa prognoza dotycz─ůca nadchodz─ůcych wybuch├│w i rozb┼éysk├│w s┼éonecznych.
Takie rozwi─ůzanie jest bardzo istotne dla normalnego funkcjonowania naszej cywilizacji, gdy┼╝ pozwoli nam to odpowiednio wcze┼Ťniej zabezpieczy─ç si─Ö przed nadci─ůgaj─ůcym kosmicznym kataklizmem i, tym samym, maksymalnie ograniczy─ç jego skutki.
http://www.twojapogoda.pl/wiadomosci/11 ... -kataklizm


Za┼é─ůczniki:
Świat przygotowuje się na słoneczny kataklizm.jpg
┼Üwiat przygotowuje si─Ö na s┼éoneczny kataklizm.jpg [ 76.67 KiB | Przegl─ůdane 1587 razy ]
Świat przygotowuje się na słoneczny kataklizm2.jpg
┼Üwiat przygotowuje si─Ö na s┼éoneczny kataklizm2.jpg [ 101.56 KiB | Przegl─ůdane 1587 razy ]
Świat przygotowuje się na słoneczny kataklizm3.jpg
┼Üwiat przygotowuje si─Ö na s┼éoneczny kataklizm3.jpg [ 295.25 KiB | Przegl─ůdane 1587 razy ]
Świat przygotowuje się na słoneczny kataklizm4.jpg
┼Üwiat przygotowuje si─Ö na s┼éoneczny kataklizm4.jpg [ 210.57 KiB | Przegl─ůdane 1587 razy ]
Świat przygotowuje się na słoneczny kataklizm5.jpg
┼Üwiat przygotowuje si─Ö na s┼éoneczny kataklizm5.jpg [ 108.38 KiB | Przegl─ůdane 1587 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: wtorek, 29 listopada 2016, 11:00 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Mikroskopijny Mimas, pot─Ö┼╝ne pier┼Ťcienie
Radosław Kosarzycki dnia 29/11/2016
Mimas ÔÇô lodowy ksi─Ö┼╝yc Saturna wydaje si─Ö tutaj wr─Öcz miniaturowy w por├│wnaniu do pot─Ö┼╝nych pier┼Ťcieni planety.
Z uwagi na fakt, ┼╝e Mimas wygl─ůda tutaj na niesamowicie ma┼éy, mog┼éoby si─Ö wydawa─ç, ┼╝e pier┼Ťcienie s─ů o wiele masywniejsze od niego. Tak jednak nie jest. Naukowcy uwa┼╝aj─ů, ┼╝e masa wszystkich pier┼Ťcieni nie jest wi─Öksza ni┼╝ kilka mas Mimasa, aczkolwiek mo┼╝liwe, ┼╝e jest nawet mniejsza od masy Mimasa. Sonda Cassini wkr├│tce b─Ödzie w stanie okre┼Ťli─ç mas─Ö pier┼Ťcieni z dok┼éadno┼Ťci─ů do kilku setnych cz─Ö┼Ťci masy Mimasa. Naukowcy na Ziemi bardzo uwa┼╝nie b─Öd─ů ┼Ťledzi─ç sygna┼éy radiowe emitowane przez sond─Ö podczas bliskich przelot├│w w pobli┼╝u pier┼Ťcieni.
Pier┼Ťcienie sk┼éadaj─ůce si─Ö z ma┼éych, lodowych cz─ůstek s─ů ekstremalnie cienkie ÔÇô zazwyczaj ich grubo┼Ť─ç nie przekracza kilku, kilkunastu metr├│w. Dlatego te┼╝ pomimo ich rozpi─Öto┼Ťci, zawieraj─ů one wyj─ůtkowo ma┼éo masy.
Średnica Mimasa to 396 kilometrów.
Zdj─Öcie wykonano z 6 stopni nad p┼éaszczyzn─ů pier┼Ťcieni w filtrze czerwonym zainstalowanym na szerokok─ůtnej kamerze sondy Cassini w dniu 21 lipca 2016 r. Odleg┼éo┼Ť─ç sondy od Saturna wynosi┼éa 907 000 km, pod k─ůtem S┼éo┼äce-Saturn-sonda wynosz─ůcym 31 stopni. Skala zdj─Öcia to 54 km/piksel.
Źródło: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute
Tagi: Cassini, ksi─Ö┼╝yc lodowy, Ksi─Ö┼╝yce Saturna, Mimas, Sonda Cassini, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/29/mi ... erscienie/


Za┼é─ůczniki:
Mikroskopijny Mimas.jpg
Mikroskopijny Mimas.jpg [ 96.11 KiB | Przegl─ůdane 1587 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: wtorek, 29 listopada 2016, 11:20 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Potwierdzenie rekordu Polski. Rakieta amatorska poleciała na ponad 12 tys. m
Konstruktorzy rakiety eksperymentalnej K1-X oficjalnie potwierdzili pobicie rekordu Polski w wysoko┼Ťci lotu rakiet amatorskich, kt├│re mia┼éo miejsce w dniu 16 pa┼║dziernika 2016 na poligonie wojskowym w Drawsku Pomorskim. Rakieta osi─ůgn─Ö┼éa pu┼éap 12 200 m.
W dniach 15-16 pa┼║dziernika na poligonie wojskowym w Drawsku Pomorskim, na pasie taktycznym ÔÇ×MielnoÔÇŁ odby┼éa si─Ö coroczna impreza Loty Rakiet Eksperymentalnych (LRE), kt├│rej organizatorem by┼éo Polskie Towarzystwo Rakietowe.
W drugim dniu wydarzenia mia┼é miejsce start rakiety K1-X skonstruowanej przez krakowski oddzia┼é Polskiego Towarzystwa Rakietowego. Pierwsze komunikaty m├│wi┼éy o osi─ůgni─Öciu wysoko┼Ťci 12 308 metr├│w, a nawet 14 tys. m (wg wskaza┼ä akcelerometra).
Czytaj te┼╝: Rekord Polski w kategorii rakiet amatorskich [Wideo]
Konstruktorzy rakiety, w komunikacie przes┼éanym do redakcji Space24.pl podali, ┼╝e po analizach danych telemetrycznych okaza┼éo si─Ö, ┼╝e nowy rekord Polski w lotach eksperymentalnych rakiet amatorskich to pu┼éap 12 200 metr├│w. Tym samym poprzedni rekord z w kwietnia 2015 r. ustanowiony tak┼╝e przez rakiet─Ö K1-X zosta┼é pobity o 4 200 metr├│w. Sukces jest podw├│jny, poniewa┼╝ rakieta przekroczy┼éa umown─ů granic─Ö 10 km, kt├│r─ů ustawili sobie jako poprzeczk─Ö do pokonania konstruktorzy amatorskich rakiet du┼╝ej mocy. Przy okazji jest to najwy┼╝szy lot polskiej rakiety cywilnej od czas├│w rakiet meteorologicznych ÔÇ×MeteorÔÇŁ.
Do rekordowego lotu rakieta wystartowa┼éa w konfiguracji K1-Xh 2k, czyli z silnikiem hybrydowym i dwoma silnikami startowymi na paliwo sta┼ée (Solid Rocket Booster) po bokach. Jest to rozwini─Öcie wcze┼Ťniejszej udanej konstrukcji wielokrotnego u┼╝ytku. By┼é to zarazem ├│smy start rakiety z projektu K1-X.
Prace nad rakiet─ů K1-X zacz─Ö┼éy si─Ö w 2010 r. Pocz─ůtkowo by┼éa ona nap─Ödzana silnikiem na paliwo sta┼ée. A od pi─ůtego lotu by┼éa wyposa┼╝ona w silnik hybrydowy na ciek┼éy podtlenek azotu w roli utleniacza oraz ┼╝ywic─Ö poliestrow─ů z polietylenem jako paliwo. W rekordowym, ├│smym locie, do silnika hybrydowego zosta┼éy dodane dwa boostery po bokach rakiety na paliwo sta┼ée.
Rakieta zbudowana jest z aluminium. Wykonano z niego korpus, zbiornik N2O, wr─Ögi ┼é─ůcz─ůce, stateczniki i grot g┼éowicy. Zbiornik jest r├│wnocze┼Ťnie elementem poszycia rakiety, natomiast komora spalania wykonana zosta┼éa ze stali chromoniklowej i jest schowana w aluminiowym poszyciu. Natomiast dysz─Ö wykonano w ca┼éo┼Ťci z grafitu. Jedynie g┼éowica jest zbudowana z kompozytu szklano-epoksydowego dla zapewnienia transparentno┼Ťci radiowej (w g┼éowicy umieszczono lokalizatory GPS). Pod g┼éowic─ů znajduje si─Ö przedzia┼é spadochronowy, z kt├│rego uwalniany jest spadochron pilot poprzez odstrzelenie g┼éowicy na pu┼éapie, nast─Öpnie po zwolnieniu zawleczki na wysoko┼Ťci 200 m pilot wyci─ůga spadochron g┼é├│wny i rakieta wraz z g┼éowic─ů l─ůduje z pr─Ödko┼Ťci─ů 10,5 m/s. Nad momentem wyrzucenia spadochron├│w czuwaj─ů dwa niezale┼╝ne uk┼éady wyrzucania spadochron├│w umieszczone poni┼╝ej w przedziale elektroniki. Jeden uk┼éad o nazwie ÔÇ×UWS5-51ÔÇŁ bazuj─ůcy na czujniku pola magnetycznego Ziemi wykrywa przechy┼é rakiety po osi─ůgnieciu apogeum i wyrzuca pilota. Drugi uk┼éad o nazwie Arecorder, bazuj─ůc na pomiarze ci┼Ťnienia oraz przyspiesze┼ä wykrywa moment najmniejszej pr─Ödko┼Ťci w apogeum wyrzucaj─ůc spadochron pilot oraz p├│┼║niej na ustalonej wysoko┼Ťci uwalnia spadochron g┼é├│wny. Ponadto rejestruje na karcie pami─Öci parametry lotu: ci┼Ťnienie, przyspieszenie w 3 osiach i temperatur─Ö. Na tej podstawie wyliczane s─ů pozosta┼ée parametry, np. pr─Ödko┼Ť─ç i wysoko┼Ť─ç.
W przedziale elektroniki znajduje si─Ö r├│wnie┼╝ kamera pok┼éadowa i zasilanie. A poni┼╝ej umiejscowiono najwi─Ökszy element rakiety czyli zbiornik utleniacza o d┼éugo┼Ťci 150 cm. Pomi─Ödzy zbiornikiem a komor─ů spalania umieszczony jest przedzia┼é zaworu ze sterowaniem i lini─ů zasilaj─ůc─ů do komory spalania. Na zewn─ůtrz przedzia┼éu jest naklejona antena dook├│lna, autorskie opracowanie firmy SpaceForest. Po bokach rakiety umieszczono dodatkowe silniki startowe, kt├│re rozp─Ödzaj─ů wst─Öpnie rakiet─Ö do 182m/s i odpadaj─ů samoczynnie natychmiast po ustaniu ci─ůgu. Dzi─Öki temu, ┼╝e po wypaleniu silniki s─ů lekkie i spadaj─ů niestabilnie z niedu┼╝─ů pr─Ödko┼Ťci─ů w promieniu 100m od wyrzutni to pomimo braku w┼éasnego systemu odzysku r├│wnie┼╝ mog─ů zosta─ç u┼╝yte ponownie
Przy projekcie rakiety K1-X pracowa┼é zesp├│┼é dziesi─Öciu os├│b, nie tylko z krakowskiej grupy PTR, ale te┼╝ z innych region├│w Polski. Pomys┼éodawc─ů budowy rakiety K1-X, autorem pierwszych jej projekt├│w oraz symulacji jej lotu jest Krzysztof ┼Ücigalski. W┼Ťr├│d dw├│ch g┼é├│wnych konstruktor├│w wymieni─ç nale┼╝y Kacpra Zieli┼äskiego, kt├│ry zaprojektowa┼é i wykona┼é m.in. silnik na paliwo sta┼ée oraz Adama Matusiewicza ÔÇô autora projektu silnika hybrydowego czy systemu spadochronowego. Andrzej Chwastek zajmowa┼é si─Ö m.in. elektronik─ů pok┼éadow─ů, a Robert Magiera pracowa┼é nad wyrzutni─ů rakietow─ů, tankowaniem N2O i logistyk─ů.
Wszystkie materia┼éy, podzespo┼éy i koszty wyjazd├│w by┼éy finansowane jedynie z prywatnych pieni─Ödzy cz┼éonk├│w projektu. Osi─ůgni─Öcie nowego rekordu Polski nie odby┼éoby si─Ö bez wsparcie Wojska Polskiego w postaci u┼╝yczenia poligon├│w, rezerwacji przestrzeni powietrznej oraz zapewnieniu zabezpieczenia przeciwpo┼╝arowego.
Rakieta po o┼Ťmiu lotach jest wci─ů┼╝ sprawna i gotowa do prowadzenia kolejnych eksperyment├│w i test├│w technologicznych. Cz┼éonkowie PTR planuj─ů wykorzysta─ç zdobyte do┼Ťwiadczenie przy budowie nast─Öpnej rakiety ÔÇô PTR1, kt├│ra b─Ödzie pierwsz─ů rakiet─ů eksperymentaln─ů budowan─ů od pocz─ůtku wsp├│lnymi si┼éami wszystkich cz┼éonk├│w PTR.
(PG)
http://www.space24.pl/499825,potwierdze ... Q0.twitter


Za┼é─ůczniki:
Potwierdzenie rekordu Polski.jpg
Potwierdzenie rekordu Polski.jpg [ 124.08 KiB | Przegl─ůdane 1585 razy ]
Potwierdzenie rekordu Polski2.jpg
Potwierdzenie rekordu Polski2.jpg [ 89.86 KiB | Przegl─ůdane 1585 razy ]
Potwierdzenie rekordu Polski3.jpg
Potwierdzenie rekordu Polski3.jpg [ 108.98 KiB | Przegl─ůdane 1585 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: ┼Ťroda, 30 listopada 2016, 09:28 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Astronomowie ustalaj─ů 227 oficjalnych nazw gwiazd
Radosław Kosarzycki dnia 29/11/2016
Alfa Centauri to już nie Alfa Centauri. Od dawna używana nazwa tego układu podwójnego została zamieniona na jej starożytny odpowiednik w nowym katalogu Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU), który ustala 227 oficjalnych nazw dla różnych gwiazd na niebie.
Wed┼éug informacji przekazanej przez IAU ustalenie nazw ma wyeliminowa─ç w─ůtpliwo┼Ťci. Dla przyk┼éadu, gwiazda Fomalhaut ma ponad 30 r├│┼╝nych nazw, dlatego ci─Ö┼╝ko czasami ustali─ç, kt├│rej nazwy ÔÇô lub pisowni ÔÇô powinno si─Ö u┼╝ywa─ç . W przypadku tej gwiazdy na przestrzeni lat u┼╝ywano Fumalhaut, Fomalhut, a nawet FomalÔÇÖgaut.
Mi─Ödzynarodowa Unia Astronomiczna, kt├│ra jest oficjalnym cia┼éem ustalaj─ůcym oficjalne nazwy obiekt├│w astronomicznych, wybra┼éa pojedyncze nazwy dla gwiazd, kt├│re dot─ůd wykorzystywa┼éy wi─Öcej ni┼╝ jedn─ů nazw─Ö. Tutaj trzeba przyzna─ç, ┼╝e niekt├│re decyzje mog─ů by─ç kontrowersyjne dla obserwator├│w. Dla przyk┼éadu, uk┼éad podw├│jny Alfa Centauri, le┼╝─ůcy 4.33 lat ┼Ťwietlnych od S┼éo┼äca, teraz oficjalnie b─Ödzie wykorzystywa┼é nazw─Ö ÔÇ×Rigil KentaurusÔÇŁ ÔÇô to staro┼╝ytna nazwa tego uk┼éadu.
S─ůsiaduj─ůca ze S┼éo┼äcem gwiazda Proxima Centauri ÔÇô najbli┼╝sza nam gwiazda le┼╝─ůca zaledwie 4.22 lat ┼Ťwietlnych od Ziemi ÔÇô utrzyma swoj─ů nazw─Ö, co pozwoli na ┼éatwiejsze ┼Ťledzenie informacji o najbli┼╝szej Ziemi egzoplanecie (obecnie znanej pod nazw─ů Proxima b).
W wielu przypadkach utrzymano najbardziej znane nazwy; dla przyk┼éadu Wega, kt├│ra ma kilka innych nazw, pozostanie przy nazwie Wega ÔÇô co b─Ödzie odzwierciedla┼éo katalogi gwiazd tworzone od stuleci. Oficjalne oznaczenia alfanumeryczne nadane gwiazdom, a wykorzystywane przez zawodowych astronom├│w, pozostan─ů niezmienione.
ÔÇ×Z uwagi na fakt, ┼╝e IAU nadaje nazwy egzoplanetom i ich gwiazdom macierzystym, niezb─Ödnym wydawa┼éo si─Ö skatalogowanie nazw gwiazd powszechnie u┼╝ywanych w przesz┼éo┼Ťci i ustalenie, kt├│re z nich b─Öd─ů oficjalnie u┼╝ywane od teraz,ÔÇŁ m├│wi Eric Mamajek, kierownik i organizator grupy roboczej IAU.
Decyzja jest efektem prac podj─Ötych w maju 2016 roku, kiedy to grupa robocza UAI rozpocz─Ö┼éa przeczesywanie literatury w celu okre┼Ťlenia, kt├│re nazwy gwiazd powinno si─Ö uzna─ç za oficjalne. Grupa poszukiwa┼éa nazw jednowyrazowych oraz nazw historycznie wykorzystywanych w astronomii i kulturze.
ÔÇ×Zadanie grupy by┼éo zdecydowanie, kt├│re tradycyjne nazwy gwiazd nadawane przez kultury na ca┼éym ┼Ťwiecie, powinny by─ç uznane za oficjalne w celu unikni─Öcia w─ůtpliwo┼Ťci,ÔÇŁ poinformowa┼éa IAU w o┼Ťwiadczeniu. ÔÇ×Niekt├│re nazwy najja┼Ťniejszych i najbardziej rozpoznawalnych gwiazd nie mia┼éy jednej, oficjalnej pisowni, inne mia┼éy r├│┼╝ne nazwy, a czasami jedna nazwa by┼éa wykorzystywana do r├│┼╝nych gwiazd.ÔÇŁ
Pe┼éna lista 227 gwiazd dost─Öpna jest na stronie IAU. Katalog zawiera 18 nazw gwiazd zatwierdzonych w grudniu 2015 roku, z czego 14 zosta┼éo zaproponowanych i przeg┼éosowanych przez opini─Ö publiczn─ů w ramach akcji NameExoWorlds. Zatwierdzone nazwy gwiazd nie b─Öd─ů mog┼éy by─ç wykorzystane do nazywania planetoid, ksi─Ö┼╝yc├│w planet i egzoplanet.
Źródło: space.com
Tagi: Alfa Centauri, IAU, katalog nazw gwiazd, nazwy gwiazd, Rigil Kentaurus, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/29/as ... zw-gwiazd/


Za┼é─ůczniki:
Astronomowie ustalaj─ů 227 oficjalnych nazw gwiazd.jpg
Astronomowie ustalaj─ů 227 oficjalnych nazw gwiazd.jpg [ 278.96 KiB | Przegl─ůdane 1580 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: ┼Ťroda, 30 listopada 2016, 09:30 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Międzynarodowa Unia Astronomiczna zaakceptowała oficjalnie 227 nazw gwiazd
Wysłane przez czart w 2016-11-29 13:30
Międzynarodowa Unia Astronomiczne (IAU) postanowiła ujednolicić stosowane różnorodne nazewnictwo gwiazd i oficjalnie zaaprobowała nazwy dla 227 gwiazd.

W tym celu w maju 2016 r. powo┼éana zosta┼éa grupa robocza ds. nazw gwiazd (Working Group on Star Names ÔÇô WGSN). O┼Ťmioro astronom├│w mia┼éo za zadanie przeanalizowa─ç stosowane od wiek├│w nazwy gwiazd pod k─ůtem historycznym i kulturowym, zebra─ç wersje stosowane w r├│┼╝nych krajach, a nast─Öpnie ustali─ç jednolit─ů ich pisowni─Ö. P├│┼║niej zostanie opracowana tak┼╝e procedura i kryteria nadawania nowych nazw s┼éownych gwiazdom.

Przypomnijmy, ┼╝e w grudniu 2015 roku Mi─Ödzynarodowa Unia Astronomiczna nada┼éa oficjalne nazwy 14 gwiazdom posiadaj─ůcym planety pozas┼éoneczne, wy┼éonione w ramach og├│lno┼Ťwiatowego plebiscytu (zag┼éosowa─ç m├│g┼é ka┼╝dy internauta). Teraz wykonuje kolejny krok i pr├│buje usystematyzowa─ç stosowane historycznie nazwy tak┼╝e innych gwiazd. Na li┼Ťcie zaaprobowanych nazw jest m.in. Proxima Centauri, czyli najbli┼╝sza gwiazda wzgl─Ödem S┼éo┼äca (niedawno og┼éoszono odkrycie planety wok├│┼é niej). Zaakceptowano tak┼╝e nazwy dla kilku innych gwiazd z planetami: Algieba (Gamma-1 Leonis), Hamal (Alfa Arietis), Muscida (Omicron Ursae Majoris). Z kolei dla gwiazdy Alfa Centauri zaaprobowano stosowan─ů w staro┼╝ytno┼Ťci nazw─Ö Rigil Kentaurus.

Oficjalne przyj─Öcie nazw s┼éownych nie zmienia jednak nic w procedurze stosowanej na co dzie┼ä przez astronom├│w. W katalogach s─ů spisane miliony gwiazd. Wi─Ökszo┼Ť─ç z nich nie ma nazw s┼éownych, a identyfikuje si─Ö je ci─ůgami liter i cyfr. Jedna gwiazda mo┼╝e mie─ç wiele r├│┼╝nych tego typu oznacze┼ä, w zale┼╝no┼Ťci od tego w ilu katalogach zosta┼éa uwzgl─Ödniona. Dla przyk┼éadu Syriusz, najja┼Ťniejsza gwiazda nocnego nieba, ma tak┼╝e oznaczenia takie jak: HD 48915, HIP 32349, LHS 219, IRAS S06429-1639, czy AKARI-FIS-V1 J0645085-164258.

Przypomnijmy, ┼╝e w latach dwudziestych ubieg┼éego stulecia Mi─Ödzynarodowa Unia Astronomiczna ujednolici┼éa nazwy gwiazdozbior├│w, a przy okazji tak┼╝e ich granice na mapach nieba. Od tamtej pory na niebie mamy 88 gwiazdozbior├│w i taki podzia┼é obowi─ůzuje do dzisiaj.

Przy okazji przestrzegamy przed kupowaniem nazw gwiazd. Taki proceder dzia┼éa na ┼Ťwiecie, w tym Polsce. Ale kupiona w ten spos├│b nazwa to jedynie uzgodnienie pomi─Ödzy dan─ů firm─ů sprzedaj─ůc─ů us┼éug─Ö, a jej klientem. Nikt inny takiej nazwy nie uznaje, ani naukowcy, ani ┼╝adne oficjalne instytucje na ┼Ťwiecie. Wed┼éug nas szkoda pieni─Ödzy na tzw. "certyfikat" do powieszenia na ┼Ťcianie w ramce, a w praktyce nic nie znacz─ůcy ┼Ťwistek papieru. Znacznie taniej wyjdzie wydrukowanie takiego "dyplomu" samodzielnie, a zaoszcz─Ödzone pieni─ůdze mo┼╝na przeznaczy─ç np. na zakup sprz─Ötu lub literatury astronomicznej.

Mi─Ödzynarodowa Unia Astronomiczna zrzesza zawodowych astronom├│w z ca┼éego ┼Ťwiata, nale┼╝y do niej ponad 10 tysi─Öcy naukowc├│w. Jest jedynym podmiotem mog─ůcym nadawa─ç uznawane oficjalnie na ┼Ťwiecie nazwy obiektom astronomicznym. Przy czym wychodzi z za┼éo┼╝enia, ┼╝e pi─Ökno kosmosu i nocnego nieba nie jest na sprzeda┼╝ i nie prowadzi sprzeda┼╝y nazw gwiazd.

Wi─Öcej informacji:
ÔÇó IAU Formally Approves 227 Star Names
ÔÇó Zasady nazywania gwiazd i spis oficjalnych nazw
ÔÇó Working Group on Star Names Bulletin 1 (plik PDF)

ÔÇó Working Group on Star Names Bulletin 2 (plik PDF)

ÔÇó Stanowisko IAU na temat sprzedawania nazw gwiazd

Źródło: IAU

Na ilustracji:
Wielka Niedźwiedzica (Ursa Major) - skan jednej z kolorowych kart konstelacji opublikowanych w Anglii w 1824 roku przez Samuela Leigha. Źródło: IAU.
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/mie ... -2642.html


Za┼é─ůczniki:
Międzynarodowa Unia Astronomiczna zaakceptowała oficjalnie 227 nazw gwiazd.jpg
Mi─Ödzynarodowa Unia Astronomiczna zaakceptowa┼éa oficjalnie 227 nazw gwiazd.jpg [ 241.49 KiB | Przegl─ůdane 1579 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: ┼Ťroda, 30 listopada 2016, 09:34 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera
Radosław Kosarzycki dnia 29/11/2016
Sonda Trace Gas Orbiter (TGO) w ko┼äcu po raz pierwszy od wej┼Ťcia na orbit─Ö wok├│┼é Marsa przetestowa┼é sw├│j zestaw instrument├│w i dowi├│d┼é swoich mo┼╝liwo┼Ťci.
Trace Gas Orbiter to efekt współpracy ESA z Roskosmosem, który dotarł do Marsa 19 października br. Jego elitpyczna orbita aktualnie pozwala mu się co 4.2 dnia zbliżyć na 230-310 km nad powierzchnię Marsa, a następnie oddalić się na 98 000 km.
W ci─ůgu ostatnich dw├│ch orbit w dniach 20-28 listopada orbiter przetestowa┼é cztery instrumenty naukowe i wykona┼é pomiary kalibracyjne.
Dane z pierwszej orbity zosta┼éy opublikowane w celu pokazania na jakiego rodzaju obserwacje mo┼╝emy liczy─ç gdy pod koniec przysz┼éego roku sonda znajdzie si─Ö na docelowej, niemal ko┼éowej orbicie na wysoko┼Ťci ok. 400 kilometr├│w nad powierzchni─ů Marsa.
G┼é├│wnym zadaniem sondy TGO b─Ödzie badanie rzadkich gaz├│w tworz─ůcych mniej ni┼╝ 1% obj─Öto┼Ťci atmosfery marsja┼äskiej, takich jak metan, para wodna, dwutlenek azotu czy acetylen.
Szczeg├│lnie interesuj─ůcym wydaje si─Ö by─ç metan, kt├│ry na Ziemi powstaje g┼é├│wnie w procesach biologicznych, a cz─Ö┼Ťciowo tak┼╝e w geologicznych (np. reakcje hydrotermalne).
Dwa instrumenty, kt├│re odpowiadaj─ů za to zadanie dowiod┼éy w┼éa┼Ťnie, ┼╝e mog─ů wykonywa─ç bardzo szczeg├│┼éowe widma atmosfery. Podczas pr├│bnych obserwacji w ubieg┼éym tygodniu, zestaw Atmospheric Chemistry Suite skupi┼é si─Ö na dwutlenku w─Ögla, kt├│ry stanowi znaczn─ů cz─Ö┼Ť─ç atmosfery planety. Z kolei zestaw Nadir and Occultation for Mars Discovery przyjrza┼é si─Ö wodzie.
Pomiary uzupe┼éniaj─ůce wykonane za pomoc─ů detektora neutron├│w FREND b─Öd─ů mierzy┼éy strumie┼ä neutron├│w z powierzchni planety. Strumie┼ä neutron├│w powstaje wskutek atakowania powierzchni przez promienie kosmiczne. Spos├│b emisji i pr─Ödko┼Ť─ç strumienia zmierzona przez TGO wiele nam powie o sk┼éadzie chemicznym powierzchni, w szczeg├│lno┼Ťci wody lub lodu znajduj─ůcych si─Ö tu┼╝ pod powierzchni─ů.
Instrument Colour and Stereo Surface Imaging System (CaSSIS) tak┼╝e przetestowa┼é swoje mo┼╝liwo┼Ťci wykonuj─ůc 11 zdj─Ö─ç podczas pierwszego bliskiego przelotu nad Marsem w dniu 22 listopada.
W momencie najwi─Ökszego zbli┼╝enia sonda znajdowa┼éa si─Ö 235 km nad powierzchni─ů, przelatuj─ůc nad obszarem Hebes Chasma, na p├│┼énoc od Valles Marineris. To jedne z najbli┼╝szych zdj─Ö─ç powierzchni planety jakie kiedykolwiek wykona TGO zwa┼╝aj─ůc na fakt, ┼╝e jego docelowa orbita charakteryzuje si─Ö wysoko┼Ťci─ů 400 km nad powierzchni─ů.
Źródło: ESA
Tagi: ExoMars, Mars, Trace Gas Orbiter, wyrozniony, zdj─Öcia Marsa, zdj─Öcia z TGO
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/29/pi ... -orbitera/


Za┼é─ůczniki:
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera.jpg
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera.jpg [ 85.68 KiB | Przegl─ůdane 1578 razy ]
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera2.jpg
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera2.jpg [ 62.66 KiB | Przegl─ůdane 1578 razy ]
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera3.jpg
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera3.jpg [ 66.9 KiB | Przegl─ůdane 1578 razy ]
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera4.jpg
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera4.jpg [ 186.71 KiB | Przegl─ůdane 1578 razy ]
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera5.jpg
Pierwsze zdj─Öcia z TGO wskazuj─ů na mo┼╝liwo┼Ťci nowego orbitera5.jpg [ 93.87 KiB | Przegl─ůdane 1578 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: ┼Ťroda, 30 listopada 2016, 09:35 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Mało-masywna supernowa sprowokowała powstawanie Układu Słonecznego
Radosław Kosarzycki dnia 29/11/2016
Zesp├│┼é badaczy pracuj─ůcych pod kierownictwem prof. Yong-Zhonga Quiana z University of Minnesota School of Physics and Astronomy wykorzysta┼é nowe modele oraz dowody meteorytowe do wykazania, ┼╝e ma┼éo-masywna supernowa sprowokowa┼éa powstawanie naszego Uk┼éadu S┼éonecznego.
Wyniki badań opublikowano w najnowszym wydaniu periodyku Nature Communications.
Oko┼éo 4.6 miliard├│w lat temu ob┼éok gazu i py┼éu, z kt├│rego z czasem powsta┼é nasz Uk┼éad S┼éoneczny, by┼é rozproszony. Kolaps grawitacyjny ob┼éoku doprowadzi┼é do powstania proto-S┼éo┼äca z otaczaj─ůcym je dyskiem, z kt├│rego powsta┼éy planety. Supernowa ÔÇô gwiazda eksploduj─ůca pod koniec swojego ┼╝ycia ÔÇô mia┼éaby wystarczaj─ůco du┼╝o energii, aby spr─Ö┼╝y─ç taki ob┼éok gazu. Jednak jak dot─ůd nie by┼éo przekonywuj─ůcych dowod├│w wspieraj─ůcych teori─Ö m├│wi─ůc─ů o takich pocz─ůtkach Uk┼éadu S┼éonecznego.
Qian wraz ze swoimi wsp├│┼épracownikami zdecydowa┼é si─Ö skupi─ç si─Ö na kr├│tkotrwa┼éych j─ůdrach obecnych we wczesnym Uk┼éadzie S┼éonecznym. Z uwagi na kr├│tki czas ich ┼╝ycia, owe j─ůdra mog┼éy pochodzi─ç tylko z supernowej. Ich obfito┼Ť─ç we wczesnym Uk┼éadzie S┼éonecznym zosta┼éa wyliczona z produkt├│w ich rozpadu obecnych w meteorytach. Jako od┼éamki z czas├│w powstawania Uk┼éadu S┼éonecznego, meteoryty mo┼╝na uzna─ç za swego rodzaju ceg┼éy i py┼é pozosta┼éy na placu budowy. Mog─ů one bardzo wiele powiedzie─ç nam o Uk┼éadzie S┼éonecznym, o jego sk┼éadzie chemicznym oraz o tym jakie kr├│tkotrwa┼ée j─ůdra atomowe dostarczy┼éa supernowa.
ÔÇ×To dowody, kt├│rych potrzebowali┼Ťmy do wyt┼éumaczenia w jaki spos├│b powsta┼é Uk┼éad S┼éoneczny,ÔÇŁ m├│wi Qian. ÔÇ×Uzyskane przez nas wyniki wskazuj─ů na ma┼éo-masywn─ů supernow─ů.ÔÇŁ
Qian jest ekspertem od powstawania j─ůder atomowych w eksplozjach supernowych. Jego wcze┼Ťniejsze badania skupia┼éy si─Ö na r├│┼╝nych mechanizmach prowadz─ůcych do ich powstawania w supernowych o r├│┼╝nych masach. W sk┼éad jego zespo┼éu wchodzi┼é m.in. g┼é├│wny autor artyku┼éu Projjwal Banerjee. Qian i Banerjee u┼Ťwiadomili sobie, ┼╝e wcze┼Ťniejsze badania proces├│w, kt├│re doprowadzi┼éy do powstania Uk┼éadu S┼éonecznego prowadzono zak┼éadaj─ůc masywn─ů supernow─ů, kt├│ra pozostawi┼éaby po sobie ca┼é─ů palet─Ö odcisk├│w, kt├│rych nie mogli┼Ťmy znale┼║─ç w meteorytach.
Qian wraz ze wsp├│┼épracownikami postanowi┼é sprawdzi─ç czy ma┼éo-masywna supernowa, o masie rz─Ödu 12 mas S┼éo┼äca, mo┼╝e wyt┼éumaczy─ç sk┼éad chemiczny meteoryt├│w. Naukowcy na pocz─ůtku zaj─Öli si─Ö berylem-10, kr├│tkotrwa┼éym j─ůdrem o 4 protonach i 6 neutronach. Tego typu j─ůdra powszechnie wyst─Öpuj─ů w meteorytach.
W rzeczy samej, wszechobecno┼Ť─ç berylu-10 by┼éa od lat ciekawa sama w sobie. Wielu naukowc├│w teoretyzowa┼éo, ┼╝e spallacja (kruszenie j─ůdra atomowego) ÔÇô proces w kt├│rym wysoko-energetyczne cz─ůstki odrywaj─ů protony lub neutrony z j─ůder atomowych ÔÇô odpowiedzialna jest za obecno┼Ť─ç berylu-10 w meteorytach. Qian m├│wi, ┼╝e ta hipoteza zawiera wiele s┼éabych punkt├│w i zak┼éada, ┼╝e beryl-10 nie mo┼╝e powsta─ç w supernowych.
Wykorzystuj─ůc nowe modele supernowych, Qian ze swoimi wsp├│┼épracownikami wykaza┼é, ┼╝e beryl-10 mo┼╝e powsta─ç w procesie spallacji przez neutrina w eksplozji supernowych o niskiej i wysokiej masie. Niemniej jednak, tylko rozpocz─Öcie powstawania Uk┼éadu S┼éonecznego wskutek ma┼éo-masywnej eksplozji zgadza si─Ö ze sk┼éadem chemicznym meteoryt├│w.
ÔÇ×Wyniki opisane w naszym artykule otworzy┼éy zupe┼énie nowy kierunek w naszych badaniach,ÔÇŁ m├│wi Qian. ÔÇ×Opr├│cz tego, ┼╝e ma┼éo-masywna supernowa t┼éumaczy obfito┼Ť─ç berylu-10, model t┼éumaczy tak┼╝e obecno┼Ť─ç kr├│tkotrwa┼éych j─ůder wapnia-41, palladu-107 i innych tak┼╝e odkrywanych w meteorytach.ÔÇŁ
Źródło: University of Minnesota
Tagi: Powstanie Układu Słonecznego, powstawanie Układu Słonecznego, Supernowa, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/29/ma ... onecznego/


Za┼é─ůczniki:
Mało masywna supernowa sprowokowała powstawanie Układu Słonecznego.jpg
Ma┼éo masywna supernowa sprowokowa┼éa powstawanie Uk┼éadu S┼éonecznego.jpg [ 117.82 KiB | Przegl─ůdane 1577 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: czwartek, 1 grudnia 2016, 09:51 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Badanie: polskie uczelnie nie przygotowuj─ů dobrze do pracy w sektorze kosmicznym
30.11.2016
Zdaniem a┼╝ 70 proc. polskich konstruktor├│w ┼éazik├│w marsja┼äskich uczelnie nie przygotowuj─ů dobrze do pracy w sektorze kosmicznym. Jednocze┼Ťnie 74 proc. wi─ů┼╝e z nim swoj─ů przysz┼é─ů karier─Ö - wynika z raportu o potencjale sektora robotyczno-kosmicznego w Polsce.
ÔÇ×Raport nt. potencja┼éu sektora robotyczno-kosmicznego w PolsceÔÇŁ powsta┼é we wsp├│┼épracy Europejskiej Fundacji Kosmicznej oraz Polskiej Agencji Rozwoju Przedsi─Öbiorczo┼Ťci. W badaniu wzi─Ö┼éo udzia┼é ponad 100 m┼éodych konstruktor├│w ┼éazik├│w marsja┼äskich.

Od 2014 roku, czyli od zapowiedzi organizacji w Polsce międzynarodowych zawodów łazików marsjańskich - European Rover Challenge, widoczny jest lawinowy wzrost zainteresowania zespołów studenckich udziałem w zawodach łazików. W 2013 roku takich zespołów było zaledwie siedem, obecnie jest ich już ponad 30. Nad swoimi konstrukcjami pracuje teraz 20 zespołów.

A┼╝ 70 proc. badanych uwa┼╝a, ┼╝e polskie uczelnie nie przygotowuj─ů dobrze do pracy w sektorze kosmicznym; jednocze┼Ťnie a┼╝ 74 proc. wi─ů┼╝e z nim swoj─ů karier─Ö zawodow─ů. 86 proc. badanych uwa┼╝a, ┼╝e w czasie nauki na uczelni wy┼╝szej naby┼éo umiej─Ötno┼Ťci pracy w zespole, a niemal wszyscy badani wskazali, ┼╝e zawody robotyczne mog─ů by─ç pomocnym narz─Ödziem w dalszym rozwoju zawodowym w sektorze kosmicznym i oko┼éokosmicznym.

Zdaniem 41 proc. badanych polskie firmy, instytucje sektora kosmicznego i zwi─ůzanego z kosmosem prowadz─ů profesjonaln─ů polityk─Ö rekrutacji oraz rozwoju, skierowan─ů do absolwent├│w wy┼╝szych uczelni, a 57 proc. jest przeciwnego zdania. Jako najbardziej po┼╝─ůdane dzia┼éanie, kt├│re ma pom├│c studentom dobrze przygotowa─ç si─Ö do uruchamiania w┼éasnych projekt├│w biznesowych, badani wskazali finansowanie k├│┼é naukowych (88 proc.) oraz nauk─Ö zarz─ůdzania projektami (65 proc.).

Najwi─Öcej firm i instytucji z bran┼╝y kosmicznej i oko┼éokosmicznej - a┼╝ 29 - dzia┼éa w wojew├│dztwie mazowieckim. Po pi─Ö─ç w dolno┼Ťl─ůskim oraz ma┼éopolskim, a po trzy - w wielkopolskim i pomorskim.

"Eksperci s─ů zgodni, ┼╝e przyst─ůpienie Polski do Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) w 2012 roku stworzy┼éo nowe mo┼╝liwo┼Ťci dla budowy przemys┼éu kosmicznego, umo┼╝liwi┼éo dost─Öp do infrastruktury badawczej Agencji, program├│w, sta┼╝y i szkole┼ä. Polacy bior─ů udzia┼é w programach dotycz─ůcych misji naukowych na orbicie Ziemi, jak i poza ni─ů (...), obserwacji Ziemi czy nawigacji satelitarnej" - czytamy w raporcie.

W ramach tzw. Programu Wsparcia Polskiego Przemys┼éu Zesp├│┼é Zadaniowy ESAÔÇôPolska zaakceptowa┼é dotychczas 81 projekt├│w na ┼é─ůczn─ů kwot─Ö ok. 15 mln euro. 14 z nich pochodzi┼éo od instytucji badawczych, a 67 od przedsi─Öbiorc├│w. "Wysoki poziom polskiego potencja┼éu technicznego zauwa┼╝any jest przez zagraniczne agencje kosmiczne i instytucje wsp├│┼épracuj─ůce z polskim przemys┼éem, co skutkuje powstaniem polsko-zagranicznych inicjatyw, nowych firm i sukcesami polskich podmiot├│w ubiegaj─ůcych si─Ö o kontrakty na nie┼éatwym rynku kosmicznym" - informuj─ů tw├│rcy raportu.

Raport wykaza┼é jednak, ┼╝e Polsce ci─ůgle brakuje do┼Ťwiadczonych ekspert├│w ze specjalistyczn─ů wiedz─ů, jaka niezb─Ödna jest w zdobywaniu i prowadzeniu warto┼Ťciowych projekt├│w kosmicznych. W tej dziedzinie bardzo wa┼╝na jest dobra wsp├│┼épraca mi─Ödzynarodowa. "Je┼╝eli chcemy, aby Polska sta┼éa si─Ö licz─ůcym graczem na europejskim i ┼Ťwiatowym rynku, musimy zadba─ç r├│wnie┼╝ o stworzenie optymalnych warunk├│w studiowania oraz dalszego rozwoju kompetencji technicznych i mened┼╝erskich w firmach oraz instytucjach zwi─ůzanych z sektorem kosmicznym i oko┼éokosmicznym" - wynika z raportu.

Respondenci wywodzili si─Ö z 18 polskich uczelni technicznych i uniwersytet├│w. Analizie poddanych zosta┼éo tak┼╝e 50 przedsi─Öbiorstw z polskiego sektora kosmicznego. Dane ilo┼Ťciowe uzupe┼éni┼éy wypowiedzi ekspert├│w, m.in. przedstawicieli ministerstw, agencji rz─ůdowych oraz reprezentant├│w samorz─ůd├│w. Koncepcja raportu powsta┼éa w roku 2015 po zrealizowaniu kolejnej edycji zawod├│w European Rover Challenge. Jego pomys┼éodawc─ů i inicjatorem by┼é ┼üukasz Wilczy┼äski ÔÇô prezes Europejskiej Fundacji Kosmicznej.

Raport jest dost─Öpny na stronie: http://tk.parp.gov.pl/attachments/artic ... rt_ERC.pdf

PAP - Nauka w Polsce

ekr/ mrt/
Tagi: europejska fundacja kosmiczna , parp , sektor kosmiczny , łaziki
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/ ... cznym.html


Za┼é─ůczniki:
Badanie polskie uczelnie nie przygotowuj─ů dobrze do pracy w sektorze kosmicznym.jpg
Badanie polskie uczelnie nie przygotowuj─ů dobrze do pracy w sektorze kosmicznym.jpg [ 18.75 KiB | Przegl─ůdane 1569 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: czwartek, 1 grudnia 2016, 09:56 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Zaobserwowano wiele galaktyk kar┼éowatych we wczesnym Wszech┼Ťwiecie
Wysłane przez czart w 2016-11-30 16:46
Astronomowie odkryli du┼╝─ů populacj─Ö po┼éo┼╝onych daleko od nas i bardzo ma┼éych galaktyk, tzw. galaktyk kar┼éowatych. Obserwacji dokonano przy pomocy Kosmicznego Teleskopu Hubble'a oraz 10-metrowego teleskopu Keck I.

Galaktyki kar┼éowate, mimo i┼╝ s─ů ma┼ée, to odgrywa┼éy istotn─ů rol─Ö w trakcie ewolucji Wszech┼Ťwiata, a dok┼éadniej w czasie ery wt├│rnej jonizacji i nieco p├│┼║niej. W okresie od 150 milion├│w do 800 milion├│w lat po Wielkim Wybuchu wczesny Wszech┼Ťwiat zmieni┼é si─Ö w znaczny spos├│b: by┼é ciemny, neutralny i nieprzezroczysty dla promieniowania, a sta┼é si─Ö jasny, zjonizowany i przezroczysty. Swoj─ů rol─Ö w tym procesie mia┼éy galaktyki kar┼éowate, ale niestety trudno si─Ö je bada, gdy s─ů po┼éo┼╝one daleko od nas, bowiem s─ů to obiekty ┼Ťwiec─ůce s┼éabo, trudne do dostrze┼╝enia nawet przy pomocy najwi─Ökszych teleskop├│w. Dlatego odkrycie du┼╝ej liczby odleg┼éych, ma┼éych galaktyk przez naukowc├│w z grupy kierowanej przez University of California w Riverside (USA) jest istotne dla bada┼ä nad ewolucj─ů Wszech┼Ťwiata.

Odkryte galaktyki pozwalaj─ů nam spojrze─ç na czasy kr├│tko po tych wydarzeniach. By┼éy one najbardziej powszechnym rodzajem galaktyk w tamtym okresie i mimo niewielkiej jasno┼Ťci, odpowiada┼éy za wi─Öcej ni┼╝ po┼éow─Ö jonizuj─ůcego promieniowania ultrafioletowego.

W zadaniu zbadania odleg┼éych galaktyk kar┼éowatych, opr├│cz wykorzystania teleskopu znajduj─ůcego si─Ö na orbicie oko┼éoziemskiej, naukowcy otrzymali pomoc od samej przyrody. Wykorzystano zjawisko soczewkowania grawitacyjnego, kt├│re zaburza bieg promieni ┼Ťwietlnych, gdy te przechodz─ů w pobli┼╝u du┼╝ej masy. Skutkiem tego mo┼╝e by─ç powi─Ökszenie obrazu dalekiej galaktyki, niczym poprzez soczewk─Ö.

W roku 2014 przeprowadzono obserwacje gromady galaktyk Abell 1689, w przypadku kt├│rej wyst─Öpuje soczewkowanie grawitacyjne. Dzi─Öki Kosmicznemu Teleskopowi Hubble'a uzyskano g┼é─Öbokie obrazy gromady galaktyk. Dok┼éadna analiza zdj─Ö─ç ujawni┼éa istnienie du┼╝ej populacji galaktyk kar┼éowatych z okresie gdy Wszech┼Ťwiat mia┼é od 2 do 6 miliard├│w lat. By┼é to okres szczeg├│lnie istotny dla proces├│w powstawania gwiazd.

Drugim teleskopem, kt├│ry u┼╝yto w badaniach, by┼é 10-metrowy Keck I, pracuj─ůcy w W.M. Keck Observatory na Hawajach. Dzi─Öki niemu uzyskano dane spektroskopowe ze spektrografu MOSFIRE. Opieraj─ůc si─Ö na nich, okre┼Ťlono odleg┼éo┼Ťci do galaktyk.

Naukowcy wskazuj─ů, ┼╝e znalezione przez nich galaktyki kar┼éowate s─ů od 10 do 100 razy s┼éabsze ni┼╝ obiekty do tej pory obserwowane dla tego przedzia┼éu odleg┼éo┼Ťci w kosmosie, a tym samym dla okre┼Ťlonego wieku od momentu Wielkiego Wybuchu (na im dalsze obiekty w kosmosie patrzymy, jednocze┼Ťnie jakby┼Ťmy patrzyli dalej wstecz w czasie). Na dodatek galaktyki kar┼éowate te okaza┼éy si─Ö znacznie liczniejsze ni┼╝ ich jasne odpowiedniczki, przy czym liczba galaktyk kar┼éowatych zmienia┼éa si─Ö wraz z up┼éywem czasu, w p├│┼║niejszych czasach ewolucji Wszech┼Ťwiata by┼éo ich wi─Öcej ni┼╝ we wcze┼Ťniejszych.

Wyniki bada┼ä opisano w artykule, kt├│ry ukaza┼é si─Ö w ÔÇ×The Astrophysical JournalÔÇŁ.

Wi─Öcej informacji:
ÔÇó Large Number of Dwarf Galaxies Discovered in the Early Universe

Źródło: University of California, Riverside

Na zdj─Öciu:
Masywna gromada galaktyk Abell 1689, powoduj─ůca silne soczewkowanie grawitacyjne, kt├│re umo┼╝liwi┼éo odkrycie licznych galaktyk kar┼éowatych we wczesnym Wszech┼Ťwiecie. ┼╣r├│d┼éo: NASA, ESA, B. Siana, A. Alavi.
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/zao ... -2644.html

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: czwartek, 1 grudnia 2016, 09:58 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Chiński przekaźnik danych Tianlian 1 na orbicie
Wysłane przez grabianski w 2016-11-30 20:57
22 listopada 2016 roku z Satelitarnego Centrum Startowego Xichang w Chinach wystartowa┼éa rakieta D┼éugi Marsz 3C. Na jej pok┼éadzie polecia┼é na orbit─Ö czwarty z serii satelit├│w Tianlian-1, s┼éu┼╝─ůcych do po┼Ťrednictwa w przekazywaniu danych. Tianlian podobnie jak ameryka┼äski TDRSS umo┼╝liwi po┼Ťredniczenie w przesy┼éaniu danych pomi─Ödzy satelitami na niskich orbitach, a stacjami naziemnymi.

Satelity Tianlian umo┼╝liwiaj─ů obustronn─ů komunikacj─Ö w czasie rzeczywistym pomi─Ödzy stacj─ů naziemn─ů i satelitami. Satelita zostanie wykorzystany do komunikacji podczas chi┼äskich misjach za┼éogowych (jak np. misje do przysz┼éej stacji orbitalnej), a tak┼╝e podczas innych misji satelitarnych (np. transmisja danych z rozpoznania czy pogodowych w trakcie kilku minut od ich pozyskania przez satelit─Ö).
Budowa satelity

Satelita Tianlian-1 zbudowany jest na bazie platformy DFH-3, przystosowanej do ┼Ťredniej wielko┼Ťci satelit├│w telekomunikacyjnych. Platforma funkcjonuje na chi┼äkim rynku satelit├│w od 1994 roku. Jest znana z misji nawigacji satelitarnej Beidou czy pary orbiter├│w ksi─Ö┼╝ycowych Change.

Baza satelity wa┼╝y oko┼éo 2 t i ma kszta┼ét prostopad┼éo┼Ťcianu o bokach 2,2 x 1,7 x 2,0 m. Platforma odpowiada za generowanie i dystrybucj─Ö energii elektrycznej, nap─Öd, kontrol─Ö orientacji, kontrol─Ö termaln─ů oraz przetwarzanie danych.

Satelita został wyposażony w kilka systemów komunikacyjnych. Tianlian-1 może służyć w komunikacji pomiędzy stałymi stacjami naziemnymi, mobilnymi, komunikacji międzynarodowej, regionalnej, szerokopasmowej, bezpiecznej komunikacji wojskowej i przekazie danych z innych satelitów.

W┼éa┼Ťnie w tym ostatnim dzia┼éaniu satelity Tianlian s─ů najbardziej znane. Jednym z ich podstawowych zada┼ä jest w┼éa┼Ťnie po┼Ťredniczenie w ┼Ťci─ůganiu danych lub ich wysy┼éaniu do innych satelit├│w, a tak┼╝e ┼Ťledzenie wysy┼éanych na orbit─Ö ┼éadunk├│w w czasie lotu.

Niedawno zako┼äczono misj─Ö Shenzhou 11, w ramach kt├│rej dw├│jka chi┼äskich astronaut├│w polecia┼éa na pok┼éad orbitalnego modu┼éu Tiangong 2. Dzi─Öki obecnym ju┼╝ na orbicie satelitom Tianlian, zesp├│┼é naziemny m├│g┼é stale obserwowa─ç poczynania za┼éogi dzi─Öki wysy┼éanym filmom, transmisjom audio oraz przesy┼éanej telemetrii. Przekaz Tianlian zapewnia┼é tajkonautom r├│wnie┼╝ rozrywk─Ö multimedialn─ů.
Kr├│tka historia

Pierwszy satelita serii Tianlian 1 polecia┼é w kwietniu 2008 roku. Drugi start odby┼é si─Ö w lipcu 2011, a trzeci dok┼éadnie rok p├│┼║niej w 2012 roku. Wszystkie te trzy satelity zapewniaj─ů globalny dost─Öp do swoich us┼éug z ka┼╝dej orbity wok├│┼éziemskiej.

Wys┼éane ostatnio czwarte urz─ůdzenie konstelacji zwi─Ökszy jej pojemno┼Ť─ç i niezawodno┼Ť─ç ÔÇô po ewentualnej awarii jednego z satelit├│w zostanie zachowana pe┼éna operacyjno┼Ť─ç. Taka sytuacja jest do┼Ť─ç prawdopodobna, gdy┼╝ najstarszy satelita konstelacji ju┼╝ przekroczy┼é sw├│j planowany ÔÇ×termin przydatno┼ŤciÔÇŁ.
Europejskie plany

Europa r├│wnie┼╝ planuje zbudowanie w┼éasnej konstelacji satelit├│w telekomunikacji na orbicie geostacjonarnej. Europejska Agencja Kosmiczna wraz z firm─ů Airbus Defense & Space podj─Ö┼éy si─Ö wsp├│lnej budowy takiego systemu.
Celem projektu jest zbudowanie i wyniesienie satelit├│w oraz budowa infrastruktury naziemnej, kt├│re umo┼╝liwi─ů przesy┼é danych pomi─Ödzy satelitami, misjami za┼éogowymi, dronami oraz stacjami naziemnymi.

Segment satelitarny systemu jest ju┼╝ budowany. Pierwszy terminal komunikacyjny polecia┼é na pok┼éadzie satelity Eutelsat 9B w styczniu 2016 roku. W przysz┼éym roku jest planowany drugi start, kt├│ry doko┼äczy budow─Ö rdzenia komunikacyjnego sieci. Do 2020 roku polec─ů jeszcze dwa satelity. Wtedy podobnie jak chi┼äski Tianlian sie─ç EDRS osi─ůgnie pe┼én─ů funkcjonalno┼Ť─ç i zabezpieczenie na wypadek awarii kt├│rego┼Ť z satelit├│w.

U┼╝ytkownikami EDRS b─Öd─ů m.in. satelity obserwacji Ziemi Copernicus, klienci rz─ůdowi, zespo┼éy ratunkowe, system nadzoru morskiego i Mi─Ödzynarodowa Stacja Kosmiczna.
Relacja ze startu

Rakieta Długi Marsz 3C wystartowała z Xichang 22 listopada 2016 roku o godzinie 23:24 czasu lokalnego. Tuż po rozpoczęciu wznoszenia zaczęła się kierować w kierunku południowo-wschodnim, zasilana silnikiem dolnego stopnia i dwiema rakietami pomocniczymi na paliwo ciekłe.

Po dw├│ch minutach i dwudziestu sekundach swoj─ů prac─Ö zako┼äczy┼éy rakiety pomocnicze, a rakieta zasilana czterokomorowym silnikiem DaFY-6-2 kontynuowa┼éa wznoszenie. Nieca┼ée trzy minuty od startu silnik dolnego stopnia zgas┼é, nast─ůpi┼é zap┼éon silnika drugiego stopnia i odrzucenie pierwszego.

Praca drugiego stopnia trwa┼éa oko┼éo 3 minuty. Po nim swoje dzia┼éanie rozpocz─ů┼é trzeci stopie┼ä na paliwo kriogeniczne ÔÇô mieszank─Ö ciek┼éego tlenu oraz ciek┼éego wodoru. Dwusilnikowy stopie┼ä ustawi┼é ┼éadunek na wst─Öpnej niskiej orbicie.

Trzeci stopie┼ä uruchomi┼é swoje silniki drugi raz by wprowadzi─ç satelit─Ö na orbit─Ö transferow─ů do geostacjonarnej (GTO). Nast─Öpnia wykonano separacj─Ö ┼éadunku od g├│rnego stopnia rakiety. Satelita przy pomocy w┼éasnego nap─Ödu wejdzie na orbit─Ö geostacjonarn─ů.

Wi─Öcej informacji:
ÔÇó Relacja ze startu misji na portalu Spaceflightnow.com
ÔÇó Techniczny opis rakiety D┼éugi Marsz 3C/E
ÔÇó Broszura dot. systemu EDRS (wymagana wtyczka Flash)
Źródło: Spaceflight101.com
Na zdj─Öciu:
Rakieta Długi Marsz 3C podczas wynoszenia satelity nawigacji satelitarnej Beidou z kosmodromu Xichang (1 lutego 2016). Źródło: Xinhua/Xue Yubin
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/chi ... -2645.html


Za┼é─ůczniki:
Chiński przekaźnik danych Tianlian 1 na orbicie.jpg
Chi┼äski przeka┼║nik danych Tianlian 1 na orbicie.jpg [ 143.99 KiB | Przegl─ůdane 1566 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: czwartek, 1 grudnia 2016, 10:00 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Naukowcy odkryli "superziemi─Ö".
Jest pi─Ö─ç razy wi─Öksza od naszej planety

30-11-2016 17:52
Dzi─Öki specjalnym przyrz─ůdom naukowcy z Wysp Kanaryjskich odkryli egzoplanet─Ö o masie du┼╝o wi─Ökszej ni┼╝ masa Ziemi. Znajduje si─Ö na orbicie gwiazdy GJ 536. Teraz szukaj─ů kolejnych planet w pobli┼╝u.
Doktorant Alejandro Su├írez Mascare├▒o z Instytutu Astrofizyki na Uniwersytecie La Laguna na Wyspach Kanaryjskich oraz jego promotor Rafael Rebolo i Jonay Isa├ş Gonz├ílez Hern├índez odkryli planet─Ö typu "superziemia", oznaczon─ů jako GJ 536 b. Jej masa jest ok. pi─Ö─ç razy wi─Öksza ni┼╝ masa Ziemi. Zauwa┼╝ono j─ů w odleg┼éo┼Ťci 32,7 lat ┼Ťwietlnych od naszej planety.
Badania zostały przyjęte do publikacji przez czasopismo "Astronomia i Astrofizyka". Byli w nie zaangażowani naukowcy z kilku państw.
Charakterystyka planety
Planeta znajduje si─Ö na orbicie blisko bardzo jasnej gwiazdy GJ 536. Nowo odkryta planeta charakteryzuje si─Ö kr├│tkim okresem orbitalnym (8,7 dnia) i ┼Ťwiat┼éem pochodz─ůcym z pobliskiej gwiazdy. Ta gwiazda to czerwony karze┼é, kt├│ry jest do┼Ť─ç ch┼éodny i znajduje si─Ö w pobli┼╝u S┼éo┼äca. To czyni t─Ö planet─Ö atrakcyjnym kandydatem do bada┼ä nad budow─ů jej atmosfery.
Podczas bada┼ä zaobserwowano aktywno┼Ť─ç magnetyczn─ů podobn─ů do tej na S┼éo┼äcu, jednak jej cykl by┼é do┼Ť─ç kr├│tki, trwa┼é trzy lata.
Do tej pory jedyn─ů planet─ů, jak─ů znale┼║li┼Ťmy jest GJ 536 b, ale kontynuujemy monitorowanie gwiazdy, aby zobaczy─ç czy znajdziemy innych jej towarzyszy - powiedzia┼é Alejandro Su├írez Mascare├▒o, kt├│ry jest pierwszym autorem w artykule. - Skaliste planety zwykle znajduj─ů si─Ö w grupach - wyja┼Ťnia┼é. - szczeg├│lnie wok├│┼é gwiazd tego typu, i jeste┼Ťmy prawie pewni, ┼╝e mo┼╝emy znale┼║─ç inne planety o mniejszej masie, na orbicie dalej od gwiazdy, z okresami od 100 dni do kilku lat. Przygotowujemy program monitorowania trasy tej nowej egzoplanety, aby ustali─ç jej promie┼ä i okre┼Ťli─ç jej g─Östo┼Ť─ç - doda┼é naukowiec.
Jonay Isa├ş Gonz├ílez powiedzia┼é, ┼╝e ta skalista egzoplaneta orbituje gwiazd─Ö du┼╝─ů mniejsz─ů i ch┼éodniejsz─ů, ni┼╝ S┼éo┼äce. - Ale jest ona dostatecznie jasna i jest blisko. Jest ona zauwa┼╝alna z obu p├│┼ékul, co jest bardzo interesuj─ůce dla spektograf├│w o wysokiej stabilno┼Ťci w przysz┼éo┼Ťci, i w szczeg├│lno┼Ťci, dla mo┼╝liwo┼Ťci odkrycia innej skalistej planety w strefie nadaj─ůcej si─Ö do zamieszkania w pobli┼╝u tej gwiazdy - doda┼é astrofizyk.
Nowy, precyzyjny przyrz─ůd
Aby odkry─ç planet─Ö, musieli┼Ťmy zmierzy─ç pr─Ödko┼Ť─ç gwiazdy z dok┼éadno┼Ťci─ů do jednego metra na sekund─Ö. Dzi─Öki skonstruowaniu nowego przyrz─ůdu ESPRESSO, pod kierownictwem Instytutu Astrofizyki na Wyspach Kanaryjskich, mogli┼Ťmy poprawi─ç dok┼éadno┼Ť─ç dziesi─Ö─ç razy, i byli┼Ťmy w stanie rozwin─ů─ç nasze badania nad planetami o warunkach podobnych do Ziemi, wok├│┼é tej i wielu innych, s─ůsiednich gwiazd - powiedzia┼é astrofizyk Rafael Rebolo, dyrektor wy┼╝ej wymienionego instytutu.
Specjalistyczny sprz─Öt
Planeta zosta┼éa odkryta dzi─Öki wsp├│lnemu wysi┼ékowi Instytutu Astrofizyki na Wyspach Kanaryjskich i Obserwatorium w Genewie. Dokonano tego za pomoc─ů spektrografu HARPS (High Accuracy Radial velocity Planet Seeker - bardzo dok┼éadny poszukiwacz planet pozas┼éonecznych metod─ů pr─Ödko┼Ťci radialnej). Jest on zainstalowany na prawie czterometrowym teleskopie w obserwatorium La Silla w Chile. Do poszukiwa┼ä u┼╝yto tak┼╝e spektrografu HARPS North, zainstalowanego na Narodowym Teleskopie Galileo w obserwatorium na La Palma, na Wyspach kanaryjskich.
Źródło: phys.org
Autor: AP/aw
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 0,1,0.html


Za┼é─ůczniki:
Naukowcy odkryli  super ziemie.jpg
Naukowcy odkryli super ziemie.jpg [ 58.37 KiB | Przegl─ůdane 1565 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: czwartek, 1 grudnia 2016, 10:01 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Eksperymenty wskazuj─ů na obecno┼Ť─ç wody podczas powstawania Ksi─Ö┼╝yca
Radosław Kosarzycki dnia 30/11/2016
Zesp├│┼é badaczy z Uniwersytetu Vrije w Amsterdamie odkry┼é dowody na obecno┼Ť─ç wody podczas formowania si─Ö Ksi─Ö┼╝yca. W swoim artykule opublikowanym w periodyku Nature Geoscience zesp├│┼é opisa┼é w jaki spos├│b przeprowadzone przez nich eksperymenty laboratoryjne wskazuj─ů na du┼╝e prawdopodobie┼ästwo obecno┼Ťci wody na Ksi─Ö┼╝ycu na kr├│tko po tym jak uformowa┼é si─Ö on z materii wyrwanej z powierzchni Ziemi wskutek zderzenia z innym obiektem planetarnym.
W ci─ůgu ostatnich kilkudziesi─Öciu lat naukowcy sporo dowiedzieli si─Ö o sk┼éadzie chemicznym Ksi─Ö┼╝yca ÔÇô aktualnie uwa┼╝a si─Ö na przyk┼éad, ┼╝e magna obecna u pocz─ůtk├│w Ksi─Ö┼╝yca sk┼éada┼éa si─Ö z ┼╝elaza, tytanu, wapnia, glinu, magnezu i oczywi┼Ťcie tlenu i krzemu. Co wi─Öcej, wiemy tak┼╝e jaki jest sk┼éad chemiczny skorupy Ksi─Ö┼╝yca ÔÇô sk┼éada si─Ö ona z minera┼éu zwanego plagioklaz─ů, i wiemy jaka jest jej grubo┼Ť─ç. W ramach najnowszych wysi┼ék├│w maj─ůcych na celu zrozumienie pocz─ůtk├│w Ksi─Ö┼╝yca, badacze zmieszali te same sk┼éadniki, kt├│re tworzy┼éy wczesny Ksi─Ö┼╝yc i wystawili t─Ö mieszanin─Ö na t─Ö sam─Ö ilo┼Ť─ç promieniowania, temperatur─Ö i ci┼Ťnienie, kt├│re by┼éy obecne podczas formowania Ksi─Ö┼╝yca. W wyniku eksperymentu na powierzchni laboratoryjnego Ksi─Ö┼╝yca powsta┼éa skorupa z plagioklazy podobna do tej obserwowanej na Ksi─Ö┼╝ycu, z jedn─ů r├│┼╝nic─ů ÔÇô grubo┼Ťci─ů skorupy.
Po ekstrapolacji na rozmiary Ksi─Ö┼╝yca, sztucznie odtworzona warstwa plagioklazy powinna by─ç du┼╝o cie┼äsza ni┼╝ wysz┼éa w eksperymencie. W zwi─ůzku z powy┼╝szym zesp├│┼é badaczy kilkukrotnie ponowi┼é eksperyment kilkukrotnie dodaj─ůc troch─Ö wody do mieszaniny. Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e dodanie wody sprawia┼éo, ┼╝e warstwa powsta┼éej w eksperymencie plagioklazy odzwierciedla faktyczn─ů grubo┼Ť─ç tej warstwy obserwowan─ů na Ksi─Ö┼╝ycu ÔÇô i co wa┼╝niejsze, by┼é to jedyny mo┼╝liwy spos├│b odtworzenia tej grubo┼Ťci. To, wed┼éug naukowc├│w, silnie wskazuje na obecno┼Ť─ç wody na Ksi─Ö┼╝ycu w czasach jego powstawania.
Wykazanie obecno┼Ťci wody podczas formowania si─Ö Ksi─Ö┼╝yca potwierdza na sw├│j spos├│b teorie wysuwane przez innych naukowc├│w, kt├│rzy uwa┼╝aj─ů, ┼╝e woda by┼éa obecna na Ziemi podczas jej powstawania. Je┼╝eli faktycznie tak by┼éo, to teorie m├│wi─ůce o przyniesieniu wody na Ziemi─Ö w kometach mog─ů okaza─ç si─Ö b┼é─Ödne.
Źródło: phys.org
Tagi: Ksi─Ö┼╝yc, pocz─ůtki Uk┼éadu S┼éonecznego, powstawanie ksi─Ö┼╝yca, woda na Ksi─Ö┼╝ycu, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/30/ek ... -ksiezyca/


Za┼é─ůczniki:
Eksperymenty wskazuj─ů na obecno┼Ť─ç wody podczas powstawania Ksi─Ö┼╝yca.jpg
Eksperymenty wskazuj─ů na obecno┼Ť─ç wody podczas powstawania Ksi─Ö┼╝yca.jpg [ 180.46 KiB | Przegl─ůdane 1564 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: czwartek, 1 grudnia 2016, 10:05 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 2016
Radosław Kosarzycki dnia 30/11/2016
Nagrod─Ö g┼é├│wn─ů polskiej edycji konkursu Galileo Masters otrzyma┼é system zapewniaj─ůcy bezpieczn─ů separacj─Ö mi─Ödzy dronami, a za┼éogowymi statkami powietrznymi. Nagrodzono tak┼╝e aplikacj─Ö zwi─ůzan─ů z rynkiem nieruchomo┼Ťci oraz rozwi─ůzanie dla sport├│w ┼╝eglarskich.
Zwyci─Özcy polskiej edycji mi─Ödzynarodowego konkursu na praktyczne u┼╝ycie nawigacji satelitarnej Galileo Masters opracowali zintegrowan─ů technologi─Ö umo┼╝liwiaj─ůc─ů bezpieczne wsp├│┼édzielenie przestrzeni powietrznej mi─Ödzy za┼éogowymi i bezza┼éogowymi statkami powietrznymi. Projekt o nazwie ÔÇ×AerobitsÔÇŁ doceni┼éa r├│wnie┼╝ Polska Agencja Kosmiczna, kt├│ra przyzna┼éa nagrod─Ö specjaln─ů w kategorii najlepszy projekt zwi─ůzany z obronno┼Ťci─ů i bezpiecze┼ästwem pa┼ästwa.
Nasze dzia┼éania mia┼éy pocz─ůtkowo charakter badawczy i by┼éy dedykowane do zastosowa┼ä wewn─Ötrznych. Kiedy pojawi┼éy si─Ö pierwsze publiczne debaty na temat konieczno┼Ťci wprowadzenia system├│w antykolizyjnych dla dron├│w my dysponowali┼Ťmy ju┼╝ dzia┼éaj─ůcym prototypem ÔÇô m├│wi dr Rafa┼é Osypiuk pomys┼éodawca projektu Aerobits.
ÔÇô Decyduj─ůcym impulsem do dalszych prac by┼éy wypowiedzi ekspert├│w, kt├│rzy informowali w├│wczas o braku dost─Öpu do takiej technologii. W ten spos├│b opracowali┼Ťmy nowe modu┼éy, kt├│re na powierzchni kilku centymetr├│w kwadratowych integrowa┼éy lotnicz─ů technologi─Ö ADS-B (Automatic Dependent Surveillance ÔÇô Broadcast) oraz technologi─Ö precyzyjnego pozycjonowania satelitarnego multi-GNSS (Global Navigation Satellite System) ÔÇô dodaje dr Rafa┼é Osypiuk.
Od momentu wykupienia praw autorskich, naukowcy dzia┼éaj─ů jako dwuosobowy startup przy Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie.
ÔÇô Projekt powsta┼é na polskiej uczelni i jest przyk┼éadem tego, ┼╝e i w naszym kraju udaje si─Ö tworzy─ç potrzebne rozwi─ůzania technologiczne w ┼Ťrodowisku akademickim, kt├│re p├│┼║niej mo┼╝na wdro┼╝y─ç na rynek. W por├│wnaniu z innymi zg┼éoszeniami do konkursu, ten projekt ma ju┼╝ za sob─ů kilka lat wa┼╝nych prac badawczo-rozwojowych i kilka zintegrowanych oraz przetestowanych prototyp├│w. To ┼Ťwiadczy o wysokim poziomie zaawansowania technologicznego ÔÇô m├│wi dr Krzysztof Kanawka, prezes Blue Dot Solutions i organizator polskiej edycji konkursu Galileo Masters.
Aerobits by┼é jednym z projekt├│w, kt├│re bra┼éy udzia┼é w programie POSITION, maj─ůcym na celu rozw├│j polskich rozwi─ůza┼ä opartych o nawigacj─Ö satelitarna (GNSS). POSITION by┼é pierwszym programem z zakresu przemys┼éu kosmicznego realizowanym przez polskiego lidera w ramach programu Horyzont 2020. Dzi─Öki POSITION polskie rozwi─ůzania oparte o nawigacj─Ö satelitarn─ů (GNSS) mia┼éy by─ç cz─Ö┼Ťciej doprowadzane do realnych wdro┼╝e┼ä na rynku.
Podczas Gali Fina┼éowej w siedzibie Agencji Rozwoju Przemys┼éu og┼éoszono tak┼╝e drugi najlepszy projekt konkursu, kt├│rym zosta┼é Nawiguj.com, czyli nowoczesne narz─Ödzie sprzeda┼╝y u┼éatwiaj─ůce lokalizowanie nieruchomo┼Ťci w terenie. Podstawowym zastosowaniem aplikacji jest nawigacja prowadz─ůca zar├│wno agent├│w jak i klient├│w do nieruchomo┼Ťci ze wskazaniem granic dzia┼éek w terenie w czasie rzeczywistym.
Trzecie miejsce w konkursie zaj─ů┼é projekt My Live Regatta, czyli systemem rejestracji i prezentacji regat. My Live Regatta sk┼éada si─Ö z trzech element├│w: systemu rejestracji i obs┼éugi zawodnik├│w, systemu obs┼éugi s─Ödziowania i przepis├│w ┼╝eglarskich oraz systemu prezentacji zawod├│w na ┼╝ywo.
Wyr├│┼╝nienie od Niemieckiej Agencji Kosmicznej
W tegorocznej edycji Galileo Masters wa┼╝ne wyr├│┼╝nienie otrzyma┼é tak┼╝e projekt ACNS (ang. Augmented Crane Navigation System), kt├│ry uzyska┼é nagrod─Ö specjaln─ů od Niemieckiej Agencji Kosmicznej. Zesp├│┼é projektu ACNS opracowuje system automatyzacji d┼║wig├│w podczas prac na wysoko┼Ťciach. Technologia odpowiada─ç b─Ödzie za nawigacj─Ö i transport ┼éadunk├│w, minimalizowanie szans na zderzenie oraz zmniejszenie waha┼ä zaczep├│w.
ÔÇôObecno┼Ťci Polski w Europejskiej Agencji Kosmicznej sprzyja powstawaniu nowych firm wykorzystuj─ůcych mo┼╝liwo┼Ťci technik satelitarnych, a te ju┼╝ istniej─ůce mog─ů wzmacnia─ç swoj─ů pozycj─Ö. Programy ESA to jedno z najskuteczniejszych narz─Ödzi pomagaj─ůcych we wzro┼Ťcie innowacyjno┼Ťci przedsi─Öbiorstw i s┼éu┼╝─ůcych ich mi─Ödzynarodowej promocji.
Warto podkre┼Ťli─ç, i┼╝ nak┼éady zainwestowane w wiele program├│w ESA uda┼éo si─Ö polskim podmiotom odzyska─ç prawie w 100%, co nie zdarza si─Ö cz─Östo i bardzo dobrze ┼Ťwiadczy o konkurencyjno┼Ťci naszych firm. To doskonale by┼éo r├│wnie┼╝ wida─ç w konkursie Galileo Masters. W kontek┼Ťcie Rady Ministerialnej ESA, kt├│ra odb─Ödzie si─Ö w tym tygodniu, bardzo wa┼╝ne jest aby zadba─ç o ci─ůg┼éo┼Ť─ç polskiego udzia┼éu w programach Agencji. To inwestycje, kt├│re pozwalaj─ů na wzrost najnowocze┼Ťniejszych firm, a te z kolei przynosz─ů bardzo wymierne korzy┼Ťci ÔÇ×ziemskiejÔÇŁ gospodarce ÔÇô m├│wi Jakub Ryzenko z Centrum Bada┼ä Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk.

Polska edycja konkursu Galileo Masters jest doskona┼éym dowodem tego, ┼╝e polska my┼Ťl w wykorzystaniu danych satelitarnych (tzw. ÔÇ×downstreamÔÇŁ) ju┼╝ w tej chwili jest silna i doceniana na ┼Ťwiecie. Warto wspiera─ç dalszy rozw├│j tej bran┼╝y, poniewa┼╝ odpowiada ona na potrzeby rynkowe, w tym komercyjne.

Partnerzy i organizatorzy polskiej edycji Galileo Masters: Blue Dot Solutions, Black Pearls VC, Polska Agencja Kosmiczna, Polska Agencja Rozwoju Przedsi─Öbiorczo┼Ťci, Agencja Rozwoju Przemys┼éu, Pomorska Specjalna Strefa Ekonomiczna, GMV, Creotech Instruments S.A., ITTI. Patronat honorowy nad konkursem obj─Ö┼éo Ministerstwo Rozwoju, Narodowe Centrum Bada┼ä i Rozwoju oraz Zwi─ůzek Pracodawc├│w Sektora Kosmicznego.
Tagi: Blue Dot Solutions, Galileo Masters 2016, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/30/sy ... ters-2016/


Za┼é─ůczniki:
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 2016.jpg
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 2016.jpg [ 86.01 KiB | Przegl─ůdane 1563 razy ]
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 20162.jpg
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 20162.jpg [ 171.27 KiB | Przegl─ůdane 1563 razy ]
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 20163.jpg
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 20163.jpg [ 124.81 KiB | Przegl─ůdane 1563 razy ]
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 20164.jpg
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 20164.jpg [ 100.8 KiB | Przegl─ůdane 1563 razy ]
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 20165.jpg
System zapobiegaj─ůcy kolizjom lotniczym zwyci─Ö┼╝y┼é w konkursie Galileo Masters 20165.jpg [ 132.3 KiB | Przegl─ůdane 1563 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: czwartek, 1 grudnia 2016, 10:08 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Pot─Ö┼╝ny system pier┼Ťcieni wok├│┼é J1407b ÔÇô du┼╝o wi─Ökszy od pier┼Ťcieni Saturna
Radosław Kosarzycki dnia 30/11/2016
Astronom Eric Mamajek z University of Rochester wraz ze wsp├│┼éautorem z Obserwatorium w Lejdzie odkry┼é,ze system pier┼Ťcieni, kt├│ry regularnie przes┼éania bardzo m┼éod─ů gwiazd─Ö podobn─ů do S┼éo┼äca ÔÇô J1407 ma niesamowite rozmiary. Jest znacznie wi─Ökszy i masywniejszy ni┼╝ system pier┼Ťcieni otaczaj─ůcy Saturna. ├ôw system pier┼Ťcieni ÔÇô pierwszy taki odkryty poza Uk┼éadem S┼éonecznym ÔÇô zosta┼é odkryty w 2012 roku przez zesp├│┼é kierowany przez Erica Mamajka.
Nowa analiza danych przeprowadzona przez Matthew Kenworthy (Obserwatorium w Lejdzie) wskazuje, ┼╝e uk┼éad pier┼Ťcieni sk┼éada si─Ö z ponad 30 osobnych pier┼Ťcieni, z kt├│rych ka┼╝dy ma ┼Ťrednic─Ö kilkudziesi─Öciu milion├│w kilometr├│w. Co wi─Öcej, badacze odkryli przerwy w tych pier┼Ťcieniach, kt├│re mog─ů wskazywa─ç na obecno┼Ť─ç w nich satelit├│w (ÔÇ×egzoksi─Ö┼╝yc├│wÔÇŁ). Wyniki bada┼ä zosta┼éy zaakceptowane do publikacji w periodyku Astrophysical Journal.
ÔÇ×Szczeg├│┼éy, kt├│re obserwujemy w krzywej blasku s─ů niesamowite. Za─çmienie trwa┼éo przez kilka tygodni, jednak w ci─ůgu tego za─çmienia widzimy wyra┼║ne zmiany trwaj─ůce po kilkadziesi─ůt minut, b─Öd─ůce wynikiem delikatnej struktury pier┼Ťcieni,ÔÇŁ m├│wi Kenworthy. ÔÇ×Gwiazda znajduje si─Ö zdecydowanie za daleko, aby mo┼╝liwe by┼éo bezpo┼Ťrednie dostrze┼╝enie pier┼Ťcieni, jednak w oparciu o gwa┼étowne zmiany jasno┼Ťci ┼Ťwiat┼éa przechodz─ůcego przez pier┼Ťcienie, byli┼Ťmy w stanie stworzy─ç ich szczeg├│┼éowy model. Gdyby┼Ťmy zamienili pier┼Ťcienie Saturna na pier┼Ťcienie otaczaj─ůce J1407b, widoczne by┼éyby z powierzchni Ziemi jako wielokrotnie wi─Öksze od Ksi─Ö┼╝yca.ÔÇŁ
ÔÇ×Planeta ta jest du┼╝o wi─Öksza ni┼╝ Jowisz czy Saturn, a jej system pier┼Ťcieni jest oko┼éo 200 razy wi─Ökszy od obecnych pier┼Ťcieni Saturna,ÔÇŁ m├│wi prof. Mamajek, wsp├│┼éautor artyku┼éu naukowego. ÔÇ×Mo┼╝na powiedzie─ç, ┼╝e to swego rodzaju super-Saturn.ÔÇŁ
Astronomowie przeanalizowali dane zebrane w ramach projektu SuperWASP, kt├│rego zadaniem by┼éo poszukiwanie gazowych olbrzym├│w przesuwaj─ůcych si─Ö na tle tarcz swoich gwiazd macierzystych. W 2012 roku Mamajek wraz ze wsp├│┼épracownikami z University of Rochester og┼éosi┼é odkrycie m┼éodej gwiazdy J1407 i jej nietypowych za─çmie┼ä ÔÇô ju┼╝ wtedy zaznacza┼é, ┼╝e mog─ů one wi─ůza─ç si─Ö z dyskiem od┼éamk├│w wok├│┼é m┼éodego gazowego olbrzyma lub br─ůzowego kar┼éa.
W trzecim, najnowszym projekcie prowadzonym przez KenworthyÔÇÖego, wykorzystano optyk─Ö adaptacyjn─ů i spektroskopi─Ö dopplerowsk─ů do oszacowania masy obiektu z pier┼Ťcieniami. Wnioski opieraj─ůce si─Ö na tych badaniach i uwzgl─Ödniaj─ůce wcze┼Ťniejsze dane o intryguj─ůcym systemie J1407 wskazuj─ů, ┼╝e wok├│┼é tej gwiazdy kr─ů┼╝y olbrzymia planeta ÔÇô jeszcze nie dostrze┼╝ona ÔÇô charakteryzuj─ůca si─Ö gigantycznym systemem pier┼Ťcieni odpowiadaj─ůcym za powtarzalne spadki jasno┼Ťci J1407.
Krzywa blasku wskazuje, ┼╝e ┼Ťrednica systemu pier┼Ťcieni wynosi niemal 120 milion├│w kilometr├│w ÔÇô to ponad 200 razy wi─Öcej ni┼╝ najwi─Ökszego pier┼Ťcienia Saturna. ┼ü─ůczna masa pier┼Ťcieni mo┼╝e r├│wna─ç si─Ö masie Ziemi.
Ponadto, w danych astronomowie odkryli co najmniej jedn─ů wyra┼║n─ů przerw─Ö w strukturze pier┼Ťcieni. ÔÇ×Jednym z najprostszych wyja┼Ťnie┼ä jest uformowanie si─Ö ksi─Ö┼╝yca w tej przerwie i wyci─Öcie przez niego przerwy mi─Ödzy pier┼Ťcieniami,ÔÇŁ m├│wi Kenworthy. ÔÇ×Masa tego ksi─Ö┼╝yca mo┼╝e mie┼Ťci─ç si─Ö mi─Ödzy mas─ů Marsa a Ziemi. Okres orbitalny tego ksi─Ö┼╝yca wok├│┼é J1407b mo┼╝e wynosi─ç oko┼éo 2 lat.ÔÇŁ
Astronomowie uwa┼╝aj─ů, ┼╝e w ci─ůgu kolejnych kilku milion├│w lat pier┼Ťcienie znacznie si─Ö przerzedz─ů, a z czasem zanikn─ů po tym jak z materii pier┼Ťcieni powstan─ů kolejne ksi─Ö┼╝yce.
ÔÇ×Spo┼éeczno┼Ť─ç planetolog├│w od dekad uwa┼╝a┼éa, ┼╝e planety takie jak Jowisz czy Saturn mog┼éy mie─ç, na wczesnym etapie rozwoju, wi─Öksze dyski, z kt├│rych z czasem powsta┼éy ich liczne ksi─Ö┼╝yce,ÔÇŁ t┼éumaczy Mamajek. ÔÇ×Jednak zanim nie odkryli┼Ťmy tego obiektu w 2012 roku, nikt nie widzia┼é takich pier┼Ťcieni.ÔÇŁ
Astronomowie szacuj─ů, ┼╝e gazowy olbrzym J1407b okr─ů┼╝a swoj─ů gwiazd─Ö macierzyst─ů w oko┼éo dziesi─Ö─ç lat. Masa J1407b okaza┼éa si─Ö trudna do okre┼Ťlenia, ale najprawdopodobniej mie┼Ťci si─Ö w wide┼ékach 10-40 mas Jowisza.
Badacze zach─Öcaj─ů amator├│w astronomii do pomocy w monitorowaniu J1407 w celu wykrycia kolejnego za─çmienia gwiazdy przez pier┼Ťcienie, co pozwoli┼éoby lepiej okre┼Ťli─ç okres i mas─Ö planety.
Źródło: University of Rochester
Tagi: Egzoksi─Ö┼╝yce, egzopier┼Ťcienie, Egzoplanety, J1407, J1407b, pier┼Ťcienie wok├│┼é J1407b, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/30/po ... i-saturna/


Za┼é─ůczniki:
Pot─Ö┼╝ny system pier┼Ťcieni wok├│┼é J1407b ÔÇô du┼╝o wi─Ökszy od pier┼Ťcieni Saturna.jpg
Pot─Ö┼╝ny system pier┼Ťcieni wok├│┼é J1407b ÔÇô du┼╝o wi─Ökszy od pier┼Ťcieni Saturna.jpg [ 239.61 KiB | Przegl─ůdane 1561 razy ]
Pot─Ö┼╝ny system pier┼Ťcieni wok├│┼é J1407b ÔÇô du┼╝o wi─Ökszy od pier┼Ťcieni Saturna2.jpg
Pot─Ö┼╝ny system pier┼Ťcieni wok├│┼é J1407b ÔÇô du┼╝o wi─Ökszy od pier┼Ťcieni Saturna2.jpg [ 115.73 KiB | Przegl─ůdane 1561 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Listopad 2016
PostNapisane: pi─ůtek, 2 grudnia 2016, 09:42 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Pierwsze oznaki dziwnej kwantowej w┼éasno┼Ťci pr├│┼╝ni?
Radosław Kosarzycki dnia 30/11/2016
Obserwacje gwiazdy neutronowej przy pomocy VLT mog─ů potwierdzi─ç 80-letnie przewidywania na temat pr├│┼║ni.
Przy pomocy nale┼╝─ůcego do ESO Bardzo Du┼╝ego Teleskopu (VLT) astronomowie zbadali ┼Ťwiat┼éo emitowane przez wyj─ůtkowo g─Öst─ů i magnetyczn─ů gwiazd─Ö neutronow─ů i by─ç mo┼╝e odkryli pierwsze obserwacyjne przes┼éanki na wyst─Öpowanie osobliwego efektu kwantowego przewidzianego po raz pierwszy w latach 30. ubieg┼éego wieku. Polaryzacja obserwowanego ┼Ťwiat┼éa wskazuje, ┼╝e pusta przestrze┼ä wok├│┼é gwiazdy neutronowej podlega efektowi kwantowemu znanemu jako dw├│j┼éomno┼Ť─ç pr├│┼╝ni.
Zesp├│┼é, kt├│rym kierowa┼é Roberto Mignani z mediola┼äskiego INAF oraz z Uniwersytetu Zielonog├│rskiego (Polska), wykorzysta┼é nale┼╝─ůcy do ESO Bardzo Du┼╝y Teleskop (VLT) znajduj─ůcy si─Ö w Obserwatorium Paranal w Chile do obserwacji gwiazdy neutronowej RX J1856.5-3754 znajduj─ůcej si─Ö 400 lat ┼Ťwietlnych od Ziemi.
Mimo i┼╝ jest jedn─ů z najbli┼╝szych nam gwiazd neutronowych, jej s┼éaby blask powoduje, ┼╝e astronomowie mog─ů obserwowa─ç t─Ö gwiazd─Ö w ┼Ťwietle widzialnym jedynie przy pomocy instrumentu FORS2 na teleskopie VLT na samej granicy obecnych mo┼╝liwo┼Ťci obserwacyjnych.
Gwiazdy neutronowe to bardzo g─Öste pozosta┼éo┼Ťci po j─ůdrach masywnych gwiazd ÔÇô co najmniej 10 razy masywniejszych ni┼╝ nasze S┼éo┼äce ÔÇô kt├│re pod koniec swojego ┼╝ycia wybuch┼éy jako supernowe. Charakteryzuj─ů si─Ö one pot─Ö┼╝nymi polami magnetycznymi, miliardy razy silniejszymi od pola magnetycznego S┼éo┼äca.
Pola te s─ů tak silne, ┼╝e mog─ů nawet wp┼éywa─ç na w┼éasno┼Ťci pustej przestrzeni wok├│┼é gwiazdy. Zazwyczaj pr├│┼╝ni─Ö uwa┼╝a si─Ö za ca┼ékowicie pust─ů, a wi─Öc ┼Ťwiat┼éo mo┼╝e przez ni─ů podr├│┼╝owa─ç bez jakichkolwiek zmian. Ale w elektrodynamice kwantowej (QED), kwantowej teorii opisuj─ůcej oddzia┼éywania pomi─Ödzy fotonami, a na┼éadowanymi cz─ůstkami, takimi jak elektrony, przestrze┼ä pe┼éna jest wirtualnych cz─ůstek, kt├│re jednocze┼Ťnie pojawiaj─ů si─Ö i znikaj─ů. Bardzo silne pola magnetyczne mog─ů modyfikowa─ç t─Ö przestrze┼ä tak, i┼╝ wp┼éywa to na polaryzacj─Ö ┼Ťwiat┼éa przez ni─ů przechodz─ůcego.
Mignani wyja┼Ťnia: ÔÇ×Zgodnie z teori─ů QED, mocno namagnetyzowana pr├│┼╝nia zachowuje si─Ö jak pryzmat i wp┼éywa na propagacj─Ö ┼Ťwiat┼éa. Efekt ten nazywany jest dw├│j┼éomno┼Ťci─ů pr├│┼╝ni.ÔÇŁ
Jednak tak jak wiele przewidywa┼ä teorii elektrodynamiki kwantowej, dw├│j┼éomno┼Ť─ç pr├│┼╝ni jak dot─ůd nie zosta┼éa w bezpo┼Ťredni spos├│b zademonstrowana eksperymentalnie. Pr├│by wykrycia jej w laboratorium nie przynios┼éy sukcesu w ci─ůgu 80 lat od przewidzenia tego efektu przez Wernera Heisenberga (znanego z zasady nieoznaczono┼Ťci) i Hansa Heinricha Eulera.
ÔÇ×Efekt ten mo┼╝e zosta─ç wykryty tylko w przypadku obecno┼Ťci niesamowicie silnych p├│l magnetycznych, takich jak te obserwowane wok├│┼é gwiazd neutronowych. To kolejny przyk┼éad na to, ┼╝e gwiazdy neutronowe s─ů bezcennymi laboratoriami do badania fundamentalnych praw przyrodyÔÇŁ m├│wi Roberto Turolla (Uniwersytet w Padwie, W┼éochy).
Po dok┼éadnej analizie danych z VLT, Mignani i jego zesp├│┼é wykryli liniow─ů polaryzacj─Ö ÔÇö rz─Ödu oko┼éo 16% ÔÇö kt├│r─ů okre┼Ťlili jako wywo┼éan─ů najprawdopodobniej wzmacniaj─ůcym efektem dw├│j┼éomno┼Ťci pr├│┼╝ni, zachodz─ůcym w obszarze pustej przestrzeni otaczaj─ůcej RX J1856.5-3754.
Vincenzo Testa (INAF, Rzym, W┼éochy) komentuje: ÔÇ×Jest to najs┼éabszy obiekt, dla kt├│rego uda┼éo si─Ö jak dot─ůd zmierzy─ç polaryzacj─Ö. Wymaga┼éo to najwi─Ökszych i najbardziej wydajnych teleskop├│w na ┼Ťwiecie oraz odpowiednich technik obr├│bki danych.ÔÇŁ
ÔÇ×Du┼╝ej liniowej polaryzacji, kt├│r─ů zmierzyli┼Ťmy przy pomocy VLT, nie mo┼╝na ┼éatwo wyja┼Ťni─ç naszymi modelami, je┼Ťli nie uwzgl─Ödni si─Ö efekt├│w dw├│j┼éomno┼Ťci pr├│┼╝ni przewidywanych przez elektrodynamik─Ö kwantow─ůÔÇŁ dodaje Mignani.
ÔÇ×Niniejsze badania z u┼╝yciem VLT s─ů pierwszym obserwacyjnym potwierdzeniem przewidywa┼ä tego rodzaju efektu w ekstremalnie silnym polu magnetycznymÔÇŁ zaznacza Silvia Zane (UCL/MSSL, Wielka Brytania).
Mignani liczy, ┼╝e dalszy rozw├│j te dziedziny nauki czeka nas, gdy uruchomione zostan─ů teleskopy kolejnej generacji: ÔÇ×Pomiary polaryzacji przy pomocy nast─Öpnej generacji teleskop├│w, takich jak budowany przez ESO teleskop E-ELT, mog─ů odgrywa─ç kluczow─ů rol─Ö w testowaniu przewidywa┼ä elektrodynamiki kwantowej dotycz─ůcych efekt├│w dw├│j┼éomno┼Ťci pr├│┼╝ni wok├│┼é wi─Ökszej liczby gwiazd neutronowych.ÔÇŁ
ÔÇ×Nasz pomiar, po raz pierwszy wykonany w zakresie ┼Ťwiat┼éa widzialnego, przeciera tak┼╝e szlaki dla podobnych pomiar├│w na falach rentgenowskichÔÇŁ dodaje Kinwah Wu.
Źródło: ESO
Tagi: Bardzo Du┼╝y Teleskop, dw├│j┼éomno┼Ť─ç pr├│┼╝ni, elektrodynamika kwantowa, ESO, Gwiazda neutronowa, QED, VLT, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/11/30/pi ... ci-prozni/


Za┼é─ůczniki:
Pierwsze oznaki dziwnej kwantowej w┼éasno┼Ťci pr├│┼╝ni.jpg
Pierwsze oznaki dziwnej kwantowej w┼éasno┼Ťci pr├│┼╝ni.jpg [ 88.39 KiB | Przegl─ůdane 1555 razy ]
Pierwsze oznaki dziwnej kwantowej w┼éasno┼Ťci pr├│┼╝ni2.jpg
Pierwsze oznaki dziwnej kwantowej w┼éasno┼Ťci pr├│┼╝ni2.jpg [ 293.65 KiB | Przegl─ůdane 1555 razy ]
Pierwsze oznaki dziwnej kwantowej w┼éasno┼Ťci pr├│┼╝ni3.jpg
Pierwsze oznaki dziwnej kwantowej w┼éasno┼Ťci pr├│┼╝ni3.jpg [ 214.71 KiB | Przegl─ůdane 1555 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
Wy┼Ťwietl posty nie starsze ni┼╝:  Sortuj wg  
Utw├│rz nowy w─ůtek Odpowiedz w w─ůtku
Przejd┼║ na stron─Ö Poprzednia strona  1 ... 4, 5, 6, 7, 8

Strefa czasowa: UTC + 2


Kto przegl─ůda forum

U┼╝ytkownicy przegl─ůdaj─ůcy ten dzia┼é: Brak zidentyfikowanych u┼╝ytkownik├│w i 4 go┼Ťci


Nie mo┼╝esz rozpoczyna─ç nowych w─ůtk├│w
Nie mo┼╝esz odpowiada─ç w w─ůtkach
Nie mo┼╝esz edytowa─ç swoich post├│w
Nie mo┼╝esz usuwa─ç swoich post├│w
Nie mo┼╝esz dodawa─ç za┼é─ůcznik├│w

Szukaj:
Skocz do:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Przyjazne u┼╝ytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL