Teraz jest poniedziałek, 6 kwietnia 2020, 03:40

Strefa czasowa: UTC + 2




Utw├│rz nowy w─ůtek Odpowiedz w w─ůtku
Przejd┼║ na stron─Ö Poprzednia strona  1 ... 3, 4, 5, 6, 7, 8  Nast─Öpna strona
Autor Wiadomo┼Ť─ç
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: ┼Ťroda, 21 wrze┼Ťnia 2016, 15:58 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej bańki
Radosław Kosarzycki
Mi─Ödzynarodowy zesp├│┼é naukowc├│w korzystaj─ůcy z obserwatorium ALMA oraz Bardzo Du┼╝ego Teleskopu (VLT) jak i innych teleskop├│w, odkry┼é prawdziw─ů natur─Ö rzadkiego obiektu g┼é─Öbokiego wszech┼Ťwiata ÔÇô tak zwanej Ba┼äki Lyman-alfa. Jak dot─ůd astronomowie nie rozumieli co sprawia┼éo, ┼╝e te pot─Ö┼╝ne ob┼éoki gazu ┼Ťwieci┼éy tak jasno, jednak teraz ALMA dostrzeg┼éa dwie galaktyki w sercu jednego z takich obiekt├│w. W obu galaktykach zachodz─ů intensywne procesy gwiazdotw├│rcze roz┼Ťwietlaj─ůce otaczaj─ůcy je gaz. Te dwie du┼╝e galaktyki z kolei znajduj─ů si─Ö w centrum g─ůszczu mniejszych galaktyk, kt├│ry wygl─ůda na wczesn─ů faz─Ö powstawania masywnej gromady galaktyk. Obie zarejestrowane przez ALMA galaktyki najprawdopodobniej po┼é─ůcz─ů si─Ö w jedn─ů olbrzymi─ů galaktyk─Ö eliptyczn─ů.
Ba┼äki Lyman-alfa (LAB, ang. Lyman-alpha Blobs) to gigantyczne ob┼éoki gazu wodorowego rozci─ůgaj─ůce si─Ö na setki tysi─Öcy lat ┼Ťwietlnych, kt├│re astronomowie dostrzegaj─ů w bardzo du┼╝ych odleg┼éo┼Ťciach od Drogi Mlecznej. Ich nazwa odzwierciedla charakterystyczn─ů d┼éugo┼Ť─ç fali promieniowania ultrafioletowego, na kt├│rej emituj─ů promieniowanie ÔÇô tzw. promieniowanie Lyman-alfa. Od ich odkrycia, procesy odpowiadaj─ůce za ich powstanie stanowi┼éy jedn─ů z wi─Ökszych zagadek astronomicznych. Jednak nowe obserwacje przeprowadzone za pomoc─ů obserwatorium ALMA mog─ů w ko┼äcu wyja┼Ťni─ç t─Ö tajemnic─Ö.
Jedn─ů z najwi─Ökszych i najlepiej zbadanych Baniek Lyman-alfa jest SSA22-Lyman-alphaa blob 1, w skr├│cie LAB-1. Zanurzona w centrum pot─Ö┼╝nej gromady galaktyk na wczesnym etapie rozwoju, ba┼äka ta by┼éa pierwszym odkrytym obiektem tego typu (w 2000 roku) ÔÇô i znajduje si─Ö na tyle daleko, ┼╝e wyemitowane przez ni─ů ┼Ťwiat┼éo potrzebowa┼éo 11.5 miliard├│w lat, aby do nas dotrze─ç.
Zesp├│┼é astronom├│w kierowany przez Jima Geacha z Centre for Astrophysics Research na Uniwersytecie Hertfordshire w Wielkiej Brytanii wykorzysta┼é teraz obserwatorium ALMA i jej niezr├│wnan─ů zdolno┼Ť─ç do obserwowania promieniowania emitowanego przez ch┼éodne ob┼éoki py┼éowe w odleg┼éych galaktykach do tego, aby zajrze─ç g┼é─Öboko w LAB-1. Dzi─Öki temu mo┼╝liwe by┼éo dostrze┼╝enie i oddzielenie kilku ┼║r├│de┼é emisji w zakresie sub-milimetrowym.
Nast─Öpnie po┼é─ůczono obrazy uzyskane za pomoc─ů ALMA z obserwacjami wykonanymi za pomoc─ů instrumentu MUSE (Multi Unit Spectroscopic Explorer) zainstalowanego na Bardzo Du┼╝ym Teleskopie (VLT), kt├│ry rejestrowa┼é promieniowanie Lyman-alfa. Taki zbi├│r danych pozwoli┼é okre┼Ťli─ç, ┼╝e ┼║r├│d┼éa zarejestrowane przez ALMA znajduj─ů si─Ö w samym centrum Ba┼äki Lyman-alfa, gdzie gwiazdy powstaj─ů w tempie 100 razy wi─Ökszym ni┼╝ w Drodze Mlecznej.
Zdj─Öcia g┼é─Öbokiego nieba wykonane za pomoc─ů Kosmicznego Teleskopu HubbleÔÇÖa oraz spektroskopia przy wykorzystaniu teleskop├│w z Obserwatorium W.M. Kecka wykaza┼éy dodatkowo, ┼╝e ┼║r├│d┼éa zarejestrowane przez ALMA otoczone s─ů licznymi s┼éabymi galaktykami towarzysz─ůcymi, kt├│re mog─ů bombardowa─ç centralne galaktyki materi─ů, kt├│ra tylko nap─Ödza trwaj─ůce w nich procesy gwiazdotw├│rcze.
Na tym etapie naukowcy zwr├│cili si─Ö ku komputerowym symulacjom proces├│w formowania galaktyk, aby dowie┼Ť─ç, ┼╝e gigantyczny ┼Ťwiec─ůcy ob┼éok emisji Lyman-alfa mo┼╝na wyt┼éumaczy─ç je┼╝eli promieniowanie ultrafioletowe emitowane podczas formowania gwiazd w dw├│ch galaktykach zarejestrowanych przez ALMA rozprasza otaczaj─ůcy je gaz wodorowy. To mog┼éoby prowadzi─ç do powstania obserwowanych przez nas baniek Lyman-alfa.
Jim Geach, g┼é├│wny autor opracowania t┼éumaczy: ÔÇ×Wyobra┼║ sobie przydro┼╝n─ů lamp─Ö w mglist─ů noc ÔÇô widzisz rozmyt─ů po┼Ťwiat─Ö poniewa┼╝ emitowane przez ni─ů ┼Ťwiat┼éo jest rozpraszane na drobnych kroplach wody. W przypadku baniek Lyman-alfa mamy do czynienia z tym samym procesem, tyle ┼╝e zamiast lamp drogowych mamy intensywnie gwiazdotw├│rcz─ů galaktyk─Ö, a zamiast mg┼éy pot─Ö┼╝ny ob┼éok gazu mi─Ödzygalaktycznego.ÔÇŁ
Zrozumienie w jaki spos├│b powstaj─ů i ewoluuj─ů galaktyki to niesamowite wyzwanie. Astronomowie uwa┼╝aj─ů, ┼╝e ba┼äki Lyman-alfa s─ů wa┼╝ne poniewa┼╝ wydaj─ů si─Ö one by─ç miejscem powstawania najmasywniejszych galaktyk we Wszech┼Ťwiecie. Co wi─Öcej, rozmyta po┼Ťwiata Lyman-alfa dostarcza wielu informacji o tym co si─Ö dzieje z pierwotnym gazem otaczaj─ůcym m┼éode galaktyki ÔÇô obszarem bardzo trudnym do badania, a niesamowicie istotnym przy pr├│bach zrozumienia wczesnej ewolucji galaktyk.
Źródło: ESO
Tagi: ALMA, Bańka Lyman-alfa, Bardzo Duży Teleskop, ESO, Europejskie Obserwatorium Południowe, LAB, LAB-1, Lyman-alpha blob, VLT, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/21/al ... nej-banki/


Za┼é─ůczniki:
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej bańki.jpg
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej ba┼äki.jpg [ 13.87 KiB | Przegl─ůdane 1020 razy ]
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej bańki2.jpg
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej ba┼äki2.jpg [ 119.6 KiB | Przegl─ůdane 1020 razy ]
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej bańki3.jpg
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej ba┼äki3.jpg [ 74.7 KiB | Przegl─ůdane 1020 razy ]
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej bańki4.jpg
ALMA odkrywa tajemnice olbrzymiej kosmicznej ba┼äki4.jpg [ 119.29 KiB | Przegl─ůdane 1020 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 

 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: czwartek, 22 wrze┼Ťnia 2016, 08:03 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Czarne dziury oczyszczaj─ů swoje otoczenie poch┼éaniaj─ůc gwiazdy?
Kamil Serafin
Zastanawiali┼Ťcie si─Ö kiedy┼Ť, jak dok┼éadnie wygl─ůda proces poch┼éaniania gwiazdy przez czarn─ů dziur─Ö? Je┼Ťli jeste┼Ťcie wielbicielami astronomii, z pewno┼Ťci─ů odpowied┼║ na to pytanie powinna by─ç w Waszym przypadku twierdz─ůca. NASA postanowi┼éa jednak dok┼éadniej przyjrze─ç si─Ö temu niezwyk┼éemu zjawisku, by dowiedzie─ç si─Ö, co nast─Öpuje po zniszczeniu gwiazdy. Okazuje si─Ö, ┼╝e cz─Ö┼Ť─ç jej energii jest wykorzystywana w nietypowy spos├│bÔÇŽ
Gwiazda, kt├│ra znajdzie si─Ö wystarczaj─ůco blisko czarnej dziury, jest przez ni─ů stopniowo rozci─ůgana i niszczona. W dramatycznym i jak┼╝e wybuchowym akcie agonii, tu┼╝ przed samym poch┼éoni─Öciem, wysy┼éa ona siln─ů fal─Ö ┼Ťwiat┼éa, kt├│ra emituje promieniowanie. Jest ono tak mocne, ┼╝e otaczaj─ůce czarn─ů dziur─Ö py┼éy i drobne obiekty zostaj─ů momentalnie zniszczone. W ten spos├│b, energia gwiazdy zostaje wykorzystana do oczyszczenia otoczenia w promieniu oko┼éo p├│┼é roku ┼Ťwietlnego. Co z dalszymi obszarami?
Okazuje si─Ö, ┼╝e docieraj─ůce tam promieniowanie jest ju┼╝ za s┼éabe na zniszczenie py┼é├│w. Wci─ů┼╝ ma jednak wystarczaj─ůco wysokie nat─Ö┼╝enie, aby jeÔÇŽpod┼Ťwietli─ç! W ten spos├│b powstaje bardzo nietypowy efekt echa ┼Ťwietlnego, wyst─Öpuj─ůcego w podczerwieni. Za pomoc─ů pracuj─ůcego w podczerwieni teleskopu WISE (Wide-field Infrared Survey Explorer), naukowcy z NASA staraj─ů si─Ö lepiej zrozumie─ç to zadziwiaj─ůce zjawisko, kt├│re jak dot─ůd uda┼éo si─Ö zaobserwowa─ç jedynie kilkadziesi─ůt razy. Badaj─ůc ┼Ťwiec─ůce py┼éy, poznaj─ů ich sk┼éad, oraz odleg┼éo┼Ť─ç od czarnej dziury, maj─ůc nadziej─Ö w przysz┼éo┼Ťci wykorzysta─ç to do bli┼╝szego poznania centrum naszej galaktyki (gdzie znajduje si─Ö supermasywna czarna dziura).
Emituj─ůce promieniowanie py┼éy widoczne s─ů przez oko┼éo rok. P├│┼║niej stygn─ů i przestaj─ů by─ç widoczne. Miejmy nadziej─Ö, ┼╝e wkr├│tce uda nam si─Ö zaobserwowa─ç wi─Öksz─ů liczb─Ö takich zjawisk. Z pewno┼Ťci─ů przysporzy si─Ö to do lepszego zrozumienia natury czarnych dziur jak i otaczaj─ůcej ich materii.
Emituj─ůce promieniowanie py┼éy widoczne s─ů przez oko┼éo rok. P├│┼║niej stygn─ů i przestaj─ů by─ç widoczne. Miejmy nadziej─Ö, ┼╝e wkr├│tce uda nam si─Ö zaobserwowa─ç wi─Öksz─ů liczb─Ö takich zjawisk. Z pewno┼Ťci─ů przysporzy si─Ö to do lepszego zrozumienia natury czarnych dziur jak i otaczaj─ůcej ich materii.
Source :
astronomynow.com
http://news.astronet.pl/index.php/2016/ ... c-gwiazdy/


Za┼é─ůczniki:
Czarne dziury oczyszczaj─ů swoje otoczenie poch┼éaniaj─ůc gwiazdy.jpg
Czarne dziury oczyszczaj─ů swoje otoczenie poch┼éaniaj─ůc gwiazdy.jpg [ 116.98 KiB | Przegl─ůdane 1016 razy ]
Czarne dziury oczyszczaj─ů swoje otoczenie poch┼éaniaj─ůc gwiazdy2.jpg
Czarne dziury oczyszczaj─ů swoje otoczenie poch┼éaniaj─ůc gwiazdy2.jpg [ 117.34 KiB | Przegl─ůdane 1016 razy ]
Czarne dziury oczyszczaj─ů swoje otoczenie poch┼éaniaj─ůc gwiazdy3.jpg
Czarne dziury oczyszczaj─ů swoje otoczenie poch┼éaniaj─ůc gwiazdy3.jpg [ 97.25 KiB | Przegl─ůdane 1016 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: czwartek, 22 wrze┼Ťnia 2016, 08:06 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
W czwartek pocz─ůtek astronomicznej jesieni

W czwartek o godzinie 16:21 S┼éo┼äce przejdzie przez tzw. punkt Wagi (punkt r├│wnonocy jesiennej) i tym samym rozpocznie si─Ö astronomiczna jesie┼ä. W jesienne noce mo┼╝na b─Ödzie podziwia─ç m.in. roje meteor├│w i gwiazdozbiory, np. Pegaza, Oriona czy Tr├│jk─ůt Letni.


Okres od momentu r├│wnonocy jesiennej do przesilenia zimowego uznawany jest za astronomiczn─ů jesie┼ä. W tym okresie dzie┼ä jest kr├│tszy od nocy i z ka┼╝dym dniem r├│┼╝nica ta zwi─Öksza si─Ö na korzy┼Ť─ç nocy (S┼éo┼äce zachodzi coraz wcze┼Ťniej i wschodzi coraz p├│┼║niej).

W tym roku S┼éo┼äce wejdzie w punkt r├│wnonocy jesiennej 22 wrze┼Ťnia o godz. 16.21. Formalnie jest to dzie┼ä r├│wnonocy jesiennej, ale rzeczywiste zr├│wnanie d┼éugo┼Ťci dnia i nocy nast─ůpi dopiero 2,5 dnia p├│┼║niej: noc z 24 na 25 wrze┼Ťnia i nast─Öpuj─ůcy po niej dzie┼ä b─Öd─ů trwa┼éy jednakowo d┼éugo.

Wed┼éug definicji, r├│wnonoc to moment, w kt├│rym S┼éo┼äce przechodzi przez punkt przeci─Öcia ekliptyki (ko┼éo na sferze niebieskiej, po kt├│rym pozornie porusza si─Ö S┼éo┼äce, p┼éaszczyzna ekliptyki odpowiada p┼éaszczy┼║nie orbity Ziemi) z r├│wnikiem niebieskim (jego p┼éaszczyzna pokrywa si─Ö z kolei z p┼éaszczyzn─ů r├│wnika ziemskiego). S─ů dwa takie punkty, punkt Wagi (r├│wnonoc jesienna dla p├│┼ékuli p├│┼énocnej) i punkt Barana (r├│wnonoc wiosenna dla p├│┼ékuli p├│┼énocnej). W dniu r├│wnonocy S┼éo┼äce g├│ruje w zenicie nad r├│wnikiem.
Atrakcje na jesiennym niebie
Jesieni─ů na niebie widoczne s─ů gwiazdozbiory wszystkich czterech p├│r roku. Nadal mo┼╝na wieczorem dostrzec charakterystyczny dla najcieplejszej pory roku Tr├│jk─ůt Letni, na kt├│ry sk┼éadaj─ů si─Ö trzy bardzo jasne gwiazdy: Deneb z gwiazdozbioru ┼üab─Ödzia, Wega z Lutni oraz Altair z Or┼éa.

W tym samym czasie nad zachodnim horyzontem ┼Ťwieci Arktur z gwiazdozbioru Wolarza. Arktur zwany jest te┼╝ czasem Gwiazd─ů Wiosenn─ů. Z kolei po p├│┼énocy zaczynaj─ů wschodzi─ç gwiazdozbiory typowe dla nieba zimowego, na przyk┼éad Byk ze ┼Ťwiec─ůcym na czerwono Aldebaranem, czy bardzo charakterystyczny Orion, kt├│rego gwiazdy uk┼éadaj─ů si─Ö we wz├│r przypominaj─ůcy sylwetk─Ö cz┼éowieka.

Wida─ç te┼╝ b─Ödzie gwiazdozbiory okre┼Ťlane jako jesienne, np. Wodnika, Ryby, Barana. Do┼Ť─ç ┼éatwy do odszukania powinien by─ç Pegaz. Trzy jego jasne gwiazdy, wraz z czwart─ů nale┼╝─ůc─ů formalnie do konstelacji Andromedy, tworz─ů prostok─ůt, nazywany Jesiennym Kwadratem albo Kwadratem Pegaza.

Jesieni─ů na niebie widoczne s─ů planety. Saturn jest widoczny kr├│tko po zachodzie S┼éo┼äca, pod koniec pa┼║dziernika b─Ödzie znika┼é za horyzontem ju┼╝ godzin─Ö po zachodzie naszej dziennej gwiazdy. Znajduj─ůcy si─Ö obecnie blisko niego Mars b─Ödzie z kolei zachodzi┼é coraz p├│┼║niej.

Na prze┼éomie wrze┼Ťnia i pa┼║dziernika pojawi si─Ö szansa na dostrze┼╝enie Merkurego na porannym niebie. Najlepsze warunki b─Öd─ů 29 i 30 wrze┼Ťnia, wtedy b─Ödzie wschodzi┼é 104 minuty przed S┼éo┼äcem.

Natomiast niemal przez ca┼é─ů noc widoczne b─Öd─ů Neptun i Uran. Do ich obserwacji potrzebna jest lornetka lub teleskop. Neptun przebywa aktualnie w konstelacji Ryb, a Uran w Wodniku.

Spo┼Ťr├│d roj├│w meteor├│w na uwag─Ö zas┼éuguj─ů Drakonidy aktywne od 6 do 10 pa┼║dziernika. Ich radiant znajduje si─Ö w gwiazdozbiorze Smoka, st─ůd nazwa roju (od ┼éaci┼äskiej nazwy konstelacji). Maksimum Drakonid├│w mo┼╝na spodziewa─ç si─Ö w nocy z 8 na 9 pa┼║dziernika. Aktywny b─Ödzie tak┼╝e r├│j Orionid├│w, od 2 pa┼║dziernika do 7 listopada, a jego maksimum nast─ůpi 21 pa┼║dziernika - mo┼╝na wtedy oczekiwa─ç 15 meteor├│w na godzin─Ö. Z kolei w listopadzie (od 10 do 23 listopada) aktywny b─Ödzie r├│j Leonid├│w, zwi─ůzany z komet─ů 55P/Tempel-Tuttle.
(mn)
http://www.rmf24.pl/nauka/news-w-czwart ... Id,2278171


Za┼é─ůczniki:
W czwartek pocz─ůtek astronomicznej jesieni.jpg
W czwartek pocz─ůtek astronomicznej jesieni.jpg [ 71.39 KiB | Przegl─ůdane 1015 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: czwartek, 22 wrze┼Ťnia 2016, 08:08 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Wrze┼Ťniowe spotkanie astronomiczne w Obserwatorium UAM w Poznaniu
Łukasz Wojtyniak

W pi─ůtek 23 wrze┼Ťnia o godz. 19:30 w budynku Obserwatorium UAM w Poznaniu przy ul. S┼éonecznej odb─Ödzie si─Ö wrze┼Ťniowe spotkanie pozna┼äskiego oddzia┼éu Polskiego Towarzystwa Mi┼éo┼Ťnik├│w Astronomii.
Zapraszamy wszystkich chętnych z całej Wielkopolski!
W programie min. relacje z dw├│ch zlot├│w astronomicznych, kilka s┼é├│w na temat radioastronomii oraz najnowszych odkry─ç, pokaz najciekawszych zjawisk na niebie. B─Ödzie r├│wnie┼╝ o ÔÇ×Uranii Post─Öpach AstronomiiÔÇŁ, pokaz zdj─Ö─ç z Izer├│w, o popularyzacji astronomii w┼Ťr├│d dzieci i m┼éodzie┼╝y. Zaprosimy tak┼╝e na nasze przysz┼ée pokazy min. podczas Nocy Naukowc├│w.
Wi─Öcej na stronie PTMA Pozna┼äÔÇŽ
Tagi: Poznań, PTMA
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/21/wr ... -poznaniu/


Za┼é─ůczniki:
Wrze┼Ťniowe spotkanie astronomiczne w Obserwatorium UAM w Poznaniu.jpg
Wrze┼Ťniowe spotkanie astronomiczne w Obserwatorium UAM w Poznaniu.jpg [ 63.6 KiB | Przegl─ůdane 1014 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: czwartek, 22 wrze┼Ťnia 2016, 08:10 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Nowa zale┼╝no┼Ť─ç w krzywych rotacji galaktyk nie potrzebuje ciemnej materii?
Radosław Kosarzycki
Pod koniec lat siedemdziesi─ůtych XX wieku astronomowie Vera Rubin oraz Albert Bosma niezale┼╝nie odkryli, ┼╝e galaktyki spiralne rotuj─ů z niemal sta┼é─ů pr─Ödko┼Ťci─ů: pr─Ödko┼Ť─ç gwiazd i gazu wewn─ůtrz galaktyki nie maleje z odleg┼éo┼Ťci─ů od ┼Ťrodka tak jak oczekiwaliby┼Ťmy tego zgodnie z prawami Newtona i rozk┼éadem widzialnej materii, lecz pozostaje sta┼éa. Takie ÔÇÜp┼éaskie krzywe rotacjiÔÇÖ zazwyczaj t┼éumaczone s─ů niewidzialn─ů ciemn─ů materi─ů otaczaj─ůc─ů galaktyki i odpowiadaj─ůc─ů za dodatkowe przyci─ůganie grawitacyjne.
Teraz zesp├│┼é naukowc├│w z Case Western Reserve University odkry┼é istotn─ů, now─ů zale┼╝no┼Ť─ç w galaktykach spiralnych i nieregularnych: przyspieszenie obserwowane w krzywych rotacji zgadza si─Ö z przyspieszeniem grawitacyjnym pochodz─ůcym od samej widzialnej masy.
ÔÇ×Je┼╝eli zmierzymy rozk┼éad promieniowania gwiazd, poznany krzyw─ů rotacji, i vice versa,ÔÇŁ m├│wi Stacy McGaugh, dyrektor Wydzia┼éu Astronomii na Case Western Reserve University oraz autorka bada┼ä.
Odkrycie to da┼éo si─Ö potwierdzi─ç na grupie 153 galaktyk spiralnych i nieregularnych, zar├│wno kar┼éowatych, olbrzymich, tych z masywnymi zgrubieniami centralnymi i tych bez zgrubie┼ä. Co wi─Öcej, takie same wyniki uzyskano w przypadku galaktyk sk┼éadaj─ůcych si─Ö g┼é├│wnie z gazu, jak i tych sk┼éadaj─ůcych si─Ö g┼é├│wnie z gwiazd.
W artykule zaakceptowanym do publikacji w periodyku Physical Review Letters i opublikowanym na portalu pre-print├│w naukowych arXiv, McGaugh wraz z Federico Lelli i Jamesem M. Schombertem z University of Oregon dowodzi, ┼╝e odkryta przez nich zale┼╝no┼Ť─ç mo┼╝e by─ç uwa┼╝ana za nowe prawo natury.
Astrofizyk, który nadzorował badania twierdzi, że opisywane w artykule odkrycie może umożliwić nam zrozumienie wewnętrznej dynamiki galaktyk.
ÔÇ×Krzywe rotacji galaktyk tradycyjnie t┼éumaczono tym, ┼╝e galaktyki otoczone s─ů du┼╝─ů ilo┼Ťci─ů ciemnej materii,ÔÇŁ m├│wi David Merritt, profesor fizyki i astronomii z Rochester Institute of Technology, kt├│ry nie bra┼é udzia┼éu w tych badaniach. ÔÇ×Zale┼╝no┼Ť─ç odkryta przez McGaugh et al. to powa┼╝ny, a by─ç mo┼╝e ┼Ťmiertelny, cios dla tej hipotezy, poniewa┼╝ wskazuje ona, ┼╝e krzywe rotacji precyzyjnie zale┼╝─ů od rozk┼éadu samej zwyk┼éej materii. Nic w standardowym modelu kosmologicznym tego nie przewiduje i nie potrafi─Ö sobie za bardzo wyobrazi─ç jak model ten mo┼╝na zmodyfikowa─ç, aby pasowa┼é do tych wynik├│w, bez jednoczesnego odrzucenia ca┼éej hipotezy m├│wi─ůcej o ciemnej materii.ÔÇŁ
McGaugh oraz Schombert pracowali nad swoimi badaniami od dziesi─Öciu lat, a Lelli do┼é─ůczy┼é do nich trzy lata temu. Zdj─Öcia wykonane w bliskiej podczerwieni za pomoc─ů Kosmicznego Teleskopu Spitzer w ci─ůgu ostatnich 5 lat pozwoli┼éy im na okre┼Ťlenie zale┼╝no┼Ťci i sprawdzenie jej na wszystkich 153 galaktykach.
Promieniowanie w bliskiej podczerwieni emitowane przez gwiazdy jest du┼╝o bardziej wiarygodne ni┼╝ promieniowanie widzialne podczas szacowania masy na podstawie ilo┼Ťci promieniowania ÔÇô to jeden z kluczowych wniosk├│w ÔÇô podsumowuje Lelli.
Badacze na┼éo┼╝yli przyspieszenie radialne obserwowane w krzywych rotacji i publikowane przez rzesze astronom├│w w ci─ůgu ostatnich trzydziestu lat na przyspieszenie przewidziane na podstawie obserwowanego rozk┼éadu zwyk┼éej materii i skatalogowanego w bazie danych Spitzer Photometry & Accurate Rotation Curves stworzonej przez zesp├│┼é McGaugh. Obydwa pomiary wykazuj─ů pojedyncz─ů, wyra┼║n─ů zale┼╝no┼Ť─ç, nawet w przypadkach, w kt├│rych zak┼éada si─Ö, ┼╝e ciemna materia dominuje pod wzgl─Ödem grawitacyjnym.
Lelli por├│wna┼é t─Ö zale┼╝no┼Ť─ç do jednego z fundamentalnych praw natury. ÔÇ×To tak jak trzecie prawo Keplera w Uk┼éadzie S┼éonecznym. Gdy zmierzymy odleg┼éo┼Ť─ç planety od S┼éo┼äca, otrzymamy jej okres orbitalny, i odwrotnie. Tutaj mamy do czynienia z podobnym prawem dla galaktyk, z oko┼éo trzema tysi─ůcami danych punktowych.ÔÇŁ
Arthur Kosowsky, profesor fizyki i astronomii z University of Pittsburgh nie brał udziału w badaniach lecz recenzował ich wyniki.
ÔÇ×Standardowy model kosmologiczny niesamowicie skutecznie t┼éumaczy niemal wszystko co obserwujemy we Wszech┼Ťwiecie. Jednak je┼╝eli s─ů cho─ç jedne badania, kt├│re sprawiaj─ů, ┼╝e nie mog─Ö spa─ç w nocy zastanawiaj─ůc si─Ö czy czasem czego┼Ť ┼║le nie zrozumieli┼Ťmy ÔÇô to w┼éa┼Ťnie s─ů to te badania.ÔÇŁ
Wi─Öcej informacji:
ÔÇó artyku┼é naukowy
Źródło: Case Western Reserve University
Tagi: Ciemna materia, krzywe rotacji galaktyk, standardowy model kosmologiczny, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/22/no ... j-materii/


Za┼é─ůczniki:
Nowa zale┼╝no┼Ť─ç w krzywych rotacji galaktyk nie potrzebuje ciemnej materii.jpg
Nowa zale┼╝no┼Ť─ç w krzywych rotacji galaktyk nie potrzebuje ciemnej materii.jpg [ 126.27 KiB | Przegl─ůdane 1013 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: czwartek, 22 wrze┼Ťnia 2016, 08:12 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
RECENZJA: J─ůdro ciemno┼Ťci ÔÇô Jeremiah P. Ostriker, Simon Mitton
Radosław Kosarzycki
W tym tygodniu trafi┼éa w moje r─Öce ksi─ů┼╝ka, kt├│rej ok┼éadka ju┼╝ od d┼éu┼╝szego czasu mnie przyci─ůga┼éa obietnic─ů zaj─Öcia si─Ö bardzo ulotnym tematem: ciemn─ů materi─ů i ciemn─ů energi─ů. To wci─ů┼╝ niesamowicie ┼Ťwie┼╝a tematyka, cho─ç przecie┼╝ po raz pierwszy terminu dunkle Materie (niem. ciemna materia) Fritz Zwicky u┼╝y┼é ju┼╝ w 1936 roku.

Wszystkie najwa┼╝niejsze podstawowe prawa i fakty nauk fizycznych zosta┼éy ju┼╝ odkryte i s─ů obecnie tak ugruntowane, ┼╝e prawdopodobie┼ästwo zast─ůpienia ich jakimi┼Ť nowymi odkryciami jest niezwykle ma┼ée. Nasze przysz┼ée odkrycia mog─ů mie─ç wp┼éyw najwy┼╝ej na warto┼Ťci na sz├│stym miejscu po przecinku dziesi─Ötnym.
ÔÇô Albert Michelson, 1894
Nie ma ju┼╝ w zasadzie powod├│w, by dyskutowa─ç o tym, czy mg┼éawice s─ů zewn─Ötrznymi galaktykami. Odpowied┼║ na to pytanie poznali┼Ťmy dzi─Öki kolejnym odkryciom. Mo┼╝emy bezpiecznie stwierdzi─ç, ┼╝e ┼╝aden szanuj─ůcy si─Ö my┼Ťliciel maj─ůcy przed oczyma ca┼éo┼Ť─ç zebranych dowod├│w nie m├│g┼éby obecnie utrzymywa─ç, i┼╝ kt├│rakolwiek mg┼éawica mo┼╝e by─ç uk┼éadem gwiazd o randzie por├│wnywalnej z Drog─ů Mleczn─ů. Zdobyli┼Ťmy praktyczn─ů pewno┼Ť─ç, ┼╝e ca┼éa zawarto┼Ť─ç gwiezdna i mg┼éawicowa sfery niebieskiej tworzy jedno olbrzymie skupisko.
ÔÇô Agnes Mary Clerke, 1885

Szczerze m├│wi─ůc, im bardziej zag┼é─Öbia┼éem si─Ö w tre┼Ť─ç ksi─ů┼╝ki, tym bardziej targa┼éy mn─ů dwa, na pierwszy rzut oka sprzeczne, uczucia.
Pierwsze, negatywne ÔÇô po┼éyka┼éem kolejne strony, a ciemnej materii i ciemnej energii nigdzie nie mog┼éem znale┼║─ç, jak gdyby kto┼Ť przyklei┼é do ksi─ů┼╝ki nie t─ů ok┼éadk─Ö. W sumie ÔÇô to uczucie podobne do tego odczuwanego przez naukowc├│w badaj─ůcych t─ů tematyk─Ö: ÔÇ×Wiemy, ┼╝e ona gdzie┼Ť tam jest, tylkoÔÇŽ NIE UDAJE NAM SI─ś JEJ DOSTRZEC!!ÔÇŁ.
Drugie, pozytywne ÔÇô stopniowo coraz bardziej zanurza┼éem si─Ö w histori─Ö odkry─ç prowadz─ůcych do powstania samej idei ciemnej materii i ciemnej energii. Dawno nie czyta┼éem tak dobrze zsyntentyzowanej historii odkry─ç kosmologicznych, badania Wszech┼Ťwiata jako ca┼éo┼Ťci. Co ciekawe, nie jest to prosty, chronologiczny zapis kolejnych bada┼ä ÔÇô i bardzo dobrze! Historia kosmologii to przecie┼╝ historia niesamowitych skok├│w w przysz┼éo┼Ť─ç i w przesz┼éo┼Ť─ç. Wielokrotnie uczeni wracali do idei, kt├│re pojawi┼éy si─Ö wiele dekad wcze┼Ťniej i pozostawa┼éy niedostrze┼╝one i niedocenione przez kolejne pokolenia naukowc├│w, i to w┼éa┼Ťnie te idee nagle ujawnia┼éy swoje pi─Ökno i przenikliwo┼Ť─ç ich autor├│w w ┼Ťwietle nowych danych obserwacyjnych. Tak te┼╝ skonstruowano ÔÇ×J─ůdro ciemno┼ŤciÔÇŁ ÔÇô pod─ů┼╝aj─ůc za kolejnymi naukowcami, kt├│rzy ┼é─ůczyli uzyskane przez siebie dane z teoriami najnowszymi i tymi ju┼╝ dawno zapomnianymi, czy te┼╝ tymi, kt├│rzy zupe┼énym przypadkiem zaj─Öli si─Ö t─ů tematyk─ů.
Hans Bethe uciek┼é z Niemiec w 1933 roku. Po kr├│tkim pobycie w Wielkiej Brytanii na uniwersytecie w Bristolu osiedli┼é si─Ö na sparta┼äskim i odosobnionym kampusie Uniwersytetu Cornella, gdzie szybko da┼é si─Ö pozna─ç jako jeden z najwi─Ökszych autorytet├│w w dziedzinie teoretycznej fizyki j─ůdrowej. Gdy w 1938 roku przyjecha┼é do Waszyngtonu na spotkanie zorganizowane przez Gamowa i Tellera, nic nie wiedzia┼é o wn─Ötrzach gwiazd, ale szybko zainteresowa┼é si─Ö zagadnieniem wytwarzania energii w S┼éo┼äcu, kt├│re potraktowa┼é jak zwyczajny problem z zakresu fizyki j─ůdrowej. (ÔÇŽ) W poci─ůgu powrotnym z Waszyngtonu na Uniwersytet Cornella Bethe opracowa┼é podstawowe za┼éo┼╝enia tego cyklu (protonowego ÔÇô przyp. red.), kt├│ry jest dok┼éadnie taki jak przeczuwa┼é Eddington (ÔÇŽ) P├│┼é roku p├│┼║niej, po uzupe┼énieniu wiedzy z zakresu astrofizyki, Bethe zaproponowa┼é alternatywny cykl w─Öglowo-azotowo-tlenowy (CNO).
ÔÇô J─ůdro ciemno┼Ťci, s. 144
Dopiero po ponad 200 stronach tak obszernego wst─Öpu trafiamy na dwa rozdzia┼éy szczeg├│┼éowo omawiaj─ůce ciemn─ů materi─Ö i ciemn─ů energi─Ö. Dopiero czytaj─ůc te rozdzia┼éy zacz─ů┼éem rozumie─ç po co w ksi─ů┼╝ce umieszczono wprowadzenie, kt├│re samo w sobie swoj─ů obj─Öto┼Ťci─ů mog┼éoby s┼éu┼╝y─ç za osobn─ů ksi─ů┼╝k─Ö ÔÇô to wprowadzenie jest niezwykle pomocne do zrozumienia tematyki ciemnej materii i ciemnej energii i motywacji naukowc├│w ich poszukuj─ůcych.
Voyager 1 obecnie p─Ödzi z pr─Ödko┼Ťci─ů oko┼éo 61 000 kilometr├│w na godzin─Ö i jest w trakcie realizacji rozszerzonej misji. (ÔÇŽ) Ka┼╝dego dnia sonda oddala si─Ö od nas niemal o 1,5 miliona kilometr├│w. Przypu┼Ť─çmy jednak, ┼╝e po kilku latach lotu z tak─ů pr─Ödko┼Ťci─ů specjali┼Ťci z dzia┼éu kontroli lotu stwierdzaj─ů, ┼╝e pr─Ödko┼Ť─ç sondy (mierzona wzgl─Ödem Uk┼éadu S┼éonecznego) zacz─Ö┼éa bardzo powoli rosn─ů─ç, mimo ┼╝e wci─ů┼╝ znajduje si─Ö ona wiele lat ┼Ťwietlnych od innych gwiazd (innych ni┼╝ S┼éo┼äce). Im dalej sonda dociera, z tym wi─Öksz─ů pr─Ödko┼Ťci─ů si─Ö od nas oddala. Zdziwniej i zdziwniej, jak uj─Ö┼éa to Alicja. Takie odkrycie zupe┼énie zbi┼éoby wszystkich z tropu, by┼éoby gorsze od odkrycia istnienia ciemnej materii, znacznie gorsze. (ÔÇŽ) To zdumiewaj─ůce, ale takie zachowanie, jakie opisali┼Ťmy w┼éa┼Ťnie w naszym eksperymencie my┼Ťlowym, jest rzeczywisto┼Ťci─ů w gigantycznych, kosmologicznych skalach.
ÔÇô J─ůdro ciemno┼Ťci, s. 258
Cho─ç tak naprawd─Ö o ÔÇÜciemnej stronie Wszech┼ŤwiataÔÇÖ wiemy coraz wi─Öcej ÔÇô wiemy gdzie si─Ö znajduje, wiemy ile jej jest, to jednak nie wiemy CZYM jest i nie potrafimy jej wci─ů┼╝ bezpo┼Ťrednio zaobserwowa─ç. Jeremiah Ostriker ÔÇô jeden z autor├│w ksi─ů┼╝ki ÔÇô sam zajmuje si─Ö t─ů tematyk─ů od kilku dekad i z ┼éatwo┼Ťci─ů, bazuj─ůc na wiedzy uzyskanej przez Czytelnika we wst─Öpie do ksi─ů┼╝ki, t┼éumaczy co wiemy, sk─ůd wiemy i dlaczego mamy tak du┼╝─ů pewno┼Ť─ç co do istnienia ciemnej materii.
Po wch┼éoni─Öciu ostatniej strony ÔÇ×J─ůdra ciemno┼ŤciÔÇŁ mam w g┼éowie dwie g┼é├│wne my┼Ťli:
1. moja wiedza o ciemnym wszech┼Ťwiecie zosta┼éa dobrze usystematyzowana i poszerzona,
2. mam ochot─Ö jeszcze raz, dok┼éadniej przeczyta─ç wst─Öp, bo wypatrywanie w nim ciemnej materii i ciemnej energii mog┼éo sprawi─ç, ┼╝e co┼Ť jeszcze mog┼éo mi umkn─ů─ç.
Moja rada: Je┼╝eli chcesz zrozumie─ç czym jest ciemna energia lub ciemna materia to ta pozycja jest dla Ciebie, ale nie wypatruj ich od pierwszej strony. Zapewniam Ci─Ö, ┼╝e w ko┼äcu do niej dojdziesz, ale ciesz si─Ö tak┼╝e ca┼é─ů drog─ů do niej prowadz─ůc─ů. Bo warto.


Autor: Jeremiah P. Ostriker, Simon Mitton
Tytu┼é: J─ůdro ciemno┼Ťci. Ciemna materia, ciemna energia i niewidzialny Wszech┼Ťwiat
Stron: 376
Oprawa: mi─Ökka
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Ksi─ů┼╝ka dost─Öpna jest w cenie promocyjnej pod adresem: http://www.proszynski.pl/Jadro_ciemnosc ... 3225-.html
Tagi: Ciemna energia, Ciemna materia, historia kosmologii, J─ůdro Ciemno┼Ťci, Jeremiah P. Ostriker, Simon Mitton
http://www.pulskosmosu.pl/2016/05/04/re ... on-mitton/


Za┼é─ůczniki:
2016-09-22_07h57_47.jpg
2016-09-22_07h57_47.jpg [ 50.71 KiB | Przegl─ůdane 1012 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: pi─ůtek, 23 wrze┼Ťnia 2016, 08:48 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Jest "polska" Tatooine!

Polscy astronomowie przyczynili si─Ö do odkrycia planety podobnej do Tatooine z "Gwiezdnych Wojen". Podobnie, jak na macierzystej planecie Luke'a Skywalkera i na niej mo┼╝na ogl─ůda─ç dwa wschody i dwa zachody "s┼éo┼äca". Wszystko dlatego, ┼╝e kr─ů┼╝y wok├│┼é uk┼éadu dw├│ch gwiazd. Na tym jednak podobie┼ästwa si─Ö ko┼äcz─ů, z OGLE-2007-BLG-349 nie mia┼éby kto owych gwiazd ogl─ůda─ç, bo nie jest to skalista planeta, ale gazowy olbrzym o rozmiarach Saturna.

Na ┼Ťlad istnienia planety kr─ů┼╝─ůcej wok├│┼é dw├│ch gwiazd, oko┼éo 8000 lat ┼Ťwietlnych od nas wpadli w 2007 roku astronomowie pod kierunkiem prof. Andrzeja Udalskiego z Uniwersytetu Warszawskiego. Obserwacje wykonane w ramach polskiego eksperymentu OGLE (Optical Gravitational Lensing Experiment) wykaza┼éy, ┼╝e w uk┼éadzie tym dochodzi do tak zwanego mikrosoczewkowania grawitacyjnego. To efekt polegaj─ůcy na lekkim zakrzywieniu promieni ┼Ťwietlnych na masie znajduj─ůcej si─Ö miedzy ┼║r├│d┼éem ┼Ťwiat┼éa a obserwatorem. W tym wypadku okaza┼éo si─Ö, ┼╝e do mikrosoczewkowania dochodzi na wi─Öcej, ni┼╝ dw├│ch obiektach kosmicznych. Nie by┼éo jednak mo┼╝liwe, by z pomoc─ů tej metody potwierdzi─ç, co by┼éo tym trzecim obiektem. Pozwoli┼éy na to dopiero obserwacje prowadzone p├│┼║niej z pomoc─ů teleskopu kosmicznego Hubble'a.
Na podstawie tych obserwacji policzono, ┼╝e OGLE-2007-BLG-349 jest gazowym olbrzymem o rozmiarach Saturna i okr─ů┼╝a uk┼éad dw├│ch czerwonych kar┼é├│w w odleg┼éo┼Ťci oko┼éo 480 milion├│w kilometr├│w. Same gwiazdy dzieli odleg┼éo┼Ť─ç zaledwie 11 milion├│w kilometr├│w.

Zdecydowana wi─Ökszo┼Ť─ç odkrytych do tej pory planet pozas┼éonecznych kr─ů┼╝y wok├│┼é pojedynczych gwiazd. Naukowcy podejrzewaj─ů jednak, ┼╝e uk┼éad├│w typu Tatooine mo┼╝e by─ç w istocie bardzo wiele. Do tej pory odkryto kilka z nich, wszystkie z pomoc─ů specjalnie przeznaczonego do "polowania" na planety teleskopu Keplera. Opisane w najnowszej pracy odkrycie jest pierwszym, w kt├│rym w znalezieniu takiego uk┼éadu pomog┼éo zjawisko mikrosoczewkowania grawitacyjnego.
Eksperyment OGLE zarejestrowa┼é do tej pory oko┼éo 17000 przypadk├│w mikrosoczewkowania, ale po raz pierwszy uda┼éo si─Ö potwierdzi─ç, ┼╝e zjawisko to jest wywo┼éane uk┼éadem planety kr─ů┼╝─ůcej wok├│┼é dw├│ch gwiazd - m├│wi prof. Udalski. To daje interesuj─ůce perspektywy. O ile teleskop Keplera wskazuje systemy, w kt├│rych planeta przechodzi przed tarcz─ů swej gwiazdy i w zwi─ůzku z tym pomaga znale┼║─ç planety na ciasnych orbitach, zjawisko mikrosoczewkowania mo┼╝e pom├│c w poszukiwaniu planet, kt├│re kr─ů┼╝─ů w znacznie wi─Ökszej odleg┼éo┼Ťci.
Grzegorz Jasiński

http://www.rmf24.pl/nauka/news-jest-pol ... Id,2279027


Za┼é─ůczniki:
Tatooine.jpg
Tatooine.jpg [ 90.77 KiB | Przegl─ůdane 1006 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: pi─ůtek, 23 wrze┼Ťnia 2016, 08:50 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Co z ciemn─ů materi─ů?


W p├│┼║nych latach ÔÇś70 ubieg┼éego stulecia, astronomowie Vera Rubin i Albert Bosma niezale┼╝nie odkryli, ┼╝e galaktyki spiralne rotuj─ů niemal ze sta┼é─ů pr─Ödko┼Ťci─ů. Pr─Ödko┼Ť─ç gwiazd i gazu wewn─ůtrz galaktyki nie zmniejsza si─Ö wraz z promieniem, tak jak mo┼╝na by tego oczekiwa─ç zgodnie z prawem Newtona czy poprzez rozk┼éad widzialnej materii, lecz pozostaje sta┼éa. Takie p┼éaskie krzywe rotacji s─ů zwykle przypisywane niewidzialnej ciemnej materii otaczaj─ůcej galaktyki.

Teraz zesp├│┼é badaczy pod przewodnictwem Case Western Reserve University odnalaz┼é nowe powi─ůzania w galaktykach spiralnych i nieregularnych. Oto przyspieszenie obserwowane w krzywej rotacji jest ┼Ťci┼Ťle skorelowane z przyspieszeniem grawitacyjnym przewidywanym tylko z widoczn─ů mas─ů a nie z ciemn─ů materi─ů. Odkrycia dokonano spo┼Ťr├│d 153 galaktyk spiralnych i nieregularnych, pocz─ůwszy od gigant├│w, po kar┼éy, tych z masywnym centralnym zgrubieniem czy bez niego. By┼éy tam r├│wnie┼╝ galaktyki sk┼éadaj─ůce si─Ö g┼é├│wnie z gwiazd b─ůd┼║ te┼╝ prawie z samego gazu. Astronomowie twierdz─ů, ┼╝e owa zale┼╝no┼Ť─ç, jak─ů odkryli, jest nowym naturalnym prawem. Ustalenia te mog─ů doprowadzi─ç do innego pojmowania wewn─Ötrznej dynamiki galaktyk.

Krzywa rotacji galaktyk zosta┼éa tradycyjnie wyja┼Ťniona ad hoc poprzez hipotezy, ┼╝e galaktyki s─ů otoczone ciemn─ů materi─ů. Relacja odkryta przez zesp├│┼é astronom├│w jest powa┼╝na i mo┼╝e by─ç zgubnym wyzwaniem dla tej hipotezy, poniewa┼╝ pokazuje, ┼╝e krzywe rotacji s─ů dok┼éadnie okre┼Ťlone tylko przez rozk┼éad zwyk┼éej materii. Nic w standardowym modelu kosmologicznym tego nie przewiduje, i jest prawie niemo┼╝liwe aby wyobrazi─ç sobie, jak ten model mo┼╝e by─ç zmodyfikowany, by wyja┼Ťni─ç bez odrzucenia ca┼ékowicie ciemnej materii.

Astronomowie prowadzili badania przez dziesi─Ö─ç lat. Zdj─Öcia w bliskiej podczerwieni zgromadzone przez teleskop Spitzera w ci─ůgu pi─Öciu lat pozwoli┼éy im ustali─ç relacj─Ö i pokaza─ç, ┼╝e zachodzi ona dla wszystkich 153 badanych galaktyk. Kluczem jest to, ┼╝e ┼Ťwiat┼éo w bliskiej podczerwieni emitowane przez gwiazdy jest bardziej miarodajne, ni┼╝ ┼Ťwiat┼éo widzialne, przy przekszta┼éceniu go w mas─Ö.

Naukowcy sporz─ůdzili wykres przyspieszenia radialnego obserwowanego w krzywych rotacji publikowanych przez wielu astronom├│w na przestrzeni 30 lat, w stosunku do przyspieszenia przewidywanego z obserwowanego obecnie rozk┼éadu zwyk┼éej materii. Obydwa pomiary pokaza┼éy pojedyncze, skrajnie mocne korelacje, nawet je┼╝eli ciemna materia hipotetycznie ma dominowa─ç grawitacj─Ö. Prawo to wynika z uniwersalnej si┼éy, jak─ů jest hipoteza MOND (Modified Newtonian Dynamics - zmodyfikowana dynamika newtonowska). Ale mo┼╝e to by─ç te┼╝ co┼Ť w rodzaju ciemnej materii, jak na przyk┼éad nadciek┼éa ciemna materia.

Wi─Öcej informacji:
Acceleration relation found among spiral and irregular galaxies challenges current understanding of dark matter


Opracowanie:
Agnieszka Nowak

Źródło:
phys.org

Na zdjęciu: W galaktykach spiralnych, takich, jak np. NGC 6946 badacze stwierdzili stosunek 1 do 1 pomiędzy rozkładem gwiazd z gazem a przyspieszeniem spowodowanym istnieniem grawitacji.
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/co- ... -2495.html


Za┼é─ůczniki:
Co z ciemn─ů materi─ů.jpg
Co z ciemn─ů materi─ů.jpg [ 142.19 KiB | Przegl─ůdane 1005 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: pi─ůtek, 23 wrze┼Ťnia 2016, 08:52 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Hubble potwierdza zjawisko mikrosoczewkowania przez planet─Ö oko┼éopodw├│jn─ů
Radosław Kosarzycki
Dzi─Öki obserwacjom prowadzonym za pomoc─ů Kosmicznego Teleskopu HubbleÔÇÖa uda┼éo si─Ö potwierdzi─ç istnienie odleg┼éej planety kr─ů┼╝─ůcej wok├│┼é dw├│ch gwiazd. Masa planety powoduje powstanie zjawiska mikrosoczewkowania grawitacyjnego, w kt├│rym pole grawitacyjne obiektu zakrzywia przebiegaj─ůce w jego pobli┼╝u promienie ┼Ťwietlne. Zjawisko zaobserwowano w 2007 roku, dzi─Öki czemu jest to pierwsza planeta kr─ů┼╝─ůca wok├│┼é dw├│ch gwiazd potwierdzona przez zjawisko mikrosoczewkowania grawitacyjnego.
Wi─Ökszo┼Ť─ç planet pozas┼éonecznych jak dot─ůd odkrywano na orbitach wok├│┼é pojedynczych gwiazd. Jak dot─ůd odkryto tylko kilka planet kr─ů┼╝─ůcych wok├│┼é dw├│ch gwiazd. Wi─Ökszo┼Ť─ç z nich zosta┼éa dostrze┼╝ona przez Kosmiczny Teleskop Kepler, kt├│ry poszukuje planet tranzytuj─ůcych na tle tarczy gwiazdy macierzystej.
Nowo odkryta planeta jest jednak bardzo nietypowa. ÔÇ×Ta egzoplaneta zosta┼éa zaobserwowana w zjawisku mikrosoczewkowania grawitacyjnego w 2007 roku. Szczeg├│┼éowa analiza pozwoli┼éa na odkrycie trzeciego obiektu soczewkuj─ůcego, opr├│cz gwiazdy i planety, kt├│re znane by┼éy od prawie dekady,ÔÇŁ m├│wi David Bennett z NASA Goddard Space Flight Center, g┼é├│wny autor opracowania.
Zjawisko OGLE-2007-BLG-349 zosta┼éo zarejestrowane podczas realizowania projektu OGLE (Optical Gravitational Lensing Experiment). W ramach tego projektu naukowcy poszukuj─ů i obserwuj─ů skutki niewielkich zaburze┼ä czasoprzestrzeni spowodowanych przez gwiazdy i planety pozas┼éoneczne. Samo wyst─Öpowanie takich zaburze┼ä zosta┼éo przewidziane przez Alberta Einsteina w jego Og├│lnej Teorii Wzgl─Ödno┼Ťci. Te niewielkie zaburzenia znane s─ů jako mikrosoczewkowanie.
Niemniej jednak obserwacje OGLE nie by┼éy w stanie samodzielnie potwierdzi─ç szczeg├│┼é├│w zdarzenia OGLE-2007-BLG-349, w szczeg├│lno┼Ťci natury trzeciego obiektu soczewkuj─ůcego. Wiele innych modeli tak┼╝e by┼éo w stanie wyt┼éumaczy─ç obserwowan─ů krzyw─ů jasno┼Ťci. Dodatkowe dane zebrane za pomoc─ů Kosmicznego Teleskopu HubbleÔÇÖa by┼éy niezb─Ödne, aby naukowcy mogli zidentyfikowa─ç uk┼éad jako planet─Ö kr─ů┼╝─ůc─ů wok├│┼é uk┼éadu podw├│jnego gwiazd.
ÔÇ×W ramach projektu OGLE zaobserwowano ponad 17 000 zjawisk mikrosoczewkowania, jednak to jest pierwszy przypadek takiego zjawiska spowodowanego przez uk┼éad planetarny z dwoma gwiazdami centralnymi,ÔÇŁ m├│wi Andrzej Udalski z Uniwersytetu Warszawskiego, wsp├│┼éautor opracowania.
To pionierskie odkrycie wskazuje na wiele intryguj─ůcych mo┼╝liwo┼Ťci. Podczas gdy teleskop Kepler mo┼╝e odkrywa─ç planety kr─ů┼╝─ůce po ciasnych orbitach ÔÇô faktycznie wszystkie planety kr─ů┼╝─ůce wok├│┼é uk┼éad├│w podw├│jnych odkryte przez ten teleskop znajduj─ů si─Ö przy dolnej granicy stabilnych orbit ÔÇô zjawisko mikrosoczewkowania pozwala na odkrywanie planet znacznie bardziej odleg┼éych od centralnego uk┼éadu podw├│jnego.
ÔÇ×To odkrycie sprawia, ┼╝e musimy przemy┼Ťle─ç nasz─ů strategi─Ö obserwacyjn─ů w zakresie soczewkowania w uk┼éadach podw├│jnych gwiazd,ÔÇŁ m├│wi Yiannis Tsapras, wsp├│┼éautor opracowania z Astronomisches Recheninstitut w Heidelbergu w Niemczech.
Teraz gdy zesp├│┼é naukowc├│w dowi├│d┼é, ┼╝e mikrosoczewkowanie mo┼╝e stanowi─ç metod─Ö odkrywania planet w uk┼éadach planetarnych kr─ů┼╝─ůcych wok├│┼é uk┼éad├│w podw├│jnych, Hubble mo┼╝e odegra─ç znacz─ůc─ů rol─Ö w poszukiwaniu tego typu planet t─ů metod─ů.
Źródło: ESO
Tagi: Egzoplanety, mikrosoczewkowanie grawitacyjne, OGLE, OGLE-2007-BLG-349, planety okołopodwójne, poszukiwanie planet
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/22/hu ... -sloncami/


Za┼é─ůczniki:
Hubble potwierdza zjawisko mikrosoczewkowania przez planet─Ö oko┼éopodw├│jn─ů.jpg
Hubble potwierdza zjawisko mikrosoczewkowania przez planet─Ö oko┼éopodw├│jn─ů.jpg [ 114.32 KiB | Przegl─ůdane 1004 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: pi─ůtek, 23 wrze┼Ťnia 2016, 08:55 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole HubbleÔÇÖa
Radosław Kosarzycki
Mi─Ödzynarodowe zespo┼éy astronom├│w wykorzysta┼éy obserwatorium ALMA (Atacama Large Milimeter/submilimeter Array) do zbadania najodleglejszego fragmentu Wszech┼Ťwiata, kt├│ry po raz pierwszy zobaczyli┼Ťmy na s┼éynnych zdj─Öciach Ultrag┼é─Öbokiego Pola HubbleÔÇÖa (HUDF). Nowe obserwacje przeprowadzone za pomoc─ů ALMA s─ů znacznie g┼é─Öbsze i wyra┼║niejsze ni┼╝ jakiejkolwiek wcze┼Ťniejsze przegl─ůdy w zakresie milimetrowym. Na zdj─Öciach wyra┼║nie wida─ç, ┼╝e intensywno┼Ť─ç proces├│w gwiazdotw├│rczych w m┼éodych galaktykach jest ┼Ťci┼Ťle zwi─ůzana z ich mas─ů zawart─ů w gwiazdach. Co wi─Öcej, w danych obserwacyjnych wida─ç wcze┼Ťniej nieznan─ů obfito┼Ť─ç gazu gwiazdotw├│rczego na r├│┼╝nych etapach historii. Wiedza ta m├│wi nam wiele nowego o ÔÇ×Z┼éotym WiekuÔÇŁ formowania galaktyk jakie┼Ť 10 miliard├│w lat temu.
Nowe wyniki obserwacji ALMA zostan─ů opublikowane w serii artyku┼é├│w w periodykach Astrophysical Journal i Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.
W 2004 roku opublikowano zdj─Öcia Ultrag┼é─Öbokiego Pola HubbleÔÇÖa ÔÇô pionierskie zdj─Öcia g┼é─Öbokiego pola wykonane za pomoc─ů Kosmicznego Teleskopu HubbleÔÇÖa. Te spektakularne zdj─Öcia zagl─ůda┼éy w przestrze┼ä kosmiczn─ů g┼é─Öbiej ni┼╝ kiedykolwiek wcze┼Ťniej, odkrywaj─ůc przed nami istn─ů mena┼╝eri─Ö galaktyk rozci─ůgaj─ůcych si─Ö do czas├│w dalszych ni┼╝ miliard lat po Wielkim Wybuchu. Obszar ten by┼é wielokrotnie obserwowany tak przez HubbleÔÇÖa jak i inne teleskopy, dzi─Öki czemu uzyskali┼Ťmy zdj─Öcia najwcze┼Ťniejszego Wszech┼Ťwiata.
Teraz astronomowie zbadali ten dobrze znany i szczeg├│┼éowo zbadany obszar stanowi─ůcy nasze okno w odleg┼éy Wszech┼Ťwiat za pomoc─ů obserwatorium ALMA w zakresie milimetrowym. Dzi─Öki temu byli w stanie dojrze─ç s┼éab─ů po┼Ťwiat─Ö pochodz─ůc─ů z ob┼éok├│w gazu oraz emisj─Ö pochodz─ůc─ů od ciep┼éego py┼éu znajduj─ůcego si─Ö w galaktykach wczesnego Wszech┼Ťwiata.
ALMA obserwowa┼éa HUDF przez ┼é─ůcznie 50 godzin. To najwi─Öksza ilo┼Ť─ç czasu obserwacyjnego jak─ů ALMA po┼Ťwi─Öci┼éa g┼é─Öbokiemu wszech┼Ťwiatowi.
Jeden z zespo┼é├│w, kierowany przez Jima Dunlopa z University of Edinburgh, wykorzysta┼é ALMA do uzyskania pierwszego, g┼é─Öbokiego obrazu HUDF. Zdj─Öcie to pozwoli┼éo na dopasowanie zarejestrowanych przez nich galaktyk z obiektami obserwowanymi ju┼╝ wcze┼Ťniej za pomoc─ů HubbleÔÇÖa.
To badanie po raz pierwszy wyra┼║nie wykaza┼éo, ┼╝e masa gwiazd w galaktyce stanowi ┼Ťwietny marker do przewidywania tempa powstawania gwiazd w galaktykach o du┼╝ym przesuni─Öciu ku czerwieni. Naukowcom uda┼éo si─Ö odkry─ç praktycznie wszystkie bardzo masywne galaktyki. I nic wi─Öcej.
Jim Dunlop, g┼é├│wny autor artyku┼éu opisuj─ůcego g┼é─Öbokie pole, podsumowuje jego wag─Ö: ÔÇ×To prze┼éomowe wyniki. Po raz pierwszy w┼éa┼Ťciwie po┼é─ůczyli┼Ťmy promieniowanie widzialne z promieniowaniem ultrafioletowym z odleg┼éego Wszech┼Ťwiata.ÔÇŁ
Drugi z zespo┼é├│w kierowany przez Manuela Araven─Ö z Nucle de Astronomia, Universidad Diego Portales w Chile oraz Fabiana Waltera z Instytutu Astronomii Maxa Plancka w Heidelbergu przeprowadzi┼é g┼é─Öbsze poszukiwania na obszarze stanowi─ůcym sz├│st─ů cz─Ö┼Ť─ç ca┼ékowitego HUDF.
ÔÇ×Przeprowadzili┼Ťmy pierwsze w historii tr├│jwymiarowe poszukiwanie ch┼éodnego gazu we wczesnym Wszech┼Ťwiecie,ÔÇŁ m├│wi Chris Carilli, astronom z NRAO w Socorro w Nowym Meksyku i cz┼éonek zespo┼éu badawczego. ÔÇ×Dzi─Öki temu odkryli┼Ťmy populacj─Ö galaktyk, kt├│ra nie by┼éa wyra┼║nie widoczna w ┼╝adnym innym przegl─ůdzie g┼é─Öbokiego nieba.ÔÇŁ
Niekt├│re z obserwacji ALMA specjalnie zosta┼éy tak zaplanowane, aby poszukiwa─ç galaktyk bogatych w tlenek w─Ögla, kt├│ry m├│g┼éby wskaza─ç regiony intensywnego powstawania gwiazd. Cho─ç w┼éa┼Ťnie takie ob┼éoki gazu molekularnego mog─ů odpowiada─ç za rozpocz─Öcie aktywno┼Ťci gwiazdotw├│rczej, bardzo ci─Ö┼╝ko je dostrzec za pomoc─ů HubbleÔÇÖa. ALMA tym samym mo┼╝e odkry─ç ÔÇ×brakuj─ůc─ů cz─Ö┼Ť─çÔÇŁ procesu formowania i ewolucji galaktyk.
Wyniki zaprezentowane dzisiaj to dopiero pocz─ůtek serii przysz┼éych obserwacji maj─ůcych na celu badanie odleg┼éego Wszech┼Ťwiata za pomoc─ů ALMA.
Źródło: ESO
Tagi: ALMA, ALMA HUDF, głębokie pole, HUDF, Ultragłębokie Pole Hubble'a, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/22/al ... e-hubblea/


Za┼é─ůczniki:
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole Hubble.jpg
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole Hubble.jpg [ 84.73 KiB | Przegl─ůdane 1003 razy ]
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole Hubble2.jpg
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole Hubble2.jpg [ 163.6 KiB | Przegl─ůdane 1003 razy ]
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole Hubble3.jpg
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole Hubble3.jpg [ 124.27 KiB | Przegl─ůdane 1003 razy ]
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole Hubble4.jpg
ALMA zagl─ůda w Ultrag┼é─Öbokie Pole Hubble4.jpg [ 52.84 KiB | Przegl─ůdane 1003 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: pi─ůtek, 23 wrze┼Ťnia 2016, 09:04 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode
Radosław Kosarzycki
Od momentu startu 22 wrze┼Ťnia 2006 roku, kosmiczne obserwatorium Hinode realizowane wsp├│lnie przez Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) oraz NASA obserwuje S┼éo┼äce niemal bezustannie, dostarczaj─ůc nam cennych informacji tak o S┼éo┼äcu jak i innych obiekt├│w Wszech┼Ťwiata.
ÔÇ×S┼éo┼äce jest przera┼╝aj─ůce i zachwycaj─ůce, to tak┼╝e najlepsze laboratorium fizyczne w Uk┼éadzie S┼éonecznym,ÔÇŁ m├│wi Sabrina Savage, badacz projektu Hinode z NASA Marshall Space Flight Center w Huntsville w Alabamie. ÔÇ×W ci─ůgu ostatnich 10 lat g┼é├│wnym zadaniem sondy Hinode by┼éo badanie S┼éo┼äca jako gwiazdy zmiennej.ÔÇŁ
W toku swojej pracy Hinode zarejestrowa┼éa niemal wszystko, pocz─ůwszy od eksplozji na S┼éo┼äcu do delikatnego ruchu spikuli s┼éonecznych, umo┼╝liwiaj─ůc naukowcom bardzo szczeg├│┼éowe badanie tych zjawisk. Zwa┼╝aj─ůc na fakt, ┼╝e wi─Ökszo┼Ť─ç instrument├│w zainstalowanych na pok┼éadzie Hinode wci─ů┼╝ dzia┼éa prawid┼éowo, zesp├│┼é ma nadzieje na kolejne, jeszcze dok┼éadniejsze badania naszej najbli┼╝szej gwiazdy.
ÔÇ×Niedawno przygotowywali┼Ťmy operacje sondy, kt├│re pozwoli┼éy nam ┼Ťledzi─ç pojedynczy cel przez kilka dni zamiast skaka─ç z jednego aktywnego obszaru na drugi,ÔÇŁ m├│wi Savage. ÔÇ×Ten nowy tryb pracy pozwoli nam lepiej przyjrze─ç si─Ö ewolucji obszar├│w aktywnych.ÔÇŁ
┼Üwi─Ötuj─ůc 10 lat sondy Hinode na orbicie, przedstawiamy 10 najciekawszych osi─ůgni─Ö─ç sondy na przestrzeni dziesi─Öciu ostatnich lat.
Powy┼╝sze zdj─Öcie Wenus wykonane zosta┼éo podczas tranzytu tej planety na tle S┼éo┼äca 5 czerwca 2012 roku za pomoc─ů zainstalowanego na Hinode Solar Optical Telescope. Na powy┼╝szym zdj─Öciu Wenus dopiero rozpoczyna swoj─ů podr├│┼╝ na tle tarczy S┼éo┼äca. Jej atmosfera widoczna jest jako cienka, ┼Ťwiec─ůca granica na g├│rnej lewej kraw─Ödzi planety. Naukowcy wykorzystali zdj─Öcia wykonane podczas tranzytu Wenus do zbadania jej atmosfery.
Powy┼╝sze zdj─Öcia ksi─Ö┼╝yca zas┼éaniaj─ůcego S┼éo┼äce 12 maja 2012 roku zbieg┼éo si─Ö z cz─Ö┼Ťciowym za─çmieniem S┼éo┼äca widocznym z zachodniej cz─Ö┼Ťci USA i po┼éudniowo-wschodniej Azji.
Solar Optical Telescope zainstalowany na pok┼éadzie sondy Hinode 12 stycznia 2007 roku wykona┼é zdj─Öcie chromosfery S┼éo┼äca ÔÇô cienkiej warstwy znajduj─ůcej si─Ö mi─Ödzy powierzchni─ů a atmosfer─ů S┼éo┼äca. Powy┼╝sze zdj─Öcie przedstawia w┼é├│kna materii s┼éonecznej rozci─ůgane przez z┼éo┼╝one i stale si─Ö zmieniaj─ůce pola magnetyczne S┼éo┼äca.
Powy┼╝sze zdj─Öcia wykonane za pomoc─ů teleskopu rentgenowskiego na pok┼éadzie sondy Hinode obejmuj─ů niemal 2 miesi─ůce bezustannych obserwacji wykonanych mi─Ödzy 17 sierpnia 2013 roku a 4 pa┼║dziernika 2013 roku. Jasne plamy w pobli┼╝u ┼Ťrodka dysku to obszary aktywne ÔÇô obszary skoncentrowanych linii pola magnetycznego, kt├│rym cz─Östo towarzysz─ů erupcje takie jak flary s┼éoneczne czy koronalne wyrzuty masy. Powy┼╝sze zdj─Öcia zosta┼éy wykonane w pobli┼╝u maksimum aktywno┼Ťci 11-letniego cyklu s┼éonecznego, czyli w czasie gdy aktywne obszary skupiaj─ů si─Ö w pobli┼╝u r├│wnika s┼éonecznego.
Powy┼╝sze zdj─Öcia ksi─Ö┼╝yca zas┼éaniaj─ůcego S┼éo┼äce 12 maja 2012 roku zbieg┼éo si─Ö z cz─Ö┼Ťciowym za─çmieniem S┼éo┼äca widocznym z zachodniej cz─Ö┼Ťci USA i po┼éudniowo-wschodniej Azji.
Solar Optical Telescope zainstalowany na pok┼éadzie sondy Hinode 12 stycznia 2007 roku wykona┼é zdj─Öcie chromosfery S┼éo┼äca ÔÇô cienkiej warstwy znajduj─ůcej si─Ö mi─Ödzy powierzchni─ů a atmosfer─ů S┼éo┼äca. Powy┼╝sze zdj─Öcie przedstawia w┼é├│kna materii s┼éonecznej rozci─ůgane przez z┼éo┼╝one i stale si─Ö zmieniaj─ůce pola magnetyczne S┼éo┼äca.
Powy┼╝sze zdj─Öcia wykonane za pomoc─ů teleskopu rentgenowskiego na pok┼éadzie sondy Hinode obejmuj─ů niemal 2 miesi─ůce bezustannych obserwacji wykonanych mi─Ödzy 17 sierpnia 2013 roku a 4 pa┼║dziernika 2013 roku. Jasne plamy w pobli┼╝u ┼Ťrodka dysku to obszary aktywne ÔÇô obszary skoncentrowanych linii pola magnetycznego, kt├│rym cz─Östo towarzysz─ů erupcje takie jak flary s┼éoneczne czy koronalne wyrzuty masy. Powy┼╝sze zdj─Öcia zosta┼éy wykonane w pobli┼╝u maksimum aktywno┼Ťci 11-letniego cyklu s┼éonecznego, czyli w czasie gdy aktywne obszary skupiaj─ů si─Ö w pobli┼╝u r├│wnika s┼éonecznego.
Sonda Hinode wykona┼éa powy┼╝sze zdj─Öcie komety Lovejey ÔÇô widzianej tutaj jako pomara┼äczowa kreska w dolnym lewym fragmencie zdj─Öcia ÔÇô za pomoc─ů Solar Optical Telescope 16 grudnia 2011 roku. Kometa Lovejoy to jedna z wiekszych komet nale┼╝─ůcych do rodziny komet Kreutz, grupy komet przechodz─ůcych bardzo blisko S┼éo┼äca.
Sonda Hinode zarejestrowa┼éa powy┼╝sz─ů eksplozj─Ö na powierzchni S┼éo┼äca 1 sierpnia 2014 roku. Powy┼╝sza eksplozja spowodowana by┼éa niestabilnym polem magnetycznym na powierzchni S┼éo┼äca. Zjawisko zosta┼éo zarejestrowane za pomoc─ů teleskopu rentgenowskiego.
Solar Optical Telescpe wykona┼é powy┼╝sze zbli┼╝enie w┼é├│kna s┼éonecznego 19 pa┼║dziernika 2013 roku. W┼é├│kna (filamenty) to pot─Ö┼╝ne wst─ů┼╝ki stosunkowo ch┼éodnej materii, kt├│r─ů przetkana jest atmosfera s┼éoneczna zwana koron─ů. Naukowcy wykorzystali to i jemu podobne zdj─Öcia z Hinode do badania proces├│w ogrzewania materii s┼éonecznej w koronie.
Co si─Ö dzieje z plam─ů s┼éoneczn─ů podczas rozb┼éysku s┼éonecznego? Sonda Hinode pomog┼éa odpowiedzie─ç na to pytanie za pomoc─ů powy┼╝szego zdj─Öcia rozb┼éysku wykonanego za pomoc─ů Solar Optical Telescope 13 grudnia 2006 roku, zaledwie kilka miesi─Öcy po starcie misji. Jasne w┼é├│kna materii s┼éonecznej widoczne nad plamami s┼éonecznymi pozwoli┼éy naukowcom zrozumie─ç w jaki spos├│b plamy s┼éoneczne zwi─ůzane s─ů z rozb┼éyskami.
Solar Optical Telescope uchwyci┼é powy┼╝sz─ů animacj─Ö fragmentu kraw─Ödzi S┼éo┼äca. Nitkowate struktury ÔÇô przypominaj─ůce traw─Ö na wietrze ÔÇô to spikule, gigantyczne erupcje gazu przenosz─ůce energi─Ö mi─Ödzy r├│┼╝nymi obszarami S┼éo┼äca.

Powyższe zbliżenie przedstawia granule (komórki konwekcyjne) na powierzchni Słońca. Konwekcja to jeden ze sposobów transportu energii z głębszych warstw Słońca na jeg powierzchnię, gdzie owa energia uwalniana jest w formie promieniowania i ciepła.
Źródło: NASA
Tagi: granule słoneczne, komórki konwekcyjne, Koronalny wyrzut masy, obserwarcje Słońca, Plamy słoneczne, Rozbłyski słoneczne, Sonda Hinode, Słońce, tranzyt Wenus, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/23/de ... go-hinode/


Za┼é─ůczniki:
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode.jpg [ 135.65 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode2.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode2.jpg [ 124.39 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode3.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode3.jpg [ 96.42 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode4.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode4.jpg [ 153.21 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode5.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode5.jpg [ 185.58 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode6.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode6.jpg [ 112.57 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode7.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode7.jpg [ 85.1 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode8.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode8.jpg [ 178.38 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode9.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode9.jpg [ 213.66 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode10.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode10.jpg [ 89 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]
Dekada pracy obserwatorium słonecznego Hinode11.jpg
Dekada pracy obserwatorium s┼éonecznego Hinode11.jpg [ 177.94 KiB | Przegl─ůdane 1002 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: sobota, 24 wrze┼Ťnia 2016, 09:15 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Hubble odkrywa planet─Ö orbituj─ůc─ů wok├│┼é uk┼éadu podw├│jnego!
Hubble, mimo ┼╝e u┼╝ywany jest ju┼╝ od ponad 26 lat, nie przestaje dostarcza─ç nam nowych, zaskakuj─ůcych odkry─ç. Tym razem naukowcom uda┼éo si─Ö za jego pomoc─ů zlokalizowa─ç odleg┼é─ů o osiem tysi─Öcy lat ┼Ťwietlnych planet─Ö, w uk┼éadzie OGLE-2007-BLG-349, w pobli┼╝u centrum naszej galaktyki. Nie by┼éoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, ┼╝e nienazwany jeszcze obiekt, niczym Tatooine z uniwersum Gwiezdnych Wojen, okr─ů┼╝a uk┼éad z┼éo┼╝ony z dw├│ch gwiazd!
Promie┼ä orbity planety wynosi oko┼éo 300 milion├│w kilometr├│w (oko┼éo dwa razy wi─Öcej ni┼╝ jedna jednostka astronomiczna, czyli odleg┼éo┼Ť─ç Ziemia ÔÇô S┼éo┼äce). Pe┼éne okr─ů┼╝enie wykonuje raz na siedem lat.
Obiekt zosta┼é odkryty za pomoc─ů tzw. mikrosoczewkowania grawitacyjnego. Technika ta zosta┼éa po raz pierwszy wykorzystana do tego rodzaju bada┼ä. Polega ona na bardzo dok┼éadnym obserwowaniu pierwszoplanowej gwiazdy, kt├│re wzmacnia i wykrzywia ┼Ťwiat┼éo emitowane przez drug─ů podczas za─çmienia. W ten spos├│b mo┼╝na dok┼éadnie zbada─ç pierwsz─ů gwiazd─Ö i wywnioskowa─ç, czy posiada ona jakie┼Ť planety. Z pocz─ůtku, naukowcy nie byli jednak pewni, jak tak naprawd─Ö wygl─ůda ├│w uk┼éad z┼éo┼╝ony z trzech sk┼éadnik├│w. Przewidywano dwa scenariusze. Oba z nich m├│wi┼éy, ┼╝e jest w nim na pewno gazowy olbrzym. Wedle pierwszej wersji, okr─ů┼╝a┼é on dwie, po┼éo┼╝one blisko siebie gwiazdy. Druga natomiast m├│wi┼éa, ┼╝e towarzyszy mu mniejsza, skalista planeta, kt├│ra wraz z nim orbituje tylko wok├│┼é jednej gwiazdy. Dok┼éadne badania wykluczy┼éy jednak ostatni─ů opcj─Ö.
Dzi─Öki wynikom tych obserwacji, rozwa┼╝a si─Ö wykorzystanie HubbleÔÇÖa w kolejnych badaniach uk┼éad├│w podw├│jnych. Pami─Ötajmy jednak, ┼╝e jeszcze w tym roku ESO (European Space Observatory) zlokalizowa┼éo planet─Ö, kt├│ra kr─ů┼╝y wok├│┼éÔÇŽ trzech gwiazd. Kosmos nie przestaje nas zatem zaskakiwa─ç!
Source :
NASA
http://news.astronet.pl/index.php/2016/ ... odwojnego/


Za┼é─ůczniki:
Hubble odkrywa planet─Ö orbituj─ůc─ů wok├│┼é uk┼éadu podw├│jnego.jpg
Hubble odkrywa planet─Ö orbituj─ůc─ů wok├│┼é uk┼éadu podw├│jnego.jpg [ 93.87 KiB | Przegl─ůdane 998 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: sobota, 24 wrze┼Ťnia 2016, 09:17 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Widoczne s─ů ju┼╝ Delta Aurygidy
Wysłane przez tuznik
Od 18 wrze┼Ťnia do 10 pa┼║dziernika w Polsce mamy mo┼╝liwo┼Ť─ç obserwowa─ç r├│j meteor├│w o nazwie Delta Aurygidy. Wszystkich mi┼éo┼Ťnik├│w nocnych wra┼╝e┼ä, zach─Öcamy do obserwacji!

Delta Aurygidy to r├│j meteor├│w posiadaj─ůcych sw├│j radiant w konstelacji Wo┼║nicy. Tegoroczne maksimum przypada na 29 wrze┼Ťnia. Liczba zjawisk, jakich mo┼╝emy spodziewa─ç si─Ö po tym roju mie┼Ťci si─Ö w granicy od 3 do 5 zjawisk w ci─ůgu godziny. Meteory Delta Aurygid├│w wchodz─ů w ziemsk─ů atmosfer─Ö z pr─Ödko┼Ťci─ů oko┼éo 64 km/s.

Lokalizacja gwiazdozbioru Wo┼║nicy, pocz─ůtkuj─ůcym mi┼éo┼Ťnikom nocnego nieba nie powinna sprawia─ç wi─Ökszych problem├│w, poniewa┼╝ konstelacj─Ö t─Ö mo┼╝emy stosunkowo do┼Ť─ç ┼éatwo odnale┼║─ç w obszarze samej Drogi Mlecznej.

Jej najja┼Ťniejsz─ů gwiazd─ů jest Kapella o jasno┼Ťci 0,08 mag, a najbardziej charakterystycznym obiektem ca┼éej konstelacji jest gromada otwarta M 36, kt├│ra zosta┼éa odkryta przez w┼éoskiego astronoma Giovanniego Batista Hodierna.

S─ů to doskona┼ée obiekty do obserwacji nawet przez lornetk─Ö. Je┼╝eli dysponujemy wi─Ökszym sprz─Ötem obserwacyjnym to z pewno┼Ťci─ů przy jego u┼╝yciu dostrze┼╝emy znacznie wi─Öcej szczeg├│┼é├│w samej gromady M 36.

Warto jeszcze zapami─Öta─ç, ┼╝e konstelacja, w kt├│rej znajduje si─Ö radiant roju Delta Aurygid├│w, od po┼éudnia graniczy z gwiazdozbiorami Byka i Bli┼║ni─ůt, od p├│┼énocy z Rysiem a od wschodu z Perseuszem.

Wszystkich tych, kt├│rzy lubi─ů podziwia─ç na nocnym niebie "spadaj─ůce gwiazdy" gor─ůco zach─Öcamy do obserwacji oraz ┼╝yczymy pogodnych i pe┼énych wra┼╝e┼ä obserwacji.

Autor: Adam Tu┼╝nik

Wi─Öcej informacji:
ÔÇó Almanach Astronomiczny na rok 2016 m.in. z tabel─ů roj├│w meteor├│w
ÔÇó Almanach w wersji na smartfony i tablety

Na ilustracji:
Mapka gwiazdozbioru Woźnicy. Źródło: astrojawil.pl
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/wid ... -2496.html


Za┼é─ůczniki:
Widoczne s─ů ju┼╝ Delta Aurygidy.jpg
Widoczne s─ů ju┼╝ Delta Aurygidy.jpg [ 167.43 KiB | Przegl─ůdane 997 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: sobota, 24 wrze┼Ťnia 2016, 09:18 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Letnie fajerwerki na komecie sondy Rosetta
Wysłane przez czart
Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) zaprezentowa┼éa dzisiaj ciekaw─ů sk┼éadank─Ö zdj─Ö─ç pokazuj─ůcych najja┼Ťniejsze wybuchy na komecie 67P/ChuryumovÔÇôGerasimenko, kt├│re wyst─ůpi┼éy w okresie od lipca do wrze┼Ťnia 2015 r.

By┼é to okres wok├│┼é najbli┼╝szego przej┼Ťcia komety wzgl─Ödem S┼éo┼äca, najmniejszy dystans dzieli┼é komet─Ö od naszej dziennej gwiazdy w dniu 13 sierpnia 2015 r. W ci─ůgu trzech miesi─Öcy kamery sondy Rosetta zarejestrowa┼éy 34 wybuchy na komecie. By┼éy to gwa┼étowne wydarzenia zachodz─ůce nad regularnymi d┼╝eta i wyp┼éywami materii z j─ůdra komety. Z kolei regularne wyp┼éywy pojawia┼éy si─Ö i zanika┼éy godnie z rotacj─ů j─ůdra komety, w zale┼╝no┼Ťci od o┼Ťwietlenia powierzchni przez promienie s┼éoneczne.

Wybuchy s─ů znacznie ja┼Ťniejsze ni┼╝ normalne d┼╝ety. Zazwyczaj wida─ç je jedynie na jednym zdj─Öciu, a na s─ůsiednich ju┼╝ nie, co wskazuje na czas ┼╝ycia od 5 do 30 minut. Naukowcy oceniaj─ů, ┼╝e typowy wybuch uwalnia od 60 do 260 ton materia┼éu w ci─ůgu kilku minut.

W okresie najwi─Ökszego zbli┼╝enia sondy do S┼éo┼äca wybuchy wyst─Öpowa┼éy ┼Ťrednio co 30 godzin, czyli co oko┼éo 2,4 obrotu komety. Rodzaje wybuch├│w mo┼╝na podzieli─ç na trzy kategorie, opieraj─ůc si─Ö na wygl─ůdzie wyrzucanego py┼éu. Typ pierwszy jest zwi─ůzany z d┼éugimi, w─ůskimi d┼╝etami rozci─ůgaj─ůcymi si─Ö daleko od j─ůdra. Typ drugi obejmuje szerokie d┼╝ety, o du┼╝ej podstawie, kt├│re rozpo┼Ťcieraj─ů si─Ö bardziej poprzecznie. Z kolei trzecia kategoria jest mieszank─ů cech obu pierwszych rodzaj├│w.

Jak podaje ESA, spo┼Ťr├│d 34 wybuch├│w, 26 zosta┼éo wykrytych dzi─Öki w─ůskok─ůtnej kamerze OSIRIS, trzy przy pomocy szerokok─ůtnej kamery OSIRIS, a w pi─Öciu przypadkach pomog┼éa kamera nawigacyjna sondy Rosetta.

Wyniki bada┼ä wybuch├│w komety 67P/ChuryumovÔÇôGerasimenko zosta┼éy opublikowane w artykule, kt├│ry ukaza┼é si─Ö w ubieg┼éym roku w "Astronomy & Astrophysics". Drugi z tekst├│w dotycz─ůcych tych bada┼ä zosta┼é w┼éa┼Ťnie przyj─Öty do druku w "Monthly Notices of the Royal Astronomical Society".

Wi─Öcej informacji:
ÔÇó Summer fireworks on Rosetta's comet

Źródło: ESA

Na zdj─Öciu:
Kompilacja najja┼Ťniejszych wybuch├│w na komecie 67P/ChuryumovÔÇôGerasimenko, sfotografowanych przez sond─Ö Rosetta od lipca do wrze┼Ťnia 2015 r. ┼╣r├│d┼éo: OSIRIS: ESA/Rosetta/MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/SSO/INTA/UPM/DASP/IDA; NavCam: ESA/Rosetta/NavCam ÔÇô CC BY-SA IGO 3.0.
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/let ... -2498.html


Za┼é─ůczniki:
Letnie fajerwerki na komecie sondy Rosetta.jpg
Letnie fajerwerki na komecie sondy Rosetta.jpg [ 110.73 KiB | Przegl─ůdane 996 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: sobota, 24 wrze┼Ťnia 2016, 09:22 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Ja┼Ťmin, wanilia albo.. Czerwona Planeta.
Badacze chc─ů odtworzy─ç aromat Marsa
Ciekawi Was, jak pachnie Mars? Jaki unosi si─Ö zapach na planecie bogatej w substancje, znane na Ziemi z niezbyt poci─ůgaj─ůcego aromatu? Nied┼éugo b─Ödzie mo┼╝na si─Ö tego dowiedzie─ç. Wystarczy wycieczka do... perfumerii.
Badaj─ůce Czerwon─ů Planet─Ö roboty ustali┼éy, ┼╝e to ┼Ťwiat wype┼éniony siark─ů, kwasami, magnezem, ┼╝elazem i zwi─ůzkami chloru, "upieczonymi w s┼éo┼äcu i zawini─Ötymi w bogat─ů w dwutlenek w─Ögla atmosfer─Ö".
Ale czy wymienione sk┼éadniki tworz─ů, np. tak┼╝e zapach Marsa?
Syntetycznie z natury
Okazuje si─Ö, ┼╝e aby odpowiedzie─ç sobie na pytanie, jak pachnie Mars, nie trzeba b─Ödzie organizowa─ç wycieczki w kosmos. Nauka wychodzi nam naprzeciw, umo┼╝liwiaj─ůc skomponowanie "aromatu" Czerwonej Planety.
Jest to mo┼╝liwie dzi─Öki nowej technologii w bran┼╝y perfumeryjnej, okre┼Ťlanej mianem "Headspace".
- Zbierane s─ů moleku┼éy, kt├│rych pr├│bki trafiaj─ů do laboratorium w celu analizy metod─ů spektraln─ů. W rezultacie otrzymujemy syntetycznie odtworzony zapach pozyskanych cz─ůsteczek - wyja┼Ťnia┼éa Jacquelyn Ford Morie, za┼éo┼╝ycielka firmy All These Worlds LLC, wykorzystuj─ůcej narz─Ödzia do kreowania tzw. wirtualnej rzeczywisto┼Ťci i podobne technologie do tworzenia "wci─ůgaj─ůcych do┼Ťwiadcze┼ä" wzbogacaj─ůcych przer├│┼╝ne aplikacje.
Nowe pole do kreacji
W┼éa┼Ťnie za pomoc─ů tego rodzaju narz─Ödzi i technologii badacze chc─ů odtworzy─ç "aromat", unosz─ůcy si─Ö na "bliskiej" Ziemi planecie.
- S─ůdz─Ö, ┼╝e wsp├│┼écze┼Ťni kreatorzy zapach├│w ch─Ötnie by si─Ö pokusili, dysponuj─ůc pewn─ů baz─ů aromat├│w, o zaprojektowanie w┼éasnych interpretacji zapachu Czerwonej Planety - powiedzia┼éa Morie w rozmowie z portalem science.com.
"To by┼éoby co┼Ť fajnego"
Planuj─ůc kolejne misje na Marsa naukowcy mogliby to bra─ç pod uwag─Ö, wyposa┼╝aj─ůc wysy┼éane na powierzchni─Ö lub orbit─Ö planety roboty w urz─ůdzenia zdolne do odczytu spektroskopowego marsja┼äskiej atmosfery.
- Jestem przekonana, ┼╝e w opinii projektant├│w zapach├│w to by┼éoby co┼Ť fajnego. Mogliby dodawa─ç te ┼Ťmierdz─ůce nuty kreuj─ůc finalnie zapach, kt├│ry zachwyca, tak jak to robi─ů i dzi┼Ť - kontynuowa┼éa. Perfumy o bogatszym i mocniejszym aromacie s─ů nierzadko dro┼╝sze ze wzgl─Ödu na zawarto┼Ť─ç naturalnego pochodzenia pi┼╝ma, czyli wydzieliny z gruczo┼é├│w oko┼éoodbytniczych pi┼╝mowca syberyjskiego (Moschus moschiferus, daw. "jele┼ä pi┼╝mowy").

Eau de Czerwona Planeta
Moire przypuszcza, ┼╝e "dominuj─ůc─ů nut─ů by┼éby pewnie lekko cierpki, gazowy zapach zwi─ůzk├│w siarki z kredowym, s┼éodkim przebiciem". - Ten zapach sta┼éby wa┼╝n─ů cz─Ö┼Ťci─ů ┼╝ycia przysz┼éych osadnik├│w - wyja┼Ťnia┼éa.
Wyobra┼║nie sobie przysz┼éo┼Ť─ç, rzeczywisto┼Ť─ç za 30 czy 40 lat od teraz gdy ju┼╝ mamy marsja┼äskie kolonie. Dla tych, kt├│rzy zamieszkaliby na Czerwonej Planecie i przywykliby do tego zapachu nie kojarzy┼éby si─Ö ┼║le, ale mo┼╝liwe, ┼╝e nawet jako zapach domu - kontynuowa┼éa wskazuj─ůc, ┼╝e zapach to niezwykle silny bodziec dla ludzkiej psychiki.
Prawie jak w domu
Zapach wyzwala skojarzenia, emocje i wspomnienia i potrafi w ułamek sekundy zmienić nasz nastrój na albo pozytywny, albo negatywny.
- Gdyby koloni┼Ťci musieli wr├│ci─ç na Ziemi─Ö, ten zapach rozpylony w mieszkaniu m├│g┼éby im pom├│c w adaptacji do nowego ┼Ťrodowiska - doda┼éa.
Dekodowanie lub odtworzenie zapachu z obcego cia┼éa niebieskiego nie by┼éoby pierwszym w historii. Wcze┼Ťniej zrobiono to z aromatem Ksi─Ö┼╝yca; astronauci, kt├│rzy spacerowali po jego powierzchni do kapsu┼éy nanie┼Ťli py┼é. Po zdj─Öciu kask├│w wyczuli aromat, kt├│ry przyr├│wnali do zapachu prochu, unosz─ůcego si─Ö po wystrzeleniu ze strzelby albo mokrego popio┼éu z kominka.
Źródło: science.com
Autor: msb/rp
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 8,1,0.html


Za┼é─ůczniki:
Czerwona Planeta.jpg
Czerwona Planeta.jpg [ 97.17 KiB | Przegl─ůdane 995 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: sobota, 24 wrze┼Ťnia 2016, 09:24 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Hubble obserwuje barwny koniec gwiazdy podobnej do Słońca
Radosław Kosarzycki
Powy┼╝sze zdj─Öcie wykonane za pomoc─ů Kosmicznego Teleskopu HubbleÔÇÖa przedstawia barwny ÔÇ×ostatni showÔÇŁ gwiazdy podobnej do S┼éo┼äca. Gwiazda ko┼äczy swoje ┼╝ycie odrzucaj─ůc zewn─Ötrzne warstwy gazu, kt├│re z czasem tworz─ů kokon wok├│┼é obiektu, kt├│ry jest jedynie by┼éym j─ůdrem gwiazdy. Ultrafioletowe promieniowanie wyemitowane przez umieraj─ůc─ů gwiazd─Ö sprawia, ┼╝e otaczaj─ůca j─ů materia zaczyna ┼Ťwieci─ç. Wypalona gwiazda, tzw. bia┼éy karze┼é to ta bia┼éa kropka widoczna w centrum ob┼éoku. Nasze S┼éo┼äce tak┼╝e z czasem dokona swego ┼╝ywota i otoczy si─Ö chmur─ů gazu odrzuconego przez siebie pod koniec ┼╝ycia. Jednak na ten etap ewolucji S┼éo┼äca musimy poczeka─ç jeszcze 5 miliard├│w lat.
Droga Mleczna wr─Öcz usiana jest takimi pozosta┼éo┼Ťciami po gwiazdach, znanymi jako mg┼éawice planetarne. Obiekty te w rzeczywisto┼Ťci nie maj─ů nic wsp├│lnego z planetami. Osiemnasto- i dziewi─Ötnastowieczni astronomowie nazwali je tak poniewa┼╝ przez u┼╝ywane przez nich teleskopy mg┼éawice planetarne przypomina┼éy dyski odleg┼éych planet: Urana i Neptuna Mg┼éawica planetarna na powy┼╝szym zdj─Öciu to NGC 2440. Bia┼éy karze┼é w samym centrum NGC 2440 to jeden z najgor─Ötszych odkrytych dot─ůd bia┼éych kar┼é├│w ÔÇô temperatura na jego powierzchni wynosi oko┼éo 200 000 stopni Celsjusza. Chaotyczna struktura mg┼éawicy wskazuje, ┼╝e gwiazda w r├│┼╝nych okresach odrzuca┼éa kolejne warstwy materii. Podczas ka┼╝dego rozb┼éysku gwiazda odrzuca┼éa materi─Ö w r├│┼╝nych kierunkach. Powy┼╝sza mg┼éawica pe┼éna jest te┼╝ ob┼éok├│w py┼éu ÔÇô niekt├│re z nich uk┼éadaj─ů si─Ö w d┼éugie, ciemne w┼é├│kna skierowane w kierunku przeciwnym do gwiazdy. NGC 2440 znajduje si─Ö oko┼éo 4000 lat ┼Ťwietlnych od Ziemi w kierunku gwiazdozbioru Rufy.
Materia odrzucona przez gwiazd─Ö ┼Ťwieci w r├│┼╝nych barwach, kt├│re zale┼╝─ů od jej sk┼éadu, g─Östo┼Ťci i odleg┼éo┼Ťci od gor─ůcej centralnej gwiazdy. Niebieski kolor przedstawia hel, niebiesko-zielony ÔÇô tlen, a czerwony ÔÇô azot i wod├│r.
Źródło: NASA, ESA, K. Noll (STScI)
Tagi: białe karły, Mgławica planetarna, NGC 2440, wyrozniony
http://www.pulskosmosu.pl/2016/09/23/hu ... do-slonca/


Za┼é─ůczniki:
Hubble obserwuje barwny koniec gwiazdy podobnej do Słońca.jpg
Hubble obserwuje barwny koniec gwiazdy podobnej do S┼éo┼äca.jpg [ 164.13 KiB | Przegl─ůdane 994 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: sobota, 24 wrze┼Ťnia 2016, 09:26 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Wielka kosmiczna bańka Lyman-alfa nieco mniej tajemnicza
Wysłane przez czart
Naukowcy u┼╝yli kilku du┼╝ych teleskop├│w (ALMA, VLT, Keck, HST) do zbadania obiektu na le┼╝─ůcego do tajemniczej kategorii zwanej "ba┼äkami Lyman-alfa". Te gigantyczne ob┼éoki gazu wodorowego mog─ů rozci─ůga─ç si─Ö na setki tysi─Öcy lat ┼Ťwietlnych. W badaniach uczestniczy┼é polski astronom, dr Micha┼é Micha┼éowski, pracuj─ůcy w Wielkiej Brytanii.

Jako ba┼äki Lyman-alfa (ang. Lyman-alpha Blobs - LABs) astronomowie okre┼Ťlaj─ů olbrzymie ob┼éoki gazu wodorowego obserwowane w dalekim Wszech┼Ťwiecie. Nazwa wywodzi si─Ö od charakterystycznego ┼Ťwiat┼éa, kt├│re emituj─ů: promieniowania Lyman-alfa w zakresie ultrafioletowym. Od momentu odkrycia baniek Lyman-alfa zagadk─ů pozostaje jakie procesy powoduj─ů ich jasne ┼Ťwiecenie.

Jednym z najwi─Ökszych obiekt├│w tego typu jest ÔÇ×SSA22-Lyman-alpha blob 1ÔÇŁ, w skr├│cie LAB-1. ┼Üwiat┼éo od tej kosmicznej ba┼äki potrzebuje oko┼éo 11,5 miliarda lat aby dotrze─ç do nas. LAB-1 znajduje si─Ö wewn─ůtrz wielkiej gromady galaktyk b─Öd─ůcej we wczesnym etapie powstawania. Ba┼äka LAB-1 zosta┼éa odkryta w 2000 roku.

Zesp├│┼é astronom├│w, kt├│rym kieruje Jim Geach z Centre for Astrophysics Research of the University of Hertfordshire (Wielka Brytania), u┼╝y┼é sieci radioteleskop├│w Atacama Large Millimeter/Submillimeter Array (ALMA) do dok┼éadnego zbadania ba┼äki LAB-1. Naukowcom uda┼éo si─Ö rozdzieli─ç kilka ┼║r├│de┼é emisji w zakresie fal submilimetrowych. Potem uzyskane obrazy por├│wnali z obserwacjami z teleskopu VLT (z instrumentu MUSE). Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e ┼║r├│d┼éa dostrze┼╝ona przez ALMA znajduj─ů si─Ö w ┼Ťcis┼éym centrum ba┼äki Lyman-alfa. Dodatkowo uzyskano obrazy z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a oraz z W.M. Keck Observatory, dzi─Öki kt├│rym ustalono, i┼╝ ┼║r├│d┼éa ALMA s─ů otoczone wieloma ma┼éymi galaktykami. By─ç mo┼╝e te ma┼ée galaktyki bombarduj─ů centralny rejon, wspomagaj─ůc gwa┼étowne tempo proces├│w gwiazdotw├│rczych w centrum (100 razy intensywniejsze ni┼╝ w przypadku Drogi Mlecznej).

Opr├│cz obserwacji, przeprowadzono tak┼╝e symulacje, kt├│re pokaza┼éy w jaki spos├│b powstaje obserwowana ba┼äka Lyman-alfa. Mechanizm jest nast─Öpuj─ůcy: ultrafioletowe ┼Ťwiat┼éo wytwarzane w procesach gwiazdotw├│rczych w ┼║r├│d┼éach ALMA ulega rozproszenia na otaczaj─ůcym gazie wodorowym.

Jim Geach proponuje nast─Öpuj─ůce por├│wnanie, kt├│re pomaga zrozumie─ç zachodz─ůce procesy: ÔÇ×Pomy┼Ťlmy o ulicznych ┼Ťwiat┼éach w mglist─ů noc ÔÇô wida─ç rozmyte po┼Ťwiaty, poniewa┼╝ ┼Ťwiat┼éo jest rozpraszane przez niewielkie krople wody. Podobny proces zachodzi tutaj zamiast ┼Ťwiate┼é ulicznych mamy galaktyk─Ö gwiazdotw├│rcz─ů, a rol─Ö mg┼éy odgrywa przepastny ob┼éok mi─Ödzygalaktycznego gazu. To galaktyki roz┼Ťwietlaj─ů swoje otoczenie.ÔÇŁ

Wi─Öcej informacji:
ÔÇó ALMA odkrywa sekrety wielkiej kosmicznej ba┼äki

Źródło: ESO

Na ilustracji:
Komputerowa symulacja kosmicznej ba┼äki Lyman alfa LAB-1. Symulacj─Ö przeprowadzono na superkomputerze Pleiades nale┼╝─ůcym do NASA. ┼╣r├│d┼éo: J.Geach/D.Narayanan/R.Crain.
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/wie ... -2499.html


Za┼é─ůczniki:
Wielka kosmiczna bańka Lyman-alfa nieco mniej tajemnicza.jpg
Wielka kosmiczna ba┼äka Lyman-alfa nieco mniej tajemnicza.jpg [ 65.9 KiB | Przegl─ůdane 993 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: niedziela, 25 wrze┼Ťnia 2016, 12:24 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Wczesna kolizja wyja┼Ťnieniem pochodzenia w─Ögla na Ziemi
Wiktoria Szulik
4 miliardy lat temu m┼éoda Ziemia mog┼éa zosta─ç uderzona przez planet─Ö podobn─ů do Merkurego. Wed┼éug bada┼ä, pozwoli┼éo to naszej planecie zatrzyma─ç niezb─Ödny do powstania i podtrzymania ┼╝ycia w─Ögiel.
Grupa ÔÇśÔÇÖThe Experimental Petrology Rice TeamÔÇŁ ÔÇô studiuj─ůca pochodzenie, sk┼éad i struktur─Ö ska┼é na Rice University w Teksasie ÔÇô zrekonstruowa┼éa warunki panuj─ůce we wn─Ötrzu Ziemi, by pom├│c w rozwi─ůzaniu d┼éugo istniej─ůcej zagadki: jak oparte na w─Öglu ┼╝ycie mog┼éo zaistnie─ç na Ziemi, gdy 4 miliardy lat temu nowo powsta┼ée z┼éo┼╝a w─Ögla powinny albo wyparowa─ç albo zatopi─ç si─Ö w j─ůdrze planety?
ÔÇ×Naszym zadaniem jest wyja┼Ťnienie pochodzenia ulatniaj─ůcych si─Ö na powierzchni─Ö pierwiastk├│w, takich jak w─Ögiel, kt├│re z jaki┼Ť przyczyn pozosta┼éy w zewn─Ötrznym p┼éaszczu ziemskim, zamiast spa┼Ť─ç do j─ůdraÔÇŁ m├│wi Rajdeep Dasgupta, wsp├│┼éautor nowych bada┼ä.
Zesp├│l Dasgupty bada┼é wcze┼Ťniej jak z┼éo┼╝a w─Ögla mog┼éy zachowywa─ç si─Ö na m┼éodej, ciek┼éej i gor─ůcej ziemi. ÔÇ×Nawet je┼Ťli nie wyparowa┼éy do kosmosu, zosta┼éyby zatopione w metalicznym j─ůdrze po po┼é─ůczeniu si─Ö z bogatymi w ┼╝elazo stopami metaluÔÇ×, twierdzi Dasgupta.
Do niedawna badania postulowa┼éy, ┼╝e w─Ögiel i inne pierwiastki wyst─Öpuj─ůce teraz na Ziemi pochodz─ů z meteoryt├│w lub komet, kt├│re kiedy┼Ť uderzy┼éy w planet─Ö.
ÔÇ×Jedn─ů z bardziej znanych teorii by┼éa ta, kt├│ra m├│wi┼éa, ┼╝e pierwiastki jak w─Ögiel, siarka, azot i wod├│r zosta┼éy do ziemi ÔÇ×przy┼é─ůczoneÔÇŁ ju┼╝ po uformowaniu si─Ö j─ůdraÔÇŁ. Taki wniosek pozwoli┼éy YuanÔÇÖowi Li, naukowcowi z Guangzhou Institute of Geochemistry wysnu─ç badania przez niego przeprowadzone. ÔÇ×Ka┼╝dy z tych pierwiastk├│w, kt├│re przyby┼éyby na Ziemi─Ö wraz z meteorytami i kometami ponad 100 milion├│w lat po uformowaniu si─Ö uk┼éadu s┼éonecznego, mog┼éyby unikn─ů─ç intensywnego ciep┼éa oceanu magmowego, pokrywaj─ůcego Ziemi─Ö mniej wi─Öcej do tamtego w┼éa┼Ťnie czasuÔÇŁ kontynuuje Li.
Niestety ilo┼Ť─ç wyst─Öpuj─ůcych na naszej planecie pierwiastk├│w nie zgadza si─Ö z przewidywaniami teorii o meteorytach i kometach: ÔÇ×Problem w tym, ┼╝e mo┼╝e on by─ç wyt┼éumaczeniem pochodzenia tylko niekt├│rych pierwiastk├│w, ale nie radzi sobie np. z krzememÔÇŁ dodaje, odwo┼éuj─ůc si─Ö do modelu sk┼éadu ska┼é p┼éaszczu ziemskim ÔÇô g┼é─Öbokiej na 2900km mieszaniny magmy i ska┼é mi─Ödzy j─ůdrem a skorup─ů ziemsk─ů.
Eksperymenty naukowc├│w pozwoli┼éy niedawno odtworzy─ç wysokie temperatury i ogromne ci┼Ťnienie wyst─Öpuj─ůce we wn─Ötrzu ziemi, ┼Ťcie┼Ťniaj─ůc ska┼éy pras─ů hydrauliczna. Ta metoda pozwala odtworzy─ç warunki panuj─ůce ok. 400km pod ziemi─ů, w p┼éaszczu ziemskim. Badacze chcieli sprawdzi─ç czy krzem i siarka ÔÇô znalezione r├│wnie┼╝ w j─ůdrach Wenus i Marsa ÔÇô m├│g┼éby mie─ç jakikolwiek wp┼éyw na ilo┼Ť─ç w─Ögla, kt├│ra wtopi┼éa by si─Ö w j─ůdro.
Naukowcy zauwa┼╝yli, ┼╝e kiedy siarka po┼é─ůczy┼éa si─Ö z ┼╝elazem w wyniku ogromnego ci┼Ťnienia ÔÇô takiego jak w jadrze ziemi ÔÇô powstrzyma┼éa w─Ögiel przed po┼é─ůczniem si─Ö z cz─ůstkami z j─ůdra ziemi. Zjawisko to opisano w artykule w Nature Geoscience z 5 wrze┼Ťnia (naukowcy stwierdzili, ┼╝e ÔÇ× w bogatych w siark─Ö cia┼éach, w─Ögiel jest wr─Öcz wytr─ůcony z tworz─ůcego si─Ö j─ůdraÔÇŁ). W tym scenariuszu, w─Ögiel zosta┼éby wy┼╝ej, w p┼éaszczu ziemskim i by┼éby ┼éatwo dost─Öpny podczas proces├│w tworz─ůcych ┼╝ycie, zamiast pozosta─ç zamkni─Ötym we wn─Ötrzu planety.
Naukowcy por├│wnali potem koncentracj─Ö w─Ögla powsta┼é─ů podczas eksperymentu z t─ů wyst─Öpuj─ůc─ů na naszej planecie.
ÔÇ×Jeden z scenariuszy wyja┼Ťniaj─ůcych stosunek ilo┼Ťci w─Ögla do siarki i ilo┼Ť─ç w─Ögla na Ziemi w og├│le zak┼éada, ┼╝e planeta pokroju Merkurego, w kt├│rej uformowa┼éo si─Ö ju┼╝ bogate w krzem j─ůdro, zderzy┼éa si─Ö z Ziemi─ů i zosta┼éa przez ni─ů wch┼éoni─ÖtaÔÇŁ m├│wi Dasgupta. ÔÇ×Poniewa┼╝ cia┼éo to by┼éo masywne, prawa dynamiki mog┼éy spowodowa─ç, ┼╝e j─ůdro tamtej planety od razu zmiesza┼éoby si─Ö z jadrem ziemi, a bogaty w w─Ögiel p┼éaszcz z nieuformowanym jeszcze do ko┼äca ziemskim p┼éaszczemÔÇ×.
ÔÇ×W tych badaniach skupili┼Ťmy si─Ö na siarce i w─ÖgluÔÇŁ m├│wi naukowiec. ÔÇ×Du┼╝o wi─Öcej pracy trzeba b─Ödzie w┼éo┼╝y─ç w uzgodnienie pochodzenia innych pierwiastk├│w wyst─Öpuj─ůcych na ziemi. Przynajmniej w sprawie pochodzenia w─Ögla, siarki i ich wzajemnych stosunk├│w mamy sp├│jn─ů teori─Ö, kt├│ra opisuj─Ö powstanie i rozmieszczenie tych pierwiastk├│w na ZiemiÔÇŁ.
Source :
Crash! Early Collision Could Explain How Earth Kept its Carbon
Tagi:
ÔÇó p┼éaszcz Ziemi
ÔÇó w─Ögiel
ÔÇó wn─Ötrze Ziemi
http://news.astronet.pl/index.php/2016/ ... -na-ziemi/


Za┼é─ůczniki:
Wczesna kolizja wyja┼Ťnieniem pochodzenia w─Ögla na Ziemi.jpg
Wczesna kolizja wyja┼Ťnieniem pochodzenia w─Ögla na Ziemi.jpg [ 65.59 KiB | Przegl─ůdane 986 razy ]
Wczesna kolizja wyja┼Ťnieniem pochodzenia w─Ögla na Ziemi2.jpg
Wczesna kolizja wyja┼Ťnieniem pochodzenia w─Ögla na Ziemi2.jpg [ 66.08 KiB | Przegl─ůdane 986 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: niedziela, 25 wrze┼Ťnia 2016, 12:26 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Tajemnica komety ISON rozwi─ůzana?
Naukowcy doszli do nowych wniosk├│w
Kilka lat temu kometa ISON mia┼éa zderzy─ç si─Ö ze S┼éo┼äcem. Tak si─Ö nie sta┼éo i naukowcy do dzi┼Ť zastanawiaj─ů si─Ö, dlaczego. Najnowsze opracowanie ujawnia pewne informacje na ten temat.
W 2013 roku naukowcy czekali na niezwyk┼éy spektakl. Dok┼éadnie 28 listopada kometa ISON mia┼éa uderzy─ç w koron─Ö S┼éo┼äca, jednak do spotkania nie dosz┼éo. Kometa rozpad┼éa si─Ö na kr├│tko przed nim. Do dzi┼Ť naukowcy zastanawiaj─ů si─Ö, jak to si─Ö sta┼éo i co by┼éo powodem jej "znikni─Öcia".
Najnowsze opracowanie, za kt├│rym stoj─ů Paul Bryans z ameryka┼äskiego Narodowego Centrum Bada┼ä Atmosfery (NCAR) i Dean Pesnell z Centrum Lot├│w Kosmicznych imienia Roberta H. Goddarda, rzuca nowe ┼Ťwiat┼éo na dotychczasowe badania.
- Uważamy, że najbardziej prawdopodobne jest to, że kometa ISON rozpadła się, zanim zbliżyła się do Słońca - powiedział Bryans.
Komety zachowuj─ů si─Ö jak sondy
Bryans i inni naukowcy badaj─ůcy S┼éo┼äce interesuj─ů si─Ö kometami takimi jak ISON, bo s─ů one pewnego rodzaju sondami. Przez to, w jaki spos├│b zachowuj─ů si─Ö w pobli┼╝u S┼éo┼äca, przekazuj─ů badaczom informacje o jego tajemniczej koronie, takie jak np. jej sk┼éad czy zachowania pola magnetycznego.
Komety wyst─Öpuj─ůce w pobli┼╝u S┼éo┼äca nie s─ů a┼╝ tak cz─Östym zjawiskiem, jednak zazwyczaj s─ů one zbyt ma┼ée, by przetrwa─ç spotkanie z nasz─ů gwiazd─ů centraln─ů. Wi─Öksze komety, takie jak Lovejoy, kt├│ra min─Ö┼éa S┼éo┼äce w grudniu 2011 roku, po spotkaniu z koron─ů s┼éoneczn─ů znacznie si─Ö zmniejszy┼éa. Zostawi┼éa za sob─ů tak┼╝e ┼Ťlad ekstremalnych emisji ultrafioletu.
ISON po raz pierwszy zosta┼éa zaobserwowana ponad rok przed tym, jak mia┼éa zbli┼╝y─ç si─Ö do S┼éo┼äca. Przez to, ┼╝e kometa by┼éa bardzo jasna, uwa┼╝ano, ┼╝e jest du┼╝a i ┼╝e mo┼╝e przetrwa─ç spotkanie z gwiazd─ů.
Gdy w 2013 roku nie dosz┼éo do zderzenia komety ze S┼éo┼äcem, w jednym z bada┼ä w 2014 roku naukowcy stwierdzili, ┼╝e by─ç mo┼╝e ISON nie wytworzy┼éa promieniowania ultrafioletowego przez to, ┼╝e min─Ö┼éa S┼éo┼äce w wi─Ökszej odleg┼éo┼Ťci ni┼╝ Lovejoy.
Nowe wnioski
W najnowszym opracowaniu, opublikowanym w czasopi┼Ťmie The Astrophysical Journal, Bryans i Pesnell podwa┼╝yli te wnioski. Wykorzystuj─ůc dane zebrane przez satelit─Ö Solar Dynamics Observatory, naukowcy por├│wnali ISON do Lovejoy, oceniaj─ůc, jak r├│┼╝ni┼éy si─Ö warunki podczas przelotu obu komet. Badacze brali pod uwag─Ö g─Östo┼Ť─ç atmosfery s┼éonecznej, pole magnetyczne S┼éo┼äca i wielko┼Ť─ç komet. Bryans i Pesnell sprawdzali tak┼╝e, w jaki spos├│b te r├│┼╝nice mog┼éy mie─ç wp┼éyw na emisj─Ö promieniowania ultrafioletowego komet.
Badali┼Ťmy ka┼╝dy czynnik po kolei, bior─ůc Lovejoy za punkt odniesienia - powiedzia┼é Bryans. - Fakt, ┼╝e ISON by┼éa dalej od S┼éo┼äca ni┼╝ Lovejoy mog┼éo co┼Ť zmieni─ç, jednak nie mia┼éoby to tak du┼╝ego wp┼éywu na to, ┼╝e nie zobaczyli┼Ťmy ISON - doda┼é.
Badania wykazały jednak, że na rozpad komety mógł mieć wpływ jej rozmiar. Według naukowców promień ISON był co najmniej cztery razy mniejszy od promienia Lovejoy.
Je┼Ťli Bryand i Pesnell maj─ů racj─Ö, oznacza to, ┼╝e poprzednio oszacowana wielko┼Ť─ç komety by┼éa zbyt du┼╝a. Jasno┼Ť─ç jest zwi─ůzana z wielko┼Ťci─ů danego cia┼éa niebieskiego, jednak s─ů tak┼╝e inne czynniki, kt├│re maj─ů na ni─ů wp┼éyw.
Substancje lotne, pył i gruz
Naukowcy uwa┼╝aj─ů, ┼╝e kometa ISON po raz pierwszy mia┼éa okr─ů┼╝y─ç S┼éo┼äce, co oznacza┼éoby, ┼╝e sk┼éada┼éa si─Ö z du┼╝ej ilo┼Ťci substancji lotnych, kt├│re jeszcze nie zosta┼éy spalone. Przez to kometa mog┼éa wydawa─ç si─Ö ja┼Ťniejsza od takiej o podobnym rozmiarze, kt├│ra ju┼╝ kiedy┼Ť min─Ö┼éa S┼éo┼äce.
- Podczas pierwszego przej┼Ťcia komety obok S┼éo┼äca, jej zewn─Ötrzna cz─Ö┼Ť─ç ca┼éa sk┼éada si─Ö z lodu, przez co ┼éatwo si─Ö spala i bardzo jasno ┼Ťwieci - powiedzia┼é Bryans.
Je┼╝eli jednak kometa by┼éa jasna ze wzgl─Ödu na sw├│j rozmiar, naukowcy uwa┼╝aj─ů, ┼╝e rozpad┼éa si─Ö na kawa┼éki jeszcze zanim spotka┼éa si─Ö z koron─ů s┼éoneczn─ů.
- Mo┼╝liwe, ┼╝e do momentu najwi─Ökszego zbli┼╝enia si─Ö do S┼éo┼äca, by┼éa tylko kupk─ů py┼éu i gruzu - powiedzia┼é Bryans.
Źródło: science daily
Autor: zupi/rp
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 0,1,0.html


Za┼é─ůczniki:
Tajemnica komety ISON rozwi─ůzana.jpg
Tajemnica komety ISON rozwi─ůzana.jpg [ 49.22 KiB | Przegl─ůdane 985 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Wrzesie┼ä 2016
PostNapisane: poniedzia┼éek, 26 wrze┼Ťnia 2016, 08:04 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
W Kielcach odbyła się konferencja pt."Wykorzystanie Małych Teleskopów"
Wysłane przez tuznik
W dniach 23-25.09 w Instytucie Fizyki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach odby┼éa si─Ö konferencja na temat "Wykorzystania Ma┼éych Teleskop├│w". Organizatorami tej konferencji byli: Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, Polskie Towarzystwo Astronomiczne i Polskie Towarzystwo Mi┼éo┼Ťnik├│w Astronomii.

G┼é├│wnym celem konferencji by┼éo przedstawienie mo┼╝liwo┼Ťci wykorzystania ma┼éych teleskop├│w do fotometrycznych, astrometrycznych i spektroskopowych obserwacji astronomicznych oraz pokazanie, ┼╝e amatorska astronomia ma istotny wp┼éyw na wykorzystanie ma┼éych teleskop├│w. Jest to kolejna z serii konferencji dotycz─ůcych bada┼ä astronomicznych prowadzonych przy wykorzystaniu takich teleskop├│w.

Bardzo wa┼╝n─ů rol─ů konferencji by┼éa integracja ┼Ťrodowisk astronomicznych, szczeg├│lnie m┼éodych astronom├│w (doktorant├│w, student├│w starszych rocznik├│w). Na konferencji by┼éo mo┼╝na zapozna─ç si─Ö z dzia┼éalno┼Ťci─ů prowadzon─ů w r├│┼╝nych o┼Ťrodkach naukowych, dowiedzie─ç si─Ö o mo┼╝liwo┼Ťciach wsp├│┼épracy, odbywania sta┼╝y, praktyk zawodowych itp.

Uczestnikami tegorocznej konferencji byli mi─Ödzy innymi: dr. Monika Biernacka z Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, mgr. Marek Dr├│┼╝d┼╝ z Obserwatorium Astronomicznego na Suhorze, dr. Krzysztof Kami┼äski z Obserwatorium Astronomicznego UAM, Dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego im. M. Kopernika PAN, Miko┼éaj Sabat z Polskiego Towarzystwa Mi┼éo┼Ťnik├│w Astronomii oddzia┼é w Kielcach, dr. Pawe┼é Zieli┼äski z Instytutu Fizyki Teoretycznej i Astrofizyki, Uniwersytet Masaryka, Brno czy Micha┼é ┼╗o┼énowski z Krakowa, wsp├│┼éodkrywca komety C/2015 F2 (Polonia).

Warto również dodać, że ostatnia tego typu konferencja zorganizowana została ponad 3 lata temu w dniach 10-12 maja 2013 roku w Krakowie.

Opracował:
Adam Tu┼╝nik

Wi─Öcej informacji:
Oficjalna strona tegorocznej konferencji zorganizowanej w Kielcach

Na ilustracji:
Uczestnicy tegorocznej konferencji w Kielcach. Źródło: mt2016.ujk.edu.pl
http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/kie ... -2505.html


Za┼é─ůczniki:
2016-09-26_07h55_05.jpg
2016-09-26_07h55_05.jpg [ 104.7 KiB | Przegl─ůdane 976 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
Wy┼Ťwietl posty nie starsze ni┼╝:  Sortuj wg  
Utw├│rz nowy w─ůtek Odpowiedz w w─ůtku
Przejd┼║ na stron─Ö Poprzednia strona  1 ... 3, 4, 5, 6, 7, 8  Nast─Öpna strona

Strefa czasowa: UTC + 2


Kto przegl─ůda forum

U┼╝ytkownicy przegl─ůdaj─ůcy ten dzia┼é: Brak zidentyfikowanych u┼╝ytkownik├│w i 4 go┼Ťci


Nie mo┼╝esz rozpoczyna─ç nowych w─ůtk├│w
Nie mo┼╝esz odpowiada─ç w w─ůtkach
Nie mo┼╝esz edytowa─ç swoich post├│w
Nie mo┼╝esz usuwa─ç swoich post├│w
Nie mo┼╝esz dodawa─ç za┼é─ůcznik├│w

Szukaj:
Skocz do:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Przyjazne u┼╝ytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL