Teraz jest niedziela, 5 lipca 2020, 19:27

Strefa czasowa: UTC + 2




Utw├│rz nowy w─ůtek Odpowiedz w w─ůtku
Przejd┼║ na stron─Ö Poprzednia strona  1 ... 4, 5, 6, 7, 8  Nast─Öpna strona
Autor Wiadomo┼Ť─ç
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: czwartek, 23 lipca 2015, 08:20 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Ostatni cz┼éowiek na Ksi─Ö┼╝ycu ÔÇô we wrze┼Ťniu w Polsce
Autor: Aleksandra Stanisławska
Harrison ÔÇ×JackÔÇŁ Schmitt, cz┼éonek za┼éogi Apollo 17, dwunasty i ostatni cz┼éowiek na Ksi─Ö┼╝ycu, b─Ödzie go┼Ťciem zawod├│w European Rover Challenge (ERC 2015) we wrze┼Ťniu 2015. Crazy Nauka jest patronem medialnym tego wydarzenia.
O zawodach European Rover Challenge pisali┼Ťmy ju┼╝ wielokrotnie, kiedy konkurs ┼éazik├│w marsja┼äskich zawita┼é po raz pierwszy do Podzamcza ko┼éo Ch─Öcin w G├│rach ┼Üwi─Ötokrzyskich we wrze┼Ťniu 2014 roku. Sta┼éo si─Ö to na fali sukces├│w polskich konstruktor├│w ┼éazik├│w w zawodach University Rover Challenge, kt├│re odbywaj─ů si─Ö od kilku lat w Stanach Zjednoczonych. Po kolejnym zwyci─Östwie polskiej dru┼╝yny organizacja Mars Society Polska wraz z Europejsk─ů Fundacj─ů Kosmiczn─ů postanowi┼éy zorganizowa─ç europejsk─ů edycj─Ö zawod├│w w naszym kraju ÔÇô po to, by wi─Öcej lokalnych zespo┼é├│w mog┼éo wzi─ů─ç w nich udzia┼é. Impreza przyci─ůga r├│wnie┼╝ zespo┼éy z zagranicy.
W tym roku zawody European Rover Challenge (ERC) odb─Öd─ů si─Ö w Regionalnym Centrum Naukowo-Technologicznym w Podzamczu 5-6 wrze┼Ťnia 2015. B─Ödzie to druga edycja najwi─Ökszej imprezy robotyczno-kosmicznej w Europie. Udzia┼é w zawodach zapowiedzia┼éy 34 dru┼╝yny z ca┼éego ┼Ťwiata, ┼é─ůcznie 300 konstruktor├│w ┼éazik├│w marsja┼äskich. Go┼Ťciem specjalnym imprezy b─Ödzie astronauta NASA Harrison Schmitt. Dr Schmitt jest emerytowanym geologiem, profesorem uniwersyteckim, senatorem ameryka┼äskim. Uczestniczy┼é w misji Apollo 17 ÔÇô ostatniej za┼éogowej wyprawie na Ksi─Ö┼╝yc. W 1972 r. sp─Ödzi┼é trzy dni na powierzchni Srebrnego Globu. Podczas 22 godzin spacer├│w uda┼éo mu si─Ö zebra─ç 110 kg pr├│bek ska┼é i gleby. Przejecha┼é r├│wnie┼╝ 36 kilometr├│w pojazdem ksi─Ö┼╝ycowym.
ÔÇô Schmitt jest pierwszym ÔÇô i jak dot─ůd jedynym- zawodowym naukowcem, kt├│ry znalaz┼é si─Ö poza ziemsk─ů orbit─ů. Zanim sam polecia┼é w kosmos, szkoli┼é innych astronaut├│w ÔÇô m├│wi ┼üukasz Wilczy┼äski, Prezes Europejskiej Fundacji Kosmicznej, organizator ERC 2015. ÔÇô Amerykanie m├│wi─ů, ┼╝e szansa na spotkanie cz┼éowieka, kt├│ry by┼é na Ksi─Ö┼╝ycu jest jak jeden do 55 milion├│w.
30 lat temu do Polski przyjecha┼é Buzz Aldrin ÔÇô pierwszy cz┼éowiek, kt├│ry odby┼é spacer po powierzchni tej planety. W├│wczas by┼éa to wizyta p├│┼éprywatna. Tym razem Harrison Schmitt spotka si─Ö z szerok─ů publiczno┼Ťci─ů podczas Europejskich Zawod├│w Robot├│w Marsja┼äskich (ERC 2015). Wydarzenie jest otwarte dla wszystkich pasjonat├│w kosmosu, nauki i nowych technologii, a wst─Öp na nie darmowy.
Podczas zawod├│w b─Ödzie mo┼╝na obserwowa─ç rywalizacj─Ö ponad 300 konstruktor├│w ┼éazik├│w marsja┼äskich z ca┼éego ┼Ťwiata. Na dodatkowym torze swoje zastosowanie zaprezentuj─ů profesjonalne roboty, wykorzystywane m.in. przez wojsko czy policj─Ö. Pomi─Ödzy poszczeg├│lnymi konkurencjami odbywa─ç si─Ö b─Öd─ů spotkania z go┼Ť─çmi specjalnymi. Opr├│cz Harrisona Schmitta, podczas ERC pojawi─ů si─Ö tak┼╝e dr Gianfranco Visentin, szef dzia┼éu robotyki Europejskiej Agencji Kosmicznej, prof. Giancarlo Genta, znany specjalista ds. robotyki z Politechniki Tury┼äskiej oraz Robert Zubrin, za┼éo┼╝yciel stowarzyszenia The Mars Society. Fani literatury i kina b─Öd─ů mogli porozmawia─ç z Andy Weirem, autorem bestsellerowej powie┼Ťci Marsjanin, na podstawie kt├│rej powstaje film w re┼╝yserii Ridleya Scotta, z Mattem Damonem w roli g┼é├│wnej.
Wydarzeniu towarzyszy─ç b─Öd─ů dwudniowe, plenerowe pokazy naukowo-technologiczne. W programie zaplanowano m.in. start rakiety, warsztaty robotyczne oraz prezentacje dla najm┼éodszych. W tej strefie zobaczymy m.in. humanoida NAO ÔÇô robota, kt├│ry chodzi, rozmawia i reaguje na otoczenie. Specjalnie dla nauczycieli przygotowano warsztaty edukacji kosmicznej ESERO.
Wydarzeniu patronuje Ministerstwo Gospodarki. Partnerami zosta┼éy Europejska Agencja Kosmiczna, Polska Agencja Rozwoju Przedsi─Öbiorczo┼Ťci, Wojew├│dztwo ┼Üwi─Ötokrzyskie, Mars Society Polska, Przemys┼éowy Instytut Automatyki i Pomiar├│w, WObit, ASTOR, ABM Space Education. Organizatorami ERC jest Europejska Fundacja Kosmiczna i Regionalne Centrum Naukowo-Technologiczne w Podzamczu. Producentem wydarzenia jest agencja Planet PR.
Więcej szczegółów znajduje się na stronie: www.roverchallenge.eu
http://www.crazynauka.pl/ostatni-czlowi ... -w-polsce/
Harrison Schmitt. Fot. NASA
Zwyci─Öska dru┼╝yna Projekt Scorpio. European Rover Challenge 2014. Fot. Projekt Scorpio/Facebook


Za┼é─ůczniki:
Ostatni cz┼éowiek na Ksi─Ö┼╝ycu ÔÇô we wrze┼Ťniu w Polsce.jpg
Ostatni cz┼éowiek na Ksi─Ö┼╝ycu ÔÇô we wrze┼Ťniu w Polsce.jpg [ 47.04 KiB | Przegl─ůdane 1722 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 

 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: pi─ůtek, 24 lipca 2015, 09:54 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Kepler-ÔÇő452b: wi─Ökszy i starszy kuzyn Ziemi?
NASA og┼éosi┼éa na konferencji, ┼╝e dzi─Öki teleskopowi Keplera odkryto "wi─Ökszego, starszego kuzyna Ziemi". - W 20 lat po odkryciu, ┼╝e inne gwiazdy maj─ů uk┼éady planetarne podobne do naszego, Kepler zidentyfikowa┼é planet─Ö i jej gwiazd─Ö macierzyst─ů, kt├│re najbardziej przypominaj─ů nasz─ů Ziemi─Ö i S┼éo┼äce - m├│wi┼é John Grunsfeld z NASA. - To odkrycia zbli┼╝a nas do odnalezienia Ziemi 2.0.



O tym, co NASA może pokazać podczas czwartkowej specjalnej konferencji prasowej spekulowano od dawna. Przypuszczano, że chodzi o odkrycie teleskopu Kepler - "łowcy planet" pozasłonecznych. Ale takiego sukcesu nikt się nie spodziewał.

Planeta nazwana Kepler-452b jest najmniejsz─ů spo┼Ťr├│d dot─ůd odkrytych znajduj─ůcych si─Ö w ekosferze. To strefa ┼╝ycia - s─ů w takiej odleg┼éo┼Ťci od swojej gwiazdy, ┼╝e mo┼╝e tam by─ç woda w stanie ciek┼éym. I generalnie s─ů tam warunki sprzyjaj─ůce ┼╝yciu jakie znamy. Kepler-452 jest w dodatku gwiazd─ů typu G2, bardzo podobn─ů do naszego S┼éo┼äca. Znajduje si─Ö w gwiazdozbiorze ┼üab─Ödzia, w odleg┼éo┼Ťci 1400 lat ┼Ťwietlnych od nas - czytamy w rp.pl.




Kepler-452b ma ┼Ťrednic─Ö ok. 60 proc, wi─Öksz─ů ni┼╝ Ziemia. Naukowcy nie ustalili jeszcze jej sk┼éadu chemicznego, ale ze wzgl─Ödu na jej rozmiary zak┼éadaj─ů ┼╝e jest skalista - a nie gazowa. Rok na tej planecie trwa 385 dni i jest ona tylko nieznacznie dalej od swojej gwiazdy (ok. 5 proc.) ni┼╝ Ziemia od S┼éo┼äca. Sama gwiazda jest wi─Öksza i ja┼Ťniejsza od S┼éo┼äca, a tak┼╝e nieco starsza - ma 6 mld lat. Wed┼éug dzisiejszej wiedzy S┼éo┼äce jest 1,5 mld lat m┼éodsze.

- Zapiera dech kiedy pomy┼Ťlimy, ┼╝e ta planeta sp─Ödzi┼éa w okolicy swojego s┼éo┼äca 6 miliard├│w lat. 6 miliard├│w lat w strefie zdatnej do powstania ┼╝ycia. To wi─Öcej czasu ni┼╝ mia┼éa Ziemia - m├│wi┼é Jon Jenkins z NASA Ames Research Center. - To ogromna szansa na powstanie ┼╝ycia, oczywi┼Ťcie je┼╝eli wszystkie sk┼éadniki niezb─Ödne rzeczywi┼Ťcie tam s─ů.
http://wiadomosci.wp.pl/kat,1329,title, ... omosc.html?

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: pi─ůtek, 24 lipca 2015, 09:55 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Kończy się budowa stacji radioastronomicznej w Bałdach
W Ba┼édach pod Olsztynem ko┼äczy si─Ö budowa pierwszej w Polsce stacji radioastronomicznej, kt├│ra stanie si─Ö cz─Ö┼Ťci─ů europejskiego systemu LOFAR. Ten system to wieloantenowy radioteleskop. Ma pom├│c naukowcom pozna─ç bardzo odleg┼ée zak─ůtki Wszech┼Ťwiata.
Stacja w Ba┼édach b─Ödzie pierwsz─ů z trzech takich stacji, kt├│re powstan─ů w Polsce. B─Ödzie te┼╝ najbardziej wysuni─Öt─ů na wsch├│d cz─Ö┼Ťci─ů mi─Ödzynarodowego systemu LOFAR, skonstruowanego przez holendersk─ů agencj─Ö ASTRON. Umo┼╝liwia on obserwacje na bardzo niskich cz─Östotliwo┼Ťciach, w zakresie s┼éabo dot─ůd zbadanym przez radioastronom├│w. Pozwoli to naukowcom bada─ç obiekty z dalekich zak─ůtk├│w Wszech┼Ťwiata.

LOFAR sk┼éada si─Ö z kilkudziesi─Öciu stacji, czyli zespo┼é├│w anten odbieraj─ůcych promieniowanie radiowe. S─ů one zlokalizowane w r├│┼╝nych krajach i po┼é─ůczone szybkim ┼é─ůczem internetowym. Dane zbiera od nich i opracowuje "superkomputer" w centrum zarz─ůdzania sieci─ů w Groningen w Holandii.

Na 2,5-hektarowej dzia┼éce w Ba┼édach zbudowano ju┼╝ ca┼é─ů instalacj─Ö podziemn─ů, po┼éo┼╝ono 40 km kabla. Zamontowano te┼╝ wi─Ökszo┼Ť─ç ze 192 specjalnych anten. "Do zako┼äczenia prac potrzebujemy jakie┼Ť 10 dni. Planujemy, ┼╝e przed 12 sierpnia nasza stacja zostanie pod┼é─ůczona do systemu europejskiego i wy┼Ťle pierwsze sygna┼éy do centrali" - powiedzia┼é PAP prof. Andrzej Krankowski z Centrum Diagnostyki Radiowej ┼Ürodowiska Kosmicznego na Uniwersytecie Warmi┼äsko-Mazurskim.

Jak doda┼é, po uruchomieniu stacji w Ba┼édach rozpocznie si─Ö budowa podobnej w Borowcu, a potem kolejnej - w ┼üazach. Ca┼éa inwestycja powinna by─ç gotowa na pocz─ůtku listopada. Za polsk─ů cz─Ö┼Ť─ç projektu odpowiada konsorcjum POLFAR, powo┼éane przez dziewi─Ö─ç o┼Ťrodk├│w naukowych. Prof. Krankowski jest jego wiceprzewodnicz─ůcym. Prace pod Olsztynem koordynuje UW-M, w ┼üazach - Uniwersytet Jagiello┼äski, a w Borowcu - Centrum Bada┼ä Kosmicznych PAN.

Wed┼éug naukowc├│w system LOFAR umo┼╝liwi nie tylko badania obiekt├│w wczesnego Wszech┼Ťwiata, ale u┼éatwi monitorowanie ┼Ťrodowiska kosmicznego w najbli┼╝szym otoczeniu Ziemi. Anteny b─Öd─ů te┼╝ wykorzystywane do eksperyment├│w u┼╝ytkowych z zakresu fizyki gleby, geofizyki czy nawigacji satelitarnej.

Sfinansowanie polskiego udzia┼éu w mi─Ödzynarodowym projekcie by┼éo jednym z najwi─Ökszych grant├│w naukowo-badawczych przyznanym w ostatnich lat na du┼╝─ů infrastruktur─Ö badawcz─ů. Ministerstwo Nauki przeznaczy┼éo na ten cel ponad 25 mln z┼é.

PAP - Nauka w Polsce

mbo/ par/
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/ ... ldach.html

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: pi─ůtek, 24 lipca 2015, 09:58 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Sonda Kepler odkry┼éa najmniejsz─ů znan─ů dot─ůd "kuzynk─Ö" Ziemi


NASA og┼éosi┼éa najwi─Ökszy jak dot─ůd sukces w poszukiwaniach "drugiej Ziemi". Sonda Kepler potwierdzi┼éa istnienie kolejnej planety o rozmiarach por├│wnywalnych z Ziemi─ů, kr─ů┼╝─ůcej w strefie zamieszkiwalnej wok├│┼é gwiazdy podobnej do S┼éo┼äca. Planeta Kepler-452b, najmniejsza ze znanych do tej pory planet spe┼éniaj─ůcych te warunki, znajduje si─Ö oko┼éo 1400 lat ┼Ťwietlnych od nas, w gwiazdozbiorze ┼üab─Ödzia. Pisze o niej w najnowszym numerze czasopismo "The Astronomical Journal".


W 20 lat po tym, jak uda┼éo si─Ö potwierdzi─ç, ┼╝e wok├│┼é gwiazd innych ni┼╝ S┼éo┼äce kr─ů┼╝─ů planety, sonda Keplera odkry┼éa uk┼éad gwiazda-planeta, kt├│ry najbardziej jak do tej pory przypomina par─Ö S┼éo┼äce-Ziemia - o┼Ťwiadczy┼é John Grunsfeld z NASA Science Mission Directorate. Ten ekscytuj─ůcy wynik to kolejny krok na drodze do znalezienia Ziemi 2.0 - podkre┼Ťli┼é.
Badania pokaza┼éy, ┼╝e planeta Kepler-452b ma ┼Ťrednic─Ö o mniej wi─Öcej 60 procent wi─Öksz─ů od ┼Ťrednicy Ziemi, na razie nieznana jest jej masa, ale wiele wskazuje na to, ┼╝e mo┼╝e to by─ç planeta skalista. Kepler-452b kr─ů┼╝y wok├│┼é podobnej do S┼éo┼äca gwiazdy typu G2, jest najmniejsz─ů z pozas┼éonecznych planet znalezionych w strefach zamieszkiwalnych takich gwiazd. Za stref─Ö tak─ů uznaje si─Ö obszar mi─Ödzy najmniejsz─ů i najwi─Öksz─ů orbit─ů, na kt├│rej planeta mog┼éaby na swej powierzchni utrzyma─ç wod─Ö w postaci ciek┼éej.
Planeta Kepler-452b okr─ů┼╝a swoj─ů gwiazd─Ö w ci─ůgu 385 ziemskich dni, jest o 5 procent dalej od swej gwiazdy, ni┼╝ Ziemia od S┼éo┼äca. Wiek gwiazdy Kepler-452 szacuje si─Ö na 6 miliard├│w lat, co oznacza, ┼╝e jest ona o p├│┼étora miliarda lat starsza od naszego S┼éo┼äca. Ma ┼Ťrednic─Ö o 10 procent wi─Öksz─ů i jest o 20 procent ja┼Ťniejsza.
My┼Ťlimy o Kepler-452b jako o starszej, wi─Ökszej kuzynce Ziemi, jej badania mog─ů przynie┼Ť─ç okazj─Ö do lepszego zrozumienia tak┼╝e naszego otoczenia - m├│wi Jon Jenkins z Ames Research Center w Moffett Field w Kalifornii, kt├│ry kierowa┼é zespo┼éem odkrywc├│w planety. Emocje budzi fakt, ┼╝e ta planeta mog┼éa sp─Ödzi─ç w strefie zamieszkiwalnej swej gwiazdy 6 miliard├│w lat. To wi─Öcej, ni┼╝ Ziemia. Je┼Ťli wszystkie niezb─Ödne sk┼éadniki tam s─ů i warunki faktycznie temu sprzyjaj─ů, to niezwyk┼éa okazja, by mog┼éo tam pojawi─ç si─Ö ┼╝ycie - zaznacza.
Najnowsze odkrycie zwi─Öksza liczb─Ö potwierdzonych planet pozas┼éonecznych do 1030. W sumie obserwacje sondy Kepler przynios┼éy a┼╝ 4696 mo┼╝liwych planet. W przypadku Kepler-452b potwierdzono jej istnienie i okre┼Ťlono podstawowe parametry z pomoc─ů obserwacji prowadzonych w McDonald Observatory w Teksasie, Fred Lawrence Whipple Observatory na Mt. Hopkins w Arizonie i Keck Observatory na Mauna Kea na Hawajach.
Artykuł pochodzi z kategorii: Nauka

Grzegorz Jasiński

http://www.rmf24.pl/nauka/news-sonda-ke ... Id,1857924


Por├│wnanie rozmiar├│w Ziemi i planety Kepler-452b
/NASA/JPL-Caltech/T. Pyle /


Por├│wnanie strefy zamieszkiwalnej wok├│┼é gwiazdy Kepler-452 z t─ů w naszym Uk┼éadzie S┼éonecznym
/NASA/JPL-CalTech/R. Hurt /


Za┼é─ůczniki:
Sonda Kepler.jpg
Sonda Kepler.jpg [ 44.31 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]
Sonda Kepler2.jpg
Sonda Kepler2.jpg [ 65.09 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: pi─ůtek, 24 lipca 2015, 09:59 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Jest nowe zdj─Öcie Plutona z chwili przelotu sondy New Horizons


NASA opublikowa┼éa nowe zdj─Öcie pokazuj─ůce Plutona w chwili, gdy przelatywa┼éa obok sonda New Horizons. Nie zobaczymy na nim jednak, ┼╝adnych nowych szczeg├│┼é├│w powierzchni tej planety kar┼éowatej. Szczerze m├│wi─ůc nie dopatrzymy si─Ö tam ┼╝adnych szczeg├│┼é├│w. Zdj─Öcie wykona┼éa bowiem sonda Cassini z odleg┼éo┼Ťci blisko... 4 miliard├│w kilometr├│w. W chwili przelotu New Horizons Cassini by┼éa i tak drug─ů najbli┼╝sz─ů Plutona sond─ů zbudowan─ů przez cz┼éowieka.

NASA pisze, ┼╝e sonda Cassini, kr─ů┼╝─ůca wok├│┼é Saturna, oderwa┼éa si─Ö na chwil─Ö od swoich obowi─ůzk├│w i wykona┼éa zdj─Öcie Plutona w odst─Öpie zaledwie kilku minut od chwili, kiedy do planety kar┼éowatej maksymalnie zbli┼╝y┼éa si─Ö sonda New Horizons. Na zdj─Öciu wida─ç Plutona jako ma┼éy punkt, podobny do licznych w polu widzenia gwiazd. Na obrazie nie da si─Ö rozr├│┼╝ni─ç nawet Plutona i jego najwi─Ökszego ksi─Ö┼╝yca, Charona. Rozmycie plamki to wynik szumu.


Grzegorz Jasiński
http://www.rmf24.pl/nauka/news-jest-now ... Id,1857831
Pluton w obiektywie sondy Cassini
/NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute /


Za┼é─ůczniki:
Jest nowe zdj─Öcie Plutona z chwili przelotu sondy New Horizons.jpg
Jest nowe zdj─Öcie Plutona z chwili przelotu sondy New Horizons.jpg [ 20.52 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: pi─ůtek, 24 lipca 2015, 10:07 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona
Sonda kosmiczna New Horizons odkrywa przed nami sekrety Plutona. Okazuje si─Ö, ┼╝e na jego powierzchni do┼Ťwiadczy─ç mo┼╝na niespotykanych na Ziemi zjawisk pogodowych. Azotowo-metanowa mgie┼éka oraz opady ┼Ťniegu z dwutlenku w─Ögla to tylko niekt├│re z nich.
85 lat czekali┼Ťmy na odkrycie tajemnic, jakie przed nami skrywa┼é Pluton, do niedawna pe┼énoprawna planeta. Tyle bowiem czasu min─Ö┼éo od jego odkrycia przez ameryka┼äskiego astronoma Clyde'a Tombaugha a┼╝ do przelotu sondy kosmicznej New Horizons, kt├│ra po raz pierwszy w historii ludzko┼Ťci uwieczni┼éa to niedu┼╝e cia┼éo niebieskie.
14 lipca by┼é dniem historycznym, poniewa┼╝ sonda zbli┼╝y┼éa si─Ö do Plutona na zaledwie 12 tysi─Öcy kilometr├│w (dla por├│wnania tyle liczy sobie ┼Ťrednica Ziemi na r├│wniku) i wykona┼éa gigantyczne ilo┼Ťci zdj─Ö─ç i pomiar├│w, a mia┼éa na to zaledwie 3 godziny.
Zebrane w├│wczas dane b─Öd─ů transmitowane na Ziemi─Ö przez nast─Öpne 16 miesi─Öcy. Najpierw naukowcy otrzymaj─ů dane w niskiej rozdzielczo┼Ťci, a dopiero pocz─ůwszy od jesieni w pe┼énych rozmiarach. Jednak ju┼╝ niepe┼éne dane, pozwalaj─ů nam ujawni─ç pierwsze tajemnice Plutona.
Wyj─ůtkowo gruba atmosfera
Jedno z najwa┼╝niejszych odkry─ç dotyczy atmosfery, kt├│ra okazuje si─Ö by─ç grubsza ni┼╝ ziemska, bo rozci─ůga si─Ö na wysoko┼Ť─ç nawet 1600 kilometr├│w ponad powierzchni─Ö, prawie 15 razy dalej ni┼╝ na Ziemi. Jest niemal 6 razy grubsza ni┼╝ s─ůdzono przez wiele poprzednich lat.
W momencie, gdy Pluton znajdowa┼é si─Ö dok┼éadnie mi─Ödzy sond─ů a S┼éo┼äcem, dokonano pomiaru, kt├│ry wykaza┼é, ┼╝e g├│rne warstwy pluto┼äskiej atmosfery sk┼éadaj─ů si─Ö g┼é├│wnie w azotu, ┼Ťrodkowa jej cz─Ö┼Ť─ç z mieszaniny azotu i metanu, za┼Ť przyziemne warstwy z najr├│┼╝niejszych w─Öglowodor├│w.
W por├│wnaniu z ziemsk─ů atmosfer─ů, pluto┼äska si─Ö ulatnia z pr─Ödko┼Ťci─ů 12 tysi─Öcy ton gaz├│w na ka┼╝d─ů ziemsk─ů dob─Ö, czego przyczyn─ů jest dzia┼éalno┼Ť─ç wiatru s┼éonecznego.
Śnieg z dwutlenku węgla
To w┼éa┼Ťnie procesy zachodz─ůce w atmosferze, s─ů odpowiedzialne za niezwyk┼ée zjawiska pogodowe, kt├│re mo┼╝na spotka─ç na powierzchni Plutona. Jako ┼╝e docieraj─ů do niej niewielkie ilo┼Ťci promieni s┼éonecznych, to temperatura jest bliska zera bezwzgl─Ödnego i balansuje w pobli┼╝u minus 273 stopni. Cykl zjawisk pogodowych wyznacza dzie┼ä i noc.
O poranku pojawiaj─ů si─Ö mg┼éy, ale nie utworzone, jak na Ziemi, z miniaturowych kropelek wody, lecz z azotu i metanu. Gazy te tworz─ů wst─Ögi, wij─ůce si─Ö z cieplejszych w stron─Ö zimniejszych obszar├│w. Spowite s─ů nimi podn├│┼╝a pasm g├│rskich, kt├│re pn─ů si─Ö na wysoko┼Ť─ç nawet 3500 metr├│w, a wi─Öc wy┼╝ej ni┼╝ Tatry.
Podczas pluto┼äskiego dnia, gdy nasila si─Ö proces odmarzania gruntu, nast─Öpuje sublimacja azotu i metanu. Jednak, gdy zapada zmrok, gazy te natychmiast resublimuj─ů w stan sta┼éy, z pomini─Öciem stanu ciek┼éego. To w┼éa┼Ťnie wtedy pojawia si─Ö niecodzienne zjawisko, a mianowicie opady ┼Ťniegu. Nie jest to jednak taki ┼Ťnieg, jak na Ziemi, a wi─Öc stworzony z resublimuj─ůcej pary wodnej, lecz z azotu, metanu i dwutlenku w─Ögla. "Bia┼éy puch" opada na powierzchni─Ö Plutona zmieniaj─ůc krajobrazy w i┼Ťcie zimowe.
Lodowate serce Plutona
Dlatego te┼╝ jasny obszar na powierzchni Plutona, kt├│ry przypomina serce lub ogon wieloryba, uwa┼╝any jest za krain─Ö lodu i nazywany przez naukowc├│w "lodowym sercem Plutona". Jego oficjalna nazwa to Region Tombaugh, od nazwiska odkrywcy Plutona. Rozci─ůgaj─ů si─Ö tam liczne pasma g├│rskie, jedne tak wysokie jak Alpy, inne wielko┼Ťci─ů dor├│wnuj─ůce Beskidom.
Te najwy┼╝sze ┼éa┼äcuchy nazwano G├│rami Nargaya. Te ni┼╝sze pasmo ci─ůgnie si─Ö przez zachodni skraj otulonej ┼Ťniegiem R├│wniny Sputnika. Nie mo┼╝na wykluczy─ç, ┼╝e wci─ů┼╝ maj─ů tam miejsce procesy geologiczne. Jasny obszar ma nie wi─Öcej ni┼╝ 100 milion├│w lat, za┼Ť ten ciemny jest od niego du┼╝o starszy i mo┼╝e mie─ç nawet kilka miliard├│w lat, a wi─Öc wytworzy┼é si─Ö u pocz─ůtk├│w istnienia Plutona.
Naukowcy, na podstawie danych dostarczonych przez sond─Ö New Horizons, spr├│buj─ů dowiedzie─ç si─Ö jakie oddzia┼éywania maj─ů miejsce mi─Ödzy jasnymi i ciemnymi obszarami. By─ç mo┼╝e na tej podstawie uda si─Ö rozwik┼éa─ç zagadk─Ö zjawisk zachodz─ůcych u zarania naszej planety.
Fascynuj─ůce ksi─Ö┼╝yce
W mi─Ödzyczasie astronomowie otrzymali te┼╝ zdj─Öcia ksi─Ö┼╝yc├│w Plutona, a jest ich a┼╝ pi─Ö─ç. Niewykluczone, ┼╝e przed naszym wzrokiem ukrywaj─ů si─Ö kolejne, co jest bardzo prawdopodobne. By─ç mo┼╝e na kolejnych zdj─Öciach, kt├│re sp┼éyn─ů na Ziemi─Ö za kilka tygodni lub miesi─Öcy, zobaczymy je po raz pierwszy.
P├│ki co sonda bardzo dok┼éadnie prze┼Ťwietli┼éa Charona, najwi─Ökszy ksi─Ö┼╝yc w uk┼éadzie Plutona. Na pierwszy rzut oka widoczne s─ů wysokie ┼éa┼äcuchy g├│rskie i kaniony. Jeden z nich jest g┼é─Öboki na 6-10 kilometr├│w. Ciekawy jest te┼╝ ciemny obszar w p├│┼énocnej cz─Ö┼Ťci tarczy ksi─Ö┼╝yca. Naukowcy ┼╝artobliwie nazwali go "Mordor", od nazwy krainy po┼éo┼╝onej w ┼Ür├│dziemiu we "W┼éadcy Pier┼Ťcieni", powie┼Ťci J.R.R. Tolkiena. P├│ki co nie wiemy z czego si─Ö sk┼éada.
Inne ksi─Ö┼╝yce s─ů r├│wnie zaskakuj─ůce. Naukowc├│w najbardziej zadziwi┼éa powierzchnia Nixa, gdy┼╝ mieni si─Ö ona w r├│┼╝owych barwach. Prawdopodobnie jest to zas┼éug─ů py┼éu pochodz─ůcego ze sporego krateru, kt├│ry powsta┼é w dolnej cz─Ö┼Ťci ksi─Ö┼╝yca. Wed┼éug wylicze┼ä specjalist├│w, ma on 41 kilometr├│w d┼éugo┼Ťci i 35 kilometr├│w szeroko┼Ťci.
Tymczasem Hydra jest us┼éana wi─Öksz─ů ilo┼Ťci─ů krater├│w ni┼╝ Nix. Powierzchnia g├│rnej cz─Ö┼Ťci tego ksi─Ö┼╝yca ma ciemniejszy kolor ni┼╝ dolna, co mo┼╝e ┼Ťwiadczy─ç, ┼╝e w g├│rnej cz─Ö┼Ťci mog─ů znajdowa─ç si─Ö mniejsze pok┼éady lodu. P├│ki co tylko tyle wiemy o tych intryguj─ůcych obiektach. Musimy uzbroi─ç si─Ö w cierpliwo┼Ť─ç.
Prochy odkrywcy blisko Plutona
Każdego odkrycia nie powstydziłby się sam Clyde Tombaugh, który odkrył Plutona w 1930 roku. Niestety, nie dożył tej historycznej chwili, zmarł 18 lat temu, zaledwie 8 lat przed wysłaniem sondy New Horizons w kierunku Plutona.
┼╗eby Clyde m├│g┼é by─ç bli┼╝ej swojej planety, ni┼╝ ktokolwiek inny, na pok┼éadzie sondy znajduje si─Ö miniaturowa urna z niewielk─ů ilo┼Ťci─ů jego proch├│w. Sonda opu┼Ťciwszy rejon Plutona, z ka┼╝dym kolejnym dniem oddala si─Ö od niego o ponad milion kilometr├│w, p─Ödz─ůc ku zewn─Ötrznym cz─Ö┼Ťciom Uk┼éadu S┼éonecznego.
Źródło:
http://www.twojapogoda.pl/wiadomosci/11 ... ni-plutona
Pasmo g├│rskie o wysoko┼Ťci 1500 metr├│w w Regionie Tombaugh na Plutonie. Fot. NASA.
Pluton (po lewej) i jego najwi─Ökszy ksi─Ö┼╝yc Charon (po prawej). Fot. NASA.
Por├│wnanie wielko┼Ťci atmosfery Plutona i Ziemi.
Pluton z odleg┼éo┼Ťci 766 tysi─Öcy kilometr├│w. Fot. NASA / New Horizons.
Charon, najwi─Ökszy ksi─Ö┼╝yc Plutona, w pe┼énej okaza┼éo┼Ťci. Fot. NASA / New Horizons.
Nix i Hydra, mniejsze ksi─Ö┼╝yce Plutona. Fot. NASA / New Horizons.
Clyde Tombaugh, odkrywca Plutona w 1930 roku.


Za┼é─ůczniki:
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona8.jpg
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona8.jpg [ 129.8 KiB | Przegl─ůdane 1706 razy ]
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona.jpg
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona.jpg [ 109.71 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona2.png
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona2.png [ 20.61 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona3.jpg
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona3.jpg [ 71.4 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona4.jpg
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona4.jpg [ 71.48 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona6.jpg
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona6.jpg [ 68.56 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona7.jpg
Niezwyk┼ée zjawiska pogodowe panuj─ů na powierzchni Plutona7.jpg [ 20.97 KiB | Przegl─ůdane 1707 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: sobota, 25 lipca 2015, 07:40 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w


Najbardziej znana od tygodnia fotografia Plutona nabra┼éa kolor├│w. S─ů to co prawda fa┼észywe kolory, ale zdaniem NASA, kt├│ra to zdj─Öcie opublikowa┼éa, przesadne nasycenie barw pozwala lepiej dostrzec r├│┼╝nice sk┼éadu i struktury jego powierzchni. NASA zaprezentowa┼éa wczoraj tak┼╝e kilka nowych zdj─Ö─ç, wykonanych przez sond─Ö New Horizons podczas ubieg┼éotygodniowego przelotu obok Plutona. Odkrywaj─ů one zupe┼énie nowe tajniki zar├│wno powierzchni, jak i atmosfery tej planety kar┼éowatej.


"Podkolorowane" zdj─Öcie Plutona to wynik z┼éo┼╝enia czterech obraz├│w wysokiej rozdzielczo┼Ťci, wykonanych z pomoc─ů kamery LORRI (Long Range Reconnaissance Imager) z odleg┼éo┼Ťci niespe┼éna p├│┼é miliona kilometr├│w, wzbogaconych o barwny obraz zebrany z pomoc─ů instrumentu Ralph. Wida─ç na nim, ┼╝e "serce", czyli r├│wnina Sputnika to lodowy obszar, z kt├│rego na po┼éudniowy zach├│d i p├│┼énocny wsch├│d sp┼éywaj─ů pok┼éady niebieskawego "egzotycznego" lodu.
W pobli┼╝u lewej strony "serca" sonda New Horizons odkry┼éa charakterystyczne, podobne do ziemskich lodowc├│w ┼Ťlady egzotycznych, p┼éyn─ůcych lod├│w, dok┼éadnie zestalonego azotu, kt├│re s─ů dowodem stosunkowo niedawnej aktywno┼Ťci geologicznej tych obszar├│w. Ten l├│d wyra┼║nie omija tam przeszkody i przenosi si─Ö w rejony o ni┼╝szej wysoko┼Ťci. Takie formy powierzchni obserwowali┼Ťmy do tej pory tylko na Ziemi i na Marsie - m├│wi John Spencer z SwRI. Widz─ůc to nie przestaj─Ö si─Ö u┼Ťmiecha─ç - dodaje. Temperatura na powierzchni Plutona wynosi minus 229 stopni Celsjusza, w takich warunkach l├│d wodny nie m├│g┼éby "p┼éyn─ů─ç", ale l├│d azotowy mo┼╝e zachowywa─ç si─Ö tak, jak lodowce na Ziemi.
Na kolejnym zdj─Öciu wida─ç dwa odkryte na powierzchni Plutona pasma g├│rskie. Na cze┼Ť─ç pierwszych zdobywc├│w najwy┼╝szego szczytu Ziemi, Mt. Everestu, sir Edmunda Hillary'ego i Tenzinga Norgaya pasma te nazwano nieformalnie Hillary Montes i Norgay Montes. Przez wiele lat m├│wili┼Ťmy o Plutonie jako o Mt. Evere┼Ťcie bada┼ä planetarnych - t┼éumaczy Alan Stern z Southwest Research Institute w Boulder. Wydaje si─Ö, ┼╝e pierwsi zdobywcy najwy┼╝szego szczytu Ziemi powinni mie─ç swe nazwiska uwiecznione na tym nowym Evere┼Ťcie - t┼éumaczy.


Prawdziwie sensacyjne jest zdj─Öcie, kt├│re sonda Nowe Horizons wykona┼éa ju┼╝ po przelocie obok Plutona, z odleg┼éo┼Ťci oko┼éo 2 milion├│w kilometr├│w. Pokazuje ono planet─Ö kar┼éowat─ů pod S┼éo┼äce i ujawnia prawdziw─ů grubo┼Ť─ç jej zamglonej atmosfery, kt├│ra - jak przyznaj─ů naukowcy - jest kilka razy wi─Öksza, ni┼╝ si─Ö spodziewali. Ju┼╝ wida─ç, ┼╝e mo┼╝na w niej wyr├│┼╝ni─ç co najmniej dwie warstwy mg┼éy, na wysoko┼Ťci 50 i 80 kilometr├│w. Sama atmosfera sk┼éada si─Ö g┼é├│wnie z azotu, metanu i tlenku w─Ögla.


Gdy zobaczy┼éem to pierwsze zdj─Öcie atmosfery wok├│┼é obiektu z Pasa Kuipera, szcz─Öka opad┼éa mi na pod┼éog─Ö - przyznaje Alan Stern. To pokazuje, ┼╝e takie badania przynosz─ů nam nie tylko niewiarygodne odkrycia, ale i pokazuj─ů niewiarygodne pi─Ökno - zauwa┼╝a.

Badania atmosfery Plutona mog─ů wyja┼Ťni─ç zjawiska zachodz─ůce na jego powierzchni. Prawdopodobnie promieniowanie ultrafioletowe rozk┼éada metan obecny w atmosferze i sprzyja pojawieniu si─Ö bardziej z┼éo┼╝onych w─Öglowodor├│w, etylenu i acetylenu. Opadaj─ůc w ni┼╝sze, zimniejsze warstwy atmosfery, gazy te kondensuj─ů tworz─ůc cz─ůsteczki lodu. Widzimy je pod postaci─ů mg┼éy. Pod wp┼éywem promieniowania UV te gazy ulegaj─ů przemianie w jeszcze bardziej z┼éo┼╝one zwi─ůzki, kt├│re barwi─ů powierzchni─Ö Plutona.
Artykuł pochodzi z kategorii: Nauka
Grzegorz Jasiński
http://www.rmf24.pl/nauka/news-pluton-i ... Id,1858454
Pluton w kolorach (fałszywych)
/NASA/JHUAPL/SWRI /

┼Ülady sp┼éywaj─ůcego lodu dostrzegalne na skraju r├│wniny Sputnika
/NASA/JHUAPL/SWRI /

Pasma g├│rskie Hillary'ego i Norgaya na Plutonie
/NASA/JHUAPL/SWRI /

Zdjęcie Plutona pod Słońce
/NASA/JHUAPL/SWRI /


Za┼é─ůczniki:
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w.jpg
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w.jpg [ 54.39 KiB | Przegl─ůdane 1697 razy ]
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w2.jpg
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w2.jpg [ 58 KiB | Przegl─ůdane 1697 razy ]
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w3.jpg
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w3.jpg [ 90.71 KiB | Przegl─ůdane 1697 razy ]
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w4.jpg
Pluton (i nasza wiedza o nim) nabiera kolor├│w4.jpg [ 17.06 KiB | Przegl─ůdane 1697 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: sobota, 25 lipca 2015, 07:43 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Najwi─Öksze eksplozje we Wszech┼Ťwiecie zasilane s─ů najsilniejszymi magnesami
Obserwacje z nale┼╝─ůcych do ESO obserwatori├│w La Silla i Paranal w Chile po raz pierwszy pokaza┼éy zwi─ůzek pomi─Ödzy bardzo d┼éugimi b┼éyskami gamma, a nietypowo jasnymi wybuchami supernowych. Wyniki wskazuj─ů, ┼╝e supernowa nie zosta┼éa spowodowana przez rozpad radioaktywny, jak oczekiwano, natomiast zosta┼éa wywo┼éana rozpadem niezwykle silnych p├│l magnetycznych wok├│┼é egzotycznego obiektu nazywanego magnetarem. Wyniki ukaza┼éy si─Ö 9 lipca 2015 r. w czasopi┼Ťmie ÔÇ×NatureÔÇŁ.
Rozb┼éyski gamma (b┼éyski gamma, GRBs ÔÇô od ang. gamma-ray bursts) s─ů jednym z efekt├│w najwi─Ökszych eksplozji zachodz─ůcych od czas├│w Wielkiego Wybuchu. Wykrywa si─Ö je za pomoc─ů teleskop├│w orbitalnych, kt├│re s─ů czu┼ée na ten rodzaj wysokoenergetycznego promieniowania, nie mog─ůcego spenetrowa─ç ziemskiej atmosfery. Nast─Öpnie rozb┼éyski s─ů obserwowane na d┼éu┼╝szych falach przez inne teleskopy kosmiczne i naziemne.
Rozb┼éyski gamma zazwyczaj trwaj─ů po kilka sekund, ale w rzadkich przypadkach mog─ů to by─ç godziny [1]. Jeden z takich ultrad┼éugich b┼éysk├│w gamma zosta┼é zarejestrowany 9 grudnia 2011 r. przez satelit─Ö Swift i otrzyma┼é oznaczenie GRB 111209A. By┼é to jednocze┼Ťnie najd┼éu┼╝szy, jak i najja┼Ťniejszy kiedykolwiek zaobserwowany rozb┼éysk gamma.
Gdy po┼Ťwiata z tego rozb┼éysku os┼éab┼éa, zosta┼éa przeanalizowana instrumentem GROND na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w La Silla, a tak┼╝e instrumentem X-shooter na Bardzo Du┼╝ym Teleskopie (VLT) w Paranal. Wykryto wyra┼║ne oznaki supernowej, nazwanej p├│┼║niej SN 2011kl. W ten spos├│b po raz pierwszy znaleziono powi─ůzanie pomi─Ödzy supernow─ů, a ultrad┼éugim b┼éyskiem gamma [2].
G┼é├│wny autor nowej publikacji, Jochen Greiner z Max-Planck-Institut f├╝r extraterrestrische Physik, Garching, Niemcy, wyja┼Ťnia: ÔÇ×Poniewa┼╝ rozb┼éysk gamma jest wytwarzany zaledwie w trakcie jednego na 10 000 ÔÇô 100 000 wybuch├│w supernowych, wybuchaj─ůca gwiazda musi w jaki┼Ť spos├│b si─Ö wyr├│┼╝nia─ç. Astronomowie za┼éo┼╝yli, ┼╝e rozb┼éyski gamma pochodz─ů od bardzo masywnych gwiazd ÔÇô oko┼éo 50 razy masywniejszych ni┼╝ S┼éo┼äce ÔÇô i ┼╝e sygnalizuj─ů powstawanie czarnych dziur. Ale nasze nowe obserwacje supernowej SN 2011kl wskazuj─ů, wykonane po GRB 111209A, zmieniaj─ů ten paradygmat na ultrad┼éugo trwaj─ůce rozb┼éyski gamma.ÔÇŁ
W faworyzowanym scenariuszu, gdy zapada si─Ö masywna gwiazda (czasami zwana kolapsarem), spodziewana jest trwaj─ůca tydzie┼ä optyczna/podczerwona emisja od supernowej, pochodz─ůca od radioaktywnego rozpadu niklu-56 wytworzonego podczas wybuchu [3]. Jednak w przypadku GRB 111209A po┼é─ůczone obserwacje GROND i VLT dobitnie pokaza┼éy po raz pierwszy, ┼╝e nie mo┼╝e to by─ç taki przypadek [4]. Wyeliminowano tak┼╝e inne sugestie [5].
Jedynym wyja┼Ťnieniem pasuj─ůcym do obserwacji supernowej nast─Öpuj─ůcej po GRB 111209A jest zasilanie jej poprzez magnetara ÔÇö niewielk─ů gwiazd─Ö neutronowa obracaj─ůc─ů si─Ö setki razy na sekund─Ö i posiadaj─ůc─ů pole magnetyczne znacznie silniejsze ni┼╝ zwyk┼ée gwiazdy neutronowe, znane tak┼╝e jako pulsary radiowe [6]. Uwa┼╝a si─Ö, ┼╝e magnetary s─ů najbardziej namagnetyzowanymi obiektami w znanych Wszech┼Ťwiecie. Po raz pierwszy mo┼╝liwe okaza┼éo si─Ö tak wyra┼║ne powi─ůzanie pomi─Ödzy supernow─ů, a magnetarem.
Paolo Mazzali, wsp├│┼éautor bada┼ä, wskazuje znaczenie nowych wynik├│w: ÔÇ×Nowe rezultaty stanowi─ů dobre dowody na niespodziewany zwi─ůzek pomi─Ödzy rozb┼éyskami gamma, bardzo jasnymi supernowymi i magnetarami. Niekt├│re z tych powi─ůza┼ä by┼éy ju┼╝ podejrzewane w badaniach teoretycznych od kilku lat, ale po┼é─ůczenie wszystkiego razem jest pasjonuj─ůcym, nowym osi─ůgni─Öciem.ÔÇŁ
ÔÇ×Przypadek SN 2011kl/GRB 111209A zmusza nas do rozwa┼╝enia alternatywnego scenariusza kolpasara. Przybli┼╝a nas do nowego, lepszego obrazu dzia┼éania rozb┼éysk├│w gammaÔÇŁ podsumowuje concludes Jochen Greiner.
Uwagi
[1] Normalne d┼éugie rozb┼éyski GRBs trwaj─ů od 2 do 2000 sekund. Obecnie znane s─ů cztery GRBs o czasie trwania od 10 000 do 25 000 sekund ÔÇô zwane s─ů ultrad┼éugimi GRBs. Istnieje tak┼╝e osobna klasa kr├│cej trwaj─ůcych GRBs, w przypadku kt├│rych uwa┼╝a si─Ö, ┼╝e prowadzi do nich inny mechanizm.
[2] Zwi─ůzek pomi─Ödzy supernowymi, a (normalnymi) d┼éugimi b┼éyskami GRBs zosta┼é ustalony pocz─ůtkowo w 1998 r., g┼é├│wnie dzi─Öki obserwacjom supernowej SN 1998bw w obserwatoriach ESO. Nast─Öpnie potwierdzono go w 2003 roku obserwuj─ůc GRB 030329.
[3] Uwa┼╝a si─Ö, i┼╝ sam rozb┼éysk gamma jest zasilany relatywistycznymi d┼╝etami tworzonymi z materii gwiazdy kolapsuj─ůcej na centralny zwarty obiekt przez gor─ůcy, g─Östy dysk akrecyjny.
[4] Ilo┼Ť─ç niklu-56 zmierzona w supernowej za pomoc─ů instrumentu GROND jest zbyt du┼╝a, aby by┼éa zgodna z siln─ů emisj─ů ultrafioletow─ů obserwowan─ů za pomoc─ů instrumentu X-shooter.
[5] Innymi proponowanymi ┼║r├│d┼éami energii wyja┼Ťniaj─ůcymi superjasne supernowe by┼éy interakcje fal uderzeniowych z otaczaj─ůc─ů materi─ů ÔÇô by─ç mo┼╝e powi─ůzan─ů z otoczk─ů gwiazdow─ů wyrzucon─ů przed wybuchem ÔÇô albo niebieski nadolbrzym jako progenitor. W przypadku SN 2011kl obserwacje zdecydowanie wykluczaj─ů obie te mo┼╝liwo┼Ťci.
[6] Pulsary stanowi─ů najbardziej powszechn─ů klas─Ö obserwowalnych gwiazd neutronowych, ale uwa┼╝a si─Ö, ┼╝e magnetary wytwarzaj─ů pola magnetyczne, kt├│re s─ů od 100 do 1000 razy wi─Öksze ni┼╝ w przypadku pulsar├│w.
Wi─Öcej informacji
Wyniki bada┼ä opisano w artykule pt. ÔÇťA very luminous magnetar-powered supernova associated with an ultra-long gamma-ray burstÔÇŁ, J. Greiner et al., kt├│ry ukaza┼é si─Ö w czasopi┼Ťmie Nature w wydaniu z 9 lipca 2015 r.
Sk┼éad zespo┼éu badawzego: Jochen Greiner (Max-Planck-Institut f├╝r extraterrestrische Physik, Garching, Niemcy [MPE]; Excellence Cluster Universe, Technische Universit├Ąt M├╝nchen, Garching, Niemcy), Paolo A. Mazzali (Astrophysics Research Institute, Liverpool John Moores University, Liverpool, Anglia; Max-Planck-Institut f├╝r Astrophysik, Garching, Niemcy [MPA]), D. Alexander Kann (Th├╝ringer Landessternwarte Tautenburg, Tautenburg, Niemcy), Thomas Kr├╝hler (ESO, Santiago, Chile) , Elena Pian (INAF, Institute of Space Astrophysics and Cosmic Physics, Bolonia, W┼éochy; Scuola Normale Superiore, Piza, W┼éochy), Simon Prentice (Astrophysics Research Institute, Liverpool John Moores University, Liverpool, Anglia), Felipe Olivares E. (Departamento de Ciencias Fisicas, Universidad Andres Bello, Santiago, Chile), Andrea Rossi (Th├╝ringer Landessternwarte Tautenburg, Tautenburg, Germany; INAF, Institute of Space Astrophysics and Cosmic Physics, Bolonia, W┼éochy), Sylvio Klose (Th├╝ringer Landessternwarte Tautenburg, Tautenburg, Niemcy) , Stefan Taubenberger (MPA; ESO, Garching, Niemcy), Fabian Knust (MPE), Paulo M.J. Afonso (American River College, Sacramento, Kalifornia, USA), Chris Ashall (Astrophysics Research Institute, Liverpool John Moores University, Liverpool, Anglia), Jan Bolmer (MPE; Technische Universit├Ąt M├╝nchen, Garching, Niemcy), Corentin Delvaux (MPE), Roland Diehl (MPE), Jonathan Elliott (MPE; Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, Cambridge, Massachusetts, USA), Robert Filgas (Institute of Experimental and Applied Physics, Czech Technical University in Prague, Praga, Czechy), Johan P.U. Fynbo (DARK Cosmology Center, Niels-Bohr-Institut, University of Copenhagen, Dania), John F. Graham (MPE), Ana Nicuesa Guelbenzu (Th├╝ringer Landessternwarte Tautenburg, Tautenburg, Niemcy), Shiho Kobayashi (Astrophysics Research Institute, Liverpool John Moores University, Liverpool, Anglia), Giorgos Leloudas (DARK Cosmology Center, Niels-Bohr-Institut, University of Copenhagen, Denmark; Department of Particle Physics & Astrophysics, Weizmann Institute of Science, Izrael), Sandra Savaglio (MPE; Universita della Calabria, W┼éochy), Patricia Schady (MPE), Sebastian Schmidl (Th├╝ringer Landessternwarte Tautenburg, Tautenburg, Niemcy), Tassilo Schweyer (MPE; Technische Universit├Ąt M├╝nchen, Garching, Niemcy), Vladimir Sudilovsky (MPE; Harvard-Smithonian Center for Astrophysics, Cambridge, Massachusetts, USA), Mohit Tanga (MPE), Adria C. Updike (Roger Williams University, Bristol, Rhode Island, USA), Hendrik van Eerten (MPE) oraz Karla Varela (MPE).
Źródło: ESO | Tłumaczenie: Krzysztof Czart
http://orion.pta.edu.pl/najwieksze-eksp ... -magnesami

Artystyczna wizja supernowej i zwi─ůzanego z ni─ů rozb┼éysku gamma wywo┼éanego poprzez magnetara.
ESO


Za┼é─ůczniki:
Najwi─Öksze eksplozje we Wszech┼Ťwiecie zasilane s─ů najsilniejszymi magnesami.jpg
Najwi─Öksze eksplozje we Wszech┼Ťwiecie zasilane s─ů najsilniejszymi magnesami.jpg [ 34.64 KiB | Przegl─ůdane 1697 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: sobota, 25 lipca 2015, 07:46 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
"Nigdy nie uda nam si─Ö tam dotrze─ç".
Eksploracja "bli┼║niaczki" Ziemi niemo┼╝liwa
Naukowcy z ameryka┼äskiej agencji kosmicznej NASA s─ů podekscytowani najnowszym odkryciem. W odleg┼éo┼Ťci oko┼éo 1400 lat ┼Ťwietlnych od naszej planety kr─ů┼╝y "bli┼║niaczka" Ziemi Kepler 452b. Jednak nadziej─Ö na eksploatacj─Ö tego obiektu studzi polski dziennikarz naukowy Tomasz Ro┼╝ek. - My tam chyba nigdy nie dolecimy - m├│wi┼é w TVN24.
Mo┼╝emy uzna─ç Keplera 452b jako starszego i wi─Ökszego kuzyna Ziemi. Daje on nam okazj─Ö do refleksji o zmieniaj─ůcym si─Ö ┼Ťrodowisku na naszej planecie. Ta planeta istnieje d┼éu┼╝ej ni┼╝ Ziemia w ekostrefie. Sprawia to, ┼╝e zwi─Öksza si─Ö szansa na powstanie ┼╝ycia i utworzenie si─Ö niezb─Ödnych warunk├│w na tej planecie - m├│wi┼é Jon Jenkins z NASA.
ÔÇó
WI─śCEJ O NAJNOWSZYM ODKRYCIU PRZECZYTACIE TUTAJ
1400 lat ┼Ťwietlnych
Jak podkre┼Ťla Ro┼╝ek, odleg┼éo┼Ť─ç pomi─Ödzy Ziemi─ů a nowo odkrytym obiektem jest niewyobra┼╝alnie du┼╝a. W fizyce - przynajmniej obecnie - najwi─Öksz─ů pr─Ödko┼Ťci─ů jest pr─Ödko┼Ť─ç ┼Ťwiat┼éa. Oznacza to, ┼╝e podr├│┼╝ z tak─ů pr─Ödko┼Ťci─ů na Keplera 452b zaj─Ö┼éaby nam 1400 lat.
- Bardzo trudno jest mi sobie wyobrazi─ç rakiet─Ö, kt├│ra porusza si─Ö z po┼éow─ů pr─Ödko┼Ťci ┼Ťwiat┼éa - m├│wi naukowiec. Dodaje on r├│wnie┼╝, ┼╝e "je┼╝eli nie znajdziemy jakiego┼Ť sposobu fizycznego na skracanie odleg┼éo┼Ťci, mo┼╝e jakiego┼Ť tunelu czasoprzestrzennego, to my tam nie dolecimy".
Kr├│tkie ┼╝ycie
Poza tym cz┼éowiek, kt├│ry mia┼éby ewentualnie postawi─ç stop─Ö na bli┼║niaczej Ziemi, nie do┼╝y┼éby 1400 lat. Na ten moment naukowcy nie s─ů w stanie sobie wyobrazi─ç hibernacji na tak d┼éugi czas.
- My tam chyba nigdy nie dolecimy - mówił w TVN24 Tomasz Rożek.
Podobny do Ziemi
Cia┼éo niebieskie, kt├│re nazywa si─Ö Kepler 452b, jest o 60 proc. wi─Öksze od Ziemi i znajduje si─Ö 1400 lat ┼Ťwietlnych od naszej planety. Badacze s─ůdz─ů, ┼╝e gwiazda Kepler 452 wok├│┼é kt├│rej kr─ů┼╝y Kepler 452b jest o 20 proc. ja┼Ťniejsza i o 10 proc. wi─Öksza od S┼éo┼äca. Co ciekawe, na obu gwiazdach panuje taka sama temperatura. Poza tym, odleg┼éo┼Ť─ç pomi─Ödzy Keplerem 452b a gwiazd─ů jest zaledwie o 5 proc. wi─Öksza ni┼╝ w przypadku Ziemi i S┼éo┼äca.
Kepler 452b jest wi─Öc pierwsz─ů planet─ů o podobnych rozmiarach co Ziemia, orbituj─ůcej w ekosferze wok├│┼é gwiazdy podobnej do S┼éo┼äca przez prawie tak─ů sam─ů ilo┼Ť─ç dni (385 dni).
Źródło: TVN Meteo, NASA
Autor: PW/mk

http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 5,1,0.html

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: niedziela, 26 lipca 2015, 09:36 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Nieznane ┼Ťwiaty oczami New Horizons, Pluton, Charon, Nix
Historyczny bliski przelot sondy New Horizons obok Plutona i jego ksi─Ö┼╝yc├│w mamy ju┼╝ za sob─ů. Maksymalne zbli┼╝enie nast─ůpi┼éo 14. lipca o godzinie 13:49:57 czasu polskiego. Mimo, ┼╝e od tego zdarzenia up┼éyn─ů┼é ju┼╝ ponad tydzie┼ä echa tego wydarzenia nie milkn─ů. Naukowcy zaanga┼╝owani w misj─Ö New Horizons stale pracuj─ů nad zebranym materia┼éem badawczym i co chwil─Ö odkrywaj─ů ciekawe w┼éasno┼Ťci Plutona.

Dzi─Öki misji New Horizons mamy mo┼╝liwo┼Ť─ç poznania szczeg├│┼é├│w Plutona, o jakich dotychczas mo┼╝na by┼éo tylko marzy─ç. Kompilacja zdj─Ö─ç ukazuj─ůcych planet─Ö kar┼éowat─ů (Rys. 2) u┼Ťwiadamia jak du┼╝ego post─Öpu w poznawaniu Plutona dokona┼éa ludzko┼Ť─ç. Pierwsze z serii zdj─Ö─ç przedstawia Plutona takim jakim go widzia┼é jego odkrywca, Clyde Tombaugh, w 1930 roku. Kolejne zdj─Öcia zosta┼éy wykonane przez Kosmiczny Teleskop HubbleÔÇÖa i pozwalaj─ů uwidoczni─ç nieco wi─Öcej szczeg├│┼é├│w powierzchni planety kar┼éowatej. Dalsze zdj─Öcia s─ů ju┼╝ autorstwa sondy New Horizons, kt├│ra to w miar─Ö zbli┼╝ania si─Ö do Plutona przesy┼éa┼éa na Ziemi─Ö coraz ciekawsze zdj─Öcia. Ostatnie zdj─Öcie przedstawia zbli┼╝enie na powierzchni─Ö planety kar┼éowatej wykonane w trakcie bliskiego przelotu. Blisko┼Ť─ç sondy pozwoli┼éa na uchwycenie pojedynczych szczyt├│w na powierzchni planety, kt├│rych wysoko┼Ť─ç si─Öga 3.500 metr├│w.

Dzie┼ä przed maksymalnym zbli┼╝eniem, instrumenty sondy New Horizons zosta┼éy skierowane na Charona (Rys. 1), najwi─Ökszego z ksi─Ö┼╝yc├│w Plutona. Naukowcy, wykonali przy pomocy instrumentu LORRI (ang. Long Range Reconnaissance Imager) zdj─Öcie ksi─Ö┼╝yca z odleg┼éo┼Ťci mniejszej ni┼╝ p├│┼é miliona kilometr├│w. Na powierzchni Charona widoczne s─ů klify i koryta rozci─ůgaj─ůce si─Ö prawie przez ca┼é─ů p├│┼ékul─Ö ksi─Ö┼╝yca. Naukowcy podejrzewaj─ů, ┼╝e s─ů to ┼Ťlady p─Ökania skorupy ksi─Ö┼╝yca, kt├│re powodowane s─ů przez procesy wewn─Ötrzne. Inn─ů ciekaw─ů struktur─ů widoczn─ů na zdj─Öciu jest g┼é─Öboki klif widoczny po prawej stronie. Jego g┼é─Öboko┼Ť─ç szacuje si─Ö na 6 do 9 kilometr├│w Naukowc├│w zaskoczy┼éa jednak ma┼éa ilo┼Ť─ç krater├│w, co wskazuje, ┼╝e powierzchnia Charona jest stosunkowo ÔÇťm┼éodaÔÇŁ, ukszta┼étowana g┼é├│wnie w wyniku proces├│w geologicznych.

Sonda New Horizons przyjrza┼éa si─Ö r├│wnie┼╝ dw├│m innym ksi─Ö┼╝ycom Plutona: Nix i Hydra (Rys. 3). Na powierzchni Nix ukaza┼éa si─Ö czerwona plama, kt├│ra bardzo zainteresowa┼éa naukowc├│w. Wst─Öpnie podejrzewa si─Ö, ┼╝e by─ç mo┼╝e jest to krater, jednak potrzeba jest wi─Öcej danych, by jednoznacznie powiedzie─ç, dlaczego ten obszar odr├│┼╝nia si─Ö od otoczenia. W przypadku Hydry zobaczyli┼Ťmy po raz pierwszy jej nieregularny kszta┼ét. Na zdj─Öciu widoczne s─ů co najmniej dwa kratery. G├│rna cze┼Ť─ç ksi─Ö┼╝yca wydaje si─Ö by─ç ciemniejsza od dolnej co najprawdopodobniej ┼Ťwiadczy o r├│┼╝nicy w sk┼éadzie chemicznym.

Bliski przelot New Horizons nie ko┼äczy jednak jej kosmicznej przygody. Sonda nadal zbiera informacje o systemie Plutona, ale jednocze┼Ťnie naukowcy planuj─ů, jaki nast─Öpny obiekt stanie si─Ö celem misji. Wybrano ju┼╝ trzech potencjalnych kandydat├│w. S─ů to obiekty nale┼╝─ůce do Pasa Kuipera. Przy selekcji kandydat├│w pomaga┼é nieoceniony Kosmiczny Teleskop HubbleÔÇÖa. Na ostateczn─ů decyzj─Ö musimy jednak poczeka─ç. New Horizons obecnie skupia si─Ö na badaniu Plutona, a uruchomienie silnik├│w zaplanowano na jesie┼ä tego roku (Rys. 4).

Hubert Siejkowski
Rys. 3 Zdj─Öcie ksi─Ö┼╝yc├│w Nix (po lewej) i Hydra (po prawej) wykonane przez sond─Ö New Horizons. Zdj─Öcie Nix wykonano z odleg┼éo┼Ťci 165.000 km przy pomocy LORRI i Ralph (informacja o kolorze). Jego rozmiary szacuje si─Ö na: d┼éugo┼Ť─ç 42 km i szeroko┼Ť─ç 36 km. Zdj─Öcie Hydry uda┼éo si─Ö wykona─ç jedynie przy pomocy LORRI, zatem nie mamy informacji o kolorze. Odleg┼éo┼Ť─ç sondy od ksi─Ö┼╝yca w chwili wykonywania zdj─Öcia wynosi┼éa 143.000 km. Na podstawie zdj─Öcia szacuje si─Ö rozmiary Hydry: na d┼éugo┼Ť─ç 55 km i szeroko┼Ť─ç 40 km. ┼╣r├│d┼éo: NASA

Rys. 4 Trajektoria lotu New Horizons. Na rysunku zaznaczono r├│wnie┼╝ dalsze plany misji, w tym trzech kandydat├│w. Do jednego z nich sonda poleci jesieni─ů tego roku. Najbli┼╝szy obecnej trajektorii jest kandydat nr 1 (PT1 - ang. potential target). ┼╣r├│d┼éo: Los Angeles Limes
http://orion.pta.edu.pl/nieznane-swiaty ... charon-nix
Rys. 2 Zdj─Öcia przedstawiaj─ůce Plutona na przestrzeni ponad 80 lat, od odkrycia w 1930 do bliskiego przelotu sondy New Horizons 14. lipca 2014 roku.
Źródło: Lowell Observatory Archives/NASA (szczegółowa lista http://www.nasa.gov/image-feature/godda ... -the-years)
Charon widziany przez sond─Ö New Horizons w dniu 13. lipca 2015 roku. Zdj─Öcie wykonano przy pomocy instrumentu LORRI, za┼Ť informacja o kolorze pochodzi z kamery Ralph.
Źródło: NASA


Za┼é─ůczniki:
Nieznane ┼Ťwiaty oczami New Horizons, Pluton, Charon, Nix.jpg
Nieznane ┼Ťwiaty oczami New Horizons, Pluton, Charon, Nix.jpg [ 18.91 KiB | Przegl─ůdane 1689 razy ]
Nieznane ┼Ťwiaty oczami New Horizons, Pluton, Charon, Nix2.gif
Nieznane ┼Ťwiaty oczami New Horizons, Pluton, Charon, Nix2.gif [ 1.31 MiB | Przegl─ůdane 1689 razy ]
Nieznane ┼Ťwiaty oczami New Horizons, Pluton, Charon, Nix3.jpg
Nieznane ┼Ťwiaty oczami New Horizons, Pluton, Charon, Nix3.jpg [ 95.32 KiB | Przegl─ůdane 1689 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: niedziela, 26 lipca 2015, 09:38 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Zanurzona w sercu olbrzyma
Ten bogaty widok wielu kolorowych gwiazd zosta┼é uchwycony za pomoc─ů kamery Wide Field Imager (WFI) na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium La Silla w Chile. Pokazuje m┼éod─ů gromad─Ö otwart─ů gwiazd znan─ů jako NGC 2367 - niemowl─Öce zgrupowanie gwiazdowe le┼╝─ůce w centrum olbrzymiej i starej struktury na obrze┼╝ach Drogi Mlecznej.
Jasna gromada gwiazd NGC 2367, odkryta 20 listopada 1784 roku z Anglii przez niestrudzonego obserwatora Sir Williama Herschela, le┼╝y oko┼éo 7000 lat ┼Ťwietlnych od Ziemi i wida─ç j─ů w konstelacji Wielkiego Psa. Istniej─ůca przez zaledwie pi─Ö─ç milion├│w lat, wi─Ökszo┼Ť─ç jej gwiazd jest m┼éoda, gor─ůca i ┼Ťwieci intensywnym niebieskim ┼Ťwiat┼éem. Idealnie kontrastuje to na nowym zdj─Öciu z jedwabi┼Ťcie czerwon─ů barw─ů od otaczaj─ůcego gazu wodorowego.
Gromady otwarte, takie jak NGC 2367, s─ů powszechnym widokiem w galaktykach spiralnych, takich jak Droga Mleczna i zazwyczaj formuj─ů si─Ö w zewn─Ötrznych rejonach swoich galaktyk. Podczas swojej podr├│┼╝y wok├│┼é galaktycznego centrum podlegaj─ů wp┼éywom grawitacji od innych gromad, a tak┼╝e od wielkich ob┼éok├│w gazu, ko┼éo kt├│rych przechodz─ů. Poniewa┼╝ gromady otwarte s─ů od pocz─ůtku lu┼║no zwi─ůzane grawitacyjnie i poniewa┼╝ ci─ůgle trac─ů mas─Ö, gdy cz─Ö┼Ť─ç gazu jest odpychana przez promieniowanie m┼éodych, gor─ůcych gwiazd, zaburzenia te cz─Östo powoduj─ů migracj─Ö gwiazd od miejsc ich narodzin, co jak si─Ö uwa┼╝a mia┼éo tak┼╝e miejsce w przypadku S┼éo┼äca.
W mi─Ödzyczasie gromady otwarte s┼éu┼╝─ů jako ┼Ťwietne obiekty do bada┼ä nad ewolucj─ů gwiazd. Wszystkie wchodz─ůce w sk┼éad gwiazdy powsta┼éy mniej wi─Öcej w tym samym czasie, z tego samego ob┼éoku materii, co oznacza ┼╝e ┼éatwo je por├│wnywa─ç ┼╝e sob─ů, ustalaj─ůc wiek i obraz ewolucji.
NGC 2367, podobnie jak wiele innych gromad otwartych, jest zanurzona w mg┼éawicy emisyjnej, z kt├│rej powsta┼éy jej gwiazdy. Pozosta┼éo┼Ťci s─ů widoczne jako pasma i ob┼éoki gazu wodorowego, zjonizowanego przez promieniowanie ultrafioletowe emitowane przez najgor─Ötsze gwiazdy. Bardziej niespotykan─ů cech─ů jest fakt, ┼╝e oddalaj─ůc si─Ö od gromady i mg┼éawicy zobaczymy znacznie wi─Öksz─ů struktur─Ö: NGC 2367 i jej mg┼éawica wydaj─ů si─Ö by─ç j─ůdrem wi─Ökszej mg┼éawicy, znanej jako Brand 16, kt├│ra z kolei jest fragmentem supershellu GS234-02.
Supershell GS234-02 le┼╝y w kierunku zewn─Ötrznych cz─Ö┼Ťci naszej galaktyki Drogi Mlecznej. Jest olbrzymi─ů struktur─ů rozci─ůgaj─ůc─ů si─Ö na setki lat ┼Ťwietlnych, kt├│ra rozpocz─Ö┼éa swoje istnienie gdy grupa szczeg├│lnie masywnych gwiazd generuj─ůc silne wiatry spowodowa┼éa utworzenie pojedynczego, rozszerzaj─ůcego si─Ö b─ůbla gor─ůcego gazu. S─ůsiaduj─ůce b─ůble po┼é─ůczy┼éy si─Ö nast─Öpnie tworz─ůc superb─ůbel, a kr├│tki czas ┼╝ycia gwiazd w jego centrum oznacza, ┼╝e wybuch┼éy jako supernowe w zbli┼╝onym czasie, powoduj─ůc dalsz─ů ekspansj─Ö superb─ůbla, a┼╝ do momentu gdy po┼é─ůczy┼é si─Ö z innymi superb─ůblami, a┼╝ powsta┼é supershell. W efekcie mamy potencjalnie jedn─ů z najwi─Ökszych struktur w galaktyce.
Ten koncentrycznie ekspanduj─ůcy system, r├│wnie stary jak olbrzymi, dostarcza cudownego przyk┼éadu skomplikowanych, powi─ůzanych struktur, kt├│re s─ů rze┼║bione w galaktykach przez narodziny i ┼Ťmier─ç gwiazd.
Źródło: ESO | Tłumaczenie: Krzysztof Czart

http://orion.pta.edu.pl/zanurzona-w-sercu-olbrzyma
Gromada otwarta NGC 2367 sfotografowana za pomoc─ů 2,2-metrowego teleskopu MPG/ESO w Obserwatorium La Sille w Chile.
ESO/G. Beccari


Za┼é─ůczniki:
Zanurzona w sercu olbrzyma.jpg
Zanurzona w sercu olbrzyma.jpg [ 97.77 KiB | Przegl─ůdane 1689 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: niedziela, 26 lipca 2015, 09:39 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
"Druga Ziemia", "Ziemia 2.0". Czego si─Ö mo┼╝emy na niej spodziewa─ç?

Michał Rolecki

Na wczorajszej konferencji NASA og┼éosi┼éa odkrycie "kuzynki Ziemi". Nieco starszej i wi─Ökszej, ale kr─ů┼╝─ůcej wok├│┼é gwiazdy podobnej do S┼éo┼äca w podobnej odleg┼éo┼Ťci co Ziemia. Mo┼╝emy si─Ö ju┼╝ szykowa─ç do przeprowadzki?
Planeta Kepler-452b, kt├│rej odkrycie Amerykanie og┼éosili w czwartek p├│┼║nym popo┼éudniem, jest oddalona o 1,4 tys. lat ┼Ťwietlnych. I bardzo do Ziemi podobna.

Ma ┼Ťrednic─Ö wi─Öksz─ů tylko o 60 proc. od naszej planety i kr─ů┼╝y wok├│┼é gwiazdy bardzo podobnej do S┼éo┼äca. Najciekawsze jednak jest to, ┼╝e obiega j─ů w ci─ůgu 385 dni. Poniewa┼╝ okres obiegu wyznacza wielko┼Ť─ç orbity, wiemy, ┼╝e to odleg┼éo┼Ť─ç bardzo podobna do tej, w jakiej Ziemia obiega S┼éo┼äce. A to oznacza, ┼╝e na powierzchni nowo odkrytej planety nie jest ani za zimno (jak na Marsie), ani za gor─ůco

Cały tekst

http://wyborcza.pl/1,75400,18421513,dru ... iewac.html

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: niedziela, 26 lipca 2015, 09:42 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Mg┼éa i p┼éyn─ůce rzeki azotowego lodu na Plutonie. S─ů te┼╝ dwa ┼éa┼äcuchy g├│rskie
Zdj─Öcia z Plutona nie przestaj─ů zadziwia─ç! Te, kt├│re w pi─ůtek opublikowali naukowcy z NASA, przedstawiaj─ů rozleg┼ée strefy mg┼éy w atmosferze i stosunkowo m┼éode "rzeki" azotowego lodu. Znaleziono tak┼╝e drugie pasmo g├│rskie, kt├│rego wysoko┼Ť─ç okre┼Ťla si─Ö na 1,5 kilometra.
- Je┼╝eli chodzicie do kardiologa, to lepiej wyjd┼║cie z tego pokoju - za┼╝artowa┼é g┼é├│wny naukowiec projektu Alan Stern otwieraj─ůc konferencj─Ö prasow─ů w siedzibie agencji NASA na przyl─ůdku Canaveral. - Mamy kilka naprawd─Ö przyprawiaj─ůcych o zawr├│t g┼éowy odkry─ç - doda┼é.
Mglista atmosfera
Sonda New Horizons, kt├│ra 14 lipca przelecia┼éa w odleg┼éo┼Ťci zaledwie 12,5 tys. km od Plutona, planety kar┼éowatej znajduj─ůcej si─Ö na dalekich peryferiach Uk┼éadu S┼éonecznego, nades┼éa┼éa nowe zdj─Öcia. Wida─ç na nich rozleg┼ée warstwy mg┼éy w atmosferze, si─Ögaj─ůce 160 km wysoko┼Ťci. Naukowcy przypuszczaj─ů, ┼╝e w┼éa┼Ťnie ta mg┼éa nadaje Plutonowi czerwonawe zabarwienie.
Obserwator stoj─ůcy na powierzchni Plutona i patrz─ůcy do g├│ry, prawdopodobnie nie zauwa┼╝y┼éby tej mg┼éy - powiedzia┼é Michael Summers z Uniwersytetu George Mason. W istocie sonda wykry┼éa mg┼é─Ö dopiero po oddaleniu si─Ö od Plutona, kiedy S┼éo┼äce schowa┼éo si─Ö za planet─Ö i pod┼Ťwietli┼éo jej atmosfer─Ö.
Tajemnicze "rzeki lodu"
P┼éyn─ůce "rzeki lodu" wydaj─ů si─Ö stosunkowo m┼éode. William McKinnon z Washington University oceni┼é wst─Öpnie ich wiek na zaledwie kilkadziesi─ůt milion├│w lat. Dla por├│wnania Pluton i Uk┼éad S┼éoneczny licz─ů sobie ok. 4,5 mld lat. Dlatego tak niedawna aktywno┼Ť─ç na powierzchni jest tym bardziej zadziwiaj─ůca - powiedzia┼é naukowiec.
Temperatura na powierzchni Plutona wynosi minus 229 st. Celsjusza, a bardzo rzadka atmosfera z┼éo┼╝ona jest g┼é├│wnie z azotu, metanu i tlenku w─Ögla. W tak niskiej temperaturze l├│d wodny nie m├│g┼éby si─Ö nigdzie przemieszcza─ç. Jednak zdaniem McKinnona, "rzeki" sk┼éadaj─ů si─Ö z lodu azotowego, kt├│ry zachowuje si─Ö w takich warunkach jak lodowce na Ziemi.
Jeziora azotowe i ┼Ťnieg
Niekt├│re z "rzek" wype┼éni┼éy - jak si─Ö wydaje kratery uderzeniowe tworz─ůc jeziora zamarzni─Ötego azotu. Jeden z tych krater├│w jest wielko┼Ťci metropolitarnego Waszyngtonu - powiedzia┼é McKinnon. Na planecie pada te┼╝ prawdopodobnie azotowy ┼Ťnieg.
Zdaniem naukowca, ostatnie odkrycia wydaj─ů si─Ö potwierdza─ç, ┼╝e pod zamarzni─Öt─ů skorup─ů planety mo┼╝e istnie─ç p┼éynny ocean.
Dwa łańcuchy górskie
Naukowcy odkryli tak┼╝e na Plutonie dwa ┼éa┼äcuchy g├│rskie. Obydwa licz─ů ponad 1500 m wysoko┼Ťci i znajduj─ů si─Ö w charakterystycznej, jasnej strukturze o kszta┼écie serca. Obszar ten nazwano Tombaugh Regio na cze┼Ť─ç odkrywcy planety, ameryka┼äskiego astronoma Clyde'a Tombaugha. Lewej cz─Ö┼Ťci "serca" nadano nazw─Ö Sputnik Planum (R├│wnina Sputnika) nawi─ůzuj─ůc do pierwszego sztucznego satelity Ziemi.
Dwa łańcuchy górskie naukowcy z NASA nazwali Hillary i Tenzing, aby upamiętnić w ten sposób Nowozelandczyka Edmunda Hillary'ego i Szerpę Tenzinga Norgay'a, którzy jako pierwsi weszli na szczyt najwyższej góry Ziemi - Mount Everestu.
Pierwszy masy g├│rski - Hillary - specjali┼Ťci dostrzegli ju┼╝ na pierwszych zdj─Öciach, kt├│re sp┼éyn─Ö┼éy na Ziemi─Ö po maksymalnym zbli┼╝eniu sondy New Horizons do Plutona. Eksperci oszacowali, ┼╝e wysoko┼Ť─ç g├│r wynosi oko┼éo 3 tysi─ůce metr├│w.
Appalachy na Plutonie
Drugi ┼éa┼äcuch g├│rski - Tenzing - znajduje si─Ö w po┼éudniowo-zachodniej cz─Ö┼Ťci regionu Tombaugh. G├│ry usytuowane s─ů pomi─Ödzy jasn─ů, lodow─ů r├│wnin─ů Sputnika, a ciemnym obszarem pe┼énym krater├│w.
Szacuje si─Ö, ┼╝e nowo odkryte lodowe wzniesienia si─Ögaj─ů na wysoko┼Ť─ç 1,5 kilometra (mniej wi─Öcej tyle samo ile ameryka┼äskie Appalachy). Szczyty le┼╝─ů oko┼éo 110 km na p├│┼énocny zach├│d od g├│r Hillary.
Młode geologicznie
Specjali┼Ťci staraj─ů si─Ö okre┼Ťli─ç wiek i pochodzenie obszar├│w, kt├│re okr─ů┼╝aj─ů wzniesienia.
- Istniej─ů wyra┼║ne r├│┼╝nice w strukturze pomi─Ödzy m┼éodszymi i zamarzni─Ötymi r├│wninami (R├│wnin─ů Sputnika - przyp. red.), a obszarem, kt├│ry ma wiele krater├│w, znajduj─ůcym si─Ö po drugiej stronie g├│r - powiedzia┼é Jeff Moore, geolog z misji New Horizons.
R├│wniny Sputnika zdaj─ů si─Ö by─ç m┼éodym obszarem pod wzgl─Ödem geologicznym. Specjali┼Ťci szacuj─ů ich wiek na mniej ni┼╝ 100 milion├│w lat. Wiek ciemnych teren├│w okre┼Ťla si─Ö natomiast ju┼╝ w miliardach lat.
Obraz dotarł na Ziemię 20 lipca
Poni┼╝sze zdj─Öcie wykona┼éa kamera panchromatyczna LORRI ameryka┼äskiej agencji kosmicznej NASA, kt├│ra znajduje si─Ö na pok┼éadzie sondy New Horizons. Datuje si─Ö je na 14 lipca, dystans jaki dzieli┼é maszyn─Ö i Plutona, okre┼Ťla si─Ö na 77 tysi─Öcy km. Obraz dotar┼é na Ziemi─Ö dopiero 20 lipca. Na zdj─Öciu widoczne s─ů nawet niewielkie obiekty o szeroko┼Ťci 1 km.
Dalsza trasa New Horizons
Sonda, kt├│ra znajduje si─Ö ju┼╝ w odleg┼éo┼Ťci ok. 7,5 mln km od Plutona, dopiero teraz zacz─Ö┼éa przesy┼éa─ç wykonane zdj─Öcia i uzyskane informacje. Przekazywanie danych zajmie ponad rok.

New Horizons zmierza teraz wg┼é─ůb Pasa Kuipera, na kt├│rego obrze┼╝ach kr─ů┼╝y Pluton. Naukowcy przypuszczaj─ů, ┼╝e mo┼╝e tam znajdowa─ç si─Ö przynajmniej kilka cia┼é niebieskich zbli┼╝onych rozmiarami do Plutona.
Źródło: PAP, NASA
Autor: AD/kka
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 5,1,0.html
Rzeki azotowego lodu na Plutonie
Drugi łańcuch górski w "sercu" Plutona


Za┼é─ůczniki:
Mg┼éa i p┼éyn─ůce rzeki azotowego lodu na Plutonie.jpg
Mg┼éa i p┼éyn─ůce rzeki azotowego lodu na Plutonie.jpg [ 146.35 KiB | Przegl─ůdane 1689 razy ]
Mg┼éa i p┼éyn─ůce rzeki azotowego lodu na Plutonie2.jpg
Mg┼éa i p┼éyn─ůce rzeki azotowego lodu na Plutonie2.jpg [ 158.15 KiB | Przegl─ůdane 1689 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: wtorek, 28 lipca 2015, 08:21 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Zaskakuj─ůco szybka gwiazda w centralnym zgrubieniu Drogi Mlecznej
Jedna z gwiazd w centralnym zgrubieniu naszej Galaktyki porusza si─Ö nieoczekiwanie szybko w stosunku do innych jej s─ůsiadek, niewiele wolniej ni┼╝ pr─Ödko┼Ť─ç ucieczki z Drogi Mlecznej ÔÇô wykaza┼éy badania, w kt├│rych udzia┼é wzi─Öli tak┼╝e Polacy.
Informację na ten temat podał niemiecki Instytut Astrofizyczny Leibniza w Poczdamie.

Naukowcy, kt├│rymi kierowa┼é Andrea Kunder z poczdamskiego instytutu, zmierzyli pr─Ödko┼Ťci 100 starych gwiazd typu RR Lyrae w zgrubieniu centralnym naszej Galaktyki. Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e jedna z nich ma pr─Ödko┼Ť─ç prawie 500 km/s, czyli a┼╝ pi─Öciokrotnie szybsz─ů ni┼╝ spodziewana dla zwyk┼éych gwiazd w tym obszarze Drogi Mlecznej.

W składzie międzynarodowego zespołu badawczego znalazła się liczna grupa polskich astronomów z Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego: R. Poleski, A. Udalski, M. K. Szymański, I. Soszyński, G. Pietrzyński, K. Ulaczyk, Ł. Wyrzykowski, P. Pietrukowicz, J. Skowron, S. Kozłowsk oraz P. Mróz.

Gwiazdy typu RR Lyrae nale┼╝─ů do gwiazd pulsuj─ůcych i wszystkie maj─ů prawie tak─ů sam─ů jasno┼Ť─ç. Dzi─Öki tej w┼éasno┼Ťci astronomowie mogli w prosty spos├│b wyznaczy─ç dok┼éadn─ů odleg┼éo┼Ť─ç do tych obiekt├│w. Obecnie w kierunku na zgrubienie galaktyczne znanych jest oko┼éo 38 tysi─Öcy gwiazd zmiennych tego typu. Protoplastka, kt├│ra da┼éa nazw─Ö ca┼éej klasie gwiazd (czyli RR Lyrae), widoczna jest w gwiazdozbiorze Lutni i mo┼╝na j─ů dostrzec przez lornetk─Ö.

Badacze spr├│bowali tak┼╝e zrekonstruowa─ç przebieg orbit zbadanej pr├│bki gwiazd w ci─ůgu ostatniego miliarda lat i ustali─ç sk─ůd pochodzi┼éy. Dla opisywanej ÔÇ×szybkiejÔÇŁ gwiazdy wynik okaza┼é si─Ö zaskakuj─ůcy ÔÇô nie jest to gwiazda pochodz─ůca ze zgrubienia galaktycznego, ale obiekt przechwycony z halo naszej Galaktyki (obszaru rozci─ůgaj─ůcego si─Ö wok├│┼é zgrubienia i dysku galaktycznego).

Wyr├│┼╝niaj─ůca si─Ö gwiazda nosi oznaczenie MACHO 176.18833.411. Jej pr─Ödko┼Ť─ç to dok┼éadnie 482 km/s, co jest najwi─Öksz─ů warto┼Ťci─ů dla znanych gwiazd RR Lyrae w zgrubieniu galaktycznym. To niewiele mniej ni┼╝ pr─Ödko┼Ť─ç ucieczki z Galaktyki.

Zgrubienie galaktyczne to centralna cz─Ö┼Ť─ç Drogi Mlecznej. Rozci─ůga si─Ö na oko┼éo 10 tysi─Öcy lat ┼Ťwietlnych i sk┼éada z gazu, py┼éu i starych gwiazd. Astronomowie podejrzewaj─ů, ┼╝e w┼Ťr├│d nich mog─ů by─ç rekordzistki pod wzgl─Ödem wieku ÔÇô najstarsze gwiazdy naszej Galaktyki. Jednak przypadek MACHO 176.18833.411 komplikuje spraw─Ö, bowiem mo┼╝e si─Ö okaza─ç, ┼╝e dana gwiazda dosta┼éa si─Ö w ten obszar przypadkowo z innych rejon├│w Galaktyki.

Badania s─ů cz─Ö┼Ťci─ů wi─Ökszego projektu o nazwie Bulge RR Lyrae Radial Velocity Assay (BRAVA-RR), kt├│rego celem jest m.in. odr├│┼╝nienie najstarszych gwiazd w zgrubieniu galaktycznych od tych pochodz─ůcych z zewn─ůtrz.

PAP - Nauka w Polsce

cza/jjj/
Tagi: gwiazda rr lyrae
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/ ... cznej.html
Wizualizacja możliwego przebiegu orbity szybkiej gwiazdy MACHO 176.18833.411 obserwowanej obecnie w zgrubieniu galaktycznym Drogi Mlecznej. Żółty punkt oznacza pozycję Słońca, a czerwony szybkiej gwiazdy. Źródło: AIP / J. Fohlmeister, A. Kunder.


Za┼é─ůczniki:
Zaskakuj─ůco szybka gwiazda w centralnym zgrubieniu Drogi Mlecznej.jpg
Zaskakuj─ůco szybka gwiazda w centralnym zgrubieniu Drogi Mlecznej.jpg [ 6.64 KiB | Przegl─ůdane 1674 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: wtorek, 28 lipca 2015, 08:22 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Ba┼éagan w komunikacji. O czym szumi Wszech┼Ťwiat?
red
Halo? Nic nie s┼éycha─ç... Strasznie szumi! Szszszsz... A mo┼╝e... wr─Öcz przeciwnie? Bo szum to interesuj─ůcy obiekt bada┼ä. Jest komunikacyjnym odpowiednikiem ba┼éaganu na biurku.
Informacja - d┼║wi─Ökowa, obrazkowa czy w postaci bit├│w danych - jest zjawiskiem uporz─ůdkowanym. Natomiast to, co tracimy mi─Ödzy nadawc─ů a odbiorc─ů, co jest nieporz─ůdkiem lub b┼é─Ödem, jest mierzone przez entropi─Ö. W zale┼╝no┼Ťci od za┼Ťmiecenia, np. ilo┼Ťci trzask├│w w nagraniu czy "brud├│w" na obrazie, m├│wimy potocznie, ┼╝e sygna┼é jest "zaszumiony".

Mo┼╝na rzec, ┼╝e szum to ba┼éagan informacyjny. Najlepiej znamy szum akustyczny - charakterystyczne t┼éo, kt├│re pojawia si─Ö na starych, zu┼╝ytych p┼éytach winylowych czy kasetach... M├│wi┼éem ju┼╝, ┼╝e entropia mierzy rozpad i zu┼╝ycie? To przyk┼éad, jak entropia fizyczna - powolna degradacja no┼Ťnika - przek┼éada si─Ö na entropi─Ö informacji - s┼é├│w, kt├│rych nie da si─Ö z powodu zaszumienia zrozumie─ç.

Tak jak ┼Ťwiat┼éo, kt├│re.

Cały tekst:

http://wyborcza.pl/1,145452,18433926,ba ... swiat.html

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: wtorek, 28 lipca 2015, 08:24 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Obserwowanie narodzin planety
Astronomowie potwierdzili istnienie m┼éodej olbrzymiej gazowej planety, kt├│ra jest wci─ů┼╝ osadzona po┼Ťrodku dysku gazu i py┼éu otaczaj─ůcego gwiazd─Ö macierzyst─ů. Po raz pierwszy jeste┼Ťmy w stanie bada─ç powstawanie planety na tak wczesnym etapie.



ÔÇťTylkoÔÇŁ 335 lat ┼Ťwietlnych od Ziemi znajduje si─Ö jeden z naszych bliskich kosmicznych s─ůsiad├│w, HD 100546. Wiek gwiazdy okre┼Ťlony na 5-10 milion├│w lat sprawia, ┼╝e w kategoriach astronomicznych jest ona relatywnie m┼éoda. Podobnie jak wiele m┼éodych gwiazd, jest otoczona przez ogromny dysk gazu i py┼éu. Obszary zewn─Ötrzne gwiazdy s─ů domem dla protoplanety, kt├│ra znajduje si─Ö od gwiazdy macierzystej w odleg┼éo┼Ťci oko┼éo 50 razy wi─Ökszej ni┼╝ odleg┼éo┼Ť─ç mi─Ödzy Ziemi─ů a S┼éo┼äcem.

Zesp├│┼é po raz pierwszy postulowa┼é istnienie tej m┼éodej planety w pracy badawczej opublikowanej ju┼╝ w 2013 roku. W tym czasie jednak naukowcy wci─ů┼╝ rozwa┼╝ali inne mo┼╝liwe wyja┼Ťnienia dla danych, kt├│re zebrali, a mianowicie, ┼╝e obserwowany obiekt mo┼╝e by─ç bardziej masywn─ů - cho─ç starsz─ů - gigantyczn─ů planet─ů, kt├│ra dodatkowo wewn─ůtrz utworzy┼éa dysk protoplanetarny przed wyrzuceniem go na zewn─ůtrz. "To scenariusz, kt├│rego nadal nie mo┼╝emy ca┼ékowicie wykluczy─ç" przyznaj─ů cz┼éonkowie zespo┼éu. "Ale to jest znacznie mniej prawdopodobne ni┼╝ nasze wyja┼Ťnienia, co sugeruje, ┼╝e to, co widzimy s─ů to narodziny planety."

Planeta nazwana HD 100546 b jest pierwszym tego rodzaju odkryciem. Daje to nam unikalne dane obserwacyjne na temat tego, co dzieje si─Ö podczas powstawania gazowego olbrzyma. Wcze┼Ťniej naukowcy badali, jak, gdzie i kiedy tworz─ů si─Ö ogromne planety w dyskach otaczaj─ůcych m┼éode gwiazdy tylko w teorii lub za pomoc─ů symulacji komputerowych.ÔÇŁTeraz mamy co┼Ť w rodzaju ÔÇťlaboratoriumÔÇŁ, kt├│re mo┼╝e nam da─ç dane empiryczneÔÇŁ - wyja┼Ťniaj─ů naukowcy.

Nasz obiekt wci─ů┼╝ wydaje si─Ö by─ç otoczony przez gaz i py┼é. Poza dyskiem protoplanetarnym gwiazdy macierzystej mo┼╝e istnie─ç jeszcze mniejszy dysk protoplanetarny otaczaj─ůcy nowo powsta┼é─ů planet─Ö, sk─ůd materia przy┼é─ůcza si─Ö do planety.

Na podstawie swoich obserwacji w trzech r├│┼╝nych d┼éugo┼Ťciach fal, naukowcy byli w stanie wst─Öpnie oszacowa─ç wielko┼Ť─ç i temperatur─Ö obiektu. Wed┼éug nich ┼Ťrednia temperatura powierzchni - kt├│ra ma ┼Ťrednic─Ö siedem razy wi─Öksz─ů od Jowisza - wynosi ponad 600 stopni Celsjusza. Fakt, ┼╝e promieniowanie cieplne emanuje od tak du┼╝ej powierzchni sugeruje, ┼╝e jego ┼║r├│d┼éem jest po┼é─ůczenie m┼éodej planety i dysku protoplanetarnego. Przysz┼ée obserwacje za pomoc─ů teleskopu radiowego ALMA na chilijskiej pustyni Atacama powinny potwierdzi─ç, czy protoplaneta w rzeczywisto┼Ťci jest otoczona przez w┼éasny dysk, jak r├│wnie┼╝ zapewni─ç pomiary dotycz─ůce masy i wielko┼Ťci dysku.

Jest ca┼ékiem mo┼╝liwe, ┼╝e HD100546 mo┼╝e dostarczy─ç jeszcze bardziej szczeg├│┼éowych informacji: na podstawie wcze┼Ťniejszych obserwacji gwiazdy, astronomowie podejrzewaj─ů, ┼╝e na orbicie mo┼╝e znajdowa─ç si─Ö druga planeta. Je┼Ťli tak, to by┼éaby oko┼éo pi─Ö─ç razy bli┼╝ej gwiazdy ni┼╝ HD 100546 b. W tym przypadku astronomowie mogliby obserwowa─ç powstawanie kilku planet w jednym systemie. Jednak┼╝e istnienie drugiej, wewn─Ötrznej planety musi jeszcze zosta─ç potwierdzone. Nie by┼éoby to niespodziank─ů, cho─ç wiele z dot─ůd odkrytych niemal 2000 egzoplanet, nale┼╝─ů do multiplanetarnych uk┼éad├│w - takich jak nasz Uk┼éad S┼éoneczny.

Dodała: Julia Liszniańska

Źródło: ScienceDaily
http://news.astronet.pl/7670
Tworzenie się gigantycznej planety gazowej (z prawej) w pobliżu gwiazdy HD 100546 (z lewej) nie zakończyło się jeszcze, co pozwala astronomom obserwować proces powstawania nowego ciała niebieskiego.

Dodała: Julia Liszniańska
Uaktualnił: Michał Matraszek

Źródło: ScienceDaily


Za┼é─ůczniki:
Obserwowanie narodzin planety.jpg
Obserwowanie narodzin planety.jpg [ 29.89 KiB | Przegl─ůdane 1674 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: wtorek, 28 lipca 2015, 08:26 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Pluton "┼╝yje" i ma serce. Internauci i naukowcy chc─ů przywr├│cenia statusu planety
Dyskusja na temat tego, czy Pluton powinien by─ç planet─ů, powraca. Tym razem naukowcy maj─ů coraz wi─Öcej powod├│w, by zwr├│ci─ç mu szczytny status. Misja New Horizons wzbogaci┼éa nasz─ů wiedz─Ö o cenne informacje na temat Plutona.
Od odkrycia przez Clyde'a Tombaugha w 1930 roku do 2006 roku Pluton by┼é uwa┼╝any za dziewi─ůt─ů, ostatni─ů planet─Ö Uk┼éadu S┼éonecznego. Naukowcy przez d┼éu┼╝szy czas s─ůdzili, ┼╝e jest to najwi─Ökszy obiekt transneptunowy. Dodatkowo kr─ů┼╝y on wok├│┼é S┼éo┼äca po orbicie, w tym samym kierunku, co inne planety. Wok├│┼é osi obraca si─Ö - tak, jak Wenus i Uran - w odwrotn─ů stron─Ö.
Oszacowanie masy i ┼Ťrednicy Plutona by┼éo bardzo trudne. Dopiero po odkryciu jego pierwszego satelity - Charona - badaczom uda┼éo si─Ö okre┼Ťli─ç ostateczne rozmiary. W trakcie obserwacji teleskopowej zakrycia tarczy przez satelit─Ö, wyliczyli rozmiary tych odleg┼éych obiekt├│w. Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e Pluton jest mniejszy od m.in.: Ksi─Ö┼╝yca, Ganimedesa (satelita Jowisza), Tytana (satelita Saturna). Wci─ů┼╝ jednak by┼é najwi─Ökszy z obiekt├│w transneptunowych.
Degradacja Plutona
24 sierpnia 2006 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna na nowo stworzyła definicję słowa "planeta". Według nowej teorii żeby obiekt otrzymał status planety musi spełniać trzy warunki:
1. Wędrować po orbicie wokół Słońca.
2. Posiada─ç wystarczaj─ůc─ů mas─Ö, by swoj─ů grawitacj─ů wytworzy─ç kszta┼ét odpowiadaj─ůcy r├│wnowadze hydrostatycznej (prawie kulisty).
3. Oczy┼Ťci─ç s─ůsiedztwo swojej orbity z innych wzgl─Ödnie du┼╝ych obiekt├│w.
Ostatniego, trzeciego warunku Pluton nie spe┼éni┼é. W zwi─ůzku z tym Mi─Ödzynarodowa Unia Astronomiczna zaliczy┼éa go do grupy planet kar┼éowatych. Warto doda─ç, ┼╝e decyzj─Ö podj─Ö┼éa zaledwie "garstka" naukowc├│w. Od og┼éoszenia decyzji, wielu badaczy pr├│bowa┼éo j─ů kwestionowa─ç. Najbardziej dotkni─Öci poczuli si─Ö Amerykanie, kt├│rych przedstawiciel odkry┼é Plutona.
Nadzieje na przywr├│cenie
Do grona oczekuj─ůcych na przywr├│cenie Plutona do grona planu Uk┼éadu S┼éonecznego, do┼é─ůcza teraz ca┼éy ┼Ťwiat. Naukowcy, mi┼éo┼Ťnicy astronomii i internauci, widz─ůc najnowsze zdj─Öcia przes┼éane przez sond─Ö New Horizons w ostatnich dniach, ponownie podejmuj─ů dyskusj─Ö na temat statusu Plutona. Okazuje si─Ö, ┼╝e jest to obiekt wci─ů┼╝ aktywny geologicznie.
- To nie jest szare, wymar┼ée cia┼éo. To jest cia┼éo rzeczywi┼Ťcie podobne do planety. Zaczynamy doszukiwa─ç si─Ö podobie┼ästw do zjawisk zachodz─ůcych na naszej planecie - m├│wi┼é w TVN24 Jerzy Rafalski z Planetarium w Toruniu.
- Widz─ůc zdj─Öcia i najnowsze dane na temat Plutona, bardzo chcia┼ébym jego przywr├│cenia jako planety - m├│wi┼é dla portalu tvnmeteo.pl Karol W├│jcicki. - Bo jest to ┼╝ywy ┼Ťwiat. Ma┼éo kto si─Ö tego spodziewa┼é - doda┼é.
Serce Plutona - Tombaugh
Co więcej, niedawno okazało się, że Pluton ma... "serce"! Kilka dni przed finałowym przelotem sondy New Horizons obok Plutona (który miał miejsce 14 lipca 2015 r.) specjalna kamera LORRI (Long Range Reconnaissance Imager) przesyłała na Ziemię wiele zdjęć. Każde kolejne obrazowało coraz więcej szczegółów tej odległej planety karłowatej. Dzięki temu naukowcy mogli poznać m.in. topografię tego tajemniczego obiektu.
7 lipca LORRI wykona┼éa fotografi─Ö z odleg┼éo┼Ťci oko┼éo 8 mln kilometr├│w, na kt├│rej wida─ç r├│┼╝ni─ůce si─Ö odcieniami obszary. Ten jasny swoim kszta┼étem przypomina serce. Naukowcy szacuj─ů, ┼╝e ┼Ťrednica tego terenu ma ┼Ťrednic─Ö 2 tys. km. Region nazwono Tombaugh na cze┼Ť─ç odkrywcy Plutona.

http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 4,1,0.html


Za┼é─ůczniki:
2015-07-28_09h15_08.jpg
2015-07-28_09h15_08.jpg [ 59.63 KiB | Przegl─ůdane 1674 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: ┼Ťroda, 29 lipca 2015, 07:28 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
JADE najlepszym eksperymentem naukowym stratosfery
Polsk─ů misj─Ö JADE og┼éoszono najlepszym eksperymentem naukowym w mi─Ödzynarodowym konkursie Global Space Balloon Challenge. W jej ramach polscy naukowcy sprawdzali m.in., jak organizmy ┼╝ywe radz─ů sobie w stratosferze poddane dzia┼éaniu ozonu i trudnych warunk├│w.
Konkurs Global Space Balloon Challenge jest organizowany corocznie przez Stanford Space Initiative, organizacj─Ö utworzon─ů przez student├│w Uniwersytetu Stanforda. W konkursie mo┼╝e wzi─ů─ç udzia┼é ka┼╝dy, bez wzgl─Ödu na wiek i wykszta┼écenie. Uczestnicy konkursu przygotowuj─ů w┼éasny eksperyment i wysy┼éaj─ů go do stratosfery za pomoc─ů balonu. Konkursowe eksperymenty przeprowadzono mi─Ödzy 10 i 27 kwietnia 2015 roku, ale ostateczne wyniki konkursu og┼éoszono 21 lipca.

Polska mi─Ödzyuczelniana misja JADE wystartowa┼éa 25 kwietnia 2015 roku z lotniska aeroklubu we W┼éoc┼éawku. Swoj─ů nazw─Ö zawdzi─Öcza imionom cz┼éonk├│w zespo┼éu - J─Ödrzej Agata Daniel Experiment. Z misj─ů balonow─ů polecia┼éy trzy eksperymenty, a ka┼╝dy przygotowany przez innego tw├│rc─Ö.

Pr├│b─Ö wykorzystania organizm├│w ziemskich do biomonitoringu ozonu w stratosferze przeprowadzi┼éa dr Agata Ko┼éodziejczyk z Instytutu Nauk o ┼Ürodowisku Uniwersytetu Jagiello┼äskiego. "W wys┼éanej kapsule biometeorologicznej umie┼Ťci┼éam trzy gatunki mszak├│w: Ortotrichum, Physcomitrella i Atrichum. Chcieli┼Ťmy sprawdzi─ç, kt├│ry z nich, b─Ödzie wra┼╝liwy na dzia┼éanie ozonu w stratosferze, ale pozostanie odporny na nisk─ů temperatur─Ö, ci┼Ťnienie czy wysokie promieniowanie UV" - wyja┼Ťnia PAP dr Ko┼éodziejczyk.

Kapsu┼é─Ö wyniesiono na wysoko┼Ť─ç blisko 30 km, a ca┼éy lot trwa┼é dwie godziny. Pr├│bki kontrolne z tymi samymi gatunkami mszak├│w pozosta┼éy na ziemi, aby p├│┼║niej obie grupy mo┼╝na by┼éo por├│wna─ç ze sob─ů. "Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e mszak Atrichum ┼Ťwietnie przetrwa┼é w tych warunkach, a jednocze┼Ťnie ozon pozostawi┼é na nim charakterystyczne br─ůzowe ┼Ťlady" - wyja┼Ťnia badaczka.

O ile prowadzony jest biomonitoring ozonu w troposferze, scharakteryzowano wiele ro┼Ťlin wra┼╝liwych na ten zwi─ůzek i tworzone s─ů nawet ogrody ozonowe (np. w Centrum Edukacyjnym NASA), to do tej pory nikt nie prowadzi┼é biomonitoringu ozonu w wy┼╝szych strefach atmosfery.

"Badania ozonu w stratosferze odbywaj─ů si─Ö przez elektrochemiczne b─ůd┼║ optyczne sondy meteorologiczne wynoszone balonami lub za pomoc─ů monitoringu satelitarnego. Badania te dotycz─ů g┼é├│wnie dziury ozonowej - enigmatycznego monstrum, dzi─Öki kt├│remu rozwini─Öto mi─Ödzy innymi technologi─Ö filtr├│w UV. Dotychczas jednak nie udost─Öpniono bada┼ä, kt├│re wskazywa┼éyby realny wp┼éyw ozonu stratosferycznego na organizmy ┼╝ywe. Dopiero od czasu mi─Ödzynarodowej naukowej misji indyjskiej z 2009 r. wiadomo, ┼╝e w stratosferze istnieje i rozwija si─Ö ┼╝ycie. W czasie poprzedzaj─ůcym turystyk─Ö balonow─ů do stratosfery takie badania zdaj─ů si─Ö by─ç uzasadnione, a mszak Atrichum ma szans─Ö sta─ç si─Ö pierwszym stratosferycznym biomarkerem ozonu" - powiedzia┼éa dr Ko┼éodziejczyk.

Obecnie - ju┼╝ na ziemi - naukowcy badaj─ů mechanizmy, kt├│re powoduj─ů, ┼╝e Atrichum w┼éa┼Ťnie w ten spos├│b reaguje na dzia┼éanie ozonu. "Badamy mi─Ödzy innymi zale┼╝no┼Ť─ç st─Ö┼╝enia ozonu od liczby charakterystycznych przebarwie┼ä na li┼Ťciach mszaka" - m├│wi badaczka.

Kolejny nagodzony w misji JADE eksperyment przygotowali reprezentuj─ůcy Politechnik─Ö Wroc┼éawsk─ů: J─Ödrzej G├│rski, Daniel Karczmit i J─Ödrzej Kowalewski. Testowali oni czujniki, kt├│rych zadaniem by┼éo zbieranie informacji na temat temperatury, ci┼Ťnienia i poziomu promieniowania UV. Czujniki b─Öd─ů bardzo przydatne jesieni─ů, podczas ich kolejnego projektu FREDE. W├│wczas na balonie wys┼éanym przez Europejsk─ů Agencj─Ö Kosmiczn─ů m┼éodzi naukowcy umieszcz─ů aparatur─Ö, kt├│ra sprawdzi, jak szybko w kosmosie z freonu uwalnia si─Ö chlor, kt├│ry niszczy warstw─Ö ozonow─ů.

Z kolei Daniel Kaczmara z Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego, w ramach misji JADE, testowa┼é konstrukcj─Ö platformy do prowadzenia zdalnych eksperyment├│w w stratosferze. Sprawdza┼é m.in. funkcjonalno┼Ť─ç oprogramowania stacji naziemnej i zasi─Ög ┼é─ůczno┼Ťci.

W kategorii najlepszych eksperyment├│w naukowych drugie miejsce zaj─ů┼é zesp├│┼é IRBE-1 z litewskiego Ventspils Augstskola. Misje balonowe z ca┼éego ┼Ťwiata nagradzano r├│wnie┼╝ m.in. za najlepsze zdj─Öcie wykonane podczas eksperymentu, najwy┼╝sz─ů uzyskan─ů wysoko┼Ť─ç, a tak┼╝e dla najlepszej inicjatywy edukacyjnej.

PAP - Nauka w Polsce, Ewelina Krajczyńska

ekr/ agt/
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/ ... sfery.html
Mszaki w stratosferze. Fot. J─Ödrzej G├│rski


Za┼é─ůczniki:
JADE najlepszym eksperymentem naukowym stratosfery.jpg
JADE najlepszym eksperymentem naukowym stratosfery.jpg [ 15.45 KiB | Przegl─ůdane 1658 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: ┼Ťroda, 29 lipca 2015, 07:29 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
20 spadaj─ůcych gwiazd na godzin─Ö.
Nie mo┼╝na tego przegapi─ç
Je┼Ťli pogoda dopisze, warto wybra─ç si─Ö na nocn─ů obserwacj─Ö nieba. Dzisiaj przypada szczyt aktywno┼Ťci meteor├│w z roju Po┼éudniowych delta Akwaryd├│w (SDA). Deszcz spadaj─ůcych gwiazd b─Ödzie widoczny najlepiej na po┼éudniowym horyzoncie.
W Polsce aktywno┼Ť─ç meteoryt├│w wynosi oko┼éo 20 na godzin─Ö. Znacznie wi─Öcej szcz─Ö┼Ťcia maj─ů zamieszkuj─ůcy okolice r├│wnika. Tam aktywno┼Ť─ç SDA si─Öga nawet 100 meteor├│w na godzin─Ö. Radiant (niewielki obszar, gdzie przecinaj─ů si─Ö pozorne drogi meteoryt├│w) znajduje si─Ö w gwiazdozbiorze Wodnika. Pr─Ödko┼Ť─ç ruchu wynosi oko┼éo 41 km/s.
Po┼éudniowe delta Akwarydy to r├│j zwi─ůzany z ruchem komet muskaj─ůcych S┼éo┼äce (przechodz─ůcych ekstremalnie blisko S┼éo┼äca). Wraz z kilkoma innymi rojami meteor├│w wchodzi w sk┼éad kompleksu Akwaryd├│w-Kaprikornoid├│w. Zdaniem naukowc├│w meteory delta Akwaryd├│w mog─ů pochodzi─ç z komety 96 P Machholz.
Najlepszy czas na obserwacj─Ö nieba
Prze┼éom lipca i sierpnia to okres wzmo┼╝onej aktywno┼Ťci meteor├│w. Opr├│cz Po┼éudniowych Delta Akwaryd├│w mo┼╝na zaobserwowa─ç m.in. Perseidy, uwa┼╝ane za jedne z najbardziej widowiskowych. Szczyt ich aktywno┼Ťci przypada na noc z 12 na 13 sierpnia.
┼╣r├│d┼éo: TVN Meteo, Z g┼éow─ů w gwiazdach
Autor: PW/kka
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 2,1,0.html

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Lipec 2015
PostNapisane: ┼Ťroda, 29 lipca 2015, 07:30 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Podb├│j Uk┼éadu S┼éonecznego przez cz┼éowieka ÔÇô ten film trzeba zobaczy─ç
Autor: Aleksandra Stanisławska
Sugestywne animacje oparte na zdj─Öciach obiekt├│w Uk┼éadu S┼éonecznego i g┼éos Carla Sagana jako narratora ÔÇô koniecznie zobaczcie ten naprawd─Ö niezwyk┼éy, kilkuminutowy film science fiction.
Jak wygl─ůda┼éby spacer po lodowych polach ksi─Ö┼╝yca Jowisza ÔÇô Europy, pustynnych urwiskach Marsa czy przelot w┼Ťr├│d gruzowiska pier┼Ťcieni Saturna? Autorzy science fiction od dawna wyobra┼╝ali sobie ludzi zagl─ůdaj─ůcych w zak─ůtki znanego nam kosmosu. Szwedzki grafik i specjalista animacji komputerowej Erik Wernquist poszed┼é o krok dalej i stworzy┼é animacje ukazuj─ůce ludzkie postacie w tych niezwyk┼éych warunkach. Opowie┼Ť─ç swoj─ů osnu┼é na fragmentach ksi─ů┼╝ki Carla Sagana ÔÇ×Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future SpaceÔÇŁ.
Film warto zobaczyć na pełnym ekranie:
Tytu┼é ksi─ů┼╝ki nawi─ůzuje do s┼éynnego zdj─Öcia zatytu┼éowanego ÔÇ×Pale Blue DotÔÇŁ, wykonanego przez sond─Ö Voyager 1 z odleg┼éo┼Ťci 6 mld km od Ziemi. Na tej fotografii nasza planeta widoczna jest jako bladoniebieska kropka zajmuj─ůca mniej ni┼╝ jeden piksel.
To zdj─Öcie zainspirowa┼éo Carla Sagana, ameryka┼äskiego astronoma i popularyzatora nauki, do rozmy┼Ťla┼ä na temat tego, jak wygl─ůda┼éby podb├│j przez cz┼éowieka innych ┼Ťwiat├│w Uk┼éadu S┼éonecznego. Wernquist wykorzysta┼é nagrania g┼éosu Sagana czytaj─ůcego fragmenty swojej ksi─ů┼╝ki i tak powsta┼éa niesamowita futurystyczna opowie┼Ť─ç oparta na najnowszych danych i zdj─Öciach dostarczonych przez sondy kosmiczne. Wszystkie obrazy planet, ksi─Ö┼╝yc├│w i asteroid s─ů wi─Öc realistyczne i zgodne ze stanem wsp├│┼éczesnej wiedzy.
Widzimy wi─Öc statek kosmiczny na tle Wielkiej Czerwonej Plamy, czyli ogromnej burzy na Jowiszu, kt├│ra trwa ju┼╝ od co najmniej 300 lat. Ogl─ůdamy lodow─ů powierzchni─Ö Enceladusa, ksi─Ö┼╝yca Saturna, spod kt├│rej wytryskuj─ů w kosmos gejzery z┼éo┼╝one z pary wodnej i drobin lodu. ┼Üledzimy astronaut─Ö przemieszczaj─ůcego si─Ö przez lodowe rumowisko sk┼éadaj─ůce si─Ö na pier┼Ťcienie Saturna. Pod─ů┼╝amy ┼Ťladem kosmicznej windy, kt├│ra pozwala ludziom przedostawa─ç si─Ö z orbity Marsa na powierzchni─Ö Czerwonej Planety i podziwia─ç stamt─ůd b┼é─Ökitnawy zach├│d S┼éo┼äca.
Obserwujemy baz─Ö kosmiczn─ů na powierzchni Japeta, trzeciego co do wielko┼Ťci ksi─Ö┼╝yca Saturna. Przeciskamy si─Ö przez Pas Asteroid pomi─Ödzy orbitami Marsa i Jowisza. Zazdro┼Ťcimy kilku ┼Ťmia┼ékom spaceru po lodowej powierzchni Europy, czwartego co do wielko┼Ťci ksi─Ö┼╝yca Jowisza. Obserwujemy ich nast─Öpnie unosz─ůcych si─Ö w skrzydlatych kombinezonach ponad powierzchni─ů Tytana, najwi─Ökszego ksi─Ö┼╝yca Saturna i jedynego w Uk┼éadzie S┼éonecznym ksi─Ö┼╝yca posiadaj─ůcego g─Öst─ů atmosfer─Ö. Ogl─ůdamy te┼╝ spacer ludzi po Mirandzie, ksi─Ö┼╝ycu Urana.
Warto wspomnie─ç, ┼╝e ksi─ů┼╝ka ÔÇ×Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future SpaceÔÇŁ by┼éa bezpo┼Ťredni─ů inspiracj─ů dla scenarzyst├│w serialu ÔÇ×KosmosÔÇŁ (narratorem tej serii by┼é sam Sagan), powt├│rzonej po latach z Neilem de Grassem Tysonem w roli narratora.
Źródło
http://www.crazynauka.pl/podboj-ukladu- ... -zobaczyc/

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
Wy┼Ťwietl posty nie starsze ni┼╝:  Sortuj wg  
Utw├│rz nowy w─ůtek Odpowiedz w w─ůtku
Przejd┼║ na stron─Ö Poprzednia strona  1 ... 4, 5, 6, 7, 8  Nast─Öpna strona

Strefa czasowa: UTC + 2


Kto przegl─ůda forum

U┼╝ytkownicy przegl─ůdaj─ůcy ten dzia┼é: Brak zidentyfikowanych u┼╝ytkownik├│w i 8 go┼Ťci


Nie mo┼╝esz rozpoczyna─ç nowych w─ůtk├│w
Nie mo┼╝esz odpowiada─ç w w─ůtkach
Nie mo┼╝esz edytowa─ç swoich post├│w
Nie mo┼╝esz usuwa─ç swoich post├│w
Nie mo┼╝esz dodawa─ç za┼é─ůcznik├│w

Szukaj:
Skocz do:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Przyjazne u┼╝ytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL