Teraz jest poniedziałek, 6 kwietnia 2020, 03:53

Strefa czasowa: UTC + 2




Utw├│rz nowy w─ůtek Odpowiedz w w─ůtku
Przejd┼║ na stron─Ö Poprzednia strona  1, 2, 3, 4, 5  Nast─Öpna strona
Autor Wiadomo┼Ť─ç
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: poniedzia┼éek, 19 stycznia 2015, 09:34 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Niebo w trzecim tygodniu stycznia 2015 roku
Animacja pokazuje położenie Merkurego, Wenus, Marsa, Neptuna, Urana i Księżyca w trzecim tygodniu stycznia 2015 r.
Animacj─Ö wykonano w GIMP-ie (http://www.gimp.org) na podstawie mapek z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

Dodał: Ariel Majcher

Źródło: StarryNight
Wraz z trzeci─ů dekad─ů stycznia na wieczorne niebo powr├│ci Ksi─Ö┼╝yc i do ko┼äca tygodnia minie a┼╝ 5 planet Uk┼éadu S┼éonecznego: Merkurego, Wenus, Marsa, Neptuna i Urana, ale jeszcze nie b─Ödzie przeszkadza┼é w obserwacjach s┼éabo ┼Ťwiec─ůcych planet i komety C/2014 Q2 (Lovejoy). Kometa oddali si─Ö od Plejad i w najbli┼╝szych dniach przetnie gwiazdozbiory Barana i Tr├│jk─ůta. Prawie przez ca┼é─ů noc mo┼╝na obserwowa─ç bliskiego ju┼╝ opozycji Jowisza i jego ksi─Ö┼╝yce, natomiast kilka godzin przed ┼Ťwitem - drug─ů z planet-olbrzym├│w: Saturna. To ju┼╝ ostatnie dni, w kt├│rych mo┼╝na zaobserwowa─ç wszystkie planety kr─ů┼╝─ůce wok├│┼é S┼éo┼äca w trakcie jednej nocy.

Niewiele po zachodzie S┼éo┼äca nad zachodnim widnokr─Ögiem znajduje si─Ö a┼╝ 5 planet Uk┼éadu S┼éonecznego. Najbli┼╝ej horyzontu przebywaj─ů dwie pierwsze z nich, czyli Merkury i Wenus. Merkury jest ju┼╝ po swojej maksymalnej elongacji i b─Ödzie do┼Ť─ç szybko zbli┼╝a┼é si─Ö do S┼éo┼äca i b─Ödzie coraz trudniejszy do zaobserwowania, gdy┼╝ jego jasno┼Ť─ç b─Ödzie szybko spada─ç. Do niedzieli 25 stycznia blask Merkurego zmniejszy si─Ö z +0,1 do +2,2 magnitudo. W tym samym czasie jego tarcza uro┼Ťnie do ponad 9", za┼Ť faza spadnie do 9%. Zmieni si─Ö r├│wnie┼╝ wysoko┼Ť─ç planety nad widnokr─Ögiem na 45 minut po zachodzie S┼éo┼äca: z prawie 7┬░ w poniedzia┼éek 19 stycznia do 2,5 stopnia w niedziel─Ö 25 stycznia. Ka┼╝dego kolejnego dnia w poszukiwaniach Merkurego coraz bardziej b─Ödzie przydawa┼éa si─Ö lornetka.

Pocz─ůtkowo blisko Merkurego b─Ödzie druga z planet kr─ů┼╝─ůcych wok├│┼é S┼éo┼äca, kt├│ra ┼Ťwieci zdecydowanie ja┼Ťniej i jest du┼╝o ┼éatwiejsza do zaobserwowania. Tarcza Wenus, bo oczywi┼Ťcie o niej mowa, wci─ů┼╝ zmienia si─Ö bardzo niewiele: jej jasno┼Ť─ç to -3,9 wielko┼Ťci gwiazdowej, natomiast jej tarcza ma ┼Ťrednic─Ö 11" i faz─Ö 93%. 19 stycznia Wenus b─Ödzie si─Ö znajdowa┼éa 4┬░ na lewo od Merkurego, ale do ko┼äca tygodnia dystans mi─Ödzy tymi planetami uro┼Ťnie do ponad 12┬░.

W tym tygodniu Wenus przejdzie blisko dw├│ch do┼Ť─ç jasnych gwiazd z konstelacji Kozioro┼╝ca: Nashiry (╬│ Cap) i Deneb Algedi (╬┤ Cap). We wtorek 20 stycznia i w ┼Ťrod─Ö 21 stycznia Wenus b─Ödzie si─Ö znajdowa┼éa niewiele ponad 1┬░ od pierwszej z wymienionych gwiazd, za┼Ť w czwartek 22 stycznia - w podobnej odleg┼éo┼Ťci od drugiej z nich. Jednak dostrze┼╝enie obu gwiazd na jasnym niebie nie b─Ödzie ┼éatwe i ┼╝eby je dostrzec, trzeba b─Ödzie poczeka─ç gdzie┼Ť do 17:30, gdy si─Ö troch─Ö ju┼╝ ┼Ťciemni.

Polowanie na obie planety, a zw┼éaszcza na Merkurego u┼éatwi Ksi─Ö┼╝yc, kt├│ry we wtorek 20 stycznia po po┼éudniu przejdzie przez n├│w, ale ju┼╝ w ┼Ťrod─Ö wieczorem, niewiele ponad dob─Ö po nowiu, b─Ödzie go mo┼╝na pr├│bowa─ç dostrzec nisko nad po┼éudniowo-zachodnim widnokr─Ögiem. O godzinie podanej na mapce dla tego dnia tarcza Srebrnego Globu b─Ödzie si─Ö znajdowa┼éa na wysoko┼Ťci nieca┼éych 7┬░, a jej faza w tym momencie to b─Ödzie zaledwie 2%, st─ůd jej dostrze┼╝enie nie b─Ödzie ┼éatwe i przy szukaniu Ksi─Ö┼╝yca na pewno warto wspom├│c si─Ö lornetk─ů, albo teleskopem. Nieca┼ée 2,5 stopnia na lewo od naturalnego satelity Ziemi b─Ödzie mo┼╝na dostrzec Merkurego o jasno┼Ťci 0,6 magnitudo, natomiast kolejne 5,5 stopnia dalej - o ponad 4 magnitudo ja┼Ťniejsz─ů Wenus.

Dob─Ö p├│┼║niej faza Ksi─Ö┼╝yca uro┼Ťnie do 6% i o tej samej porze jego tarcza b─Ödzie zajmowa┼éa pozycj─Ö ponad 17┬░ nad po┼éudniowo-zachodnim widnokr─Ögiem. Wenus b─Ödzie si─Ö znajdowa┼éa 8,5 stopnia prawie dok┼éadnie pod nim, za┼Ť nieca┼éy stopie┼ä bli┼╝ej, ale na godzinie 10 b─Ödzie znajdowa┼éa si─Ö para Mars-Neptun. W pi─ůtek 23 stycznia tarcza Srebrnego Globu b─Ödzie o┼Ťwietlona w 13% i r├│wnie┼╝ b─Ödzie si─Ö znajdowa┼éa nieca┼ée 8┬░ od pary Mars-Neptun, ale tym razem planety b─Öd─ů na godzinie 5, w stosunku do Ksi─Ö┼╝yca.

Jasno┼Ť─ç Marsa spad┼éa ju┼╝ do +1,2 wielko┼Ťci gwiazdowej, dlatego o godzinie podanej na mapce dla tego dnia raczej nie da si─Ö go jeszcze dostrzec, trzeba b─Ödzie poczeka─ç jeszcze przynajmniej p├│┼é godziny, a┼╝ Czerwona Planeta zacznie wyra┼║nie odcina─ç si─Ö od t┼éa nieba. Jeszcze d┼éu┼╝ej trzeba b─Ödzie zaczeka─ç na mo┼╝liwo┼Ť─ç zaobserwowania Neptuna, kt├│ry ┼Ťwieci z jasno┼Ťci─ů +8 magnitudo. Jednak warto to zrobi─ç, zw┼éaszcza, gdy kto┼Ť jeszcze nie widzia┼é Neptuna, a chcia┼éby tego dokona─ç, poniewa┼╝ na pocz─ůtku tygodnia b─Ödzie znakomita okazja ku temu: w ma┼éej odleg┼éo┼Ťci od Neptuna przejdzie du┼╝o ja┼Ťniejszy od niego Mars, kt├│rego mo┼╝na b─Ödzie wykorzysta─ç, jako wska┼║nik na niebie do ostatniej planety Uk┼éadu S┼éonecznego. W poniedzia┼éek 19 stycznia Neptun b─Ödzie si─Ö znajdowa┼é nieca┼ée 19' nad Czerwon─ů Planet─ů (w teleskopach - pod), we wtorek 20 stycznia Mars minie ju┼╝ Neptuna i b─Ödzie odleg┼éy od niego o 34 minuty k─ůtowe, czyli o ┼Ťrednic─Ö Ksi─Ö┼╝yca, natomiast w ┼Ťrod─Ö 21 stycznia odleg┼éo┼Ť─ç mi─Ödzy planetami zwi─Ökszy si─Ö ju┼╝ do ponad 77'. Obie planety o godzinie 18, czyli ju┼╝ na ciemnym niebie b─Öd─ů wci─ů┼╝ ponad 10┬░ nad horyzontem.

Ostatnie 2 dni tego tygodnia Ksi─Ö┼╝yc sp─Ödzi w Rybach, a w niedziel─Ö 25 stycznia dotrze do ostatniej z przebywaj─ůcych w tym rejonie nieba planet, czyli Urana. W sobot─Ö 24 stycznia Ksi─Ö┼╝yc b─Ödzie mia┼é faz─Ö 23%, a o godzinie podanej na mapce dla tego dnia b─Ödzie si─Ö znajdowa┼é na wysoko┼Ťci ponad 35┬░ nad widnokr─Ögiem, natomiast dob─Ö p├│┼║niej jego faza zwi─Ökszy si─Ö do 33%, a wysoko┼Ť─ç nad widnokr─Ögiem - do ponad 40┬░. W niedziel─Ö Srebrny Glob ┼Ťwieci┼é b─Ödzie ponad 2┬░ na wsch├│d od Urana i jednocze┼Ťnie oko┼éo 3,5 stopnia od gwiazd ╬┤ i ╬Á Piscium, z kt├│rymi w pewnym momencie b─Ödzie tworzy┼é tr├│jk─ůt prawie r├│wnoboczny. To spotkanie Urana z Ksi─Ö┼╝ycem r├│wnie┼╝ jest do┼Ť─ç dobr─ů okazj─ů do odszukania tej planety Uk┼éadu S┼éonecznego, poniewa┼╝ Ksi─Ö┼╝yc nie b─Ödzie jeszcze bardzo przeszkadza┼é swoim blaskiem.
Animacja pokazuje położenie Komety Lovejoya (C/2014 Q2) w trzecim tygodniu stycznia 2015 r.
Animacj─Ö wykonano w GIMP-ie (http://www.gimp.org) na podstawie mapek z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

Dodał: Ariel Majcher

Źródło: StarryNight
Kometa Lovejoya wspina si─Ö coraz wy┼╝ej nad widnokr─ůg, docieraj─ůc w tym tygodniu do gwiazdozbioru Tr├│jk─ůta, w kt├│rym jest s┼éynna galaktyka spiralna M33. Pocz─ůtkowo kometa b─Ödzie znajdowa┼éa si─Ö jeszcze do┼Ť─ç blisko Plejad: w poniedzia┼éek 19 stycznia b─Ödzie to odleg┼éo┼Ť─ç 9,5 stopnia, ale w niedziel─Ö 25 stycznia b─Ödzie to ju┼╝ prawie 17┬░ i kometa b─Ödzie si─Ö znajdowa┼éa na przed┼éu┼╝eniu linii ┼é─ůcz─ůcej Aldebarana z Plejadami. Jednocze┼Ťnie Kometa Lovejoya b─Ödzie si─Ö znajdowa┼éa jakie┼Ť 12┬░ na wsch├│d od gwiazdy Hamal, czyli najja┼Ťniejszej gwiazdy Barana. Je┼Ťli tylko pogoda na to pozwoli, na pewno warto zapolowa─ç na t─Ö komet─Ö, poniewa┼╝ jej jasno┼Ť─ç oceniania jest ju┼╝ na prawie 4 magnitudo, czyli na ciemnym niebie bez problemu da si─Ö j─ů dostrzec go┼éym okiem, a w lornetce wida─ç nawet warkocz.

Dokładna pozycja komety na godzinę 0 UT do końca stycznia pokazana jest na tej mapce, wygenerowanej w programie Nocny Obserwator (http://astrojawil.pl/blog/moje-programy ... bserwator/).
Mapka pokazuje położenie Jowisza w trzecim tygodniu stycznia 2015 roku
Mapk─Ö wykonano w GIMP-ie (http://www.gimp.org) na podstawie mapek z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

Dodał: Ariel Majcher -

Źródło: StarryNight
Kolejn─ů planet─ů na nocnym ju┼╝, ale wci─ů┼╝ wczesnym niebie jest Jowisz, kt├│ry wschodzi ju┼╝ oko┼éo godziny 17:30, a wi─Öc pojawia si─Ö na nie do ko┼äca jeszcze ciemnym niebie. Do opozycji planety zosta┼éo ju┼╝ tylko kilkana┼Ťcie dni, zatem najwi─Öksza planeta Uk┼éadu S┼éonecznego ┼Ťwieci ju┼╝ bardzo jasno, blaskiem -2,5 wielko┼Ťci gwiazdowej, a jej tarcza ma ┼Ťrednic─Ö 45". Jowisz oddali┼é si─Ö od Regulusa ju┼╝ na prawie 11┬░, a tylko kilkadziesi─ůt minut k─ůtowych wi─Öcej dzieli go od znanej gromady otwartej gwiazd M44. Planet─Ö mo┼╝na obserwowa─ç praktycznie do wschodu S┼éo┼äca, ale wtedy znajduje si─Ö ona ju┼╝ nisko nad zachodnim widnokr─Ögiem.

W uk┼éadzie ksi─Ö┼╝yc├│w galileuszowych w tym tygodniu r├│wnie┼╝ b─Ödzie si─Ö dzia┼éo sporo. Tym razem w trakcie a┼╝ czterech nocy warto b─Ödzie skierowa─ç lornetki i teleskopy w okolice Jowisza, za┼Ť noc z 23 na 24 stycznia b─Ödzie noc─ů z serii: "szkoda, ┼╝e nie mo┼╝emy wszystkiego zobaczy─ç", poniewa┼╝ przez zako┼äczeniem ca┼éej sekwencji zbli┼╝e┼ä zrobi si─Ö widno, a dodatkowo Jowisz schowa si─Ö pod widnokr─Ögiem:
ÔÇó noc 20/21 stycznia: od wschodu Jowisza (ok. 17:45) Io i jej cie┼ä na tarczy planety (cie┼ä blisko ┼Ťrodka tarczy, ksi─Ö┼╝yc bli┼╝ej zachodniego brzegu). Mniej wi─Öcej 25 minut p├│┼║niej na tarczy Jowisza zamelduje si─Ö cie┼ä Europy, a o godzinie 19:00 - jego w┼éa┼Ťcicielka. Jednak kilka minut przed wej┼Ťciem Europy z jowiszowej tarczy zejdzie cie┼ä Io. Zatem najpierw na tarczy Jowisza b─Öd─ů w─Ödrowa┼éy 2 cienie i ksi─Ö┼╝yc, a potem 2 ksi─Ö┼╝yce i cie┼ä. Ok. 19:20 z tarczy Jowisza zejdzie Io. Tu┼╝ po 21 z tarczy planety zejdzie cie┼ä Europy, a jeszcze przed 22 - sama Europa. Po tej sekwencji przez kilka godzin b─Ödzie si─Ö dzia┼éo niewiele, ale nad ranem najpierw o 4:47 na Io pojawi si─Ö cie┼ä Europy, za┼Ť o 5:34 Europa przew─Ödruje przed tarcz─ů Io.
ÔÇó Noc 23/24 stycznia: wieczorem, o 17:20 za─çmienie Io przez Kallisto, kt├│re jednak b─Ödzie mo┼╝liwe do obserwowania tylko w p├│┼énocno-wschodniej cz─Ö┼Ťci Polski, gdy┼╝ dojdzie do niego tu┼╝ po wschodzie Jowisza. O tej porze wszystkie 4 ksi─Ö┼╝yce b─Öd─ů si─Ö znajdowa┼éy na wsch├│d od tarczy swojej planety macierzystej. Ok. godz. 19:40 Kallisto w drodze do Jowisza minie Io, a po godzinie 21 Io, Europa i Kallisto b─Öd─ů zbli┼╝a─ç si─Ö do Jowisza i niewiele po godzinie 4 zacznie si─Ö seria zjawisk, kt├│rego jednak z Polski nie b─Ödzie mo┼╝na obserwowa─ç do ko┼äca: najpierw na tarczy Jowisza pojawi si─Ö cie┼ä Kallisto, potem, o 4:30 drugi ju┼╝ raz Io wyprzedzi Kallisto. Godzin─Ö p├│┼║niej na tarcz─Ö Jowisza wejdzie cie┼ä Io, a przed godzin─ů 6 - sam ksi─Ö┼╝yc. Mniej wi─Öcej o 6:45 cie┼ä Io dogoni cie┼ä Kallisto na tarczy Jowisza (b─Öd─ů wtedy na ┼Ťrodku tarczy), a p├│┼é godziny p├│┼║niej przed cieniem Kallisto przejdzie Io i jednocze┼Ťnie Kallisto wejdzie na tarcz─Ö planety. Jeszcze przed 7:30 na tarczy Jowisza pojawi si─Ö cie┼ä Europy (5" pod Kallisto, w tym momencie na tarczy Jowisza b─Öd─ů ju┼╝ 3 cienie i 2 ksi─Ö┼╝yce!), a po godzinie 8 na tarczy Jowisza pojawi si─Ö Europa, jednak do tego momentu cie┼ä Io zd─ů┼╝y zej┼Ť─ç z tarczy. Zatem na tarczy Jowisza b─Öd─ů wtedy widoczne 2 cienie i 3 ksi─Ö┼╝yce. Niestety wtedy ju┼╝ b─Ödzie dzie┼ä, a ponadto do zachodu Jowisza zostanie ju┼╝ niewiele czasu.
ÔÇó Noc 24/25 stycznia: wieczorem najpierw za─çmienie, a potem zakrycie Io przez Europ─Ö, za┼Ť godzin─Ö p├│┼║niej na Io pojawi si─Ö jeszcze cie┼ä Kallisto. Ok. 21:35 Kallisto minie Io w odleg┼éo┼Ťci 3". Od ok. 3 do 5:30 Io b─Ödzie przechodzi┼éa za Jowiszem.
ÔÇó Noc 25/26 stycznia: wieczorem Io i Ganimedes na wsch├│d od Jowisza, Europa i Kallisto - na zach├│d. Tu┼╝ po p├│┼énocy na tarczy Jowisza pojawi─ů si─Ö Io i jej cie┼ä (w odwrotnej kolejno┼Ťci). Przed godzin─ů 2 Europa schowa si─Ö w cieniu Jowisza, za┼Ť przed godzin─ů 3 - Io i jej cie┼ä zejd─ů z tarczy swojej planety macierzystej. Po godzinie 5:20 Europa wyjdzie zza tarczy Jowisza, za┼Ť 40 minut p├│┼║niej na Jowiszu poka┼╝e si─Ö cie┼ä Ganimedesa, a za tym ksi─Ö┼╝ycem przejdzie Europa. Nied┼éugo przed wschodem S┼éo┼äca przed tarcz─ů Jowisza zacznie w─Ödrowa─ç Ganimedes.


A oto szczegółowa rozpiska konfiguracji księżyców galileuszowych Jowisza (na podstawie stron IMCCE oraz Sky and Telescope):
ÔÇó 19 stycznia, godz. 0:28 - zej┼Ťcie cienia Io na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 19 stycznia, godz. 0:54 - zej┼Ťcie Io z tarczy Jowisza,
ÔÇó 19 stycznia, godz. 2:10 - wej┼Ťcie cienia Ganimedesa na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 19 stycznia, godz. 3:10 - wyj┼Ťcie Europy zza tarczy Jowisza (koniec zakrycia),
ÔÇó 19 stycznia, godz. 3:31 - zakrycie Europy przez Ganimedesa, 6" na wsch├│d od brzegu tarczy Jowisza (pocz─ůtek),
ÔÇó 19 stycznia, godz. 3:37 - zakrycie Europy przez Ganimedesa (koniec),
ÔÇó 19 stycznia, godz. 4:00 - wej┼Ťcie Ganimedesa na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 19 stycznia, godz. 5:50 - zej┼Ťcie cienia Ganimedesa z tarczy Jowisza,
ÔÇó 19 stycznia, godz. 7:38 - zej┼Ťcie Ganimedesa z tarczy Jowisza,
ÔÇó 19 stycznia, godz. 19:24 - wej┼Ťcie Io w cie┼ä Jowisza (pocz─ůtek za─çmienia),
ÔÇó 19 stycznia, godz. 22:10 - wyj┼Ťcie Io zza tarczy Jowisza (koniec zakrycia),
ÔÇó 20 stycznia, godz. 17:45 - od wschodu Jowisza Io i jej cie┼ä na tarczy planety (cie┼ä na ┼Ťrodku tarczy, ksi─Ö┼╝yc bli┼╝ej wschodniej kraw─Ödzi),
ÔÇó 20 stycznia, godz. 18:08 - wej┼Ťcie cienia Europy na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 20 stycznia, godz. 18:56 - zej┼Ťcie cienia Io z tarczy Jowisza,
ÔÇó 20 stycznia, godz. 19:00 - wej┼Ťcie Europy na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 20 stycznia, godz. 19:20 - zej┼Ťcie Io z tarczy Jowisza,
ÔÇó 20 stycznia, godz. 21:04 - zej┼Ťcie cienia Europy z tarczy Jowisza,
ÔÇó 20 stycznia, godz. 21:54 - zej┼Ťcie Europy z tarczy Jowisza,
ÔÇó 21 stycznia, godz. 4:47 - za─çmienie Io przez Europ─Ö (pocz─ůtek),
ÔÇó 21 stycznia, godz. 4:57 - za─çmienie Io przez Europ─Ö (koniec),
ÔÇó 21 stycznia, godz. 5:34 - cz─Ö┼Ťciowe zakrycie Io przez Europ─Ö, 131" na zach├│d od tarczy Jowisza (pocz─ůtek),
ÔÇó 21 stycznia, godz. 5:42 - cz─Ö┼Ťciowe zakrycie Io przez Europ─Ö (koniec),
ÔÇó 22 stycznia, godz. 21:22 - wyj┼Ťcie Ganimedesa zza tarczy Jowisza (koniec zakrycia),
ÔÇó 23 stycznia, godz. 17:20 - za─çmienie Io przez Kallisto (pocz─ůtek),
ÔÇó 23 stycznia, godz. 17:31 - za─çmienie Io przez Kallisto (koniec),
ÔÇó 23 stycznia, godz. 19:40 - mini─Öcie si─Ö Io i Kallisto w odleg┼éo┼Ťci 4", 231" na wsch├│d od Jowisza,
ÔÇó 24 stycznia, godz. 4:10 - wej┼Ťcie cienia Kallisto na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 24 stycznia, godz. 4:30 - mini─Öcie si─Ö Io i Kallisto w odleg┼éo┼Ťci 3", 26" na wsch├│d od Jowisza,
ÔÇó 24 stycznia, godz. 5:36 - wej┼Ťcie cienia Io na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 24 stycznia, godz. 5:56 - wej┼Ťcie Io na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 24 stycznia, godz. 7:18 - wej┼Ťcie Kallisto na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 24 stycznia, godz. 7:26 - wej┼Ťcie cienia Europy na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 24 stycznia, godz. 7:52 - zej┼Ťcie cienia Io z tarczy Jowisza,
ÔÇó 24 stycznia, godz. 18:03 - za─çmienie Io przez Europ─Ö (pocz─ůtek),
ÔÇó 24 stycznia, godz. 18:12 - za─çmienie Io przez Europ─Ö (koniec),
ÔÇó 24 stycznia, godz. 18:39 - cz─Ö┼Ťciowe zakrycie Io przez Europ─Ö, 131" na zach├│d od tarczy Jowisza (pocz─ůtek),
ÔÇó 24 stycznia, godz. 18:47 - cz─Ö┼Ťciowe zakrycie Io przez Europ─Ö (koniec),
ÔÇó 24 stycznia, godz. 19:47 - za─çmienie Io przez Kallisto (pocz─ůtek),
ÔÇó 24 stycznia, godz. 20:02 - za─çmienie Io przez Kallisto (koniec),
ÔÇó 24 stycznia, godz. 21:35 - mini─Öcie si─Ö Io i Kallisto 3", 111" na zach├│d od Jowisza,
ÔÇó 25 stycznia, godz. 2:50 - wej┼Ťcie Io w cie┼ä Jowisza (pocz─ůtek za─çmienia),
ÔÇó 25 stycznia, godz. 5:28 - wyj┼Ťcie Io zza tarczy Jowisza (koniec zakrycia),
ÔÇó 25 stycznia, godz. 5:29 - za─çmienie Europy przez Kallisto (pocz─ůtek),
ÔÇó 25 stycznia, godz. 5:47 - za─çmienie Europy przez Kallisto (koniec),
ÔÇó 26 stycznia, godz. 0:04 - wej┼Ťcie cienia Io na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 26 stycznia, godz. 0:22 - wej┼Ťcie Io na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 26 stycznia, godz. 1:58 - wej┼Ťcie Europy w cie┼ä Jowisza (pocz─ůtek za─çmienia),
ÔÇó 26 stycznia, godz. 2:22 - zej┼Ťcie cienia Io na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 26 stycznia, godz. 2:38 - zej┼Ťcie Io z tarczy Jowisza,
ÔÇó 26 stycznia, godz. 5:24 - wyj┼Ťcie Europy zza tarczy Jowisza (koniec zakrycia),
ÔÇó 26 stycznia, godz. 6:08 - wej┼Ťcie cienia Ganimedesa na tarcz─Ö Jowisza,
ÔÇó 26 stycznia, godz. 6:12 - zakrycie Europy przez Ganimedesa, 12" na wsch├│d od brzegu tarczy Jowisza (pocz─ůtek),
ÔÇó 26 stycznia, godz. 6:18 - zakrycie Europy przez Ganimedesa (koniec),
ÔÇó 26 stycznia, godz. 7:18 - wej┼Ťcie Ganimedesa na tarcz─Ö Jowisza.
Mapka pokazuje położenie Saturna w trzecim tygodniu stycznia 2015 roku
Mapk─Ö wykonano w GIMP-ie (http://www.gimp.org) na podstawie mapek z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

Dodał: Ariel Majcher
Uaktualnił: Ariel Majcher
Źródło: StarryNight
Planeta, kt├│rej jeszcze brakuje do kompletu, czyli Saturn, pojawia si─Ö nad widnokr─Ögiem nieco po godzinie 3 i do wschodu S┼éo┼äca osi─ůgnie najwi─Öksz─ů wysoko┼Ť─ç nad nim w swoim ruchu dobowym, troszk─Ö mniej ni┼╝ 20┬░. Jasno┼Ť─ç planety powoli si─Ö zwi─Öksza, w tym tygodniu jest to +0,5 wielko┼Ťci gwiazdowej, a jej ┼Ťrednica k─ůtowa to 16", czyli prawie 3 razy mniej, ni┼╝ ┼Ťrednica k─ůtowa Jowisza. Saturn porusza si─Ö ruchem prostym, czyli z zachodu na wsch├│d, a pod koniec tygodnia zbli┼╝y si─Ö on do gwiazdy Graffias na odleg┼éo┼Ť─ç niewiele wi─Öksz─ů od 1┬░, czyli dw├│ch ┼Ťrednic k─ůtowych S┼éo┼äca, czy Ksi─Ö┼╝yca. Maksymalna elongacja k─ůtowa Tytana (tym razem zachodnia) przypada w sobot─Ö 24 stycznia.

Dodał: Ariel Majcher
Uaktualnił: Ariel Majcher
http://news.astronet.pl/7552


Za┼é─ůczniki:
Animacja pokazuje położenie Komety Lovejoya (C 2014 Q2) w trzecim tygodniu stycznia 2015 r..gif
Animacja pokazuje po┼éo┼╝enie Komety Lovejoya (C 2014 Q2) w trzecim tygodniu stycznia 2015 r..gif [ 174.94 KiB | Przegl─ůdane 2260 razy ]
Animacja pokazuje położenie Merkurego, Wenus, Marsa, Neptuna, Urana i Księżyca w trzecim tygodniu stycznia 2015 r..gif
Animacja pokazuje po┼éo┼╝enie Merkurego, Wenus, Marsa, Neptuna, Urana i Ksi─Ö┼╝yca w trzecim tygodniu stycznia 2015 r..gif [ 282.85 KiB | Przegl─ůdane 2260 razy ]
Mapka pokazuje położenie Jowisza w trzecim tygodniu stycznia 2015 roku.png
Mapka pokazuje po┼éo┼╝enie Jowisza w trzecim tygodniu stycznia 2015 roku.png [ 143.16 KiB | Przegl─ůdane 2260 razy ]
Mapka pokazuje położenie Saturna w trzecim tygodniu stycznia 2015 roku.png
Mapka pokazuje po┼éo┼╝enie Saturna w trzecim tygodniu stycznia 2015 roku.png [ 106.48 KiB | Przegl─ůdane 2260 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 

 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: poniedzia┼éek, 19 stycznia 2015, 09:45 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Nigdy wcze┼Ťniej ludzie nie posadzili l─ůdownika tak daleko od Ziemi. Historyczna rocznica


W zesz┼éym tygodniu min─Ö┼éo 10 lat od chwili, gdy pr├│bnik Huygens wyl─ůdowa┼é na Tytanie, najwi─Ökszym ksi─Ö┼╝ycu Saturna.
Ta misja by┼éa owocem wsp├│┼épracy NASA, ESA i w┼éoskiej agencji kosmicznej ASI. Sonda Cassini z l─ůdownikiem Huygens wystartowa┼éa z przyl─ůdka Canaveral.


http://wyborcza.pl/1,75476,17275683,Nig ... a_tak.html
Panorama Tytana, fotografowana z r├│┼╝nych wysoko┼Ťci w czasie opadania l─ůdowanika Huygens (ESA/NASA)


Za┼é─ůczniki:
Panorama Tytana, fotografowana z r├│┼╝nych wysoko┼Ťci w czasie opadania l─ůdowanika Huygens.jpg
Panorama Tytana, fotografowana z r├│┼╝nych wysoko┼Ťci w czasie opadania l─ůdowanika Huygens.jpg [ 101.34 KiB | Przegl─ůdane 2260 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: poniedzia┼éek, 19 stycznia 2015, 09:46 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
B┼éyskawice roz┼Ťwietli┼éy oko cyklonu. Niezwyk┼ée zdj─Öcia z Kosmosu
B┼éyskawice stanowi─ů pot─Ö┼╝ne ┼║r├│d┼éo energii. Potrafi─ů roz┼Ťwietli─ç ka┼╝d─ů ciemno┼Ť─ç. Tym razem pioruny rozja┼Ťni┼éy mrok wok├│┼é oka cyklonu. Uda┼éo si─Ö to sfotografowa─ç w┼éoskiej astronautce, kt├│ra obecnie przebywa na pok┼éadzie ISS.
Nad Oceanem Indyjskim szaleje Bansi - tajfun czwartej kategorii. Ten o┼Ťrodek niskiego ci┼Ťnienia sta┼é si─Ö ciekawym obiektem do fotografowania dla astronaut├│w przebywaj─ůcych na Mi─Ödzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).
Zdj─Öcia cyklonu roz┼Ťwietlonego przez b┼éyskawice wykona┼éa Samantha Cristoforetti, astronautka w┼éoskiego pochodzenia. Pokaza┼é je ┼Ťwiatu w sobot─Ö (17 stycznia), ale fotografie powsta┼éy par─Ö dni wcze┼Ťniej, gdy ┼╝ywio┼é zyskiwa┼é na sile.
Potężny żywioł
Bansi w sobot─Ö (17 stycznia) generowa┼é porywy wiatru, kt├│rych pr─Ödko┼Ť─ç si─Öga prawie 140 km/h. Cyklon znajdowa┼é si─Ö w├│wczas oko┼éo 500 kilometr├│w na wsch├│d od wysp Mauritius.
Źródło: weather.com
Autor: AD/kt
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 2,1,0.html


Za┼é─ůczniki:
Cyklon Bansi 13 stycznia.jpg
Cyklon Bansi 13 stycznia.jpg [ 166.97 KiB | Przegl─ůdane 2260 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: poniedzia┼éek, 19 stycznia 2015, 18:49 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Takiej misji jeszcze nie było. New Horizons szykuje się na spotkanie z Plutonem
Nale┼╝─ůca do NASA sonda New Horizons rozpocz─Ö┼éa pierwsz─ů faz─Ö zbli┼╝ania do Plutona. Moment kulminacyjny, czyli spotkanie statku z planet─ů kar┼éowat─ů, nast─ůpi dok┼éadnie 14 lipca. To pierwsza tego typu misja w historii - chwal─ů si─Ö naukowcy.
Po przebyciu ponad pi─Öciu miliard├│w kilometr├│w sonda kosmiczna New Horizons rozpocz─Ö┼éa kolejny etap - pierwszy etap spotkania z Plutonem. Naukowcy ju┼╝ wcze┼Ťniej zaplanowali, ┼╝e obecna faza potrwa do wiosny. Statek b─Ödzie w tym czasie gromadzi┼é materia┼é badawczy.
W lipcu nast─ůpi kulminacja
P├│┼║niej, od wiosny do lipca, New Horizons rozpocznie wykonywanie zdj─Ö─ç o wysokiej rozdzielczo┼Ťci. Eksperci wierz─ů, ┼╝e na ich podstawie uda si─Ö dok┼éadnie zmapowa─ç powierzchni─Ö Plutona i jego ksi─Ö┼╝yca. Jednak punkt kulminacyjny nast─ůpi dok┼éadnie 14 lipca. W├│wczas sonda przeleci ko┼éo Plutona i Charona (naturalny satelita Plutona).
Sko┼äczyli┼Ťmy najd┼éu┼╝sz─ů podr├│┼╝, kt├│r─ů uda┼éo si─Ö przeby─ç jakiemukolwiek statkowi wys┼éanemu z Ziemi. Jeste┼Ťmy gotowi do rozpocz─Öcia eksploracji - powiedzia┼é Alan Stern, naukowiec, kt├│ry zajmuje si─Ö projektem New Horizons.
Wa┼╝ne doskonalenie
Jednak eksperci nie kryj─ů, ┼╝e czeka ich teraz okres wzmo┼╝onej pracy. Musz─ů bowiem dok┼éadnie wyliczy─ç i by─ç pewni tego, kiedy i o kt├│rej godzinie sonda dotrze do Plutona, ┼╝eby w odpowiednim momencie skierowa─ç w jego kierunku instrumenty badawcze.
- Musimy udoskonali─ç nasz─ů wiedz─Ö na temat tego, gdzie dok┼éadnie znajdzie si─Ö Pluton, kiedy New Horizons b─Ödzie si─Ö do niego zbli┼╝a─ç - wyja┼Ťni┼é Mark Holdridge z projektu New Horizons.
To pierwsza taka misja
New Horizons to sonda, kt├│ra powsta┼éa w ramach programu NASA New Frontiers. Naukowcy obrali sobie za cel projektu zbadanie Plutona, jego ksi─Ö┼╝yca Charona i co najmniej jednego innego obiektu Pasa Kuipera. To pierwsza tego typu misja. Naukowcy, m├│wi─ůc o swoim projekcie, podkre┼Ťlaj─ů, ┼╝e sonda nie zostanie wprowadzona na orbit─Ö Plutona, ale przeleci obok niego w bezpiecznej odleg┼éo┼Ťci.
Źródło: iflscience.com, nasa.gov
Autor: kt/mk
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 0,1,0.html

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: wtorek, 20 stycznia 2015, 08:56 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Jak woda zmieniła marsjański krajobraz
Obserwacje przeprowadzone przez ┼éazik Curiosity wskazuj─ů na to, ┼╝e marsja┼äska g├│ra Mount Sharp zosta┼éa zbudowana z osad├│w zgromadzonych w jeziorze, kt├│re odk┼éada┼éy si─Ö przez dziesi─ůtki milion├│w lat.

Artykuł napisała Julia Liszniańska.

Ta interpretacja znalezisk Curiosity w kraterze Gale sugeruje, ┼╝e w zamierzch┼éej przesz┼éo┼Ťci na Marsie utrzymywa┼é si─Ö klimat, kt├│ry pozwoli┼é na stworzenie d┼éugotrwa┼éych jezior w wielu miejscach na Czerwonej Planecie.

ÔÇťJe┼Ťli nasza hipoteza dotycz─ůca Mount Sharp potwierdzi si─Ö, to kwestionuje ona pogl─ůd, ┼╝e ciep┼ée i wilgotne warunki klimatyczne na Marsie by┼éy jedynie kr├│tkotrwa┼ée, bardzo lokalne lub mo┼╝liwe tylko pod ziemi─ůÔÇŁ - stwierdzi┼é Ashwin Vasavada, pracuj─ůcy nad projektem Curiosity naukowiec NASA z Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie w Kalifornii. ÔÇťInn─ů, bardziej radykaln─ů interpretacj─ů znalezisk jest pogl─ůd dawna, grubsza atmosfera Marsa wp┼éyn─Ö┼éa na podniesienie temperatury powy┼╝ej zera w skali globalnej, jednak do tej pory nie wiemy, jak przebiega┼é ten procesÔÇŁ.

Odpowied┼║ na pytanie, dlaczego Mount Sharp, z kt├│rej Curiosity pobiera┼é pr├│bki, znajduje si─Ö w kraterze, jest wci─ů┼╝ pozostaje zagadk─ů. G├│ra ta ma oko┼éo 5 km wysoko┼Ťci, a jej podn├│┼╝a ods┼éaniaj─ů setki warstw skalnych. Istnienie tych warstw za┼Ť ┼Ťwiadczy o wielokrotnym nape┼énianiu i odparowywaniu marsja┼äskiego jeziora.

Curiosity bada obecnie najni┼╝sze warstwy osadowe Mount Sharp. Wody nanosi┼éy mu┼é i piasek do jeziora, odk┼éadaj─ůc osad przy uj┼Ťciu rzeki, tworz─ůc delty podobne do tych wyst─Öpuj─ůcych przy uj┼Ťciach rzek na Ziemi. Proces ten mia┼é charakter cykliczny.
W trakcie 8 kilometr├│w swojej podr├│┼╝y z miejsca l─ůdowania do aktualnego miejsca pracy u st├│p Mount Sharp, ┼éazik Curiosity odkry┼é wskaz├│wki na temat zmieniaj─ůcego si─Ö kszta┼étu dna krateru z epoki jezior. Niedawno Curiosity przekroczy┼é granic─Ö ze ┼Ťrodowiska rzek do ┼Ťrodowiska zdominowanego przez jeziora.

Mars Science Laboratory Project wykorzystuje Curiosity, aby oceni─ç dawne, potencjalnie nadaj─ůce si─Ö do zamieszkania, warunki na planecie i znacz─ůce zmiany, kt├│rych marsja┼äskie ┼Ťrodowisko do┼Ťwiadczy┼éo przez miliony lat. Projekt ten jest jednym z aktualnie trwaj─ůcych projekt├│w NASA, kt├│rych celem jest badanie Marsa i przygotowanie do misji wys┼éania cz┼éowieka na t─Ö planet─Ö po 2030 roku.

ÔÇťWiedza, kt├│r─ů zdobyli┼Ťmy na temat ewolucji ┼Ťrodowiska Marsa poprzez poznanie, w jaki spos├│b tworzy┼éa si─Ö Mount Sharp, pomo┼╝e nam r├│wnie┼╝ w planowaniu przysz┼éych misji maj─ůcych na celu poszukiwania oznak ┼╝ycia marsja┼äskiegoÔÇŁ - podsumowa┼é Michael Meyer, g┼é├│wny naukowiec w programie Mars Exploration w siedzibie NASA w Waszyngtonie.

Dodała: Redakcja AstroNETu

Źródło: Jet Propulsion Labolatory - NASA
http://news.astronet.pl/7553
Fotografia wykonana przez instrument Mast Camera znajduj─ůcy si─Ö na ┼éaziku Curiosity. Wyra┼║nie wida─ç typowy wz├│r warstw sedymentacyjnych.

Dodała: Redakcja AstroNETu

Źródło: NASA/JPL
Ilustracja obrazuje, jak mog┼éa si─Ö utworzy─ç g├│ra wewn─ůtrz krateru Gale.

Dodała: Redakcja AstroNETu

Źródło: NASA/JPL


Za┼é─ůczniki:
Fotografia wykonana przez instrument Mast Camera znajduj─ůcy si─Ö na ┼éaziku Curiosity. Wyra┼║nie wida─ç typowy wz├│r warstw sedymentacyjnych..jpg
Fotografia wykonana przez instrument Mast Camera znajduj─ůcy si─Ö na ┼éaziku Curiosity. Wyra┼║nie wida─ç typowy wz├│r warstw sedymentacyjnych..jpg [ 254.84 KiB | Przegl─ůdane 2248 razy ]
Ilustracja obrazuje, jak mog┼éa si─Ö utworzy─ç g├│ra wewn─ůtrz krateru Gale..jpg
Ilustracja obrazuje, jak mog┼éa si─Ö utworzy─ç g├│ra wewn─ůtrz krateru Gale..jpg [ 60.79 KiB | Przegl─ůdane 2248 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: ┼Ťroda, 21 stycznia 2015, 09:21 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Teleskop Kepler odkrył trzy superziemie
John Moll
Uczeni wykorzystuj─ůc dane, zebrane przez teleskop Kepler w ramach misji K2 odkryli trzy nowe planety, tzw. superziemie. S─ů to planety skaliste podobne do Ziemi, kt├│re s─ů wi─Öksze i posiadaj─ů wi─Öksz─ů mas─Ö.
Wszystkie trzy egzoplanety orbituj─ů wok├│┼é gwiazdy kar┼éowatej klasy M, oznaczonej jako EPIC 201367075. Jest ona znacznie mniejsza i ch┼éodniejsza od S┼éo┼äca a system ten znajduje si─Ö oko┼éo 150 lat ┼Ťwietlnych od nas w gwiazdozbiorze Lwa. W por├│wnaniu do naszego Uk┼éadu S┼éonecznego, odkryte planety znajduj─ů si─Ö bardzo blisko swojej gwiazdy, nawet bli┼╝ej ni┼╝ pierwsza planeta w naszym uk┼éadzie.
Tylko jedna z nich znajduje si─Ö w tzw. strefie zamieszkania, dlatego uczeni spekuluj─ů i┼╝ mo┼╝e si─Ö tam znajdowa─ç woda. Planeta znajduj─ůca si─Ö najbli┼╝ej swojej gwiazdy potrzebuje tylko 10 dni aby wykona─ç pe┼éen obr├│t wok├│┼é niej, natomiast na tej najbardziej oddalonej rok trwa tylko 45 dni. Najmniejsza z nich jest o 50% wi─Öksza od Ziemi, tymczasem najwi─Öksza - 110%.
Źródło:
http://www.nature.com/news/three-super- ... ar-1.16740
Dodaj ten artyku┼é do spo┼éeczno┼Ťci
http://tylkoastronomia.pl/wiadomosc/tel ... uperziemie
Wyobrażenie artystyczne planety pozasłonecznej - Źródło: NASA


Za┼é─ůczniki:
Wyobrażenie artystyczne planety pozasłonecznej.jpg
Wyobra┼╝enie artystyczne planety pozas┼éonecznej.jpg [ 122.21 KiB | Przegl─ůdane 2232 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: ┼Ťroda, 21 stycznia 2015, 14:06 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Naukowcy: w Uk┼éadzie S┼éonecznym mog─ů by─ç jeszcze dwie planety
W Uk┼éadzie S┼éonecznym mog─ů by─ç jeszcze dwie planety, kt├│re czekaj─ů na to, by je odkry─ç. Do takiego wniosku doszli astronomowie z Hiszpanii i Wielkiej Brytanii. Te dwie planety mog─ů by─ç daleko - poza orbit─ů Plutona. Wskazuj─ů na to obserwacje tak zwanych ekstremalnych obiekt├│w transneptunowych.
Obiekty transneptunowe - kosmiczne ska┼éy - kr─ů┼╝─ů wok├│┼é S┼éo┼äca, ale kilkana┼Ťcie z nich ma dziwn─ů, pochylon─ů orbit─Ö. Nie znajduj─ů si─Ö one w tej samej p┼éaszczy┼║nie, co znane planety.
Zdaniem astronom├│w mo┼╝e by─ç tak dlatego, ┼╝e maj─ů na nie grawitacyjny wp┼éyw du┼╝o wi─Öksze, nieznane jeszcze planety. Jedna mia┼éaby by─ç odleg┼éa od S┼éo┼äca o 200, druga o 250 jednostek astronomicznych. Dla por├│wnania - jedna jednostka astronomiczna to odleg┼éo┼Ť─ç Ziemi od S┼éo┼äca. Pluton okr─ů┼╝a nasz─ů gwiazd─Ö w odleg┼éo┼Ťci oko┼éo 40 jednostek astronomicznych.

Badacze pisz─ů w periodyku Kr├│lewskiego Towarzystwa Astronomicznego, ┼╝e nie s─ů pewni swego odkrycia, bo s─ů to tylko wyliczenia i nie ma na razie ┼╝adnych bezpo┼Ťrednich obserwacji.
http://wiadomosci.wp.pl/kat,18032,title ... omosc.html
PAP/EPA / Leopoldo Smith Murillo


Za┼é─ůczniki:
Uk┼éadzie S┼éonecznym mog─ů by─ç jeszcze dwie planety.jpeg
Uk┼éadzie S┼éonecznym mog─ů by─ç jeszcze dwie planety.jpeg [ 148.1 KiB | Przegl─ůdane 2227 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: czwartek, 22 stycznia 2015, 09:52 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Najwi─Öksza galaktyka w znanym Wszech┼Ťwiecie jest wprost niewyobra┼╝alnie wielka
admin
Droga Mleczna, czyli galaktyka spiralna, w kt├│rej ┼╝yjemy jest ogromna. Mierzy oko┼éo 100 tysi─Öcy lat ┼Ťwietlnych, a do jej centrum mamy jakie┼Ť 28 tysi─Öcy lat ┼Ťwietlnych. Okazuje si─Ö, ┼╝e przy najwi─Ökszej znanej galaktyce IC 1011 to po prostu mikrus.
Wspomniana galaktyka IC 1011 mierzy 6 milion├│w lat ┼Ťwietlnych i znajduje si─Ö a┼╝ 349,5 miliona lat ┼Ťwietlnych od Ziemi. Oznacza to, ┼╝e jest tak wielka, ┼╝e ziemskie najszybsze pojazdy potrzebowa┼éyby 25,8 miliard├│w lat aby j─ů przelecie─ç wzd┼éu┼╝.
Nawet gdyby ludzko┼Ť─ç wynalaz┼éa kiedy┼Ť nap─Öd poruszaj─ůcy si─Ö z pr─Ödko┼Ťci─ů ┼Ťwiat┼éa przekroczenie IC 1011 zaj─Ö┼éoby 6 milion├│w lat. Najbli┼╝sza nam galaktyka Andromedy znajduje si─Ö 2,5 miliona lat ┼Ťwietlnych od Drogi Mlecznej i mierzy 200 tysi─Öcy lat ┼Ťwietlnych
Źródło:
http://www.fromquarkstoquasars.com/watc ... t-galaxy...
Dodaj ten artyku┼é do spo┼éeczno┼Ťci
http://tylkoastronomia.pl/wiadomosc/naj ... nie-wielka
Źródło: kadr z YouTube


Za┼é─ůczniki:
Najwi─Öksza galaktyka w znanym Wszech┼Ťwiecie jest wprost niewyobra┼╝alnie wielka.png
Najwi─Öksza galaktyka w znanym Wszech┼Ťwiecie jest wprost niewyobra┼╝alnie wielka.png [ 254.7 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: czwartek, 22 stycznia 2015, 09:55 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Supermasywna czarna dziura Sgr A* wyemitowała najsilniejszy rozbłysk w historii obserwacji
Gigantyczna czarna dziura Sagittarius zwana te┼╝ Sgr A* ( Sagittarius A Star) wa┼╝y 4,5 miliona wi─Öcej od S┼éo┼äca i jest oddalona o 28 tysi─Öcy lat ┼Ťwietlnych od nas. Astrofizycy w┼éa┼Ťnie og┼éosili, ┼╝e pod koniec zesz┼éego roku dosz┼éo tam do jakiego┼Ť rodzaju rozb┼éysku promieniowania rentgenowskiego.
Pierwsza tak zwana "megaflara" wyst─ůpi┼éa 14 wrze┼Ťnia 2013 roku. Z odczyt├│w kosmicznego teleskopu Chandra wynika, ┼╝e by┼éa ona 400 razy silniejsza ni┼╝ normalny poziom promieniowania i oko┼éo 3 razy intensywniejsza ni┼╝ poprzednia rekordowa flara z 2012 roku.
O po┼éow─Ö mniejsz─ů emisj─Ö rentgenowsk─ů podobnego typu zaobserwowano te┼╝ 22 wrze┼Ťnia 2014 roku. Wielko┼Ť─ç emisji by┼éa 200 razy wi─Öksza ni┼╝ zwykle. Uda┼éo si─Ö to zmierzy─ç r├│wnie┼╝ za pomoc─ů nale┼╝─ůcego do NASA Chandra X-ray Observatory. Wst─Öpne analizy tych wydarze┼ä zaprezentowa┼é podczas 225 spotkania American Astronomical Society, Daryl Haggard z Amherst College w Massachusetts.
Zdaniem naukowca czarne dziury tej wielko┼Ťci mog─ů si─Ö zachowywa─ç jak centralne s┼éo┼äce. Mo┼╝e ona r├│wnie┼╝ emitowa─ç rozb┼éyski rejestrowane w skali intensywno┼Ťci promieniowania rentgenowskiego, dok┼éadnie tak jak S┼éo┼äce. Haggard dowodzi, ┼╝e do rozb┼éysk├│w tego typu dochodzi zawsze, gdy linie pola magnetycznego s─ů ┼Ťci┼Ťni─Öte, lub przekr─Öcone. By─ç mo┼╝e z czym┼Ť takim mieli┼Ťmy do czynienia podczas obserwacji nag┼éych emisji promieniowania rentgenowskiego.
Pocz─ůtkowo sugerowano, ┼╝e rozb┼éyski w 2013 i 2014 by┼éy jako┼Ť zwi─ůzane z przej┼Ťciem obiektu G2, kt├│ry zbli┼╝y┼é si─Ö na 150 jednostek astronomicznych do czarnej dziury. Jednak jak wiadomo nie zosta┼é on unicestwiony.
Na dodatek uczeni twierdz─ů, ┼╝e rozb┼éyski wywo┼éa┼éo spadni─Öcie do czarnej dziury jakich┼Ť kosmicznych ska┼é, kt├│re sko┼äczy┼éy sw├│j lot po wszech┼Ťwiecie "topi─ůc" si─Ö w studni grawitacyjnej. To w┼éa┼Ťnie takie zjawiska mia┼éyby sta─ç za tymi niezwyk┼éymi wyrzutami promieniowania rentgenowskiego zaobserwowanymi z Sgr A* w ci─ůgu ostatnich kilkunastu miesi─Öcy.
Jest to oczywi┼Ťcie bardzo wst─Öpna hipoteza i wydaje si─Ö, ┼╝e nie do ko┼äca trafna, poniewa┼╝ tak niewielkie obiekty jak asteroidy musz─ů by─ç codzienn─ů straw─ů tak wielkiej czarnej dziury a wydarzenia takie jak to z pa┼║dziernika 2014 staj─ů si─Ö coraz cz─Östsze. Wcze┼Ťniej nie obserwowano a┼╝ tak wielu emisji promieniowania rentgenowskiego z Sgr A*.
Źródło:
http://www.futura-sciences.com/magazine ... -sgr-a-n...
Dodaj ten artyku┼é do spo┼éeczno┼Ťci
http://tylkoastronomia.pl/wiadomosc/sup ... obserwacji
Źródło: NASA/CHANDRA
Rozbłysk z 2012 roku - Źródło: NASA/MIT/F


Za┼é─ůczniki:
przed-po-chandra998.jpg
przed-po-chandra998.jpg [ 252.84 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]
Rozbłysk z 2012 roku.jpg
Rozb┼éysk z 2012 roku.jpg [ 58.01 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]
0203long_xray.jpg
0203long_xray.jpg [ 190.57 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]
Supermasywna czarna dziura Sgr A.jpg
Supermasywna czarna dziura Sgr A.jpg [ 112.53 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: czwartek, 22 stycznia 2015, 09:56 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Ciemna strona Ksi─Ö┼╝yca - mroczny przedmiot po┼╝─ůdania. Naukowcy pragn─ů za┼éo┼╝y─ç na niej baz─Ö
"To ma┼éy krok dla cz┼éowieka, ale wielki skok dla ludzko┼Ťci" powiedzia┼é w lipcu 1969 roku Neil Armstrong - pierwszy cz┼éowiek, kt├│ry stan─ů┼é na Ksi─Ö┼╝ycu. Z kolei radziecka ┼üuna 2 jako pierwsza dotkn─Ö┼éa powierzchni Srebrnego Globu. Jakie plany wobec naszego naturalnego satelity maj─ů teraz najwi─Öksze agencje kosmiczne ┼Ťwiata?
Zanim cz┼éowiek stan─ů┼é na Ksi─Ö┼╝ycu, nasz satelita by┼é obiektem marze┼ä. Wida─ç to np. w "┼Ünie" ur. w 1571 roku niemieckiego naukowca Johannesa Keplera. Po┼Ťmiertnie wydane opowiadanie opisuje wypraw─Ö na Srebrny Glob. Jego g┼é├│wny bohater trafi┼é na Ksi─Ö┼╝yc za po┼Ťrednictwem demona, a nie na rakietach.
W rozwoju kosmicznych technologii pomógł konflikt USA - ZSRR w czasach zimnej wojny. Jako pierwsza powierzchni Księżyca dotknęła radziecka Łuna 2 w 1959 roku, ale była to misja bezzałogowa. Amerykanie nie pozostawali w tyle. W stronę Księżyca wysłali kilka misji.
Misja Ranger (1961-1965) to cz─Ö┼Ť─ç przygotowanego przez NASA kompleksowego programu bada┼ä Ksi─Ö┼╝yca. Zak┼éada┼éa przes┼éanie na Ziemi─Ö zdj─Ö─ç naszego satelity z bliskiej odleg┼éo┼Ťci. Mia┼éy one zosta─ç wykonane przed uderzeniem bezza┼éogowej satelity w powierzchni─Ö. Trzy z dziewi─Öciu misji Ranger zako┼äczy┼éy si─Ö powodzeniem.
Kontynuacj─ů programu Ranger by┼é kolejny ameryka┼äski projekt o nazwie Surveyor (1966-1968),
obejmuj─ůcy siedem misji bezza┼éogowych ksi─Ö┼╝ycowych l─ůdownik├│w. Celem by┼éo mi─Ökkie l─ůdowanie na powierzchni satelity i gromadzenie dokumentacji fotograficznej z miejsca l─ůdowania. Pi─Ö─ç z siedmiu misji zako┼äczy┼éo si─Ö sukcesem.
L─ůdowniki Surveyor przyczyni┼éy si─Ö zbadania miejsc do l─ůdowania dla przysz┼éych misji za┼éogowych.
Chwila dla Rosjan
Nie tylko ameryka┼äskie sondy zbli┼╝a┼éy si─Ö do powierzchni Ksi─Ö┼╝yca. 13 wrze┼Ťnia 1959 roku radziecka sonda kosmiczna ┼üuna 2 jako pierwsza w historii uderzy┼éa o powierzchni─Ö satelity. W tym samym roku ┼üuna 3 uchwyci┼éa na fotografii ciemn─ů stron─Ö Ksi─Ö┼╝yca. Natomiast w lutym 1966 roku uda┼éo si─Ö radzieckiej ┼üunie 9 mi─Ökko osi─ů┼Ť─ç na jego powierzchni.
L─ůdowanie cz┼éowieka
Prawdziwym prze┼éomem by┼éo rozpocz─Öcie serii ameryka┼äskich za┼éogowych misji Apollo. Pierwsza z nich (Apollo 1 w 1967 r.) zako┼äczy┼éa si─Ö katastrof─ů ju┼╝ podczas test├│w. W wyniku po┼╝aru zgin─Ö┼éa za┼éoga statku: Virgil Grissom, Edward White i Roger Chaffee. Dlatego NASA postanowi┼éa wstrzyma─ç si─Ö; kolejne misje do Apollo 6 by┼éy lotami pr├│bnymi, bez obecno┼Ťci cz┼éowieka. Apollo 7 i 9, na kt├│rych pok┼éadzie znajdowali si─Ö ludzie, testowa┼éy sprz─Öt na orbicie oko┼éoziemskiej, a Apollo 10 by┼éa pr├│b─ů generaln─ů przed l─ůdowaniem na Ksi─Ö┼╝ycu - zgodnie z planem sko┼äczy┼éa si─Ö na orbitowaniu wok├│┼é niego. Sukcesem zako┼äczy┼é si─Ö lot Apollo 11 w 1969 roku. Sonda osiad┼éa na Ksi─Ö┼╝ycu na ponad 20 godzin. Do za┼éogi nale┼╝eli: Neil Armstrong, Edwin Aldrin, i Michael Collins.
Po misji Apollo 11 na Srebrnym Globie l─ůdowa┼éo jeszcze pi─Ö─ç misji za┼éogowych - Apollo 12, 14, 15, 16, 17.
Do historii przesz┼éa misja Apollo 13, kt├│rej prac─Ö przerwa┼éa eksplozja zbiornika z tlenem. Astronautom uda┼éo si─Ö szcz─Ö┼Ťliwie powr├│ci─ç na Ziemi─Ö. Ostatnia - Apollo 17 - mia┼éa miejsce w 1972 roku.
Jak chwal─ů si─Ö Amerykanie, sukces misji Apollo 11 by┼é zwie┼äczeniem drogi wyznaczonej przez prezydenta Johna F. Kennedy'ego 25 maja 1961 roku. Og┼éosi┼é on wtedy, a dzia┼éo si─Ö to nied┼éugo po wys┼éaniu pierwszego Amerykanina w Kosmos, ┼╝e Stany Zjednoczone wy┼Ťl─ů cz┼éowieka na Ksi─Ö┼╝yc.
Pr├│cz l─ůdownik├│w czy sond w─Ödruj─ůcych po powierzchni Ksi─Ö┼╝yca po orbicie kr─ů┼╝y┼éy r├│wnie┼╝ sztuczne satelity, np. Apollo 16, ┼üuna 22, Clementine i Explorer 49.
Wiemy o Ksi─Ö┼╝ycu coraz wi─Öcej
Dzisiaj nie tylko rosyjskie czy ameryka┼äskie maszyny badaj─ů naszego satelit─Ö. W jego pobli┼╝u znalaz┼éy si─Ö r├│wnie┼╝ indyjski Chandrayaan-1, japo┼äski Kaguya, chi┼äski ChangÔÇÖe-1. Sondy badaj─ů ukszta┼étowanie powierzchni, struktur─Ö podpowierzchniow─ů, sk┼éad chemiczny. Poszukuj─ů r├│wnie┼╝ ┼Ťlad├│w wody na powierzchni Ksi─Ö┼╝yca. Na rozw├│j technologii i badania agencje przeznaczaj─ů miliony dolar├│w.
Plany na przysz┼éo┼Ť─ç
Teraz naukowc├│w czeka kolejne zadanie. Chc─ů sprawdzi─ç najmniej znan─ů powierzchni─Ö Srebrnego Globu. W tym celu szykuj─ů si─Ö na "podb├│j" niewidocznej strony Ksi─Ö┼╝yca. Pierwsze zdj─Öcia tej p├│┼ékuli wykona┼éa radziecka sonda ┼üuna 3 w 1959 roku. Wi─Öksz─ů cz─Ö┼Ť─ç ciemnej strony zajmuj─ů wy┼╝yny i kratery.
Naukowc├│w intryguje region wyj─ůtkowo ciemny i zimny - Basen Biegun Po┼éudniowy (Lunar South Pole), kt├│ry obecnie jest obserwowany przez sondy NASA. Na razie dostarczaj─ů danych na temat tego tajemniczego obszaru Ksi─Ö┼╝yca. Obserwuj─ů go r├│wnie┼╝ inne sondy, np. indyjski Chandrayaan-1,
Pracownicy NASA zamierzaj─ů r├│wnie┼╝ wys┼éa─ç naukowc├│w na powierzchni─Ö Ksi─Ö┼╝yca. Chc─ů postawi─ç tam baz─Ö naukow─ů z laboratorium i robotami badawczymi.
Źródło: ESA
Autor: PW/map
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 0,1,0.html
Podr├│┼╝ na Ksi─Ö┼╝yc (NASA)


Za┼é─ůczniki:
Podr├│┼╝ na Ksi─Ö┼╝yc.jpg
Podr├│┼╝ na Ksi─Ö┼╝yc.jpg [ 77.91 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]
Podr├│┼╝ na Ksi─Ö┼╝yc 2.jpg
Podr├│┼╝ na Ksi─Ö┼╝yc 2.jpg [ 72.79 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]
Podr├│┼╝ na Ksi─Ö┼╝yc 3.jpg
Podr├│┼╝ na Ksi─Ö┼╝yc 3.jpg [ 75.04 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: czwartek, 22 stycznia 2015, 09:57 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Tajemniczy obiekt przeci─ů┼é niebo nad wschodni─ů Rosj─ů
Minionej nocy nad rosyjskim miastem B┼éagowieszcze┼äsk nad Amurem widziano zagadkowy obiekt. Przypomina┼é on meteor, poniewa┼╝ kilkukrotnie eksplodowa┼é jasnym ┼Ťwiat┼éem, a pozostawiona przez niego smuga utrzymywa┼éa si─Ö a┼╝ przez dwie godziny.
Jak wida─ç na powy┼╝szym nagraniu, obiekt kilkukrotnie eksplodowa┼é, po czym zacz─ů┼é si─Ö rozpada─ç na wiele mniejszych fragment├│w, kt├│re porusza┼éy si─Ö z r├│┼╝n─ů pr─Ödko┼Ťci─ů. Nie wiadomo czy kt├│rakolwiek jego cz─Ö┼Ť─ç spad┼éa na ziemi─Ö. Smuga utrzymywa┼éa si─Ö na niebie pono─ç przez 2 godziny, a wi─Öc nadzwyczaj d┼éugo.
P├│ki co brak jest stanowiska miejscowych w┼éadz i naukowc├│w w sprawie zdarzenia, zapewne z powodu wolnej niedzieli. Natomiast mieszka┼äcy s─ů pewni, ┼╝e by┼é to bolid i por├│wnuj─ů go z tym, co mia┼éo miejsce dwa lata temu w Czelabi┼äsku. Tym razem jednak wybuchom nie towarzyszy┼éy ┼╝adne d┼║wi─Öki i fala uderzeniowa.
Na pierwszy rzut oka przypomina to katastrof─Ö wahad┼éowca Columbia z 2003 roku. Dlatego te┼╝ nie mo┼╝na wykluczy─ç, ┼╝e by┼é to test jakiej┼Ť rakiety lub statku powietrznego, ale nic na ten temat niestety nie wiemy. B┼éagowieszcze┼äsk le┼╝y przy granicy z Chinami, wi─Öc istnieje podejrzenie, ┼╝e mog┼éo to mie─ç zwi─ůzek z dzia┼éalno┼Ťci─ů wojskow─ů niekoniecznie Rosjan, lecz Chi┼äczyk├│w.
Jednak raczej by┼é to obiekt pochodzenia naturalnego. W ostatnich dniach w r├│┼╝nych regionach ┼Ťwiata ma miejsce wzmo┼╝ona aktywno┼Ť─ç meteorowa. Najprawdopodobniej w atmosfer─Ö wchodz─ů liczne pozosta┼éo┼Ťci po komecie ISON, kt├│ra przed rokiem przeci─Ö┼éa ziemsk─ů orbit─Ö i pozostawi┼éa na niej drobny materia┼é skalny.
Źródło: Twoja Pogoda.
http://www.twojapogoda.pl/wiadomosci/11 ... dnia-rosja


Za┼é─ůczniki:
2015-01-22_08h27_46.jpg
2015-01-22_08h27_46.jpg [ 17.4 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]
2015-01-22_08h28_10.jpg
2015-01-22_08h28_10.jpg [ 12.62 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: czwartek, 22 stycznia 2015, 09:57 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Wiemy ju┼╝ co wybuch┼éo na niebie nad Syberi─ů
Wiemy ju┼╝ czym by┼é obiekt, kt├│ry kilkukrotnie wybuch┼é, powoduj─ůc dono┼Ťny huk, a nast─Öpnie rozpad┼é si─Ö na niebie nad B┼éagowieszcze┼äskiem w Rosji. Mieszka┼äcy s─ůdzili, ┼╝e by┼é to meteor, jakich w ostatnim czasie by┼éo wiele. Ale rozwi─ůzanie zagadki jest inne.
W nocy z 17 na 18 stycznia nad rosyjskim miastem B┼éagowieszcze┼äsk nad Amurem widziano zagadkowy obiekt. Przypomina┼é on meteor, poniewa┼╝ kilkukrotnie eksplodowa┼é, po czym zacz─ů┼é si─Ö rozpada─ç na wiele mniejszych fragment├│w, kt├│re porusza┼éy si─Ö z r├│┼╝n─ů pr─Ödko┼Ťci─ů. Smuga utrzymywa┼éa si─Ö na niebie pono─ç przez 2 godziny, a wi─Öc nadzwyczaj d┼éugo.
Mieszka┼äcy byli pewni, ┼╝e by┼é to bolid i por├│wnywali go z tym, co mia┼éo miejsce dwa lata temu w Czelabi┼äsku, zw┼éaszcza, ┼╝e obiektowi towarzyszy┼éy g┼éo┼Ťne huki. Miejscowe w┼éadze nie skomentowa┼éy tego zdarzenia, wi─Öc zagadk─Ö spr├│bowali rozwik┼éa─ç naukowcy, kt├│rzy byli zdania, ┼╝e rozpad obiektu i d┼éugotrwa┼ée utrzymywanie si─Ö jasnej smugi wyklucza┼éo meteor.
Na pierwszy rzut oka przypomina┼éo to katastrof─Ö wahad┼éowca Columbia z 2003 roku. Dlatego pojawi┼éa si─Ö teoria, ┼╝e mo┼╝e to by─ç fragment jakiego┼Ť statku kosmicznego lub satelity. Jak donosi Washington Post, za pomoc─ů strony internetowej space-track.org bezsprzecznie ustalono, ┼╝e w┼éa┼Ťnie wtedy w atmosfer─Ö wszed┼é drugi cz┼éon rakiety Falcon-9, nale┼╝─ůcej do firmy SpaceX.
Jak pami─Ötamy, rakieta wystartowa┼éa 10 stycznia z Przyl─ůdka Canaveral na Florydzie, wynosz─ůc na orbit─Ö statek Dragon z zaopatrzeniem dla astronaut├│w z Mi─Ödzynarodowej Stacji Kosmicznej. Firma SpaceX, nale┼╝─ůca do Elona Muska, chcia┼éa przetestowa─ç l─ůdowanie pierwszego cz┼éonu rakiety na specjalnej platformie unosz─ůcej si─Ö na wodach Atlantyku.

Test przebieg┼é pomy┼Ťlnie tylko cz─Ö┼Ťciowo, poniewa┼╝ rakieta wyl─ůdowa┼éa na tyle twardo, ┼╝e eksplodowa┼éa, przy okazji uszkadzaj─ůc platform─Ö. Drugi cz┼éon rakiety, kt├│ry wyni├│s┼é statek Dragon zacz─ů┼é przed kilkoma dniami obni┼╝a─ç swoj─ů orbit─Ö a┼╝ wszed┼é w atmosfer─Ö, gdzie zacz─ů┼é ulega─ç zniszczeniu. Widzieli to na w┼éasne oczy mieszka┼äcy Rosji.
Źródło: Twoja Pogoda.
http://www.twojapogoda.pl/wiadomosci/11 ... ad-syberia
Moment niepomy┼Ťlnego l─ůdowania pierwszego cz┼éonu rakiety Falcon-9 na Atlantyku.


Za┼é─ůczniki:
2015-01-22_08h31_31.jpg
2015-01-22_08h31_31.jpg [ 36.54 KiB | Przegl─ůdane 2217 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: pi─ůtek, 23 stycznia 2015, 09:02 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Złom w kosmosie
Aleksandra Stanisławska
Na Ksi─Ö┼╝yc zawioz┼éy ludzi statki wyposa┼╝one w komputery o mocy programator├│w do pralek automatycznych. A najnowsze wehiku┼éy korzystaj─ů z procesor├│w sprzed kilkunastu lat. Dlaczego?
Wart niemal 8 mld dol. Orion, nast─Öpca ksi─Ö┼╝ycowych kapsu┼é Apollo i nadzieja Amerykan├│w na dowiezienie ludzi na Marsa, wyposa┼╝ony jest w komputer z takim samym procesorem, jaki firma Apple instalowa┼éa w swoich ┼Ťlicznych bia┼éych iBookach 13 lat temu. Dzisiejsze ultrabooki to przy nich jak Lamborghini przy "garbusach". Nawet cz─Ö┼Ť─ç wsp├│┼éczesnych smartfon├│w to maszyny m─ůdrzejsze od komputer├│w z Oriona. Dlaczego NASA powierzy┼éa tak wa┼╝n─ů misj─Ö sprz─Ötowi z lamusa?

- Kiedy chcemy zabra─ç ludzi w kosmos, niezawodno┼Ť─ç liczy si─Ö du┼╝o bardziej ni┼╝ u┼╝ycie najnowszych czy najmocniejszych komputer├│w - stwierdzi┼é Matt Lemke, zast─Öpca kierownika zespo┼éu odpowiedzialnego w NASA za awionik─Ö, zasilanie i oprogramowanie Oriona.

- Statek kosmiczny nie potrzebuje mie─ç holograficznych wy┼Ťwietlaczy czy dysponowa─ç niesamowit─ů inteligencj─ů - wystarczy, ┼╝e b─Ödzie mo┼╝na na nim polega─ç

Cały tekst: http://wyborcza.pl/piatekekstra/1,14229 ... z3PcawT6Wy
http://wyborcza.pl/1,75476,17295621,Zlo ... mosie.html

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.


G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: sobota, 24 stycznia 2015, 09:43 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
New Horizons wkracza w pierwszy etap spotkania z Plutonem
Nale┼╝─ůca do NASA sonda New Horizons rozpoczyna w┼éa┼Ťnie d┼éugo wyczekiwane i historyczne spotkanie z Plutonem. 15 stycznia statek kosmiczny wszed┼é w pierwsz─ů faz─Ö zbli┼╝ania si─Ö do planety, aby ostatecznie 14 lipca przelecie─ç ÔÇťtu┼╝ÔÇŁ obok niej.

Podr├│┼╝ New Horizons rozpocz─Ö┼éa si─Ö wraz ze startem misji, kt├│ry mia┼é miejsce w styczniu 2006 roku. W zesz┼éym miesi─ůcu, po przebyciu prawie 5 miliard├│w kilometr├│w, sonda wybudzi┼éa si─Ö ze stanu hibernacji. Statek kosmiczny wielko┼Ťci pianina wkr├│tce wykona bliski przelot obok Plutona. Zanim jednak do tego dojdzie na 25 stycznia zaplanowano pierwsz─ů sesj─Ö fotograficzn─ů dotycz─ůca samej planety kar┼éowatej jak i jej ksi─Ö┼╝yc├│w. Na pok┼éadzie sondy zosta┼éa zamontowana teleskopowa kamera Long-Range Reconnaissance Imager (LORRI), dzi─Öki kt├│rej b─Ödziemy mogli podziwia─ç widoki z odleg┼éego ┼Ťwiata. Zdj─Öcia pomog─ů r├│wnie┼╝ w dalszej nawigacji, gdy┼╝ przed sond─ů jeszcze 220 milion├│w kilometr├│w i manewry koryguj─ůce trajektori─Ö.

Przez nast─Öpne miesi─ůce LORRI b─Ödzie wykonywa─ç setki zdj─Ö─ç Plutona, po to, by lepiej okre┼Ťli─ç po┼éo┼╝enie sondy oraz dystans jaki dzieli j─ů od planety. Pierwsze zdj─Öcia uka┼╝─ů uk┼éad Plutona jedynie jako zbi├│r jasnych punkt├│w, jednak w miar─Ö jak sonda b─Ödzie si─Ö zbli┼╝a─ç do celu, b─Ödziemy mogli zobaczy─ç coraz wi─Öcej szczeg├│┼é├│w. W mi─Ödzyczasie przeprowadzone b─Öd─ů korekty kursu, pierwsza z nich zaplanowana jest na marzec. Naukowcy musz─ů dok┼éadnie wyliczy─ç moment, w kt├│rym New Horizons zbli┼╝y si─Ö do Plutona oraz jej u┼éo┼╝enie wzgl─Ödem planety, po to, by wszystkie instrumenty mog┼éy wykona─ç zaplanowane pomiary.

Ta ÔÇťwizualna nawigacjaÔÇŁ rozpocznie si─Ö w tym miesi─ůcu, z chwil─ů wykonania pierwszych zdj─Ö─ç. W trakcie pierwszej fazy zbli┼╝ania si─Ö do celu, kt├│ra potrwa do wiosny, New Horizons przeprowadzi szereg dodatkowych bada┼ä. Instrumenty, zamontowane na pok┼éadzie, b─Öd─ů zbiera┼éy informacje o ┼Ťrodowisku mi─Ödzyplanetarnym, m. in. na temat wysokoenergetycznych cz─ůstek wyrzucanych ze S┼éo┼äca oraz koncentracji cz─ůsteczek py┼éu. Naukowcy podejrzewaj─ů tak┼╝e, ┼╝e w wewn─Ötrznych cz─Ö┼Ťciach Pasa Kuipera, opr├│cz Plutona, mo┼╝e by─ç tysi─ůce lodowych i skalistych ma┼éych planet.

Intensywne badania Plutona rozpoczn─ů si─Ö z nadej┼Ťciem wiosny, kiedy ma┼éa odleg┼éo┼Ť─ç od celu spowoduje, ┼╝e kamery i spektrometry b─Öd─ů mia┼éy lepsz─ů rozdzielczo┼Ť─ç ni┼╝ najpot─Ö┼╝niejsze ziemskie teleskopy. Ostatecznie instrumenty zamontowane na pok┼éadzie sondy powinny dostarczy─ç obraz├│w umo┼╝liwiaj─ůcych wykonanie najdok┼éadniejszych map samej planety oraz jej ksi─Ö┼╝yc├│w jakie kiedykolwiek zrobiono.

New Horizons to pierwsza misja do Plutona i Pasa Kuipera pe┼énego lodowych i skalistych ma┼éych ┼Ťwiat├│w znajduj─ůcych si─Ö na kra┼äcu Uk┼éadu S┼éonecznego. Animacja ukazuje drog─Ö New Horizons, kt├│r─ů musia┼éa przeby─ç od startu w 2006 roku, przez grawitacyjne spotkanie z Jowiszem w lutym 2007 roku, a┼╝ do zbli┼╝enia do Plutona zaplanowane na lato 2015 roku. ┼╣r├│d┼éo: NASA/JHUAPL
http://orion.pta.edu.pl/new-horizons-wk ... z-plutonem
O┼Ť czasu z zaznaczonymi fazami zbli┼╝ania si─Ö New Horizons do Plutona, kt├│re b─Ödzie mia┼éo miejsce 14 lipca 2015 roku. ┼╣r├│d┼éo: NASA/JHU APL/SwRI


Za┼é─ůczniki:
O┼Ť czasu z zaznaczonymi fazami zbli┼╝ania si─Ö New Horizons do Plutona.jpg
O┼Ť czasu z zaznaczonymi fazami zbli┼╝ania si─Ö New Horizons do Plutona.jpg [ 39.56 KiB | Przegl─ůdane 2197 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: niedziela, 25 stycznia 2015, 10:35 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Komputery opowiadaj─ů astronomom o gwiazdach
Astronomowie wykorzystaj─ů komputery, kt├│re pomog─ů im w du┼╝o kr├│tszym czasie przeanalizowa─ç zbiory z┼éo┼╝one z olbrzymich ilo┼Ťci gwiazd Naszej Galaktyki pod katem ich rozmiar├│w, sk┼éadu chemicznego i innych podstawowych w┼éa┼Ťciwo┼Ťci.

Te badania to zaledwie cz─Ö┼Ť─ç rozwijaj─ůcej si─Ö obecnie nauki znanej jako uczenie maszynowe. To r├│wnie┼╝ olbrzymia ga┼é─ů┼║ informatyki, polegaj─ůca - w skr├│cie - na tym, ┼╝e komputery i ich algorytmy "ucz─ů si─Ö" na du┼╝ych zbiorach danych,znajduj─ůc te powtarzaj─ůce si─Ö wzorce, kt├│rych cz┼éowiek nie by┼éby w stanie rozpozna─ç po prostu patrz─ůc na dane. Uczenie maszynowe mo┼╝e by─ç przydatne praktycznie wsz─Ödzie - w serwisach rozrywkowych, gdzie np. pomagaj─ů poprawnie przewidzie─ç, jakie filmy dany u┼╝ytkownik b─Ödzie chcia┼é ogl─ůda─ç, lub np. przy us┼éugach pocztowych, gdzie specjalne algorytmy ucz─ů si─Ö rozpoznawa─ç kody pocztowe pisane odr─Öcznie na przesy┼ékach.

Teraz te metody mog─ů by─ç tez z powodzeniem stosowane w astronomii. Na przyk┼éad w znajdywaniu i klasyfikowaniu elementarnych w┼éa┼Ťciwo┼Ťci gwiazd w oparciu o zdj─Öcia z wielkoskalowych przegl─ůd├│w nieba na falach widzialnych. Zwykle takie badania wymagaj─ů znajomo┼Ťci - dost─Öpu do danych na temat wielocz─Östotliwo┼Ťciowego spektrum ┼Ťwiat┼éa dla danej gwiazdy, co mo┼╝e wi─ůza─ç si─Ö z przegl─ůdaniem wielu r├│┼╝nych danych z katalog├│w. Jednak odpowiednie oprogramowanie szybciej i bez wi─Ökszych trudno┼Ťci przekopuje si─Ö przez te ogromne zbiory danych, znajduj─ůc odpowiednie wzorce i powi─ůzania. Metoda ta mo┼╝e zbiera─ç informacje na temat dos┼éownie miliard├│w gwiazd w do┼Ť─ç kr├│tkim czasie - i niskim nak┼éadem koszt├│w.

Uczenie maszynowe ju┼╝ wcze┼Ťniej zreszt─ů wykorzystywano w badaniach Kosmosu. Obecna innowacja polega jednak na tym, ┼╝e po raz pierwszy w historii badania tego typu pomog─ů naukowcom przewidzie─ç konkretne cechy gwiazd, kt├│re zmieniaj─ů si─Ö wraz ich wiekiem i s─ů z nim silnie zwi─ůzane. To w┼éa┼Ťnie z nimi wi─ů┼╝e si─Ö ewolucja gwiazd, kt├│r─ů chcemy lepiej zrozumie─ç. Dzi─Öki badaniom rozk┼éadu r├│┼╝nych gwiazd w obr─Öbie Galaktyki b─Ödziemy te┼╝ mogli lepiej pozna─ç budow─Ö i... histori─Ö Drogi Mlecznej.

Ka┼╝dej nocy dziesi─ůtki teleskop├│w optycznych z ca┼éego ┼Ťwiata rejestruj─ů tysi─ůce zdj─Ö─ç nieba. Ta ilo┼Ť─ç danych b─Ödzie nadal ros┼éa - m.in. dzi─Öki nowym projektom takim jak Large Synoptic Survey Telescope (LSST), kt├│ry b─Ödzie obserwowa┼é Wszech┼Ťwiat w bardzo dogodnych warunkach - w g├│rach Chile. Fotografie ca┼éego nieba b─Öd─ů w jego ramach wykonywane co kilka dni. Pozwoli to zebra─ç bardzo precyzyjne informacje m.in. o zmienno┼Ťci blasku gwiazd. Podobn─ů misj─Ö przeprowadza┼é ju┼╝ wcze┼Ťniej Teleskop Keplera.

Do┼Ť─ç oczywiste jest, ┼╝e nawet du┼╝a liczba specjalist├│w nie b─Ödzie w stanie na bie┼╝─ůco szczeg├│┼éowo analizowa─ç tak ogromnej ilo┼Ťci danych astronomicznych. Trzeba b─Ödzie wi─Öc wspom├│c si─Ö stosownymi algorytmami. Jednak zanim komputery b─Öd─ů do tego zdolne, trzeba je nauczy─ç, czego w┼éa┼Ťciwie powinny szuka─ç i na co maj─ů w pierwszej kolejno┼Ťci zwraca─ç uwag─Ö. Naukowcy zacz─Öli ju┼╝ tak─ů nauk─Ö w oparciu o specjalnie przygotowany zestaw treningowy, z┼éo┼╝ony z 9 tysi─Öcy gwiazd. Uczenie maszyny polega w tym przypadku na wskazywaniu jej, kiedy otrzymany wynik jest zgodny z oczekiwaniami cz┼éowieka, a kiedy wydaje si─Ö b┼é─Ödny. Dzi─Öki temu tworzy si─Ö pewna p─Ötla sprz─Ö┼╝enia zwrotnego, a komputer uczy si─Ö na w┼éasnych b┼é─Ödach. Po zako┼äczeniu tej szkoleniowej fazy bada┼ä naukowcy zamierzaj─ů pozwoli─ç, by komputer ju┼╝ sam dokonywa┼é podobnych decyzji w oparciu o zdobyte "do┼Ťwiadczenie".

Podobna technika wykorzystywana jest w tworzeniu filtr├│w antyspamowych. S─ů one tak programowane, ┼╝e mog─ů wychwytywa─ç pewne szczeg├│lne s┼éowa kluczowe, kt├│re zwykle pojawiaj─ů si─Ö w spamie wysy┼éanym drog─ů elektroniczn─ů. Jednak to r├│wnie┼╝ u┼╝ytkownicy takich filtr├│w stopniowo ucz─ů je, jakie inne s┼éowa mog─ů by─ç typowe dla spamu - poprzez wskazywanie i usuwanie innych niechcianych maili.

Celem zespo┼éu kierowanego przez astronoma A. Millera jest stworzenie oprogramowania mog─ůcego obs┼éu┼╝y─ç w ten spos├│b a┼╝ 50 milion├│w gwiazd zmiennych, kt├│re b─Öd─ů obserwowane w projekcie LSST.

Cały artykuł: A. Miller et al., A Machine-learning Method to Infer Fundamental Stellar Parameters from Photometric Light Curves
Źródło: Elżbieta Kuligowska | astronomy.com
http://orion.pta.edu.pl/komputery-opowi ... -gwiazdach

Uczenie maszynowe to metoda, kt├│ra pomaga astronomom zrozumie─ç w┼éasno┼Ťci bardzo du┼╝ych zbior├│w gwiazd Naszej Galaktyki. ┼╣r

Źródło:: NASA/JPL-Caltech


Za┼é─ůczniki:
Komputery opowiadaj─ů astronomom o gwiazdach.jpg
Komputery opowiadaj─ů astronomom o gwiazdach.jpg [ 53.55 KiB | Przegl─ůdane 2186 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: niedziela, 25 stycznia 2015, 10:35 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Naukowcy odkryli "intryguj─ůc─ů tajemnic─Ö" na Ceres
Sonda Dawn przes┼éa┼éa najnowsze zdj─Öcia planety kar┼éowatej Ceres. Wida─ç na nich migocz─ůc─ů bia┼é─ů plam─Ö. - Czym ta plama jest pozostaje tajemnic─ů. Intryguj─ůc─ů - twierdz─ů naukowcy.
Najnowsze zdj─Öcia Ceres sonda wykona┼éa 13 stycznia. Pi─Ö─ç dni p├│┼║niej dotar┼éy one do Ziemi, teraz naukowcy zdradzaj─ů, co na nich widnieje. A raczej pr├│buj─ů zdradzi─ç, bo sami nie wiedz─ů, co to mo┼╝e by─çMo┼╝emy jedynie powiedzie─ç, ┼╝e jest co┼Ť na Ceres, co odbija ┼Ťwiat┼éo s┼éoneczne, ale co to jest, wci─ů┼╝ pozostaje tajemnic─ů. Intryguj─ůc─ů - m├│wi Marc Rayman, g┼é├│wny in┼╝ynier misji Dawn.
Zdj─Öcia pokazuj─ů obszary ┼Ťwiat┼éa i ciemno┼Ťci w obliczu Ceres, kt├│re wskazywa┼éyby, ┼╝e jej powierzchnia pokryta jest kraterami. Niestety naukowcy nie mog─ů tego potwierdzi─ç dop├│ki Dawn nie przybli┼╝y si─Ö do Ceres.
Wyj─ůtkowy obiekt, wyj─ůtkowa sonda, wyj─ůtkowa misja
Ceres to wyj─ůtkowy obiekt w naszym Uk┼éadzie S┼éonecznym. To planeta kar┼éowata, kt├│ra kr─ů┼╝y wewn─ůtrz pasa planetoid mi─Ödzy orbitami Marsa i Jowisza. Ma ┼Ťrednic─Ö 950 km i jest najwi─Ökszym z cia┼é kr─ů┼╝─ůcych wewn─ůtrz tego pasa.
Ceres intryguje naukowc├│w, poniewa┼╝ jej wn─Ötrze sk┼éada si─Ö ze sporych rozmiar├│w j─ůdra skalnego, a ponad nim rozci─ůga si─Ö warstwa wodnego lodu i cienka skorupa zewn─Ötrzna zbudowana z lekkich materia┼é├│w. Naukowcy podejrzewaj─ů, ┼╝e 25 proc. masy Ceres to woda, a to oznacza┼éoby, ┼╝e ma wi─Öcej s┼éodkiej wody ni┼╝ Ziemia. Ponadto zaobserwowano pi├│ropusze pary wodnej wybuchaj─ůce z powierzchni planetoidy, kt├│re mog─ů pochodzi─ç z gejzer├│w podobnych do wulkan├│w.
Sonda Dawn ma nam pom├│c lepiej pozna─ç Ceres, ale i ona jest niezwyk┼éa. Opu┼Ťci┼éa Ziemi─Ö w 2007 r., latem 2011 r. osiad┼éa na rok na asteroidzie Westa, teraz zbli┼╝a si─Ö Ceres i to j─ů b─Ödzie bada─ç w najbli┼╝szych latach.
Źródło: space.com
Autor: mar/kt
http://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pog ... 3,1,0.html


Za┼é─ůczniki:
Naukowcy odkryli intryguj─ůc─ů tajemnic─Ö na Ceres.jpg
Naukowcy odkryli intryguj─ůc─ů tajemnic─Ö na Ceres.jpg [ 17.11 KiB | Przegl─ůdane 2186 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: niedziela, 25 stycznia 2015, 10:36 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Niezwykły sygnał radiowy z kosmosu namierzony na żywo
Mi─Ödzynarodowy zesp├│┼é astrofizyk├│w korzystaj─ůcy z radioteleskopu Parkes Radio Telescope we wschodniej Australii, zdo┼éali zaobserwowa─ç po raz pierwszy na ┼╝ywo, niezwyk┼ée i tajemnicze zjawisko pochodzenia pozagalaktycznego zwane FRB (Fast Radio Burst).
Nikt nie wie co je wywo┼éuje, a dotychczas zarejestrowano jedynie 14 takich przypadk├│w (7 w Parkes i 7 w Arecibo). Kiedy┼Ť s─ůdzono, ┼╝e FRB wywo┼éuj─ů zapadaj─ůce si─Ö gwiazdy neutronowe lub aktywno┼Ť─ç magnetar├│w. Jednak najnowszy przypadek obserwowany w czasie rzeczywistym wprowadza w te teorie pewne w─ůtpliwo┼Ťci.

Zdarzenie okre┼Ťlone jako FRB 140514, by┼éo oddalone od Ziemi o 5,5 miliarda lat ┼Ťwietlnych i zlokalizowano je w gwiazdozbiorze Wodnika. Ponad 20 procent emisji radiowej mia┼éo polaryzacj─Ö ko┼éow─ů, co wskazuje na pot─Ö┼╝ne pola magnetyczne w okolicy ┼║r├│d┼éa.
Brak sta┼éej polaryzacji liniowej wyklucza, ┼╝e ┼║r├│d┼éem pochodzenia FRB s─ů supernowe. W ka┼╝dym razie nie zaobserwowano w tym miejscu ┼╝adnej po┼Ťwiaty, ani chwilowego wzrostu jasno┼Ťci, kt├│ry m├│g┼éby powsta─ç przy rozb┼éysku gamma. Astrofizycy rozk┼éadaj─ů bezradnie r─Öce i stwierdzaj─ů otwarcie, ┼╝e nie wiedz─ů, co powoduje tak pot─Ö┼╝ne emisje, kt├│re trwaj─ů tylko kilka milisekund, ale s─ů na tyle intensywne, ┼╝e nasze S┼éo┼äce emituje tak─ů ilo┼Ť─ç energii przez miliony lat.
Źródło:
http://mnras.oxfordjournals.org/content/447/1/246
Dodaj ten artyku┼é do spo┼éeczno┼Ťci
http://tylkoastronomia.pl/wiadomosc/nie ... rzony-zywo
Źródło: 123rf.com


Za┼é─ůczniki:
Niezwykły sygnał radiowy z kosmosu namierzony na żywo.jpg
Niezwyk┼éy sygna┼é radiowy z kosmosu namierzony na ┼╝ywo.jpg [ 158.45 KiB | Przegl─ůdane 2186 razy ]
Niezwykły sygnał radiowy z kosmosu namierzony na żywo2.jpg
Niezwyk┼éy sygna┼é radiowy z kosmosu namierzony na ┼╝ywo2.jpg [ 167.83 KiB | Przegl─ůdane 2186 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: poniedzia┼éek, 26 stycznia 2015, 09:05 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Galaktyczne stada: nowa wizja r├│┼╝norodno┼Ťci galaktyk
Nowa fotografia przedstawiaj─ůca grupowanie si─Ö galaktyk w gromadzie VV 166 pozwala astronomom lepiej zbada─ç grupy galaktyk o r├│┼╝nych typach morfologicznych.

Grupy galaktyk s─ů najbardziej rozpoznawalnymi strukturami w pobliskim nam Wszech┼Ťwiecie. S─ů one tak┼╝e wa┼╝nymi dla naukowc├│w laboratoriami, dzi─Öki kt├│remu dowiaduj─ů si─Ö oni, jak galaktyki powstaj─ů i rozwijaj─ů si─Ö - tak┼╝e te z nich, kt├│re le┼╝─ů poza nasz─ů Grup─ů Lokaln─ů, obejmuj─ůc─ů Drog─Ö Mleczn─ů i Galaktyka Andromedy. Analizowanie cech takich pozagalaktycznych "stad galaktyk" mo┼╝e pom├│c nam w lepszym zrozumieniu wielkoskalowej struktury Wszech┼Ťwiata.

Dynamika stad
W przeciwie┼ästwie do stad zwierz─ůt, kt├│re s─ů w og├│lno┼Ťci po prostu gromadami osobnik├│w tego samego gatunku, przebywaj─ůcych i podr├│┼╝uj─ůcych razem, wi─Ökszo┼Ť─ç galaktyk podr├│┼╝uje w przestrzeni kosmicznej w formie wi─Ökszych lub mniejszych asocjacji sk┼éadaj─ůcych si─Ö z wielu galaktyk r├│┼╝nych typ├│w, kszta┼ét├│w i rozmiar├│w. Galaktyki grupuj─ů si─Ö odmiennie w zale┼╝no┼Ťci od swojego rozmiaru, obfito┼Ťci cz┼éonk├│w gromady, oraz struktury wewn─Ötrznej. Jeszcze inne r├│┼╝nice mog─ů dotyczy─ç wieku cz┼éonk├│w asocjacji. Pewne grupy sk┼éadaj─ů si─Ö g┼é├│wnie z bardzo starych gwiazd, podczas gdy inne - w wi─Ökszo┼Ťci z obiekt├│w m┼éodych. To wszystko rodzi jednak istotne pytania: czy wszystkie galaktyki w grupach maj─ů to samo pochodzenie? A mo┼╝e tylko staj─ů si─Ö do siebie podobne z czasem? I czy grupy galaktyk zbieraj─ů na swej drodze "odmie┼äc├│w" i w┼é─ůczaj─ů je do swych stad?

Badanie wn─Ötrz grup galaktyk
Nowe zdj─Öcie grupuj─ůcych si─Ö galaktyk o nazwie V 166, wykonane przez Teleskop Gemini, umo┼╝liwia naukowcom okre┼Ťlenie r├│┼╝nych typ├│w morfologicznych w obr─Öbie grupy. To naprawd─Ö donios┼ée osi─ůgni─Öcie bior─ůc pod uwag─Ö nasz─ů ogromn─ů odleg┼éo┼Ť─ç do tej grupy, wynosz─ůc─ů oko┼éo 300 milion├│w lat ┼Ťwietlnych (30 razy dalej ni┼╝ najbli┼╝sza grupa w s─ůsiedztwie Grupy Lokalnej. Jedn─ů z jej najciekawszych cech jest ponadto perfekcyjne ustawienie trzech r├│┼╝nych znajduj─ůcych si─Ö w niej galaktyk - w dok┼éadnym tr├│jk─ůcie r├│wnobocznym: niebieska galaktyka spiralna NGC-70 znajduje si─Ö tu na samej g├│rze, eliptyczna NGC 68 jest na dole po prawej, a soczewkowata NGC - u do┼éu, po lewej.

B┼é─Ökitna spirala NGC 70 wygl─ůda nieco jak s┼éo┼ä mi─Ödzy lwami. Ta masywna galaktyka robi wra┼╝enie, bowiem rozci─ůga si─Ö na a┼╝ 180 000 lat ┼Ťwietlnych, czyli na prawie dwukrotno┼Ť─ç ┼Ťrednicy naszej Drogi Mlecznej. Jej ramiona spiralne wydaj─ů si─Ö b┼é─Ökitne, bowiem ich sk┼éad zdominowany jest przez aktywne obszary formowania si─Ö gwiazd i m┼éode, gor─ůce gwiazdy na pocz─ůtkowych stadiach ewolucji. Z kolei w jej zgrubieniu centralnym widzimy du┼╝o ┼Ťwiat┼éa ┼╝├│┼étego i czerwonego, pochodz─ůcego w wi─Ökszo┼Ťci od starszych olbrzym├│w i nadolbrzym├│w. Wyra┼║ne j─ůdro galaktyki ┼Ťwiadczy o tym, ┼╝e w jej centrum zachodz─ů energetyczne procesy zwi─ůzane z obecno┼Ťci─ů masywnej czarnej dziury.

W przeciwie┼ästwie do niej eliptyczna galaktyka NGC 68 jest du┼╝o starsza. Ma mniej wi─Öcej po┼éow─Ö ┼Ťrednicy b┼é─Ökitnej spirali i zawiera du┼╝o mniejsze ilo┼Ťci gazu i py┼éu. Jej formacja gwiazdowa jest niemal┼╝e w zaniku, podobnie jak ┼Ťlady wcze┼Ťniejszej potencjalnej struktury spiralnej. Ma ona ┼╝├│┼éty odcie┼ä, co wskazuje na du┼╝─ů zawarto┼Ť─ç starszych gwiazd. Galaktyka le┼╝y o 20 milion├│w lat ┼Ťwietlnych bli┼╝ej nas ni┼╝ NGC 70. Niekt├│rzy naukowcy spekuluj─ů, ┼╝e mog┼éa ona wej┼Ť─ç w sk┼éad gromady przez przypadek.

Cho─ç galaktyka NGC 71 bardzo przypomina NGC 68, w rzeczywisto┼Ťci jest ona galaktyk─ů soczewkowat─ů widzian─ů zupe┼énie z g├│ry - "face on", przez co nieco przypomina nam sfer─Ö. Galaktyki tego rodzaju s─ů bardzo tajemniczymi obiektami, poniewa┼╝ nie do ko┼äca pasuj─ů do znanych nam klasyfikacji: maj─ů centralne zgrubienia i dyski tak jak galaktyki spiralne, ale nie maj─ů te┼╝ ramion spiralnych, przez co s─ů podobne do galaktyk eliptycznych. Jest bardzo mo┼╝liwe, ┼╝e galaktyki takie jak NGC 71 by┼éy niegdy┼Ť spiralami, ale z czasem skonsumowa┼éy lub w inny spos├│b utraci┼éy du┼╝e ilo┼Ťci swojej materii mi─Ödzygwiazdowej, na przyk┼éad na skutek interakcji z innymi pobliskimi galaktykami.

Mo┼╝liwe dowody na taki w┼éa┼Ťnie scenariusz widoczny jest na omawianym zdj─Öciu. Po uwa┼╝nym przyjrzeniu si─Ö wida─ç, ┼╝e b┼é─Ökitne ramiona spiralne le┼╝─ůce pomi─Ödzy NGC 68 i NGC 71 s─ů lekko zaburzone i odkszta┼écone, co wskazuje na obecno┼Ť─ç oddzia┼éywa┼ä p┼éywowych z co najmniej jedn─ů z tych galaktyk. Odbywaj─ů si─Ö one wraz z ruchem grupy galaktyk jako ca┼éo┼Ťci, kt├│ra porusza si─Ö z pr─Ödko┼Ťci─ů oko┼éo 6 500 kilometr├│w na sekund─Ö. Na zdj─Öciu wida─ç tak┼╝e wyra┼║nie rozmywanie si─Ö blasku gwiazd wok├│┼é galaktyk eliptycznej i soczewkowatej. Cz─Östo najja┼Ťniejsza galaktyka gromady posiada niezwykle rozproszon─ů i rozleg┼é─ů otoczk─Ö (halo).

Tu┼╝ pod tym wielkim tr├│jk─ůtem znajduje si─Ö jeszcze czwarty pod wzgl─Ödem jasno┼Ťci cz┼éonek gromady - galaktyka spiralna z poprzeczk─ů NGC 72. Jasna poprzeczka wydaje si─Ö dzieli─ç na p├│┼é jej j─ůdro. Pe┼éne py┼éu ramiona spiralne wychodz─ů z jej obu ko┼äc├│w i tworz─ů wyra┼║ny pier┼Ťcie┼ä wok├│┼é j─ůdra. Droga Mleczna posiada podobn─ů cz─Ö┼Ť─ç poprzeczki, kt├│ra rozci─ůga si─Ö na niemal 30 000 lat ┼Ťwietlnych, a tak┼╝e podobny pier┼Ťcie┼ä. S─ů jednak te┼╝ dowody na to, ┼╝e nasza Galaktyka to typowa spirala z bardziej okaza┼éymi i licznymi ramionami.

Pomimo pozornej r├│┼╝norodno┼Ťci typ├│w galaktyk VV 166 jej zaobserwowane proporcje obiekt├│w o r├│┼╝nej morfologii mog─ů stanowi─ç reprezentatywn─ů pr├│bk─Ö wielu r├│┼╝nych galaktyk w ca┼éym Wszech┼Ťwiecie. Mo┼╝liwe jest, ┼╝e niekt├│rzy cz┼éonkowie VV 166 mogli osi─ůgn─ů─ç swe du┼╝e rozmiary na drodze konsumowania mniejszych galaktyk. A mo┼╝e, tak jak w niekt├│rych przypadkach stad zwierz─ůt, grupy galaktyk mog─ů si─Ö ┼é─ůczy─ç poprzez inne "gatunki" - czasem biernie, a czasem bardziej gwa┼étownie? Pomog┼éoby to wyja┼Ťni─ç obserwowane mieszanie si─Ö r├│┼╝nych typ├│w morfologicznych w obr─Öbie tych grup.

W jeszcze wi─Ökszej skali kosmologicznej galaktyki zdaj─ů si─Ö grupowa─ç niczym koraliki - w formie d┼éugich, w┼é├│knistych struktur, kt├│re tworz─ů szkielet Wszech┼Ťwiata. W┼é├│kna te s─ů zbudowane z pojedynczych galaktyk, ich grup, zespo┼é├│w i supergromad. Wraz z up┼éywem czasu pojedyncze galaktyki mo┼╝e ┼é─ůczy─ç si─Ö z grupami, kt├│re same b─Öd─ů z kolei ┼é─ůczy─ç si─Ö z innymi grupami w wi─Öksze gromady. Zatem podobnie jak kr├│lestwo zwierz─ůt Kosmos wyra┼║nie wykazuje uporz─ůdkowan─ů hierarchi─Ö.
Źródło: Elżbieta Kuligowska | astronomy.com
http://orion.pta.edu.pl/galaktyczne-sta ... i-galaktyk
Gemini Legacy image - zdjęcie grupy galaktyk VV 166 wykonane przy użyciu narzędzia Gemini Multi-Object Spectrograph (GMOS) zainstalowanego na teleskopie Gemini North (Mauna Kea, Hawaje). Północ jest tutaj na górze, a wschód - po lewej stronie. Pole ma rozmiar 5.2 x 5.2 minut łuku. Źródło: Gemini Observatory/AURA/Travis Rector


Za┼é─ůczniki:
Gemini Legacy image - zdj─Öcie grupy galaktyk VV 166.jpg
Gemini Legacy image - zdj─Öcie grupy galaktyk VV 166.jpg [ 19.34 KiB | Przegl─ůdane 2171 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: poniedzia┼éek, 26 stycznia 2015, 09:07 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Asteroida 2004 BL86 b─Ödzie widoczna nawet za pomoc─ů lornetki
admin
Ju┼╝ jutro, 26 stycznia, w pobli┼╝u naszej planety przeleci du┼╝a asteroida 2004 BL86. Ma ona oko┼éo p├│┼é kilometra ┼Ťrednicy i wed┼éug astronom├│w, minie Ziemi─Ö w odleg┼éo┼Ťci 1,2 mln km. Mo┼╝e si─Ö wydawa─ç, ┼╝e to stosunkowo du┼╝y i bezpieczny dystans, ale w warunkach kosmicznych to bardzo niewiele. Do┼Ť─ç wspomnie─ç, ┼╝e to tylko trzy razy dalej ni┼╝ ┼Ťrednia odleg┼éo┼Ť─ç z Ziemie na Ksi─Ö┼╝yc.
Asteroida 2004 BL86 zosta┼éa odkryta ponad 11 lat temu, ┼Ťwiadczy o tym katalogowa nazwa obiektu. NASA przyznaje te┼╝, ┼╝e to cia┼éo niebieskie jest potencjalnie niebezpieczne, ale eksperci ameryka┼äskiej agencji sugeruj─ů, ┼╝e ludzko┼Ť─ç mo┼╝e mie─ç problem z 2004 BL86 dopiero, ale najwcze┼Ťniej za kilkaset lat. Nie wiadomo po prostu jak zmieni si─Ö trajektoria tego cia┼éa niebieskiego na przestrzeni lat.
Jutro asteroida ta znajdzie si─Ö na tyle blisko Ziemi, ┼╝e przy jej wielko┼Ťci odpowiadaj─ůcej pi─Öciu boiskom futbolowym, mo┼╝liwe b─Ödzie nawet prowadzenie jej obserwacji za pomoc─ů zwyk┼éej lornetek. Nast─Öpnym razem 2004 BL86 przyleci na tak niedu┼╝─ů odleg┼éo┼Ť─ç za ponad 200 lat.
Zdaniem astronom├│w, cia┼éo niebieskie wi─Öksze od tego, b─Ödzie mo┼╝na obserwowa─ç w pobli┼╝u naszej Ziemi dopiero w 2027 roku. Jest to zatem okazja dla obserwatori├│w radarowych takich jak Goldstone z Kalifornii i Arecibo z Puerto Rico. Niewykluczone, ┼╝e zostan─ů wykonane dok┼éadne zdj─Öcia radarowe powierzchni asteroidy.
NASA oraz inne ┼Ťwiatowe agencje kosmiczne, coraz cz─Ö┼Ťciej zajmuj─ů si─Ö poszukiwaniem potencjalnie niebezpiecznych cia┼é niebieskich, kt├│re mog─ů si─Ö znale┼║─ç w tym samym miejscu i czasie co Ziemia. Szcz─Ö┼Ťliwie nie odkryto obiektu, kt├│ry z du┼╝ym prawdopodobie┼ästwem wpadnie na Ziemi─Ö, ale wiadomo, ┼╝e kiedy┼Ť do tego dojdzie.
By─ç mo┼╝e b─Ödzie to nawet asteroida podw├│jna, jak ta, kt├│ra spad┼éa na Jukatanie powoduj─ůc wygini─Öcie dinozaur├│w. Wi─Ökszo┼Ť─ç planety pokryta jest oceanami, wi─Öc najbardziej prawdopodobne jest, ┼╝e do upadku dojdzie gdzie┼Ť na wodzie. Oznacza to kilkusetmetrowe tsunami. To oczywiste, ┼╝e nie mo┼╝na do tego dopu┼Ťci─ç, ale problem polega na tym, ┼╝e nie ma tego za bardzo jak zrobi─ç, a przede wszystkim wci─ů┼╝ jeste┼Ťmy zaskakiwani przelotami obiekt├│w, kt├│rych akurat nie zauwa┼╝y┼éy nasze teleskopy.
Najlepszym tego przyk┼éadem jest meteor czelabi┼äski z 15 lutego 2013 roku. Ca┼éy ┼Ťwiat czeka┼é na ekstremalnie bliski przelot asteroidy 2012 DA14, a tymczasem rano tego samego dnia, gdy przypada┼éo perygeum tej asteroidy, Ziemia oberwa┼éa kilkunastometrow─ů asteroid─ů, kt├│ra eksplodowa┼éa nad Uralem. By┼éo to zupe┼éne zaskoczenie dla wszystkich.
Jutro ca┼éy ┼Ťwiat astronomiczny zajmie si─Ö obserwowaniem przelotu 2004 BL86, ciekawe czy b─Ödzie to jedyne cia┼éo niebieskie na ziemskim niebie, o kt├│rym b─Ödzie si─Ö m├│wi─ç
http://tylkoastronomia.pl/wiadomosc/ast ... a-lornetki


Za┼é─ůczniki:
Asteroida 2004 BL86 b─Ödzie widoczna nawet za pomoc─ů lornetki.gif
Asteroida 2004 BL86 b─Ödzie widoczna nawet za pomoc─ů lornetki.gif [ 66.13 KiB | Przegl─ůdane 2171 razy ]
Asteroida 2004 BL86 b─Ödzie widoczna nawet za pomoc─ů lornetki2.jpg
Asteroida 2004 BL86 b─Ödzie widoczna nawet za pomoc─ů lornetki2.jpg [ 42.1 KiB | Przegl─ůdane 2171 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
 Tytu┼é: Re: Stycze┼ä 2015
PostNapisane: poniedzia┼éek, 26 stycznia 2015, 10:29 
Offline
SuperUser
SuperUser
Avatar u┼╝ytkownika

Do┼é─ůczy┼é(a): wtorek, 25 sierpnia 2009, 14:22
Posty: 7979
Lokalizacja: Przysietnica: PTMA Warszawa.
Bliski przelot planetoidy (357439) 2004 BL86 26/27 stycznia br.
W nocy z najbli┼╝szego poniedzia┼éku 26 stycznia na wtorek 27 stycznia do Ziemi zbli┼╝y si─Ö planetoida (357439) 2004 BL86. W minimalnej odleg┼éo┼Ťci, 1,2 miliona km, planetoida przejdzie w poniedzia┼éek, ok. godz. 17:20, osi─ůgaj─ůc jasno┼Ť─ç mniej wi─Öcej +9 magnitudo. B─Ödzie j─ů zatem mo┼╝na dostrzec m.in. przez wi─Öksze lornetki. Planetoida minie w niewielkiej odleg┼éo┼Ťci m.in. gromady otwarte gwiazd M48 w Hydrze i M44 w Raku.

Planetoid─Ö 2004 BL86, jak sama nazwa wskazuje, odkryto prawie 11 lat temu (dok┼éadna rocznica przypada 30 stycznia) w projekcie LINEAR (skr├│t od angielskiego Lincoln Near Earth Asteroid Research), kt├│ry zajmuje si─Ö poszukiwaniem planetoid bliskich Ziemi. Ocenia si─Ö, ┼╝e ma ona rozmiary rz─Ödu 500 m. Po obliczeniu jej dok┼éadnej orbity planetoidzie nadano numer katalogowy 357439. Obecne zbli┼╝enie tej planetoidy do Ziemi b─Ödzie jej najwi─Ökszym zbli┼╝eniem w ci─ůgu najbli┼╝szych co najmniej 200 lat i zarazem najwi─Ökszym zbli┼╝eniem znanej planetoidy takich rozmiar├│w a┼╝ do 2027 roku, gdy jeszcze bli┼╝ej przejdzie planetoida 1999 AN10. Najwi─Öksze zbli┼╝enie planetoidy do Ziemi b─Ödzie mia┼éo miejsce w poniedzia┼éek 26 stycznia oko┼éo godziny 17:20, natomiast najwi─Öksz─ů jasno┼Ť─ç, w┼éa┼Ťnie oko┼éo +9 magnitudo, osi─ůgnie ona kilka godzin p├│┼║niej, oko┼éo godziny 5:30 naszego czasu. W planach s─ů tak┼╝e obserwacje radarowe przez obserwatoria w Goldstone i Arecibo, w celu ustalenia kszta┼étu planetoidy z rozdzielczo┼Ťci─ů co najmniej 4 metry, a nawet wi─Ökszej.

Tytu┼éow─ů ilustracj─ů jest mapka z trajektori─ů planetoidy widoczn─ů w Polsce, wykonana przez Janusza Wilanda w programie swojego autorstwa Nocny Obserwator. Na mapce na czerwono zaznaczono momenty zbli┼╝e┼ä do ja┼Ťniejszych gwiazd. Planetoida b─Ödzie si─Ö przesuwa─ç w tempie nieco ponad 2,5 stopnia na godzin─Ö. 2004 BL86 w Warszawie wzejdzie ok. godz. 18:10, b─Öd─ůc wtedy na granicy gwiazdozbior├│w Hydry i Jednoro┼╝ca. Nied┼éugo p├│┼║niej przejdzie przez gromad─Ö otwart─ů gwiazd M48, oko┼éo p├│┼énocy minie od zachodu g┼éow─Ö Hydry w odleg┼éo┼Ťci jakich┼Ť 5┬░, za┼Ť nad ranem, gdy ju┼╝ planetoida b─Ödzie niestety nisko nad widnokr─Ögiem, przejdzie ona nieca┼ée p├│┼é stopnia na wsch├│d od gromady otwartej gwiazd M44. Najwy┼╝ej nad widnokr─Ögiem planetoida b─Ödzie oko┼éo godziny 0:30 naszego czasu, mniej wi─Öcej 45┬░ nad po┼éudniowym horyzontem.

W razie pochmurnej pogody b─Ödzie mo┼╝na obejrze─ç bezpo┼Ťredni─ů transmisj─Ö z obserwacji przelotu planetoidy blisko Ziemi, m.in. na stronach projektu Wirtualny Teleskop, Obserawtorium Bakeret i Slooh.

Dla lubi─ůcych liczby pod spodem jest tabela ze wsp├│┼érz─Ödnymi i jasno┼Ťci─ů planetoidy 2004 BL86 co 10 minut, wygenerowan─ů na stronie SSD. W tabeli umieszczony jest czas uniwersalny, czyli aby otrzyma─ç czas obowi─ůzuj─ůcy w Polsce, trzeba doda─ç godzin─Ö.
Dodał: Ariel Majcher
Uaktualnił: Ariel Majcher
http://news.astronet.pl/7554
Mapka pokazuje tras─Ö planetoidy 2004 BL86 w┼Ťr├│d gwiazd w nocy z 26 na 27 stycznia 2015 r., w godzinach widoczno┼Ťci z Polski i zarazem w godzinach najwi─Ökszego zbli┼╝enia do Ziemi, na odleg┼éo┼Ť─ç ok. 1,2 mln km. Godzinami (w czasie obowi─ůzuj─ůcym tego dnia w Polsce) zaznaczone s─ů momenty zbli┼╝e┼ä z ja┼Ťniejszymi gwiazdami (kliknij w miniaturk─Ö, aby powi─Ökszy─ç).

Mapkę wykonał Janusz Wiland w programie swojego autorstwa Nocny Obserwator.

Dodał: Ariel Majcher
Uaktualnił: Ariel Majcher

Źródło: Nocny Obserwator


Za┼é─ůczniki:
Mapka ÔÇö kopia.jpg
Mapka ÔÇö kopia.jpg [ 393.5 KiB | Przegl─ůdane 2165 razy ]

_________________
Wszech┼Ťwiat to wszystko, co mam i lubi─Ö.
G├│ra
 Zobacz profil  
 
Wy┼Ťwietl posty nie starsze ni┼╝:  Sortuj wg  
Utw├│rz nowy w─ůtek Odpowiedz w w─ůtku
Przejd┼║ na stron─Ö Poprzednia strona  1, 2, 3, 4, 5  Nast─Öpna strona

Strefa czasowa: UTC + 2


Kto przegl─ůda forum

U┼╝ytkownicy przegl─ůdaj─ůcy ten dzia┼é: Brak zidentyfikowanych u┼╝ytkownik├│w i 4 go┼Ťci


Nie mo┼╝esz rozpoczyna─ç nowych w─ůtk├│w
Nie mo┼╝esz odpowiada─ç w w─ůtkach
Nie mo┼╝esz edytowa─ç swoich post├│w
Nie mo┼╝esz usuwa─ç swoich post├│w
Nie mo┼╝esz dodawa─ç za┼é─ůcznik├│w

Szukaj:
Skocz do:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Przyjazne u┼╝ytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL